από Theodore Kritikos
Carcass, headliners για πρώτη φορά στη χώρα μας σε club show. Και όμως, μια τόσο μικρή πρόταση δύναται να προμηνύει μονάχα μακελειό. Όπως και το επίσημο Δελτίο Τύπου ανέφερε, το εν λόγω live απευθυνόταν σε 3 γενιές οπαδών, μα και γενικότερα σε φίλους του ακραίου ήχου, που κλήθηκαν να αποτίσουν φόρο τιμής σε ένα συγκρότημα που, αρχικά, όρισε το grindcore/goregrind, ενώ, εν συνεχεία, διαμόρφωσε το melodic death metal/death 'n' roll. Επιπροσθέτως, γνωρίζοντας πως η συγκεκριμένη εμφάνιση θα πλαισιωνόταν από σχήματα-δυναμίτες- γιατί τέτοιοι είναι οι Chronosphere και Mortal Torment- σε ρόλο support, δεν υφίστατο καμία δικαιολογία για να μην τιμηθεί δεόντως το εδώ παρουσιαζόμενο event.
Οι κακές συνήθειες δεν κόβονται όμως, και έτσι στις 19:30, όταν άνοιγαν οι πόρτες του συναυλιακού χώρου του Gagarin, η προσέλευση του κοινού ήταν αμυδρή, κάτι που δεν θα άλλαζε ιδιαίτερα μισή ώρα αργότερα όταν στην σκηνή εμφανίστηκαν οι Chronosphere. Στα 30 λεπτά που διέθεταν, δεν απέδειξαν ότι είναι καλοί. Επιβεβαίωσαν ότι είναι τεράστιοι. Χωρίς καμία δόση υπερβολής, διέθεταν αξιοπρόσεκτο ήχο και δυναμική σκηνική παρουσία, ενώ έχουν αριστεύσει στον τομέα της τεχνικής αρτιότητας. Η επικοινωνία τους με τους, λιγοστούς μεν, πιστούς και ανοιχτόμυαλους δε, fans υπήρξε παρούσα καθ'όλη τη διάρκεια της εμφάνισής τους, κατά την οποία παρουσίασαν 7 κομμάτια, εκ των οποίων ξεχώρισαν... όλα! Τα εναρκτήρια ''Killing My Sins'' και ''Envirusment'' δημιούργησαν τα πρώτα mosh pits, τα ''One Hand Red Per Saint'', ''Demonized'' και ''Hypnosis'' αποτέλεσαν κλωτσομπουνίδι στη μούρη όσων ενστερνίζονται την αντίληψη <<πάω μόνο για headliners, ουγκ>>, ενώ τα ''Brutal Decay'' και ''War Infection'', με τα οποία ολοκλήρωσαν, άφησαν τον γράφοντα να αναρωτιέται το λόγο για τον οποίο δεν βρίσκονταν σε μεγαλύτερη θέση στο billing. Επενδύστε στους εν λόγω thrashers, τώρα που ζεματάει το πράγμα.
Ακόμα πιο ακραίες καταστάσεις έλαβαν χώρα λίγο αργότερα, αφού στις 21:00 εμφανίστηκαν επί σκηνής οι Mortal Torment. Μπροστά σε περισσότερο κοινό παρουσίασαν 10 κομμάτια, εκ των οποίων highlights αποτέλεσαν τα ''Exhumed Tormentors'', ''Masturbating The Deranged'', ''Necropitogyron'', ''A Million Skulls To Bludgeon'' και ''Decomposition In Vomit'', με το οποίο ολοκλήρωσαν την εμφάνισή τους (σ.σ.: Οι υπόλοιπες επιλογές τους εξαντλήθηκαν στο εναρκτήριο ''Amphetamine Murder'' και στα ''The Elbow Throne'', ''Tender/Dismember'' και ''Sculpting The Dead''). Αψεγάδιαστη και η διασκευή τους στο ''From Womb To Waste'' των Dying Fetus. Γενικότερα, στα 40 λεπτά που είχαν στη διάθεσή τους, διέθεταν πανέμορφη σκηνική παρουσία (σ.σ.: Έξυπνη η εναλλαγή ανάμεσα σε πρώην και νέο μέλος, χάριν 2 συνθέσεων), πεντακάθαρο ήχο και αξιόλογη τεχνική αρτιότητα, ενώ η επικοινωνία τους με τους παρευρισκόμενους χαρακτηριζόταν από άνεση, οικειότητα και χιουμοριστική διάθεση. Αδικήθηκαν όμως από κάποια τεχνικά προβλήματα στο μικρόφωνο και δεν αναδείχθηκαν στο έπακρο οι ικανότητές τους, χωρίς βέβαια κάτι τέτοιο να μειώνει την ποιότητα που τους διακατέχει αναφορικά με το brutal death metal που υπηρετούν. Συνιστώνται ανεπιφύλακτα σε λάτρεις του προαναφερθέντος υποϊδιώματος.
Μετά το πέρας του απαραίτητου change-over, η ώρα είχε φτάσει για την πολυπόθητη πρώτη εμφάνιση των Carcass σε club show στα μέρη μας. Ο συναυλιακός χώρος μπορεί σε καμία περίπτωση να μην ασφυκτιούσε, φιλοξενούσε όμως έναν σεβαστό αριθμό αφοσιωμένων φίλων του συγκροτήματος, απαρτιζόμενο από 3 ολάκερες γενιές, η αδρεναλίνη του οποίου εκτοξεύθηκε στα ύψη κατά το εναρκτήριο ''Buried Dreams''. Δίχως έλεος, οι melodic death metallers/death 'n' rollers συνέχισαν με το ''Incarnated Solvent Abuse'', πρωτού παρουσιάσουν το ''Cadaver Pouch Conveyor System'', παρμένο από το τελευταίο τους full-length, με τίτλο ''Surgical Steel'', που κυκλοφόρησε το '13. Εν συνεχεία, έλαβε χώρα ένα medley, απαρτιζόμενο από παρόν και κοντινό και μακρινό παρελθόν, με το λόγο να γίνεται για τα ''Noncompliance To ASTM F 899-12 Standard'', ''This Mortal Coil'' και ''Reek Of Putrefaction'', ακολουθούμενα από τα πρόσφατα ''The Granulating Dark Satanic Mills'' και ''Unfit For Human Consumption''. Στο σημείο αυτό, επιβάλλεται να γίνει μνεία στην ειλικρινέστατη επικοινωνία που υπήρξε μεταξύ μπάντας και κοινού (σ.σ.: Άκρως επικοινωνιακός ο frontman, Jeff Walker), στην σεμιναριακή σκηνική παρουσία του σχήματος (σ.σ.: Tα videos που προβάλλονταν ανά κομμάτι αποτελούσαν την επιτομή της διαστροφής), στοιχεία πλαισιωμένα αμφότερα από κρυστάλλινο ήχο, ενώ θα χαρακτηριζόταν ως ατόπημα οποιαδήποτε προσπάθεια χαρακτηρισμού της τεχνικής κατάρτισης και αρτιότητας των μουσικών. Οι goregrind/grindcore εποχές τιμήθηκαν δεόντως, αφού τα ''Genital Grinder'', ''Pyosisified (Rotten To The Gore)'' και ''Exhume To Consume'' παρουσιάστηκαν υπό τη μορφή medley, όπως άλλωστε δοξάστηκαν και οι αντίστοιχοι melodic death metal/death 'n' roll καιροί, καθώς κάτι ανάλογο συνέβη και με τα αγαπημένα ''Black Star'' και ''Keep On Rotting In The Free World''. Την σκυτάλη έλαβε το ''Captive Bolt Pistol'', που επιλέχθηκε από το προαναφερθέν τελευταίο album του συγκροτήματος, πρωτού ολοκληρωθεί το main-set μέσω των ''Corporal Jigsore Quandary'' και ''The Sanguine Article'', εκτελεσμένων επίσης μαζί. Το σχήμα επανήλθε για το καθιερωμένο encore, δημιουργώντας μια επίγεια κόλαση, αποτέλεσμα της, και πάλι, ενιαίας παρουσίασης των καθολικά λατρεμένων ''Ruptured In Purulence'' και ''Heartwork'', μετά το πέρας των οποίων το εδώ παρουσιαζόμενο live έφτασε στο τέλος του. Με τον τρόπο αυτό, ο συναυλιακά έντονος μήνας Μάρτης έληξε ιδανικά και αξιομνημόνευτα.
Setlist
Buried Dreams
Incarnated Solvent Abuse
Cadaver Pouch Conveyor System
Noncompliance To ASTM F 899-12 Standard / This Mortal Coil / Reek Of Putrefaction
The Granulating Dark Satanic Mills
Unfit for Human Consumption
Genital Grinder / Pyosisified (Rotten To The Gore) / Exhume To Consume
Black Star / Keep On Rotting In The Free World
Captive Bolt Pistol
Corporal Jigsore Quandary / The Sanguine Article
Encore:
Ruptured In Purulence / Heartwork
Στην περίπου μιάμιση ώρα της εμφάνισης των Carcass, ο γράφων σιγουρεύτηκε για 2 τινά: Αφ'ενός, άπαντες οι παρευρισκόμενοι ξεπέρασαν το ''σύνδρομο της λευκής μπλούζας'', καθότι η πρώτη εμφάνιση της μπάντας σε κλειστό χώρο δύναται να χαρακτηριστεί ως αξιομνημόνευτη και, αφ'ετέρου, το ελληνικό κοινό δεν θα αλλάξει ποτέ. Θα συνεχίσει να παραπονιέται επειδή λαμβάνουν χώρα <<όλο τα ίδια, ουγκ>> lives, όταν όμως πραγματοποιηθεί τελικά αυτό που επιθυμεί θα αδιαφορήσει παντελώς, επικαλούμενο την καραμέλα της οικονομικής κρίσης. Συγχαρητήρια στη διοργανώτρια εταιρεία για την άψογη διοργάνωση (βλ. timetable) του εδώ παρουσιαζόμενου event. Το σεμινάριο ανατομίας ήταν άκρως επιτυχημένο και, σίγουρα, θα επιλεχθεί ξανά από αρκετούς φιλόδοξους χειρουργούς και σε κάποιο άλλο επερχόμενο εξάμηνο.
