U.D.O. live in Athens @ Pireaus 117 Academy 31/03/2019

By Nikos Mathiopoulos

Φωτογραφική Ανταπόκριση
Τηλέμαχος Κουκλάκης

Έχοντας ψηθεί αρκετά από τον καινούργιο δίσκο του Udo που είναι πάρα πολύ καλός και θυμίζει τα παλιά Accept και έχοντας γνώση για τη δύναμη του κοντού on stage αφού τον είχα δει στο Chania Rock το περσινό καλοκαίρι, ανυπομονούσα να τον ξαναδώ live , όπου αυτό εντέλει ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου! Πάμε όμως να δούμε παρακάτω τους λόγους γιατί…

            Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Γύρω στις 19:30 βγήκαν οι Kiss Of The Dolls μία πενταμελής μαζί με πλήκτρα μπάντα με heavy power καταβολές που μπήκε με mid tempo ρυθμούς. Ο τραγουδιστής μοιάζει με μία πιο «αλήτικη μέταλ» εκδοχή του Billy Idol. Συνεχίζουν με το  2ο κομμάτι στην γλώσσα τους τα Λιθουνικά  σε πιο γκρούβι ρυθμούς που εξελίχθηκε σε μία μπαλάντα στο στυλ των Rammstein. Αφού ακολούθησαν κάποιες πόζες επί σκηνής, στο σημείο με τα πλήκτρα, συνέχισαν με ένα πιο φολκλόρ ροκ στυλ επίσης στα Λιθουανικά. Από εκεί και έπειτα ο ήχος έστρωσε, που είχε κάποια «θεματάκια» στο μπάσο και τα φωνητικά, παίζοντας  άλλα δύο κομμάτια σε πιο χέβι ροκ και rock n roll νόρμες. Παρ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες των Λιθουανών, δεν κατάφεραν να ζεστάνουν το κοινό, που ούτος η άλλως ήταν πάρα πολύ λίγοι, περίπου 50 άτομα. Ήταν δύσκολο το έργο τους ακόμα περισσότερο, απόλυτα δικαιολογημένοι όμως, αφού η ατμόσφαιρα ήταν λίγο «κρύα» από μόνη της  έτσι και αλλιώς λόγω πολλής μικρής προσέλευσης του κόσμου. Παρόλα αυτά, συμπαθητική μπάντα και σίγουρα θα μείνει αξέχαστο το συμβάν που ο τραγουδιστής μοίραζε δωρεάν cd της μπάντας του στο κοινό μετά το σετ! 

Kiss Of The Dolls Setlist

1) Metal Kiss,

2) Heavens Dad,

3) On the Road,

4) Life,

5) Summer Rain Blues,

6) I Want to Lose,

7) My Dog and Dolls.

Red Partisan

Εξαμελής μπάντα από το Βελιγράδι της Σερβίας πλην της ύπαρξης αιθέριων γυναικείων φωνητικών από την Κολωνία. Το  χέβι μέταλ  που έπαιζαν ήταν βαρύ και ασήκωτο. Με κουκούλα ο τραγουδιστής και γυαλί ήλιου παρόλη την γραφικότητα επικρατούσε μία θεατρικότητα στην σκηνή. Ωραίος ήχος, ωραίο γρέζι στα φωνητικά μπήκαν δυνατά το μόνο σίγουρο! Στο  2ο κομμάτι έμοιαζαν με Accept από τα καινούργια. Αυτή την φορά είχαν μαζευτεί  καμιά 150αριά άτομα να τους ακούνε με αφοσίωση σε φουλ γκρούβι και mid tempo ρυθμούς  γεμάτο από ατμοσφαιρικά γυναικεία φωνητικά, ωραίες κιθάρες σε συνδυασμό με ωραία «πιασάρικα» ρεφραίν. Ακούγοντας το 3ο κομμάτι, ένιωθες ότι άκουγες το Links των Rammstein . Έντονες οι επιρροές από αυτούς καθ όλη τη διάρκεια του σετ τους, μέχρι και οι κινήσεις on stage με τα χέρια μπρος πίσω σε βήματα μαρς. Επίσης, εμένα μου θύμιζαν αρκετά και Megadeth από τα καινούργια των τελευταίων. Ωραία εμφάνιση συνολικά. Στο 4ο κομμάτι έκαναν λίγο «κοιλιά», ήταν λίγο cheesy το ρεφραίν. H θεατρικότητα που παρείχε η σκηνική παρουσία της μαυροφορεμένης κυρίας (έμοιαζε λίγο με την γνωστή ηθοποιό Κατερίνα Λέχου )  μαζί  με τα αιθέρια φωνητικά της στο 5ο τραγούδι έδωσαν σίγουρα ένα έξτρα «πόντο».  Πολύ καλή σκηνική παρουσία. Από το 6ο τραγούδι ένιωθες τις  Morgana Lefay επιρροές στα φωνητικά εποχής Maleficium και γυναικεία  φωνητικά των Paradise Lost εποχής Symbol Of Life. Ωραία πράγματα δηλαδή! Ο μπασίστας έκοβε βόλτες στο πλήθος πορωμένη , «έδωσαν πόνο» η μόλις 6 μηνών-βρέφος μπάντα από την Σερβία. Ειδικά, στο 7ο κομμάτι τους που ήταν πιο «αλήτικο» στο στυλ των Motley Crue , ο μπασίστας ήταν «όλα τα λεφτά»  ανέβαζε το κοινό αλλά Bruce Dickinson και γενικά έκλεψε την παράσταση με τα καμώματά του! Πλέον, καμιά 300αρα από κάτω το διασκεδάζαμε και «σπάγαμε πλάκα» ακούγοντας το «ανεβαστικό» και «ξεσηκωτικό»  σετ  των Red Partisan, που μας ζέστανε για τα καλά για να υποδεχθούμε τον «μεγάλο» Udo.

Red Partisan Setlist

1. Gods of War

2. Dead men’s hand

3. Stand up and rise

4. Rebels , & Partizans

5. The end Memories

6. End of the Thrill

7. Veterans

8. Russian roulette

9. Wanted dead or Alive

U.D.O.

Η σκηνή ουσιαστικά ήταν το εξώφυλλο σε 3d μορφή. Καμία 400αρια πλέον,  ζητωκραυγάζουν Udo Udo! Όπου βρουν και όπου σταθούν! Μπήκαν δυνατά με καπνούς και εισαγωγή  από τον καινούργιο δίσκο μαζί με την έλευση του «στρατηγού» να τραγουδάει το Tongue Reaper. Χωρίς μπαστούνι, όπως είχε ακουστεί, μια χαρά δηλαδή! Ο Udo πλαισιώνεται μαζί με τον γιο του Stefan στα drums και από λοιπούς πιτσιρικάδες. Ο ένας ο κιθαρίστας θύμιζε λίγο Χέτφιλντ  σε μπλακ άλμπουμ εποχές και ο μπασίστας φυσιογνωμία θύμιζε Barlow. O μπασίστας που ήταν χρόνια αποχώρησε πρόσφατα. 2o κομμάτι η «χιταρα» Make the Move! Χαμός! Χορός και  παλαμάκια! Πολύ καλός ήχος και τα φωνητικά ειδικα, για 66 χρονών άνθρωπο! 3ο τραγούδι  24/7 ένας pure metal Accept  groovy ύμνος. 4ο  Mastercutor  και απανωτά χτυπήματα με ύμνους.  6ο Metal machine σαν Savatage παλιο. 7ο  Independence Day μία «κομματάρα-τρελή ροκια» με έντονο το Acceptiκό ύφος -αλλά Balls to the Walls. 8.ο  Aπό το καινούργιο, το επόμενο hit το In the Heat of the Night με τις Accept πόζες να δίνουν και να παίρνουν με τις κιθαρες , όπου ο lead κιθαρίστας στα σόλο έμπαινε πάντα στη μέση της σκηνής! Στο 9ο  το Vendetta ο Udo έκανε ασταμάτητα πειράγματα και παιχνίδια με τη μπάντα. 10.ο Rising High και ο χαμός!! Έπεται  guitar solo για χαλάρωση και πάμε γεμάτοι από συναίσθημα με μπαλάντα.  

Για πότε φτάσαμε λίγο πριν το encore ακούγοντας το classic Hungry and Angry, ( όνομα και πράγμα με την μπάντα και το κοινό της), μετά από drums  σόλο από τον γιο του και  το σόλο μπάσου ούτε που το καταλάβαμε.  Απαραίτητα και τα δυο για ξεκούραση για να μπει  η υπερχιτάρα  Heart of Gold ( με σχόλιο Udo για τρολάρισμα  ότι αν ανακοινώνει κάποιο όνομα άλμπουμ του, δεν θυμάται κάνεις, προφανώς επειδή έχει αμέτρητα άλμπουμ ). Από εκεί και έπειτα, οι ύμνοι διαδέχονταν ο ένας τον άλλον με κορύφωση το Animal house. Το κοινό να τραγουδάει τα ρεφραίν όλη την ώρα! Φτάνουμε στο τέλος με το άκρως heavy Man and Machine με αυτό το ωω! πριν το σόλο του από το κοινό και με τελευταίο το εντελώς true metal κομμάτι Τhey Want War. Επικές στιγμές!Αφού έπαιξε τα απαντά, μας χαιρέτησε αξιοπρεπώς με την μεγαλοπρέπεια και ηρεμία ενός ιερού τοτέμ του μέταλ όπως είναι άλλωστε. Μέσα από τα βάθη της «μεταλλικής» του καρδιάς υπό την μουσική υπόκρουση των Queen στα ηχεία.

Αυτός ο Μάρτης δεν θα μπορούσε να κλείσει καλύτερα συναυλιακά. Ήταν ένα ωραίο πάρτυ που δεν χάνεται παρόλο που είχε λιγότερο κόσμο από τα αναμενόμενα, δικαιολογημένα θεωρώ από τη μια γιατί πλέον δεν προλαβαίνουμε να πηγαίνουμε σεωσυναυλίες, τόσες που είναι (ευτυχώς). Από την άλλη βέβαια  τέτοια λαϊβ-παρτυ μιας μορφής τόσο αγαπητής, όσο ο Udo στο ελληνικό κοινό , απλά δεν χάνονται..όποτε φροντίστε την επόμενη φορά να μην τον χάσετε!

U.D.O. Setlist

  1. Tongue Reaper
  2. Make the Move
  3. 24/7
  4. Mastercutor
  5. A Cry of a Nation
  6. Metal Machine
  7. Independence Day
  8. In the Heat of the Night
  9. Vendetta
  10. Rising High
  11. Guitar Solo

(Fabian Dee Dammers)

  1. In the Darkness
  2. I Give as Good as I Get
  3. Timebomb
  4. Drum / Bass Solo
  5. Hungry and Angry
  6. Heart of Gold
  7. One Heart One Soul

Encore:

  1. Holy
  2. Animal House
  3. Man and Machine
  4. They Want War

U.D.O.

Red Partizan

Kiss of the Dolls

Written By
More from Maria Lezgi

Release Athens 2017 – Day 3 // JAMIROQUAI + MICHAEL KIWANUKA + WAX TAILOR + ΣTELLA + THE BLUE SQUARE-Σάββατο 17 Ιουνίου

Πρωτοπόροι του future funk και μία από τις πιο επιτυχημένες μπάντες του...
Read More