by Pelagia Vouidaski
Τι να σας πω πάντως, εμένα μου αρέσουν αυτά τα live. Αυτά είναι που χαίρομαι. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να είσαι ενθουσιασμένος με αυτό που ακούς και βλέπεις και να γυρνάει το βλέμμα σου και να πέφτει πάνω σε πρόσωπα κρύα που δε βρίσκουν κανένα ενδιαφέρον σε αυτό που σε ενθουσιάζει τόσο. Αυτή η στιγμιαία ενόχληση που πηγάζει από την απορία του τι ήρθε να κάνει αυτός εδώ σήμερα. Λοιπόν, αυτό δεν υπήρχε μέσα στο ΚΥΤΤΑΡΟ την Κυριακή. Όλοι μαζί σαν μια μεγάλη παρέα καλωσορίσαμε και αποχαιρετίσαμε ταυτόχρονα τους Merciless και είχαμε και τη χαρά να ακούσουμε μετά από κάμποσο καιρό και τους δικούς μας AMKEN.
Οι AMKEN έχουν έναν επαγγελματισμό μεγάλης και φτασμένης μπάντας, ενώ είναι ακόμη ανερχόμενη. Πολύ ωραία σκηνική παρουσία και πολύ καλοδουλεμένος ήχος και παρουσίαση. Ξέρουν τι κάνουν και το κάνουν καλά. Βασικό είναι ότι αυτό μπορεί να το αντιληφθεί και κάποιος που μπορεί να μην τους γνωρίζει καν σαν όνομα. Παρακολουθώντας τους σε κάνουν να θέλεις να ρωτήσεις, "Ποιοι είναι αυτοί; Γιατί παίζουν τόσο καλά;" Αυτήν την εντύπωση δεν είναι εύκολο να την προκαλέσει εύκολα μια μπάντα.
Ξεκίνησαν δυναμικά με το Shattered Sanity, συνέχισαν με τα Theater Of The Absurd, Adrenaline Shot, Addicted to Green, Zombie Pets, D.A.P., Nightmares, Soul's Crypt, και έκλεισαν με το Obedient Dogs.
Τους ευχόμαστε ότι καλύτερο στην πορεία τους που μπορεί να πηγαίνει ήδη καλά, να πάει ακόμη καλύτερα.
Μιάμιση ώρα έπαιξαν οι MERCILESS και τα έσπασαν κυριολεκτικά. Θα μπορούσαν να έχουν και πιο ενθουσιώδες κοινό, αλλά δε βαριέσαι, το συνολικό αίσθημα της συναυλίας ήταν θετικό. Είχαν τρομερή όρεξη και ενέργεια που δεν μειώθηκε ούτε λεπτό. Έπαιζαν και το ευχαριστιόντουσαν. Τι καλύτερο μπορεί να περιμένει κανείς να δει; Μια μπάντα που είναι στο χώρο 30 χρόνια η οποία δεν έχει πάρει τη θέση που της άξιζε δικαιωματικά στη λίστα με τις πιο μεγάλες μπάντες του είδους, να παίζει με απεριόριστο ζήλο τα κομμάτια της, χωρίς να του νοιάζει αν παίζουν μπροστά σε μια χούφτα ανθρώπους, για πρώτη και τελευταία φορά στη χώρα μας. Υπάρχει κάτι πιο true από αυτό; Δεν ξέρω αν οι επιλογές του μάνατζμεντ τους έγιναν εσκεμμένα ή καθαρά από λάθος και δεν προωθήθηκαν ποτέ πολύ, αλλά μετά την εμφάνιση τους, τείνω προς την πρώτη επιλογή. Θέλω να πιστεύω ότι απλά το κράτησαν 31 αληθινό.
Οι MERCILESS έπαιξαν τα The treasures Within, The Awakening, Cleansed by Fire, Land I Used to Walk, Realm of The Dark, Feebleminded, Unearthly Salvation, Branded by Sunlight, Dying World, Perish, Unbound, Pure Hate, Souls of the Dead.
Ήμασταν λίγο και καλοί, που λένε. Και περάσαμε πολύ καλά. Και οι ΑΜΚΕΝ και οι MERCILESS έδωσαν πραγματικά τον καλύτερο τους εαυτό.
Για όσους ενοχλήθηκαν που δεν είχε περισσότερο κόσμο, δείτε το κι έτσι. Θα μπορείτε να εμπλέκεστε άνετα σε cult μεταλικούς διαλόγους σαν τον παρακάτω.
- Τρομεροί οι Merciless.
- Τους έχω δει live.
- Αλήθεια;
- Θυμάσαι που είχαν έρθει για ένα και μοναδικό σόου οι Merciless στην Αθήνα;
- Ήσουν σε αυτό το live; (Έπεται ο θαυμασμός, ή η κρυφή ύπουλη ζήλια)
(Thug Life.)
Οι AMKEN έχουν έναν επαγγελματισμό μεγάλης και φτασμένης μπάντας, ενώ είναι ακόμη ανερχόμενη. Πολύ ωραία σκηνική παρουσία και πολύ καλοδουλεμένος ήχος και παρουσίαση. Ξέρουν τι κάνουν και το κάνουν καλά. Βασικό είναι ότι αυτό μπορεί να το αντιληφθεί και κάποιος που μπορεί να μην τους γνωρίζει καν σαν όνομα. Παρακολουθώντας τους σε κάνουν να θέλεις να ρωτήσεις, "Ποιοι είναι αυτοί; Γιατί παίζουν τόσο καλά;" Αυτήν την εντύπωση δεν είναι εύκολο να την προκαλέσει εύκολα μια μπάντα.
Ξεκίνησαν δυναμικά με το Shattered Sanity, συνέχισαν με τα Theater Of The Absurd, Adrenaline Shot, Addicted to Green, Zombie Pets, D.A.P., Nightmares, Soul's Crypt, και έκλεισαν με το Obedient Dogs.
Τους ευχόμαστε ότι καλύτερο στην πορεία τους που μπορεί να πηγαίνει ήδη καλά, να πάει ακόμη καλύτερα.
Μιάμιση ώρα έπαιξαν οι MERCILESS και τα έσπασαν κυριολεκτικά. Θα μπορούσαν να έχουν και πιο ενθουσιώδες κοινό, αλλά δε βαριέσαι, το συνολικό αίσθημα της συναυλίας ήταν θετικό. Είχαν τρομερή όρεξη και ενέργεια που δεν μειώθηκε ούτε λεπτό. Έπαιζαν και το ευχαριστιόντουσαν. Τι καλύτερο μπορεί να περιμένει κανείς να δει; Μια μπάντα που είναι στο χώρο 30 χρόνια η οποία δεν έχει πάρει τη θέση που της άξιζε δικαιωματικά στη λίστα με τις πιο μεγάλες μπάντες του είδους, να παίζει με απεριόριστο ζήλο τα κομμάτια της, χωρίς να του νοιάζει αν παίζουν μπροστά σε μια χούφτα ανθρώπους, για πρώτη και τελευταία φορά στη χώρα μας. Υπάρχει κάτι πιο true από αυτό; Δεν ξέρω αν οι επιλογές του μάνατζμεντ τους έγιναν εσκεμμένα ή καθαρά από λάθος και δεν προωθήθηκαν ποτέ πολύ, αλλά μετά την εμφάνιση τους, τείνω προς την πρώτη επιλογή. Θέλω να πιστεύω ότι απλά το κράτησαν 31 αληθινό.
Οι MERCILESS έπαιξαν τα The treasures Within, The Awakening, Cleansed by Fire, Land I Used to Walk, Realm of The Dark, Feebleminded, Unearthly Salvation, Branded by Sunlight, Dying World, Perish, Unbound, Pure Hate, Souls of the Dead.
Ήμασταν λίγο και καλοί, που λένε. Και περάσαμε πολύ καλά. Και οι ΑΜΚΕΝ και οι MERCILESS έδωσαν πραγματικά τον καλύτερο τους εαυτό.
Για όσους ενοχλήθηκαν που δεν είχε περισσότερο κόσμο, δείτε το κι έτσι. Θα μπορείτε να εμπλέκεστε άνετα σε cult μεταλικούς διαλόγους σαν τον παρακάτω.
- Τρομεροί οι Merciless.
- Τους έχω δει live.
- Αλήθεια;
- Θυμάσαι που είχαν έρθει για ένα και μοναδικό σόου οι Merciless στην Αθήνα;
- Ήσουν σε αυτό το live; (Έπεται ο θαυμασμός, ή η κρυφή ύπουλη ζήλια)
(Thug Life.)
