Κείμενο Θωμάς Σταματάκης/Καλλιόπη Κατσιδονιώτη
Οι εικόνες δεν δείχνουν μόνο το κοινό ή τους εργαζόμενους, αλλά την ίδια την ψυχή του φεστιβάλ – την ατμόσφαιρα που γεμίζει τον χώρο με χαρά, μουσική και ατελείωτη ενέργεια. Καθώς περπατάς ανάμεσα στον κόσμο, νιώθεις τη σύνδεση με κάτι μεγαλύτερο: την απόδραση από την καθημερινότητα και την είσοδο σε έναν κόσμο που γιορτάζει τη φαντασία, τη διαφορετικότητα και την ελευθερία της έκφρασης.
Στις τέσσερεις σκηνές, δύο μέσα κ δύο έξω γίνεται το σημείο όπου η πολυμορφία της μουσικής συναντά τη διαφορετικότητα του κοινού.
Η αντιπαράθεση των ήχων από σκοτεινές ηλεκτρονικές ατμόσφαιρες, από το emo rap του Σουηδού ράπερ Yung Lean, που είχε ένα κάποιο εκνευρισμό, την cumbia των Los Bitchos με μια ανεπιτήδευτη επαφή με τον κόσμο, την queer punk των Lambrini Girls και την ηλεκτρονική ambient και house μουσική του Parra for Cuva φαίνεται τρελή στην αρχή, αλλά μέσα στο φεστιβάλ, όλα αυτά τα φαινομενικά αντίθετα βρίσκουν ένα κοινό έδαφος – εκεί που οι αναζητήσεις του κοινού για γαλήνη, αγάπη, ή ακόμα και απλά διαφορετική μουσική συναντούν τη δημιουργική έκφραση των καλλιτεχνών. Το φεστιβάλ αυτό προσφέρει μια εμπειρία όπου όλοι βρίσκουν κάτι που συνδέει το προσωπικό τους μουσικό γούστο με μια ευρύτερη αίσθηση του “μαζί”.
Η ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς ήταν οι Lambrini Girls. Απλά εκρηκτικές! Ένας αστικός μύθος λέει πως ο ντράμερ που τις συνοδεύει είναι ο Banksy. Η ενέργεια στη σκηνή δεν είχε όρια – μια μοναδική στιγμή όπου η τραγουδίστρια έδωσε το μικρόφωνο στο κοινό. Το φως πέφτει πάνω τους καθώς μοιράζονται τη στιγμή.
Η συνέχεια στο βίντεο μας!
