Accept - Gagarin 205

Δεν έχει σαν την πρώτη φορά λένε. Τι να πω. Εγώ το ίδιο ενθουσιασμένος ένιωθα. Έχοντας ''λιώσει'' το ''Blind Rage'', το τρίτο (σ.σ.: Της ''δεύτερης νιότης'') και πιο πρόσφατο full-length των Accept, και μόνο στην σκέψη της ζωντανής παρουσίασης των νέων αυτών κομματιών, σε συνδυασμό με τα κλασσικά άσματα που σημάδεψαν τον ήχο του heavy metal, αισθανόμουν δέος. Πόσο μάλλον όταν το live αυτό, στα πλαίσια της προώθησης του προαναφερθέντος ολοκληρωμένου πονήματος των Γερμανών, θα πλαισιωνόταν από δύο μπάντες-δυναμίτες της ελληνικής σκηνής. Εξηγούμεθα.

Με τον συναυλιακό χώρο του Gagarin 205 να μας υποδέχεται στις 19:30, θα χρειαζόταν να παρέλθει μισή ώρα για την τριαντάλεπτη εμφάνιση του opening act. Μπροστά σε σχετικά μικρό κοινό, οι Αθηναίοι Null'o'zero, παρουσίαζουν 5 δείγματα από την έως τώρα δισκογραφική τους πορεία. Διαθέτοντας καθαρό ήχο και τυπική σκηνική παρουσία και επικοινωνία με τους παρευρισκόμενους, όντας άριστα προβαρισμένοι και στιβαρά δεμένοι, αναδεικνύουν την άποψή τους για το heavy/thrash metal, την οποία φαίνεται να ενστερνίζεται ο κόσμος, καθώς κερδίζουν, το χειροκρότημά του. Highlights αποτελούν τα ''Enemy Within'', ''Unleashed by Fire'' και ''No More Wait'' (σ.σ.: Με το οποίο έκλεισαν), χωρίς να παραβλέπεται η καλλιτεχνική αξία του εναρκτήριου ''Warframe'' και του ''Inshame''. Εν αναμονή, λοιπόν, της νέας τους ολοκληρωμένης δουλειάς.

Μισάωρο change-over και την σκυτάλη λαμβάνουν οι Fortress Under Siege. Καλοπαιγμένο progressive metal, που σε 8 κομμάτια αναδεικνύεται στην ολότητά του. Βέβαια, σε αυτό συντελεί ο, επίσης καθαρός, ήχος που τους πλαισιώνει, όπως και η υποδειγματική τους τεχνική αρτιότητα. Άκρως επικοινωνιακοί με το, αυξημένο, κοινό, αλλά το ατού τους είναι η ακομπλεξάριστη σκηνική παρουσία. Καλύτερες στιγμές, το εναρκτήριο ''Robin Hood (Prince of Thieves)'' όπως και τα ''Eyes of the Snake'', ''Phoenix Rising'', ''Don't Let Go''. Κορυφαία όμως το ''Blue Valley Shadow'', με το οποίο ολοκλήρωσαν την τριαντάλεπτη εμφάνισή τους (σ.σ.: Παρουσιάζουν επίσης τα ''Blind Faith'', ''Last Temptation'', ''Hate What We Like''). Ο κόσμος τους καταευχαριστιέται και σίγουρα στο σπίτι θα τους τσεκάρει εκτενέστερα (σ.σ.: Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, εγώ τουλάχιστον αυτό κάνω).

Άλλο ένα μισάωρο change-over, χαμηλός φωτισμός, AC/DC και... Οι Γερμανοί heavy metallers ξεχύνονται στην σκηνή, με το εναρκτήριο ''Stampede'', παρμένο από το καινούριο τους full-length, ''Blind Rage'', να προξενεί πανικό (σ.σ.: Pun intended). Απανωτά χτυπήματα τα ''Stalingrad'', ''Hellfire'' και ''London Leatherboys'', τα οποία προοιωνίζονται αρμονική συνύπαρξη παλιότερου και νεότερου υλικού. Κάτι τέτοιο επικυρώνουν τα ''Losers and Winners'' και ''Starlight'', ακολουθούμενα από την αναπάντεχη επιλογή του ''Midnight Mover'', παιγμένο πρώτη φορά στην παρούσα περιοδεία. Τα ολοκαίνουρια ''Dying Breed'' και ''Final Journey'', αναδεικνύουν την εξοικείωση (σ.σ.: Έστω μερική) του κοινού με το προαναφερθέν ολοκληρωμένο πόνημα, ενώ η προσωπική συγκίνηση που συνεπάγεται το ''Shadow Soldiers'', παρούσα. Άλλο ένα κομμάτι που, έως την στάση στην Αθήνα, δεν είχε παρουσιαστεί, αποτελεί το ''Bulletproof''. Συνέχεια με ''Restless and Wild''. Ε, πουτάνα όλα. Την ατμόσφαιρα δυναμιτίζουν τα ''Demon's Night'' και ''No Shelter'', ενώ ακολουθεί το καθιερωμένο λαϊκό προσκύνημα, που ακούει στο όνομα ''Princess of the Dawn''. Το καινούριο ''Dark Side of My Heart'' συνδιαλέγεται με το ψυχισμό σου, ο οποίος όντας εξιταρισμένος από το ''Pandemic'', παίζει κλωτσομπουνίδια υπό τα ηχοτοπία του ''Fast as a Shark''. Κάπως έτσι κλείνει το main-set, μέχρι ξαφνικά να ηχήσει το gong, που βρισκόταν τοποθετημένο πίσω από το drum-kit του Christopher Williams... Το πρόγραμμα διακόπτεται για μια έκτακτη είδηση. Ένας χειρουργός, λέει, των late 90's τονίζει πως πάμε κατά διαόλου και η τοποθέτηση μεταλλικής καρδιάς είναι μονόδρομος. ''Metal Heart'', λοιπόν, προτού λάβει χώρα τευτονικό πανδαιμόνιο (σ.σ.: Ναι, ναι, pun intended). Μπουκέτο στη μούρη το ''Teutonic Terror''. Η κλωτσιά στα αχαμνά έρχεται στο τέλος όμως. Το ''Balls to the Wall'', πέραν των εκστατικών ιδιοτήτων του, ολοκληρώνει ένα best-of (σ.σ.: Μη μιλάς καθόλου) setlist. Δύο ώρες αλήτικου, βρώμικου, καυλιάρικου heavy metal, πλαισιωμένες από πεντακάθαρο ήχο και πληθωρικότατη σκηνική παρουσία. Ειδικά, το μπασο-κιθαριστικό δίδυμο Baltes-Hoffmann, άσε, από άλλη διάσταση. Ο δε frontman, Μark Tornillo, αποτελεί τη ζωντανή απόδειξη πως <> (σ.σ.: Αμετάφραστο). Αν δεχτούμε, επίσης, πως και η μη-λεκτική είναι και αυτή μια μορφή επικοινωνίας, τότε συμπεραίνουμε πως και σε αυτόν τον τομέα καλυφθήκαμε πλήρως. Η κλεισμένη φωνή έρχεται να επαληθεύσει όλα τα παραπάνω.

Setlist

Stampede

Stalingrad

Hellfire

London Leatherboys

Losers and Winners

Starlight

Midnight Mover

Dying Breed

Final Journey

Shadow Soldiers

Bulletproof

Restless and Wild

Demon's Night

No Shelter

Princess of the Dawn

Dark Side of My Heart

Pandemic

Fast as a Shark

Encore

Metal Heart

Teutonic Terror

Balls to the Wall

Για άλλη μια φορά, η διοργανώτρια εταιρεία τήρησε αυστηρά το προκαθορισμένο timetable. Οι Accept, από την άλλη, διασχίζουν μια δυναμικότατη ''δεύτερη νιότη'' και φαίνεται πως τίποτα δε δύναται να τους σταματήσει. Βρίσκονται τη δεδομένη στιγμή στην κορυφή του ιδιώματος που οι ίδιοι καθόρισαν, κυκλοφορώντας τον ένα δίσκαρο πίσω από τον άλλο. Τι <> και μαλακίες μου λες;