Σάββατο 26/11/16: η μέρα που παρακολουθώ live για 3η φορά τους Iced Earth. Συγκίνηση. Ήδη από νωρίς, κόσμος συρρέει στο Gagarin 205 (σ.σ.: φαίνεται βρήκε λεφτά για σήμερα) και η προσμονή κυριαρχεί στην ατμόσφαιρα. Η ώρα είναι 19:00, οι πόρτες ανοίγουν. Κύριοι, ετοιμαστείτε για μια ιστορική βραδιά.
Στις 19:50 στην σκηνή εμφανίζονται οι Null'o'zero. Μπροστά σε ένα σχετικά μεγάλο από πλευράς προσέλευσης κοινό, το Heavy/Thrash Metal σχήμα, με 30 λεπτά στη διάθεσή του, καταθέτει προσωπική άποψη: ''Unleashed by Fire'', ''Enemy Within'', ''Embrace Your Fear'', ''No More Wait''. Αρχικά, είναι οφθαλμοφανές πως η μπάντα διακατέχεται από τεχνική αρτιότητα. Η σκηνική της παρουσία είναι καλή, όχι εντυπωσιακή, αλλά καλή nonetheless. Η επικοινωνία της όμως με το κοινό χρήζει βελτίωσης. Υπάρχουν παρευρισκόμενοι (λίγοι, πολλοί, καμιά σημασία δεν έχει) που γνωρίζουν το υλικό της ή έστω μέρος αυτού, την ακολουθούν, στην τελική τη γουστάρουν ρε παιδί μου, είναι κρίμα αυτό να μένει αναξιοποίητο. Πλαισιώνεται από πεντακάθαρο ήχο πάντως, αυτό της το αναγνωρίζω, ενώ διαθέτει αδιαμφισβήτητα δική της προσωπικότητα- ζωτικής σημασίας στοιχείο. Γενικά, η εμφάνισή της κυλά ευχάριστα- ο κόσμος περνάει καλά-, οπωσδήποτε κεντρίζει το ενδιαφέρον, ενδεχομένως κερδίζει νέους fans, οπότε, at the end of the day, κερδισμένη βγαίνει. Με σκληρή δουλειά, η γενική αναβάθμιση του συγκροτήματος είναι ζήτημα χρόνου. Όλα καλά.
Στις 20:45 εμφανίζονται στην σκηνή και μπροστά σε ένα μεγάλο αριθμητικά κοινό οι Monument, ένα Heavy Metal σχήμα που με 45 λεπτά στη διάθεσή του παρουσιάζει 9 κομμάτια: ''A Bridge Too Far'', ''Carry On'', ''Blood Red Sky'', ''Fatal Attack'', ''Olympus'', ''Imhotep (The High Priest)'', ''Crusaders'', ''Lionheart'', ''Rock the Night''. Ε, λοιπόν, εμένα αυτό το θέαμα προσβάλλει τόσο την αισθητική όσο και τη νοημοσύνη μου. Αρχικά, η σκηνική παρουσία της μπάντας χαντακώνεται πλήρως λόγω του ότι ο Peter Ellis (Vocals) αντιμετωπίζει μια κρίση ταυτότητας. Αυτό που μου τη δίνει αφάνταστα όμως είναι η ενοχλητική επικοινωνία της με τον κόσμο: <