από Nikos Mathiopoulos
📸 Φωτογραφίες: Τηλέμαχος Κουκλάκης
Πριν τη θύελλα
Το Κύτταρο είχε γεμίσει πριν καν πέσει η πρώτη νότα. Από νωρίς το βράδυ, η Ηπείρου μύριζε μπύρα και ηλεκτρισμό — εκείνο το μείγμα που μόνο ένα heavy live μπορεί να φέρει. Οι High On Fire επιστρέφουν μετά από χρόνια στην Αθήνα, κι αυτή η επιστροφή δεν ήταν απλώς άλλη μία στάση περιοδείας. Έμοιαζε περισσότερο με επανένωση πιστών, μια τελετή εξιλέωσης με κιθάρες και ιδρώτα. Ο κόσμος άρχισε να συρρέει από τις 20:00. Μαύρα μπλουζάκια, βραχνές φωνές, χαμόγελα και χειραψίες μεταξύ γνωστών και φίλων — γιατί σε τέτοια live όλοι ανήκουν στο ίδιο «τάγμα».
Sadhus — Doom και νικοτίνη
Λίγο μετά τις 21:00, τα φώτα έσβησαν και οι Sadhus πήραν τη σκηνή. Η πρώτη χορδή έσκισε τη σιωπή σαν μαχαίρι. Ο ήχος ήταν βαρύς, παχύς, σχεδόν φυσικός· έμοιαζε να βγαίνει απ’ το πάτωμα και να ανεβαίνει στα πλευρά σου. Η φωνή τραχιά, ωμή — όχι “για το θεαθήναι”, αλλά για να σε ταρακουνήσει. Οι Sadhus δεν κάνουν live για να αρέσουν· παίζουν για να επιβιώσουν. Το κοινό γνώριζε από την αρχή "τι μέλλει γενέσθαι", έτσι έυκολα μέσα σε δύο κομμάτια, τα κεφάλια άρχισαν να κουνιούνται ρυθμικά. Το set τους ήταν ένα doom/stoner βάλσαμο – τραχύ, βρώμικο, αληθινό. Οι Sadhus για άλλη μία φορά μας πρόσφεραν ένα μαστουρωμένο, υπερφυσικό groove- εκεί, ανάμεσα σε σύννεφα καπνού και πυκνό ήχο, υπήρχε μια έκσταση που θύμιζε παράνομη μυσταγωγία. Ευχάριστη έκπληξη η διασκευή στο "Snowblind: των μπαμπάδων μας Sabbath. Στο τέλος, ειδικά μετά το "καθιερωμένο" moshpit ο χώρος είχε ήδη βαριά ατμόσφαιρα· το έδαφος είχε στρωθεί για τη μεγάλη έκρηξη που ερχόταν. 
High On Fire — Όταν το μέταλλο ιδρώνει
Χωρίς πολλά-πολλά, οι High On Fire μπήκαν στη σκηνή. Ο Matt Pike μπροστά, έμοιαζε με μυθικό γίγαντα - σχεδόν σαν πολεμιστής που μόλις βγήκε από σπηλιά. Καμία εισαγωγή, καμία «καλησπέρα Αθήνα» — μόνο μια κιθάρα που ουρλιάζει και drums που χτυπούν σαν σφυριά σε αμόνι. Από τα πρώτα δευτερόλεπτα του “Burning Down” και “Waste Of Tiamat”, καταλάβαινες ότι δεν επρόκειτο για απλό live. Ο ήχος ήταν τεράστιος, σχεδόν ανελέητος, με εκείνη τη χαρακτηριστική λάσπη του High On Fire ήχου να σε τυλίγει από παντού. Τα τύμπανα σε κρατούσαν δέσμιο, η κιθάρα σε τραβούσε μέσα στο χάος. Η μπάντα δεν έπαιξε· έστησε επίθεση. Ο Pike, γυμνός - όπως πάντα - από τη μέση και πάνω, βουτηγμένος στον ιδρώτα, χειριζόταν την κιθάρα σαν όπλο, το κοινό στις πρώτες σειρές ειδικά από κάτω φώναζε κάθε στίχο, κι εκείνες οι στιγμές που οι χορδές έτριζαν και οι ενισχυτές έσπαγαν τη σιωπή — εκείνες ήταν η ουσία του rock 'n' roll. 
Ο ήχος του Κύτταρου και η καρδιά του κοινού
Το Κύτταρο έχει αυτή τη μαγική ικανότητα να κρατά τη ζεστασιά του live ακόμα και στις πιο ακραίες εντάσεις. Ο ήχος ήταν δυνατός, αλλά όχι χαοτικός — η ενέργεια διοχετεύθηκε σωστά. Αν και προς το τέλος μας τα χάλασε λίγάκι, αφού τα φωνητικά είχαν σχεδόν "χαθεί" και το μπούκωμα από το μπάσο είχε επικρατήσει κατά κράτος. Σε κάθε riff, ένιωθες τον αέρα να πάλλεται. Ο κόσμος, παρότι στριμωγμένος, δεν έχανε ούτε beat. Ήταν μια κοινότητα, ένα σώμα, ένας ρυθμός. Η μπάντα έπαιξε περίπου 90 λεπτά χωρίς ανάσα, περνώντας από όλα τα στάδια του heavy μεταλ – sludge, doom, thrash, κατσαπλιάδικη ψυχεδέλεια, με το κάθε κομμάτι να «ξυρίζει» και να καθαρίζει το μυαλό, όπως μόνο το τίμιο live μπορεί να κάνει. Κάπου ανάμεσα στα κομμάτια, ο Pike χαμογελόυσε έκανε σβούρες προς όλες τις μεριες εκατέρωθεν του, έστελνε συνέχεια χαρούμενα νεύματα - ειδικά προς την Ελίνα, την άψογη διοργανώτρια αυτού του ιστορικόυ Event και έριξε την επόμενη καταιγίδα. Μέχρι το τέλος, δεν υπήρχε καμία απόσταση μεταξύ σκηνής και κοινού — όλοι είχαν γίνει ένα. 
Επίλογος – Μετά την καταιγίδα
Όταν έσβησαν τα φώτα, δεν υπήρξε σιωπή. Μόνο βουητό, χειροκροτήματα, κορμιά που κοιτούσαν γύρω αποσβολωμένα. Κάποιοι δεν ήθελαν να φύγουν. Κάποιοι απλώς στάθηκαν με ένα χαμόγελο που έλεγε «το ζήσαμε». Οι Sadhus άνοιξαν το βράδυ με σκόνη και καπνό· οι High On Fire το έκλεισαν με φωτιά και μέταλλο. Ήταν μια βραδιά που δεν σε άφηνε απλώς να τη δεις — σε ανάγκαζε να τη νιώσεις. Και αυτό είναι που ξεχωρίζει τα live που θυμόμαστε από εκείνα που απλώς ήμασταν παρόντες. 
Αποτίμηση
Ήχος: 9/10 Απόδοση High On Fire: 9.5/10 Sadhus (support): 8.5/10 Ενέργεια κοινού: 10/10 Συνολικά: Μια βραδιά από εκείνες που σε αφήνουν με βουητό στ’ αυτιά και χαμόγελο στο πρόσωπο, που κάνουν τις Τρίτες μας καλύτερες! Setlist High On Fire
- Burninig Down
- Waste Of Tiamat
- Hung Drawn 1/4
- Rumors Of War
- Fertile Green
- Furywhip
- Fireface
- Snakes
- Darker Fleece
