by Nikos Mathiopoulos
Από φοιτητής, που ήμουν ανέκαθεν θεωρούσα την Πέμπτη μία ιδανική μέρα για πάρτυ και διασκέδαση, πόσο μάλλον έρχεται η επιβεβαίωση για αυτό, όταν ξέρεις ότι στην πόλη που μένεις έρχονται για πρώτη φορά οι Minsk! Η αγωνία κορυφώνεται στο έπακρο για το πώς θα είναι η συναυλία και ειδικά για τους Fuzzsmokers που θα είναι σαν το βούτυρο στο ψωμί τους ( για να μην πω τίποτα άλλο..). Απόλυτα, δικαιολογημένα να νιώθουν έτσι όλοι διότι οι Minsk είναι ένα σημαντικό όνομα του χώρου, όχι μόνο λόγο του «βαρύ» τους βιογραφικού και της εμπειρίας τους στο σανίδι, έχοντας παίξει στο σανίδι με μεγάλα ονόματα σε αρκετά φεστιβάλ, αλλά και λόγο της δισκογραφίας τους, που τους κατέστησε γρήγορα σε μία αξιόπιστη δύναμη του sludge/post ήχου. Αναμένουμε λοιπόν με αγωνία να δούμε μία από τις καλύτερες συναυλίες του φθινοπώρου σε ότι αφορά τον sludge ήχο από μία από τις επιδραστικότερες μπάντες του χώρου.
Biography
Στην πραγματικότητα, όσον αφορά την προέλευση του ονόματός τους, η επίσημη βιογραφία τους δηλώνει: "Σχεδιάζοντας την ονομαστική έμπνευσή του από μια απομακρυσμένη πόλη της Λευκορωσίας που βρίσκεται βαθιά ανάμεσα στα ενδιάμεσα της Ανατολής και της Δύσης, μια πόλη που κάηκε στο έδαφος σε αρκετές φορές μόνο για να ξαναχτίσουν σαν ένα Φοίνιξ που ανεβαίνει από την στάχτη του
Παρόλο που δανείζονται το όνομά τους από την πρωτεύουσα της χώρας της Λευκορωσίας, οι Minsk φεύγουν στην πραγματικότητα από την Peoria και από όλες τις περιοχές, από όταν τo συγκρότημα άρχισε να δουλεύει στα demos ( Burning ) γύρω στο 2002, εμπνευσμένο από την διατομή του ancient doom και του φουτουριστικού post metal - που ήταν πολύ δημοφιλές εκείνη τη στιγμή, χάρη στην εμφάνιση group όπως οι Isis, οι Cult Of Luna και οι Rwake. Για τους Minsk, η διάκριση από όλους τους παραπάνω θα προέκυπτε από την ασυνήθιστα διαδεδομένη προσέγγιση τους, συνέπεια της πολύπλοκης αλληλεπίδρασης του τραγουδιστή, του keyμπορντίστα και του conga player Tim Meade και του ντράμερ Anthony Couri (που αργότερα αντικαταστάθηκε από τον Tony Wyioming).
Το συγκρότημα άρχισε να καταγράφει το ντεμπούτο άλμπουμ του, Out of a Center Which Is Neither Dead Nor Alive, το 2005. Όταν ο αρχικός μπασίστας τους σταμάτησε στο μέσο των ηχογραφήσεων (σύντομα θα ακολουθήσει o Addis) , ο παραγωγός Sanford Parker - επίσης κιθαρίστας των Buried at Sea - βοήθησε παίζοντας στις δύο μπάντες από τότε. Όσο για τους Minsk, η υπόσχεσή τους και οι ισχυρές ζωντανές εμφανίσεις ως support σε μεγάλα σχήματα όπως οι Brutal Truth, οι High on Fire και οι Sunn 0)) σύντομα τους απέκτησαν συμβόλαιο με την Relapse Records, η οποία κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ τους The Ritual Fires of Abandonment, το 2007. Μετά από αλλεπάλληλα touring, ακολούθησε δύο χρόνια αργότερα από ένα split EP με τους Unearthly Trance, και στη συνέχεια από το τρίτο άλμπουμ τους το With Echoes In the Movements Of Stone το 2009 μέσω της Relapse Records.
Μετά από 6 χρόνια σιωπής, οι Minsk γράφουν το επερχόμενο τέταρτο άλμπουμ τους The Crash and the Draw το οποίο κυκλοφόρησε μέσω της Relapse Records τον Απρίλιο του 2015 παγκοσμίως. Αυτό το άλμπουμ γράφτηκε από τη μπάντα μαζί με τον Sanford Parker στο Earth Analog στο Tolono, με μίξη των Parker και Minsk στο Hypercube στο Σικάγο.
Discography
The Ritual Fires Of Abandonment ( Relapse Records, 2007 ) Ένα πράγμα είναι σαφές για το μεταλλικό σχήμα των Minsk του Σικάγου σχεδόν από την αρχή - ενώ οι μελλοντικοί συνομήλικοί τους πέρασαν τα χρόνια τους με Metallica και Slayer μέχρι να πεθάνουν, αυτοί οι τύποι πιθανότατα είχαν το μυαλό τους να καίγονται από τους πρώιμους κιόλας Neurosis. Υπάρχουν πράγματι πολλές ομοιότητες μεταξύ των Minsk και των Neurosis - σχετικά αργοί ρυθμοί, παχύρρευστος ήχος κιθάρας, θορυβώδες κραυγές του τραγουδιστή, μνημειώδη μήκη τραγουδιού. Ωστόσο, οι Minsk απέχουν πολύ από το να είναι απλά αντιγραφείς. Εκτός από τις ηχητικές ομοιότητες, κληρονόμησαν επίσης τη δημιουργική ανησυχία και την τάση των Neurosis να εξερευνήσουν όλες τις δυνατότητες μέσα στον ήχο των εμπορικών τους σημάτων, τις ίδιες τις ιδιότητες που έκαναν αυτούς τους τύπους του Όκλαντ μια τόσο ισχυρή μπάντα. Οι τελετουργικές πυρκαγιές της εγκατάλειψης, το ντεμπούτο των Minsk's Relapse, δεν είναι τίποτα λιγότερο από το επικό, ένα μονοήμερο ταξίδι που εναλλάσσεται με πιασάρικα riffs, και συνάμα στοιχειωμένα, γοητευτικά και εκφοβιστικά. Το opening track του άλμπουμ "Embers" ξεκινά τα πράγματα μακριά με ένα αργό και μυστήριο σημείωμα, οδηγώντας ένα παχύ αυλάκι από tribal τύμπανα, μέσα σε μία πυκνή ατμόσφαιρα και και από τη στιγμή που οι κιθάρες παραμορφώνονται κάποια στιγμή μετά από τα τέσσερα λεπτά, ο ακροατής είναι ήδη βυθισμένος στο στριμμένο και επικίνδυνο ηχητικό λαβύρινθο. Σε όλη τη διάρκεια του άλμπουμ, οι Minsk εναλλάσσονται έξυπνα ανάμεσα σε κοντύτερα και πιο απλά τραγούδια, όπως τα οργισμένα "White Wings" ή "Circle of Ashes", και τους τεράστιους επικούς ρυθμούς που εκτείνονται και ρέουν για περισσότερο από δώδεκα λεπτά. Υπάρχει επίσης μια περιστασιακή καμπύλη - μια ξαφνική όαση ηρεμίας μέσα στο χάος, με τη μορφή του «Mescaline Sunrise», ή ένα εντελώς απροσδόκητο σόλο σαξόφωνο που αναδύεται όταν το κολοσσιαίος μεσαίος κομμάτι «The Orphans of Piety» σε σταματάει περίπου δέκα λεπτά. Το Bandmember Sanford Parker προσφέρει παραγωγή ιδανική για το modus operandi της μπάντας - είναι μεγάλη και κατάλληλα σκοτεινή αλλά πλούσια σε στρώσεις και λεπτομέρεια. Υπάρχει επίσης μια ισχυρή αίσθηση μυστικισμού που τρέχει μέσα από το ρεκόρ, αλλά όχι από την κοινή ποικιλία Dungeons και Dragons που κάνει τους μουσικούς πολύ πάνω από την ηλικία των ψηφοφόρων να φορούν περίεργα ρούχα, να τραγουδούν τραγούδια για αθάνατους πολεμιστές με φλεγόμενα σπαθιά και να βάζουν εικόνες των εν λόγω πολεμιστών και σπαθιά) στα εξώφυλλα των άλμπουμ τους. Αντίθετα, είναι κάτι πιο σκοτεινό, ένα απειλητικό και σκούρο ρομαντικό άκρο που κάνει το εκκωφαντικό βύσμα των Minsk να είναι σχεδόν εσωτερικός.
With Echoes In The Movement Of Stone ( Relapse Records, 2009 ) Ο βασιλιάς των Minsk Sanford Parker έχει γίνει παραγωγός σε ζήτηση μέσα σε έναν συγκεκριμένο περίβολο του underground art-metal. Έχει συνεργαστεί με τους Yakuza και Pelican, μεταξύ άλλων, και ο saxophonist της Yakuza, Bruce Lamont, επέστρεψε στην εύνοια, παίζοντας στο τελευταίο άλμπουμ των Minsk, το The Ritual Fires of Abandonment του 2007. Αυτή τη φορά, δεν υπάρχουν επισκέπτες. Με αυτό τον δίσκο κάνουν το βαρύτερο και το πιο επιθετικό δίσκο των Minsk μέχρι σήμερα, τα παρασυρόμενα ψυχεδελικά ηχητικά τοπία των δύο πρώτων δίσκων συχνά απομακρύνονται υπέρ μιας επίθεσης που θυμίζει το Neurosis 'Through Silver in the Blood ή το Melvins' Senile Animal. Τα τραγούδια μένουν σαν να είναι για πάντα, με τρία από τα οκτώ κομμάτια του άλμπουμ να κλονίζονται ή να περνούν τα δέκα λεπτά. Η μουσική της μπάντας κυμαίνεται και μοιάζει με μια μαζική παλίρροια, με τις κιθάρες να κινούνται σε γραμμικό και οριζόντιο τρόπο παρά να εκραγούν σε παραδοσιακά καθαρτικά σόλο - το αποτέλεσμα προέρχεται σαφώς από την επιρροή των Neurosis αλλά υπάρχει και ένα ισχυρό υπόγειο ρεύμα από Iron Butterfly σε ένα κομμάτι σαν το "The Shore of Transcendence". Τα tribal κρουστά δίνουν στις πιο ήσυχες στιγμές στου άλμπουμ και μια διαλογιστική αίσθηση, χτίζοντας αναπόφευκτα το βρυχηθμό της ντροπής που είναι το εμπορικό σήμα των Minsk. Και το τελευταίο τρίτο του άλμπουμ των 11 λεπτών πιο κοντά, "Requiem: From Substance to Silence", είναι ένα πολύ ευπρόσδεκτο comedown, η μουσική αργά βυθίζεται μέχρι να παραμείνει τίποτα εκτός από τα τύμπανα και σχεδόν τους τόνους του πληκτρολογίου. Ενώ αυτό το άλμπουμ δεν μετακινεί τη μουσική των Minsk προς τα εμπρός - και κάνουν ό, τι κάνουν - είναι ένα υπέροχο παράδειγμα μιας μπάντας που έχει συνολική στιλιστική ωριμότητα, αυτοπεποίθηση και εντυπωσιακή ως την κόλαση.
The Crash And The Draw ( Relapse Records, 2015 ) Έχουν περάσει έξι χρόνια από το τελευταίο δίσκο των Minsk. Όταν αυτό το χρονικό διάστημα περάσει, είναι φυσικό να αισθάνεσαι ανυπόμονος για νέο υλικό, ειδικά όταν η έκλειψη της παραγωγής οφείλεται σε παρατεταμένη παύση. Αλλά φοβούνται ότι οι Minsk είναι ακόμα στην κορυφή του παιχνιδιού τους. Το Crash & The Draw είναι μια μεγάλη επιστροφή στη φόρμα για τo ατμοσφαιρική sludge του Illinois. Στα έξι χρόνια που έχουν περάσει για τους Minsk, το πεδίο των μεγάλων ατμοσφαιρικών δίσκων sludge έχει γίνει πολύ γεμάτο. Από την μία οι Yob κυκλοφόρησαν τo Atma. Από τη άλλη, οι Atlas Moth κυκλοφόρησαν το Ache . Όλα αυτά τα άλμπουμ είναι εξαιρετικά παραδείγματα του συγκεκριμένου μουσικού ύφους. Ενώ οι περισσότεροι από τους συγχρόνους τους ωθούν το sludge σε ένα πιο ψυχεδελικό, πειραματικό βασίλειο, οι Minsk επέλεξαν να κρατήσουν τα πράγματα βαριά ως ένα πάρα πολύ βαρύ πράγμα στο The Crash & The Draw. Υπάρχουν ακόμα αναγνωρίσιμα στοιχεία -post σε όλο το άλμπουμ, αλλά αυτό είναι, πρώτα απ 'όλα, το heavy metal. Το άνοιγμα με το "To The Initiate", διαλύει αμέσως κάθε αμφιβολία ότι η μπάντα είχε χάσει το βήμα της ή mellowed με οποιονδήποτε τρόπο, όπως τα πληκτρολόγια που ανοίγουν το κομμάτι είναι γρήγορα και σάρωνει από ένα τοιχο από pummeling κιθάρες. Υπάρχει μια χούφτα από απαλά κομμάτια που θα βρεθούν, όπως η "Onward Procession III: The Blue Hour" και "To You There Is No End", αλλά ακόμα και στις ήσυχες στιγμές του αλμπουμ, υπάρχει μια σιγοβράζοντα οργή στο The Crash & The Draw. Η ατμόσφαιρα είναι τόσο καταπιεστική, στην πραγματικότητα, ότι ακόμη και τα μετα-ροκ στοιχεία ηχούν ήρεμα και όχι ανυψωτικά ή ποιμενικά.
Current Members
- Burning Demo ( Lisa Falzone Recordings, 2002 )
- Out Of A Center Which Is Neither Dead Nor Alive ( At A Loss Recordings, 2005 )
- The Ritual Fires Of Abandonment ( Relapse Records, 2007 )
- With Echoes In The Movement Of Stone ( Relapse Records, 2009 )
- The Crash And The Draw ( Relapse Records, 2015 )
The Ritual Fires Of Abandonment ( Relapse Records, 2007 ) Ένα πράγμα είναι σαφές για το μεταλλικό σχήμα των Minsk του Σικάγου σχεδόν από την αρχή - ενώ οι μελλοντικοί συνομήλικοί τους πέρασαν τα χρόνια τους με Metallica και Slayer μέχρι να πεθάνουν, αυτοί οι τύποι πιθανότατα είχαν το μυαλό τους να καίγονται από τους πρώιμους κιόλας Neurosis. Υπάρχουν πράγματι πολλές ομοιότητες μεταξύ των Minsk και των Neurosis - σχετικά αργοί ρυθμοί, παχύρρευστος ήχος κιθάρας, θορυβώδες κραυγές του τραγουδιστή, μνημειώδη μήκη τραγουδιού. Ωστόσο, οι Minsk απέχουν πολύ από το να είναι απλά αντιγραφείς. Εκτός από τις ηχητικές ομοιότητες, κληρονόμησαν επίσης τη δημιουργική ανησυχία και την τάση των Neurosis να εξερευνήσουν όλες τις δυνατότητες μέσα στον ήχο των εμπορικών τους σημάτων, τις ίδιες τις ιδιότητες που έκαναν αυτούς τους τύπους του Όκλαντ μια τόσο ισχυρή μπάντα. Οι τελετουργικές πυρκαγιές της εγκατάλειψης, το ντεμπούτο των Minsk's Relapse, δεν είναι τίποτα λιγότερο από το επικό, ένα μονοήμερο ταξίδι που εναλλάσσεται με πιασάρικα riffs, και συνάμα στοιχειωμένα, γοητευτικά και εκφοβιστικά. Το opening track του άλμπουμ "Embers" ξεκινά τα πράγματα μακριά με ένα αργό και μυστήριο σημείωμα, οδηγώντας ένα παχύ αυλάκι από tribal τύμπανα, μέσα σε μία πυκνή ατμόσφαιρα και και από τη στιγμή που οι κιθάρες παραμορφώνονται κάποια στιγμή μετά από τα τέσσερα λεπτά, ο ακροατής είναι ήδη βυθισμένος στο στριμμένο και επικίνδυνο ηχητικό λαβύρινθο. Σε όλη τη διάρκεια του άλμπουμ, οι Minsk εναλλάσσονται έξυπνα ανάμεσα σε κοντύτερα και πιο απλά τραγούδια, όπως τα οργισμένα "White Wings" ή "Circle of Ashes", και τους τεράστιους επικούς ρυθμούς που εκτείνονται και ρέουν για περισσότερο από δώδεκα λεπτά. Υπάρχει επίσης μια περιστασιακή καμπύλη - μια ξαφνική όαση ηρεμίας μέσα στο χάος, με τη μορφή του «Mescaline Sunrise», ή ένα εντελώς απροσδόκητο σόλο σαξόφωνο που αναδύεται όταν το κολοσσιαίος μεσαίος κομμάτι «The Orphans of Piety» σε σταματάει περίπου δέκα λεπτά. Το Bandmember Sanford Parker προσφέρει παραγωγή ιδανική για το modus operandi της μπάντας - είναι μεγάλη και κατάλληλα σκοτεινή αλλά πλούσια σε στρώσεις και λεπτομέρεια. Υπάρχει επίσης μια ισχυρή αίσθηση μυστικισμού που τρέχει μέσα από το ρεκόρ, αλλά όχι από την κοινή ποικιλία Dungeons και Dragons που κάνει τους μουσικούς πολύ πάνω από την ηλικία των ψηφοφόρων να φορούν περίεργα ρούχα, να τραγουδούν τραγούδια για αθάνατους πολεμιστές με φλεγόμενα σπαθιά και να βάζουν εικόνες των εν λόγω πολεμιστών και σπαθιά) στα εξώφυλλα των άλμπουμ τους. Αντίθετα, είναι κάτι πιο σκοτεινό, ένα απειλητικό και σκούρο ρομαντικό άκρο που κάνει το εκκωφαντικό βύσμα των Minsk να είναι σχεδόν εσωτερικός.
With Echoes In The Movement Of Stone ( Relapse Records, 2009 ) Ο βασιλιάς των Minsk Sanford Parker έχει γίνει παραγωγός σε ζήτηση μέσα σε έναν συγκεκριμένο περίβολο του underground art-metal. Έχει συνεργαστεί με τους Yakuza και Pelican, μεταξύ άλλων, και ο saxophonist της Yakuza, Bruce Lamont, επέστρεψε στην εύνοια, παίζοντας στο τελευταίο άλμπουμ των Minsk, το The Ritual Fires of Abandonment του 2007. Αυτή τη φορά, δεν υπάρχουν επισκέπτες. Με αυτό τον δίσκο κάνουν το βαρύτερο και το πιο επιθετικό δίσκο των Minsk μέχρι σήμερα, τα παρασυρόμενα ψυχεδελικά ηχητικά τοπία των δύο πρώτων δίσκων συχνά απομακρύνονται υπέρ μιας επίθεσης που θυμίζει το Neurosis 'Through Silver in the Blood ή το Melvins' Senile Animal. Τα τραγούδια μένουν σαν να είναι για πάντα, με τρία από τα οκτώ κομμάτια του άλμπουμ να κλονίζονται ή να περνούν τα δέκα λεπτά. Η μουσική της μπάντας κυμαίνεται και μοιάζει με μια μαζική παλίρροια, με τις κιθάρες να κινούνται σε γραμμικό και οριζόντιο τρόπο παρά να εκραγούν σε παραδοσιακά καθαρτικά σόλο - το αποτέλεσμα προέρχεται σαφώς από την επιρροή των Neurosis αλλά υπάρχει και ένα ισχυρό υπόγειο ρεύμα από Iron Butterfly σε ένα κομμάτι σαν το "The Shore of Transcendence". Τα tribal κρουστά δίνουν στις πιο ήσυχες στιγμές στου άλμπουμ και μια διαλογιστική αίσθηση, χτίζοντας αναπόφευκτα το βρυχηθμό της ντροπής που είναι το εμπορικό σήμα των Minsk. Και το τελευταίο τρίτο του άλμπουμ των 11 λεπτών πιο κοντά, "Requiem: From Substance to Silence", είναι ένα πολύ ευπρόσδεκτο comedown, η μουσική αργά βυθίζεται μέχρι να παραμείνει τίποτα εκτός από τα τύμπανα και σχεδόν τους τόνους του πληκτρολογίου. Ενώ αυτό το άλμπουμ δεν μετακινεί τη μουσική των Minsk προς τα εμπρός - και κάνουν ό, τι κάνουν - είναι ένα υπέροχο παράδειγμα μιας μπάντας που έχει συνολική στιλιστική ωριμότητα, αυτοπεποίθηση και εντυπωσιακή ως την κόλαση.
The Crash And The Draw ( Relapse Records, 2015 ) Έχουν περάσει έξι χρόνια από το τελευταίο δίσκο των Minsk. Όταν αυτό το χρονικό διάστημα περάσει, είναι φυσικό να αισθάνεσαι ανυπόμονος για νέο υλικό, ειδικά όταν η έκλειψη της παραγωγής οφείλεται σε παρατεταμένη παύση. Αλλά φοβούνται ότι οι Minsk είναι ακόμα στην κορυφή του παιχνιδιού τους. Το Crash & The Draw είναι μια μεγάλη επιστροφή στη φόρμα για τo ατμοσφαιρική sludge του Illinois. Στα έξι χρόνια που έχουν περάσει για τους Minsk, το πεδίο των μεγάλων ατμοσφαιρικών δίσκων sludge έχει γίνει πολύ γεμάτο. Από την μία οι Yob κυκλοφόρησαν τo Atma. Από τη άλλη, οι Atlas Moth κυκλοφόρησαν το Ache . Όλα αυτά τα άλμπουμ είναι εξαιρετικά παραδείγματα του συγκεκριμένου μουσικού ύφους. Ενώ οι περισσότεροι από τους συγχρόνους τους ωθούν το sludge σε ένα πιο ψυχεδελικό, πειραματικό βασίλειο, οι Minsk επέλεξαν να κρατήσουν τα πράγματα βαριά ως ένα πάρα πολύ βαρύ πράγμα στο The Crash & The Draw. Υπάρχουν ακόμα αναγνωρίσιμα στοιχεία -post σε όλο το άλμπουμ, αλλά αυτό είναι, πρώτα απ 'όλα, το heavy metal. Το άνοιγμα με το "To The Initiate", διαλύει αμέσως κάθε αμφιβολία ότι η μπάντα είχε χάσει το βήμα της ή mellowed με οποιονδήποτε τρόπο, όπως τα πληκτρολόγια που ανοίγουν το κομμάτι είναι γρήγορα και σάρωνει από ένα τοιχο από pummeling κιθάρες. Υπάρχει μια χούφτα από απαλά κομμάτια που θα βρεθούν, όπως η "Onward Procession III: The Blue Hour" και "To You There Is No End", αλλά ακόμα και στις ήσυχες στιγμές του αλμπουμ, υπάρχει μια σιγοβράζοντα οργή στο The Crash & The Draw. Η ατμόσφαιρα είναι τόσο καταπιεστική, στην πραγματικότητα, ότι ακόμη και τα μετα-ροκ στοιχεία ηχούν ήρεμα και όχι ανυψωτικά ή ποιμενικά.
Current Members
- Christopher Bennett (2002–present)
- Timothy Mead (2002–present)
- Aaron Austin (2010–present)
- Zachary Livingston (2012–present)
- Kevin Rendleman (2014–present)
