Dissonance Over Europe Part I

Από το Ηράκλειο και την Μπολόνια μέχρι τον Βόλο και την επικείμενη επιστροφή στην Αθήνα. Μια προσωπική κατάθεση για τους Ελβετούς που δεν έμαθαν ποτέ να παίζουν με τους κανόνες κανενός.

Υπάρχουν συγκροτήματα που τα ακούς. Υπάρχουν συγκροτήματα που τα θαυμάζεις. Υπάρχουν και κάποια που, όταν τα δεις ζωντανά, καταλαβαίνεις ότι όσα πίστευες πως γνώριζες για τη μουσική τους ήταν απλώς η μισή αλήθεια.

Για μένα, οι CORONER ανήκουν ξεκάθαρα στην τρίτη κατηγορία.

Τους έχω δει τρεις φορές. Το 2018 στο Over The Wall Festival στο Ηράκλειο, ως headliners. Το 2023 στην Μπολόνια, ανοίγοντας για τους PANTERA. Και το 2026 στον Βόλο, ξανά ως support στους Rage, βέβαια στο μυαλό μου ήταν σαν headliners.

Τρεις διαφορετικές περιστάσεις, τρεις διαφορετικές συνθήκες, τρεις διαφορετικές χρονικές στιγμές. Το αποτέλεσμα; Το ίδιο και τις τρεις φορές. Καταπληκτικοί.

Και δεν χρησιμοποιώ τη λέξη ελαφρά τη καρδία.

Έχοντας παρακολουθήσει αρκετές συναυλίες όλα αυτά τα χρόνια, έχω μάθει να ξεχωρίζω την πραγματική μουσική ουσία από το θέαμα, την εμπειρία από την υπερβολή και το συγκρότημα που ανεβαίνει στη σκηνή για να παίξει από εκείνο που ανεβαίνει για να αποδείξει ότι παραμένει σημαντικό.

Οι CORONER δεν χρειάζεται να αποδείξουν τίποτα σε κανέναν.

Ανεβαίνουν, συνδέουν τα όργανά τους και αφήνουν τη μουσική να κάνει όλη τη βρόμικη δουλειά.

Το thrash που αρνήθηκε να παραμείνει thrash

Για να καταλάβει κάποιος τι πραγματικά αντιπροσωπεύουν οι CORONER, πρέπει να επιστρέψει αρκετές δεκαετίες πίσω. Τότε που το thrash metal βρισκόταν στην πιο δημιουργική και ανεξέλεγκτη περίοδό του, με τις αμερικανικές μπάντες να κυριαρχούν και την ευρωπαϊκή σκηνή να διαμορφώνει τη δική της, περισσότερο σκοτεινή και επιθετική ταυτότητα.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, τρεις τύποι από την Ελβετία αποφάσισαν ότι η ταχύτητα από μόνη της δεν τους αρκούσε.

Οι CORONER είχαν στενούς δεσμούς με τους CELTIC FROST, ενώ στο ιστορικό demo Death Cult του 1986 συμμετείχε στα φωνητικά ο Tom G. Warrior. Ωστόσο, πολύ γρήγορα έγινε σαφές ότι δεν επρόκειτο για ένα ακόμη παρακλάδι της ελβετικής extreme metal σκηνής.

Αυτό που ακολούθησε ήταν κάτι εντελώς δικό τους.

Το R.I.P. του 1987 έβαλε τις βάσεις. Το Punishment for Decadence του 1988 άρχισε να ξεκαθαρίζει τις προθέσεις τους. Με το No More Color του 1989, όμως, τα πράγματα ξέφυγαν οριστικά.

Εδώ δεν είχαμε απλώς ένα thrash συγκρότημα με καλούς μουσικούς. Είχαμε τρεις ανθρώπους που αντιμετώπιζαν τη σύνθεση σχεδόν σαν αρχιτεκτονική κατασκευή. Κοφτά riffs, απρόβλεπτες αλλαγές, παράξενοι ρυθμικοί τονισμοί, κιθαριστικές φράσεις που δεν ακολουθούσαν την πεπατημένη και μια διαρκής αίσθηση ότι κάτι επικίνδυνο παραμονεύει στην επόμενη στροφή.

Και πάνω απ' όλα, προσωπικότητα.

Γιατί τεχνικά άρτιους μουσικούς μπορείς να βρεις πολλούς. Μουσικούς που αναγνωρίζεις από τρεις νότες, ελάχιστους.

Το Mental Vortex του 1991 αποτελεί, κατά την άποψή μου, ένα από τα κορυφαία επιτεύγματα ολόκληρου του technical thrash metal. Ένας δίσκος σκοτεινός, εγκεφαλικός, επιθετικός και ταυτόχρονα απίστευτα οργανικός.

Το Grin του 1993, από την άλλη, ήταν η απόδειξη ότι οι Ελβετοί δεν ενδιαφέρονταν ούτε να επαναλαμβάνονται ούτε να ικανοποιούν τις προσδοκίες του ακροατηρίου τους.

Πιο βιομηχανικό, πιο υπνωτικό, με διαφορετική αντίληψη της έντασης και του groove, παραμένει μέχρι σήμερα ένας δίσκος που απαιτεί να του αφιερώσεις χρόνο.

Οι CORONER δεν υπήρξαν ποτέ εύκολη μπάντα.

Και ευτυχώς γι' αυτό.

Tommy Vetterli: Ένας κιθαρίστας που δεν χρειάζεται να κάνει επίδειξη

Δεν γίνεται να μιλήσεις σοβαρά για τους CORONER χωρίς να σταθείς στον Tommy Vetterli, γνωστό στους παλαιότερους και ως Tommy T. Baron.

Προσωπικά, τον θεωρώ έναν από τους σημαντικότερους κιθαρίστες που ανέδειξε το ευρωπαϊκό metal.

Όχι επειδή μπορεί να παίξει γρήγορα. Ούτε επειδή διαθέτει εξαιρετική τεχνική κατάρτιση. Αυτά είναι δεδομένα.

Η πραγματική του αξία βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο σκέφτεται την κιθάρα.

Τα riffs του έχουν ταυτότητα. Τα solos του έχουν λόγο ύπαρξης. Οι συνθέσεις του δεν αποτελούν απλώς μια αλληλουχία δύσκολων μουσικών περασμάτων που υπάρχουν για να εντυπωσιάσουν κάποιον άλλο κιθαρίστα.

Κάθε νότα εξυπηρετεί το σύνολο.

Δίπλα του, ο Ron Broder, ο γνωστός Ron Royce, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της ιδιόμορφης μουσικής μηχανής. Το μπάσο του δεν περιορίζεται σε διακοσμητικό ρόλο, ενώ τα χαρακτηριστικά, τραχιά φωνητικά του προσδίδουν στις συνθέσεις μια ψυχρή, σχεδόν απειλητική διάσταση.

Και φυσικά, ο Diego Rapacchietti, που ανέλαβε τα τύμπανα μετά την αποχώρηση του ιστορικού Marky Edelmann, αποδεικνύει ότι η αντικατάσταση ενός τόσο σημαντικού μέλους δεν σημαίνει απαραίτητα και απώλεια της ταυτότητας ενός συγκροτήματος.

Αντιθέτως, η σημερινή τριάδα ακούγεται σαν ένας απόλυτα συγχρονισμένος μηχανισμός.

Το έχω διαπιστώσει τρεις φορές με τα ίδια μου τα αυτιά.

Ηράκλειο 2018: Η πρώτη φορά δεν ξεχνιέται

Over The Wall Festival. Ηράκλειο Κρήτης. 2018.

Η πρώτη μου ζωντανή συνάντηση με τους CORONER.

Υπάρχει πάντοτε μια ιδιόμορφη προσμονή όταν πρόκειται να παρακολουθήσεις ένα συγκρότημα του οποίου τη μουσική έχεις ήδη τοποθετήσει πολύ ψηλά μέσα σου.

Κάπου εκεί μπαίνει και ο φόβος της απομυθοποίησης.

Θα ανταποκριθούν στις προσδοκίες; Θα έχουν την ίδια ενέργεια; Θα ακουστούν οι συνθέσεις όπως πρέπει; Ή μήπως θα φύγεις με την αίσθηση ότι τελικά ορισμένα πράγματα λειτουργούν καλύτερα μέσα από τα ηχεία του σπιτιού σου;

Στην περίπτωση των CORONER, όλες αυτές οι σκέψεις αποδείχθηκαν περιττές.

Ως headliners του φεστιβάλ, παρέδωσαν μια εμφάνιση που επιβεβαίωσε με τον πιο εμφατικό τρόπο τη φήμη τους.

Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η αίσθηση απόλυτου ελέγχου. Η μουσική τους, τόσο περίπλοκη και απαιτητική στις στούντιο εκτελέσεις, αποκτούσε στη σκηνή μια επιπλέον διάσταση. Τα κομμάτια ανέπνεαν, η ένταση ήταν πραγματική και η τεχνική τους κατάρτιση δεν λειτουργούσε ποτέ εις βάρος της συναυλιακής εμπειρίας.

Δεν παρακολουθούσα τρεις μουσικούς να προσπαθούν να αναπαράγουν δύσκολες συνθέσεις.

Παρακολουθούσα τρεις μουσικούς που είχαν πλήρη επίγνωση του τι ακριβώς έκαναν.

Έφυγα από εκείνη τη συναυλία με μία σκέψη: αυτοί οι τύποι είναι ακόμη καλύτεροι ζωντανά.

Και όταν μιλάμε για τους CORONER, αυτό από μόνο του λέει πάρα πολλά.

Μπολόνια 2023: Ακόμη και ως support, παραμένουν CORONER

Η δεύτερη φορά ήταν στην Μπολόνια, το 2023, σε μια εντελώς διαφορετική συναυλιακή συνθήκη, με τους CORONER να εμφανίζονται ως support στους PANTERA.

Εδώ τα δεδομένα ήταν διαφορετικά.

Άλλο πράγμα να παρακολουθείς ένα συγκρότημα ως headliner, μπροστά σε κοινό που έχει έρθει πρωτίστως για εκείνο, και άλλο να το βλέπεις να καλείται να λειτουργήσει μέσα σε ένα μεγαλύτερο συναυλιακό γεγονός.

Για μένα, πάντως, η παρουσία τους δεν είχε τίποτα το δευτερεύον.

Αυτό είναι άλλωστε ένα από τα χαρακτηριστικά των πραγματικά σπουδαίων συγκροτημάτων. Δεν χρειάζονται την τελευταία θέση στο πρόγραμμα, τη μεγαλύτερη παραγωγή ή τον περισσότερο χρόνο στη σκηνή για να αφήσουν το αποτύπωμά τους.

Οι CORONER διαθέτουν κάτι πολύ σημαντικότερο: μουσικό εκτόπισμα.

Η δεύτερη αυτή εμπειρία ενίσχυσε όσα είχα διαπιστώσει στο Ηράκλειο. Την ακρίβεια, την προσωπικότητα, τη δύναμη των συνθέσεων και κυρίως την απουσία κάθε περιττής θεατρικότητας.

Δεν χρειάζονται εντυπωσιασμούς.

Η μουσική τους είναι ο εντυπωσιασμός.

Και προσωπικά, όσο κι αν εκτιμώ τη σημασία και την ιστορία των PANTERA, η δυνατότητα να ξαναδώ τους CORONER αποτελούσε από μόνη της σοβαρότατο λόγο για να βρίσκομαι εκεί.

Βόλος 2026: Η τρίτη επιβεβαίωση

Φτάνουμε στο 2026 και στον Βόλο.

Τρίτη φορά μπροστά στους CORONER. Ξανά ως «σχεδόν» headliners.

Στο μεταξύ είχαν περάσει χρόνια. Η μπάντα είχε επιστρέψει και δισκογραφικά, ενώ πλέον δεν μιλούσαμε απλώς για ένα ιστορικό συγκρότημα που περιοδεύει βασιζόμενο στο ένδοξο παρελθόν του.

Μιλούσαμε για μια απολύτως ενεργή δημιουργική οντότητα.

Και αυτό έχει τεράστια σημασία.

Πολλές μπάντες επανενώνονται. Αρκετές συνεχίζουν να περιοδεύουν. Λίγες όμως καταφέρνουν να διατηρήσουν την καλλιτεχνική τους αξιοπρέπεια χωρίς να μετατραπούν σταδιακά σε ένα περιοδεύον μουσείο του εαυτού τους.

Οι CORONER δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.

Στον Βόλο, για τρίτη φορά, η εντύπωσή μου ήταν εξαιρετική. Το συγκρότημα εξακολουθούσε να αποδίδει τη μουσική του με την ίδια προσήλωση, την ίδια αυτοπεποίθηση και εκείνη τη χαρακτηριστική ψυχρή ένταση που αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του ήχου του.

Το σημαντικότερο, όμως, ήταν κάτι άλλο.

Δεν ένιωσα ότι παρακολουθούσα μια μπάντα την οποία αγαπώ και στην οποία συγχωρώ ενδεχόμενες αδυναμίες εξαιτίας της ιστορίας της.

Ένιωσα ότι παρακολουθούσα ένα πραγματικά σπουδαίο συγκρότημα, εδώ και τώρα.

Τρεις φορές λοιπόν. Ηράκλειο, Μπολόνια, Βόλος.

Τρεις στις τρεις.

Δεν το λες και σύμπτωση.

Dissonance Theory: 32 χρόνια αναμονής και ούτε ίχνος δημιουργικής παραίτησης

Το 2025 οι CORONER έκαναν κάτι που για πολλά χρόνια έμοιαζε σχεδόν απίθανο.

Κυκλοφόρησαν νέο στούντιο άλμπουμ.

Το Dissonance Theory, μέσω της Century Media, ήρθε 32 ολόκληρα χρόνια μετά το Grin. Ένα χρονικό διάστημα αρκετό για να αλλάξουν γενιές ακροατών, μουσικές τάσεις, τεχνολογίες και ολόκληρη η βιομηχανία της μουσικής.

Το ερώτημα ήταν εύλογο: τι θα μπορούσαν να προσφέρουν οι CORONER έπειτα από τόσο μεγάλη δισκογραφική απουσία;

Η απάντηση βρίσκεται μέσα στον ίδιο τον δίσκο.

Δεν επιχείρησαν να ξαναγράψουν το No More Color. Δεν προσπάθησαν να κατασκευάσουν ένα δεύτερο Mental Vortex. Δεν αναζήτησαν την ασφάλεια μιας εύπεπτης ανακύκλωσης του παρελθόντος.

Έγραψαν μουσική ως οι άνθρωποι που είναι σήμερα.

Το Dissonance Theory διαθέτει τη χαρακτηριστική κιθαριστική γλώσσα του Vetterli, την αναγνωρίσιμη ερμηνεία του Royce, σύνθετες ρυθμικές δομές και εκείνη την ιδιαίτερη αίσθηση σκοτεινής αποξένωσης που πάντοτε διέκρινε τη μουσική τους.

Ταυτόχρονα, όμως, διαθέτει σύγχρονη παραγωγή, βάρος και μια διαφορετική αντίληψη της σύνθεσης. Η τεχνική πολυπλοκότητα δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Υπάρχει μεγαλύτερη έμφαση στην ατμόσφαιρα, στο συναίσθημα και στη συνολική αρχιτεκτονική των κομματιών.

Το σημαντικό είναι ότι ο δίσκος δεν ακούγεται σαν μια υποχρεωτική προσθήκη στη δισκογραφία τους.

Ακούγεται σαν CORONER.

Και αυτό, ύστερα από τρεις δεκαετίες, είναι ίσως το μεγαλύτερο κατόρθωμά τους.

30 Οκτωβρίου: Η Αθήνα υποδέχεται ξανά τους Ελβετούς

Την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026, οι CORONER επιστρέφουν στην Αθήνα, στο Gagarin 205, στο πλαίσιο της περιοδείας Dissonance Over Europe Part I.

Δεκαπέντε χρόνια μετά την προηγούμενη αθηναϊκή τους εμφάνιση, η επιστροφή τους αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όχι μόνο εξαιτίας της ιστορικής τους βαρύτητας αλλά και λόγω της εξαιρετικής σύνθεσης της βραδιάς.

Μαζί τους θα βρίσκονται οι Γερμανοί DEPRESSIVE AGE και οι Βρετανοί CRYPTIC SHIFT.

Και εδώ αξίζει να σταθούμε λίγο περισσότερο.

DEPRESSIVE AGE: Η άλλη πλευρά του ευρωπαϊκού underground

Οι DEPRESSIVE AGE αποτελούν μία από εκείνες τις περιπτώσεις συγκροτημάτων που, παρά την αδιαμφισβήτητη ποιότητά τους, δεν γνώρισαν ποτέ την αναγνώριση που τους αναλογούσε.

Με ρίζες στο Βερολίνο της δεκαετίας του '80 και τέσσερα άλμπουμ στην ιστορική τους δισκογραφία, διαμόρφωσαν έναν ιδιόμορφο ήχο, στον οποίο το technical thrash συναντούσε το progressive metal, τη μελαγχολία και μια σχεδόν αλλόκοτη συναισθηματική ένταση.

Το First Depression και το Lying in Wait παραμένουν χαρακτηριστικά δείγματα μιας εποχής κατά την οποία το ευρωπαϊκό underground δεν φοβόταν να πειραματιστεί.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στον Jan Lubitzki, του οποίου η φωνή αποτελούσε πάντοτε ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα και αντισυμβατικά χαρακτηριστικά τους.

Η πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα είναι από μόνη της γεγονός.

Και η συνύπαρξή τους με τους CORONER μόνο τυχαία δεν μοιάζει. Πρόκειται για δύο συγκροτήματα που, το καθένα με τον δικό του τρόπο, αρνήθηκαν να αντιμετωπίσουν το metal ως μια μουσική φόρμα με αυστηρά προκαθορισμένα όρια.

CRYPTIC SHIFT: Το μέλλον δεν χρειάζεται να αντιγράφει το παρελθόν

Στην άλλη άκρη του ηλικιακού φάσματος βρίσκονται οι CRYPTIC SHIFT από τη Μεγάλη Βρετανία.

Εδώ τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο ενδιαφέροντα.

Με το Visitations from Enceladus του 2020 και το νεότερο Overspace & Supertime, οι Βρετανοί επιχειρούν μια εντυπωσιακή σύνθεση technical death metal, thrash, progressive δομών, jazz fusion και επιστημονικής φαντασίας.

Η μουσική τους δεν προσφέρεται για επιφανειακή ακρόαση. Οι συνθέσεις ξεδιπλώνονται μέσα από συνεχείς μεταβολές, ασυνήθιστες ενορχηστρώσεις και απαιτητικά μουσικά περάσματα.

Αν οι DEATH, ATHEIST, CYNIC και VEKTOR βρίσκονται ψηλά στη μουσική σου εκτίμηση, οι CRYPTIC SHIFT είναι μια μπάντα που αξίζει να ανακαλύψεις.

Και το γεγονός ότι θα μοιραστούν τη σκηνή με τους CORONER έχει και έναν όμορφο συμβολισμό.

Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του τεχνικού ακραίου metal δεν βρίσκονται απαραίτητα σε σύγκρουση.

Μπορούν να συνυπάρχουν στην ίδια σκηνή.

Γιατί οι CORONER εξακολουθούν να έχουν σημασία

Ζούμε σε μια εποχή όπου η λέξη «θρύλος» χρησιμοποιείται με εξαιρετική ευκολία.

Αρκούν μερικοί παλιοί δίσκοι, μια επανένωση, λίγη νοσταλγία και μια καλοστημένη περιοδεία για να αποδοθεί σχεδόν αυτομάτως ο χαρακτηρισμός.

Με τους CORONER, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Η σπουδαιότητά τους δεν περιορίζεται στο γεγονός ότι υπήρξαν πρωτοπόροι. Ούτε στο ότι επηρέασαν μεταγενέστερα συγκροτήματα ή ότι δημιούργησαν ορισμένους από τους σημαντικότερους δίσκους του ευρωπαϊκού technical thrash.

Βρίσκεται κυρίως στη συνέπειά τους απέναντι στην ίδια τους τη μουσική.

Δεν ακολούθησαν μόδες. Δεν απλοποίησαν τον ήχο τους για να διευρύνουν το ακροατήριό τους. Δεν έκαναν την τεχνική τους δεξιοτεχνία φτηνό θέαμα. Και όταν επέστρεψαν δισκογραφικά, δεν προσπάθησαν να εξαργυρώσουν τη νοσταλγία μας.

Αυτό είναι κάτι που προσωπικά εκτιμώ απεριόριστα.

Έπειτα από τρεις ζωντανές συναντήσεις μαζί τους, μπορώ να πω ότι η σχέση μου με τη μουσική τους έχει ξεπεράσει προ πολλού το επίπεδο της απλής εκτίμησης.

Το Ηράκλειο το 2018 μου επιβεβαίωσε ότι η φήμη τους ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Η Μπολόνια το 2023 μου απέδειξε ότι το μουσικό τους εκτόπισμα δεν εξαρτάται από τη θέση τους σε μια συναυλιακή αφίσα.

Ο Βόλος το 2026 μου υπενθύμισε ότι η πραγματική καλλιτεχνική αξία δεν έχει ημερομηνία λήξης.

Τρεις διαφορετικές εμπειρίες που οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα.

Οι CORONER είναι μια γαμημένα σπουδαία μπάντα.

Όχι επειδή το γράφει κάποια εγκυκλοπαίδεια του metal. Όχι επειδή τους αποθεώνουν αναδρομικά τα μουσικά περιοδικά. Ούτε επειδή αποτελούν ένα από τα τελευταία ζωντανά κεφάλαια μιας ιστορικής εποχής.

Αλλά επειδή κάθε φορά που τους βλέπω μπροστά μου, εξακολουθούν να με πείθουν.

Και τελικά αυτό είναι το μόνο κριτήριο που έχει πραγματική σημασία.

Στις 30 Οκτωβρίου, στο Gagarin, θα έχουμε ξανά την ευκαιρία να διαπιστώσουμε γιατί ορισμένα συγκροτήματα δεν χρειάζονται ούτε φανφάρες ούτε υπερβολές για να δικαιολογήσουν την παρουσία τους.

Χρειάζονται μόνο μια σκηνή, τρία όργανα και τη μουσική τους.

CORONER. Τρεις φορές δεν μου έφτασαν. Και πολύ αμφιβάλλω ότι θα μου φτάσουν ποτέ.

Στοιχεία συναυλίας

CORONER – DEPRESSIVE AGE – CRYPTIC SHIFT

Dissonance Over Europe Part I

Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026 · Ώρα έναρξης: 19:00

Gagarin 205 Live Music Space, Λιοσίων 205, Αθήνα

Τιμές: 40€ περιορισμένη προπώληση · 43€ γενική προπώληση · 45€ στο ταμείο.

Οι online και τηλεφωνικές αγορές περιλαμβάνουν χρέωση υπηρεσίας 5%.

Χρήσιμοι σύνδεσμοι

• Επίσημη σελίδα εκδήλωσης στο Gagarin 205: https://gagarin205.gr/event/coroner-depressive-age-cryptic-shift/
• Εισιτήρια – επίσημη σελίδα εισιτηρίων Gagarin 205: https://gagarin205.gr/tickets/
• Facebook event: https://www.facebook.com/events/1033667549350587/

Δελτίο Τύπου:

Dissonance Over Europe Part I

CORONER (Switzerland)

+DEPRESSIVE AGE (Germany)

+CRYPTIC SHIFT (U.K)

Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026 – Gagarin 205 Live Music Space

Για πολλά χρόνια, οι CORONER παρέμειναν ένα από τα πιο επιδραστικά και ταυτόχρονα πιο ασυμβίβαστα συγκροτήματα στην ιστορία του Ευρωπαϊκού metal. Όταν το 2025 επέστρεψαν δισκογραφικά με το πολυαναμενόμενο “Dissonance Theory”, απέδειξαν ότι εξακολουθούν να γράφουν μουσική που κοιτάζει μπροστά, λαμβάνοντας πολλά βραβεία “Άλμπουμ της χρονιάς”, από τον μεταλλικό τύπο. Την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026, η Αθήνα υποδέχεται ξανά τους Ελβετούς θρύλους, δεκαπέντε χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνιση, μαζί με τους ιστορικούς DEPRESSIVE AGE που θα επισκεφθούν για πρώτη φορά την χώρα μας όπως και τους εντυπωσιακούς CRYPTIC SHIFT, που αποτελούν ένα από τα πιο συναρπαστικά νέα συγκροτήματα του χώρου.

Οι Ελβετοί CORONER δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, αφού είναι ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα στην ιστορία του technical thrash metal και ένα από τα συγκροτήματα που άλλαξαν για πάντα τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την τεχνική, τη σύνθεση και τη μουσική εξέλιξη μέσα στο ακραίο metal.

Ξεκινώντας από τη Ζυρίχη στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και έχοντας αρχικά υπάρξει road crew των συμπατριωτών τους CELTIC FROST, δημιούργησαν μια εντελώς προσωπική μουσική γλώσσα που συνδύαζε το thrash metal, την κλασική μουσική, την avant-garde αισθητική, το progressive rock, την jazz και αργότερα τα industrial στοιχεία, επηρεάζοντας αμέτρητα συγκροτήματα που ακολούθησαν.

Τα “R.I.P.”, “Punishment For Decadence”, “No More Color”, “Mental Vortex” και φυσικά το “Grin”, το οποίο λοιδορήθηκε όταν είχε αρχικά κυκλοφορήσει, αλλά εν συνεχεία αποθεώθηκε μετά από πολλά χρόνια, αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του metal. Άλμπουμ που άντεξαν στον χρόνο και συνεχίζουν να ακούγονται πιο σύγχρονα από πολλές σημερινές κυκλοφορίες.

Μετά τη διάλυσή τους το 1996, η επιστροφή τους στις σκηνές το 2011 (περνώντας και από την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη), αναπτέρωσε τις ελπίδες όλων, όμως η αναμονή για νέο υλικό κράτησε πάνω από τρείς δεκαετίες. Και τελικά άξιζε κάθε λεπτό. Το “Dissonance Theory” είναι ένα σύγχρονο metal άλμπουμ που αποδεικνύει ότι οι CORONER εξακολουθούν να βρίσκονται μπροστά από την εποχή τους. Με τον Tommy Vetterli να παραδίδει ακόμη μία μνημειώδη κιθαριστική ερμηνεία και τη χαρακτηριστική φωνή του Ron Broder να παραμένει αναλλοίωτη στο πέρασμα του χρόνου, η μπάντα επέστρεψε χωρίς κανένα ίχνος συμβιβασμού.

Στις 30 Οκτωβρίου 2026 η Αθήνα θα τους υποδεχθεί ξανά, δεκαπέντε χρόνια μετά την τελευταία τους εμφάνιση, σε μία από τις ελάχιστες Ευρωπαϊκές εμφανίσεις της περιοδείας τους. Δεν θα είναι όμως μόνοι τους, αφού αποκλειστικά για την Αθήνα, θα υπάρχουν και άλλα δύο σχήματα!

Οι Γερμανοί DEPRESSIVE AGE (που κάποια στιγμή μετονομάστηκαν σε D-AGE, για το διάστημα μεταξύ 1996 και 2001), απέκτησαν σχεδόν μυθική υπόσταση στο underground metal. Ξεκίνησαν στο Βερολίνο το 1984 αρχικά με το όνομα BLACKOUT, ενώ το 1988 μετονομάστηκαν σε DEPRESSIVE AGE, επηρεασμένοι μεταξύ άλλων και από τους CORONER και κυκλοφόρησαν τέσσερα άλμπουμ με ήχο ιδιαίτερα ξεχωριστό. Παίζοντας τεχνικό thrash metal, progressive metal, με σκοτεινή ατμόσφαιρα και μελαγχολία και έχοντας ως ατού τη χαρακτηριστική και ιδιαίτερη φωνή του Jan Lubitzki, κατάφεραν να αφήσουν το στίγμα τους.

Από το “First Depression” του 1992 που θεωρείται ένα από τα κορυφαία technical / progressive thrash metal άλμπουμ όλων των εποχών, εν συνεχεία με τα “Lying In Wait” του 1993 και “Symbols For The Blue Times” του 1994, μέχρι το αδιανόητο “Electric Scum” του 1996, όπου ενσωμάτωσαν μέχρι και gothic και alternative επιρροές, χωρίς όμως να χάνουν την ταυτότητά τους, απέδειξαν ότι αποτελούσαν κάτι το ξεχωριστό για τον χώρο του metal. Δυστυχώς, έμειναν ανενεργοί για μεγάλο χρονικό διάστημα και επανενώθηκαν εν τέλει το 2022 (βέβαια είχαν γίνει και άλλες δύο προσπάθειες, όχι ιδιαίτερα επιτυχημένες, το 2003 με 2005 και το 2014) παίζοντας σε μεγάλα Ευρωπαϊκά φεστιβάλ και αποδεικνύοντας ότι η μουσική τους παραμένει διαχρονική και αναλλοίωτη. Παρότι ότι ακόμα δεν έχουν κυκλοφορήσει το νέο τους στούντιο άλμπουμ (μέσω της Fireflash Records), η επερχόμενη εμφάνισή τους στην Αθήνα, είναι η παρθενική τους στη χώρα μας και θα αποτελέσει μία σπάνια ευκαιρία για να τους απολαύσουμε…

Οι Βρετανοί CRYPTIC SHIFT, από την άλλη, είναι το νέο “hot” όνομα στο progressive / technical thrash – death metal. Μέσα σε λίγα μόλις χρόνια κατάφεραν να καθιερωθούν ως ένα από τα πιο πολυσυζητημένα ονόματα του σύγχρονου progressive / technical thrash – death metal. Έχοντας ξεκινήσει την καριέρα τους το 2011, κυκλοφόρησαν αρκετά demos, singles και EP’s, ενώ το 2020 επανήλθαν με το εξαιρετικό ντεμπούτο τους “Visitations From Enceladus”. Έξι χρόνια μετά και έχοντας υπογράψει νέο συμβόλαιο με την Metal Blade Records, ξαναχτύπησαν με το πρόσφατο και φοβερό δεύτερο άλμπουμ τους “Overspace & Supertime”, παρουσιάζοντας έναν ήχο που παντρεύει το technical death metal, με το thrash metal, την jazz fusion, την επιστημονική φαντασία και το progressive metal πνεύμα των αρχών της δεκαετίας του ‘90.

Οι μεγάλες συνθέσεις τους λειτουργούν σαν κινηματογραφικά ταξίδια μέσα σε διαστημικά τοπία, γεμάτα αλλεπάλληλες εναλλαγές, τεχνική δεξιοτεχνία και εντυπωσιακή φαντασία, έχοντας εν μέρει λίγο πιο ακραίο ήχο από τους BLOOD INCANTATION. Αναφορές και στοιχεία από DEATH, ATHEIST, CYNIC, NOCTURNUS, PESTILENCE, GORGUTS, VEKTOR και ALLAN HOLDSWORTH, συνυπάρχουν οργανικά μέσα σε έναν απολύτως προσωπικό ήχο που τους έχει ήδη καταστήσει ένα από τα πιο συναρπαστικά νέα συγκροτήματα του είδους. Οι CRYPTIC SHIFT συμβαίνουν τώρα και σε λίγα χρόνια, όταν θα έχουν ήδη γιγαντωθεί, θα λέμε ότι τους είχαμε δει να ανοίγουν αυτή τη συναυλία.

Την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026 στο Gagarin 205 Live Music Space, τρείς διαφορετικές γενιές μουσικών, που αναζητούν διαρκώς νέους δρόμους στον ακραίο (και όχι μόνο) metal ήχο, θα συναντηθούν για μία και μοναδική φορά και θα μοιραστούν την ίδια σκηνή. Οι πρωτοπόροι CORONER, οι «αδικημένοι» DEPRESSIVE AGE και οι ανερχόμενοι CRYPTIC SHIFT. Εσύ θα λείπεις;

Ώρα έναρξης: 19:00 – Τιμή εισιτηρίου: 40 Ευρώ (Περιορισμένη προπώληση) – 43 Ευρώ (Λοιπή προπώληση) – 45 Ευρώ (Ταμείο)

Η online προπώληση εισιτηρίων θα ξεκινήσει την Τετάρτη 8 Ιουλίου 2026 στις 14:00 μέσω του www.ticketservices.gr

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σύντομα θα ξεκινήσει και η προπώληση εισιτηρίων μέσω των παρακάτω φυσικών σημείων πώλησης.

Προπώληση Εισιτηρίων

Ticket Services (Πανεπιστημίου 39 (Στοά Πεσμαζόγλου), Αθήνα / Τηλ: 210-7234567)

Metal Era (Εμμανουήλ Μπενάκη 22, Αθήνα / Τηλ: 210-3304133)

Reload Store (Ακαδημίας 81, Αθήνα / Τηλ: 210-3801464)

Le Disque Noir (Θεμιστοκλέους 29, Αθήνα / Τηλ: 211 2143554)

Monsterville (Αγίας Ειρήνης 13, Μοναστηράκι / Τηλ: 210-3648180)