by Katerina Stamatopoulou
Σπαρακτικό indie από τη χιονισμένη Ιντιάνα: η δημοφιλής μπάντα από το Bloomington ξανά στην Αθήνα!
Οι Murder By Death πήραν, όπως εύκολα θα μάντευε κανείς, το όνομά τους από την ομώνυμη ταινία μυστηρίου του 1976, σε σενάριο Neil Simon και με θρυλικό καστ – εκείνο όμως που, προφανώς, τους γοήτευσε περισσότερο ήταν το νοσηρό τού τίτλου. Τα τραγούδια των Murder By Death είναι από μελαγχολικά μέχρι θανατερά και το death country που παίζουν είναι γεμάτο με θλιβερές ιστορίες και goth στοιχεία. Η ζωή και ο θάνατος αποτελούν αγαπημένα θέματα της στιχουργίας της μπάντας, της οποίας άλλες θεματικές εμμονές είναι οι καταραμένοι άνθρωποι και οι έρωτές τους, τα όρια της τρέλας, η εγκατάλειψη και η μοναξιά. Οι ίδιοι χαρακτηρίζουν τη μουσική τους dark whiskey devil music: σε αυτή συνυπάρχουν η καταστροφή μεξικανικών πόλεων από τον Διάβολο, οι ωδές στο bourbon και οι πειρατικοί θρύλοι.
Ιδιαίτερη προτίμηση της μπάντας από την ενδοχώρα της Αμερικής τα concept albums, πάντα με τα αναμενόμενα, βαριά για την ψυχή, θέματα, ακόμα και όταν τα τραγούδια τους είναι γρήγορου τέμπο. “Εξάλλου”, λέει ο frontman Adam Turla “upbeat δεν σημαίνει και χαρούμενα”. Η βία, τα φονικά και το πάθος δεν είναι μεν χαρούμενα, αλλά κάνουν τους δίσκους και τα live των Murder By Death μια πολύ έντονη και εσωτερική εμπειρία, κατά την οποία μερικές φορές “οι μουσικοί δεν παίζουν μαζί, αλλά περισσότερο ο ένας εναντίον του άλλου”. Οι ήχοι και οι ενορχηστρώσεις βγαίνουν και αυτοί από το χώμα και τα σπλάχνα της αμερικανικής ενδοχώρας και του folk goth της: τσέλο, δαιμονισμένο μπάντζο και μαντολίνο που οι κριτικές παρομοιάζουν περισσότερο με φρενήρες κομπρεσέρ παρά με ρομαντικό έγχορδο προστίθενται σταδιακά στη μουσική της μπάντας για να κάνουν τα τραγούδια της ακόμα πιο πολυδιάστατα.
Ως μουσικοί, οι Murder By Death είναι βιρτουόζοι, είτε παίζουν κομμάτια χαμηλότονα είτε ξέφρενους, εκτροχιασμένους ρυθμούς. Το κοινό τους στην Αμερική μιλά με διθυράμβους για τη σκηνική τους παρουσία και δεν τους αντιμετωπίζει ως μελωδικούς ήρωες του indie – αντίθετα, συμμετέχει στα live τους δημιουργώντας ένα περίεργο, passive aggressive moshpit, από αυτά που συναντά κανείς σε ροκενρόλ συναυλίες. Μη χάσετε την επιστροφή τους στην Αθήνα, πρόκειται για μια συναυλία που αναμένεται πολύ διαφορετική από τα “indie live” που έχουμε συνηθίσει.
