by Ερωτόκριτος Μιχαήλ
Κείμενο : Βασίλης Έξαρχος , επιμέλεια : Ερωτόκριτος Μιχαήλ
Σάββατο 3 Μαΐου 2025 και η μέρα της πολυαναμενόμενης συναυλίας των Κovenant, είχε πια φτάσει. Η αλήθεια είναι ότι από την πρώτη μέρα που ανακοινώθηκε ότι όλα τα μέλη των Κovenant που είχαν κυκλοφορήσει το 1998 to Nexus Polaris, θα ερχόντουσαν στην Ελλάδα για να παρουσιάσουν ολόκληρο το άλμπουμ, η προσμονή ήταν μεγάλη και η αγωνία ακόμα μεγαλύτερη. Έβαζα και ξανά έβαζα τον δίσκο να παίζει και είχα ένα ερωτηματικό στο μυαλό μου, για το ποσό καλά μπορεί να αποδοθεί μουσικά ,σκηνικά αλλά και ηχητικά, αυτό το μεγαλειώδες άλμπουμ, που μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, κατάφερε να γράψει ιστορία και να μείνει στο μυαλό όλων των οπαδών του ακραίου ήχου.
Πάμε όμως να τα πάρουμε από την αρχή, καθώς πριν ακριβώς από τους Νορβηγούς, στην σκηνή ανέβηκαν οι Έλληνες Euphrosyne. Έχοντας κυκλοφορήσει το 1ο τους full-length “Morus” πριν ενάμιση μήνα περίπου και με αρκετά μεγάλη διάθεση εμφανίστηκαν στην σκηνή και για 35 μόλις λεπτά, κατάφεραν με τον post/black ήχο τους, να κρατήσουν το κοινό αρκετά ενεργό και στο τέλος καταχειροκροτήθηκαν από όλους όσους βρίσκονταν εκείνη την στιγμή στο Gagarin.
Η ώρα είχε πια φτάσει 10, το Gagarin ήταν σχεδόν γεμάτο, τα φώτα χαμήλωσαν και αυτή η αγωνία και η λαχτάρα να ξεκινήσει το live, είχαν πια φτάσει στο τέλος. Θα ξεκινήσω και θα πω την λέξη ‘’ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΟΙ’’, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε και για να το κρατήσετε καλά στο μυαλό σας. Με το ξεκίνημα του ‘’The Sulphur Feast’’, το κοινό απλά παραληρεί, ζητωκραυγάζει, τα πρόσωπα λάμπουν και τα κεφάλια αρχίζουν να πηγαίνουν πάνω κάτω. Ξέρουμε όλοι ότι ακούμε ΟΛΟΚΛΗΡΟ το ‘’Nexus Polaris’’ ζωντανά, από τα αυθεντικά μέλη. Τι άλλο θα μπορούσε να ζητήσει κανείς? Ένας ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΣ ήχος, ήχος που έχω χρόνια να ακούσω ειδικά σε κλειστό χώρο. Κάθε κομμάτι που περνούσε, ήταν καλύτερο από το προηγούμενο. Αψεγάδιαστοι όλοι τους, ένας προς έναν.
Τι να πει κανείς για αυτήν την παράσταση που έδωσαν πάνω στην σκηνή όλοι τους. Από που να ξεκινήσεις και που να τελειώσεις… Στις κιθάρες αριστερά ο Knut Magne Valle και δεξιά ο θηριώδης Αυστραλός Astennu. Στα φωνητικά φυσικά ο Nagash, που η φωνή του δεν είχε να ζηλέψει τίποτα από την φωνή που ακούγαμε πριν 30 περίπου χρόνια. Hellhammer, από άλλον πλανήτη, ο άνθρωπος απλά έκανε ότι γούσταρε, ξεσηκώνοντας το κοινό ακόμα περισσότερο. Στα πλήκτρα ο Sverd με το καπελάκι του πιλότου, λες και είναι βγαλμένος από τον 2ο παγκόσμιο, μας ταξίδευε στο παρελθόν και στην δισκάρα φυσικά που ακούγαμε. Η φοβερή και τρομερή Sarah Jezebel Deva, παραδίδει μαθήματα φωνητικής με την αιθέρια φωνής της και τα «μεγάλα και γαμψά’’ της νυχιά, μας κάνει όλους να ανατριχιάζουμε και να μην σταματάμε να χειροκροτούμε.
Η συνέχεια του Nexus Polaris , είχε να μας χαρίσει το ‘’Jihad’’, “New World Order”, “Mirrors Paradise’’ και “In The Name Of The Future” από το ‘’Animatronic’’. Η αλήθεια είναι ότι σε αυτά τα κομμάτια, ίσως εκτός από το κεφάλι μας, να κουνήσαμε και λίγο τους γοφούς μας…
Η συνέχεια μας επιφύλασσε το ‘’ Towards the Crown of Nights’’ από το αλμπουμ του 1997 ‘’In Times Before the Light’’. Οι κραυγές του κόσμου δεν σταματούσαν, ο Nagash μας κοιτάζει καλά καλά, άλλωστε κατά την διάρκεια του live, μας είπε ότι δεν περίμενε να τους γνωρίζουμε τόσο καλά και του έκανε τρομερή εντύπωση η ανταπόκριση και η αγάπη του κόσμου. Για το τέλος οι Νορβηγοί, δεν θα μπορούσαν να κλείσουν με άλλο κομμάτι εκτός από το ‘’Monarch of the Mighty Darkness’’.
Μιάμιση περίπου ώρα, αψεγάδιαστου ήχου, αψεγάδιαστου perfoming από όλους, μιας υπέροχης βραδιάς που πραγματικά νοιώθω πολύ τυχερός που έζησα αυτό το live μαζί με τους υπολοίπους που βρέθηκαν το βράδυ του Σάββατου της 3ης Μαΐου στο Gagarin. Μια συναυλία, που εγώ προσωπικά θα αργήσω να ξεχάσω και που πραγματικά με έκανε να φύγω τόσο γεμάτος και χαρούμενος. Οι Covenant κατάφεραν κάτι που ίσως λίγες μπάντες έχουν καταφέρει, υστέρα από χρόνια εκτός, να επανέλθουν και να είναι ίδιοι και ακόμα καλύτεροι από το παρελθόν τους. Μπράβο και πάλι μπράβο και ένα μεγάλο ευχαριστώ για αυτό που μας χάρισαν.
PROUD TO BE A METALHEAD
Η ώρα είχε πια φτάσει 10, το Gagarin ήταν σχεδόν γεμάτο, τα φώτα χαμήλωσαν και αυτή η αγωνία και η λαχτάρα να ξεκινήσει το live, είχαν πια φτάσει στο τέλος. Θα ξεκινήσω και θα πω την λέξη ‘’ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΟΙ’’, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε και για να το κρατήσετε καλά στο μυαλό σας. Με το ξεκίνημα του ‘’The Sulphur Feast’’, το κοινό απλά παραληρεί, ζητωκραυγάζει, τα πρόσωπα λάμπουν και τα κεφάλια αρχίζουν να πηγαίνουν πάνω κάτω. Ξέρουμε όλοι ότι ακούμε ΟΛΟΚΛΗΡΟ το ‘’Nexus Polaris’’ ζωντανά, από τα αυθεντικά μέλη. Τι άλλο θα μπορούσε να ζητήσει κανείς? Ένας ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΣ ήχος, ήχος που έχω χρόνια να ακούσω ειδικά σε κλειστό χώρο. Κάθε κομμάτι που περνούσε, ήταν καλύτερο από το προηγούμενο. Αψεγάδιαστοι όλοι τους, ένας προς έναν.
Τι να πει κανείς για αυτήν την παράσταση που έδωσαν πάνω στην σκηνή όλοι τους. Από που να ξεκινήσεις και που να τελειώσεις… Στις κιθάρες αριστερά ο Knut Magne Valle και δεξιά ο θηριώδης Αυστραλός Astennu. Στα φωνητικά φυσικά ο Nagash, που η φωνή του δεν είχε να ζηλέψει τίποτα από την φωνή που ακούγαμε πριν 30 περίπου χρόνια. Hellhammer, από άλλον πλανήτη, ο άνθρωπος απλά έκανε ότι γούσταρε, ξεσηκώνοντας το κοινό ακόμα περισσότερο. Στα πλήκτρα ο Sverd με το καπελάκι του πιλότου, λες και είναι βγαλμένος από τον 2ο παγκόσμιο, μας ταξίδευε στο παρελθόν και στην δισκάρα φυσικά που ακούγαμε. Η φοβερή και τρομερή Sarah Jezebel Deva, παραδίδει μαθήματα φωνητικής με την αιθέρια φωνής της και τα «μεγάλα και γαμψά’’ της νυχιά, μας κάνει όλους να ανατριχιάζουμε και να μην σταματάμε να χειροκροτούμε.
Η συνέχεια του Nexus Polaris , είχε να μας χαρίσει το ‘’Jihad’’, “New World Order”, “Mirrors Paradise’’ και “In The Name Of The Future” από το ‘’Animatronic’’. Η αλήθεια είναι ότι σε αυτά τα κομμάτια, ίσως εκτός από το κεφάλι μας, να κουνήσαμε και λίγο τους γοφούς μας…
Η συνέχεια μας επιφύλασσε το ‘’ Towards the Crown of Nights’’ από το αλμπουμ του 1997 ‘’In Times Before the Light’’. Οι κραυγές του κόσμου δεν σταματούσαν, ο Nagash μας κοιτάζει καλά καλά, άλλωστε κατά την διάρκεια του live, μας είπε ότι δεν περίμενε να τους γνωρίζουμε τόσο καλά και του έκανε τρομερή εντύπωση η ανταπόκριση και η αγάπη του κόσμου. Για το τέλος οι Νορβηγοί, δεν θα μπορούσαν να κλείσουν με άλλο κομμάτι εκτός από το ‘’Monarch of the Mighty Darkness’’.
Μιάμιση περίπου ώρα, αψεγάδιαστου ήχου, αψεγάδιαστου perfoming από όλους, μιας υπέροχης βραδιάς που πραγματικά νοιώθω πολύ τυχερός που έζησα αυτό το live μαζί με τους υπολοίπους που βρέθηκαν το βράδυ του Σάββατου της 3ης Μαΐου στο Gagarin. Μια συναυλία, που εγώ προσωπικά θα αργήσω να ξεχάσω και που πραγματικά με έκανε να φύγω τόσο γεμάτος και χαρούμενος. Οι Covenant κατάφεραν κάτι που ίσως λίγες μπάντες έχουν καταφέρει, υστέρα από χρόνια εκτός, να επανέλθουν και να είναι ίδιοι και ακόμα καλύτεροι από το παρελθόν τους. Μπράβο και πάλι μπράβο και ένα μεγάλο ευχαριστώ για αυτό που μας χάρισαν.
PROUD TO BE A METALHEAD
