by Maria Lezgi
Μια κατάμεστη Τεχνόπολη, ένα υπέροχο πάρτι με όμορφες μουσικές, χαμογελαστούς ανθρώπους, καλοκαιρινή διάθεση και η εκδήλωση του gazarte στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία!
Ήταν η δεύτερη φορά της LP στην Ελλάδα και, νομίζω η τρίτη για τους Monophonics, που και οι δυο ξαναήρθαν με πρωτοβουλία του gazarte, οπότε και δεν μπορούσαν να λείπουν από τα γενέθλιά του. Ειδικά τώρα, που η απήχηση τους είναι στο ζενίθ.
Η μέρα άρχισε νωρίς το απόγευμα, σαν ένα μικρό φεστιβάλ, με την Angelika Dusk στην σκηνή με πολλές διασκευές, από Archive έως Beyonce, ενώ ο κόσμος γέμιζε σιγά σιγά την Τεχνόπολη.
Οι LoLA Marsh, που ακολούθησαν, με την αέρινη παρουσία της Yael Shoshana (να μοιάζει περισσότερο σε ισπανίδα παρά σε ισραηλινή), έπαιξαν πρώτη φορά στη χώρα μας και μας κέρδισαν. Ωραία χαλαρή ενέργεια, υπέροχη φωνή της Yael, όμορφα κομμάτια με αποκορύφωμα το Wishing Girl.
Και ένα τέταρτο μετά τις 9, οι Monophonics στην σκηνή αρχίζουν να δημιουργούν ένα υπέροχο πάρτι. Για περίπου μιάμιση ώρα ο Kelly Finnigan έδωσε ψυχή και φωνή (και μπόλικο ιδρώτα). Οι Monophonics ακολουθούν την vintage μουσική τάση και διάθεση που πάει προς τα πίσω μουσικά στα funk και soul 60s και 70s. Σε αυτό προσθέτουν ισχυρή δόση μουσικού ταλέντου και ξεσηκωτικής διάθεσης, γι ΄αυτό και έχουν γίνει τόσο αγαπητοί.
Μας χάρισαν πέρα από τα γνωστά αγαπημένα Hanging On, Promises και Holding Back Your Love, φοβερές διασκευές όπως το You Keep Me Hangin’ On και το Bang Bang .
Ακολούθησε η Laura Pergolizzi, γνωστή ως LP, και ακόμα πιο γνωστή για κομμάτια όπως το Lost on You και Other People, τα οποία και απολαύσαμε ζωντανά με την υπέροχη φωνή και την απλή παρουσία της. Η απήχηση του κόσμου ήταν τεράστια σε όλη τη διάρκεια της εμφάνισης, ανδρόγυνο στυλ, έντεχνα σφυρίγματα, με συνοδεία μουσικών οργάνων και φυσικά το αγαπημένο γιουκαλίλι να συνοδεύει το into the wild.
Το κλείσιμο υπήρξε πανηγυρικό, με χιλιάδες χαρτάκια να πετιούνται στον αέρα και το πάρτι του gazarte να μεταφέρεται στο χώρο του.
Η μέρα άρχισε νωρίς το απόγευμα, σαν ένα μικρό φεστιβάλ, με την Angelika Dusk στην σκηνή με πολλές διασκευές, από Archive έως Beyonce, ενώ ο κόσμος γέμιζε σιγά σιγά την Τεχνόπολη.
Οι LoLA Marsh, που ακολούθησαν, με την αέρινη παρουσία της Yael Shoshana (να μοιάζει περισσότερο σε ισπανίδα παρά σε ισραηλινή), έπαιξαν πρώτη φορά στη χώρα μας και μας κέρδισαν. Ωραία χαλαρή ενέργεια, υπέροχη φωνή της Yael, όμορφα κομμάτια με αποκορύφωμα το Wishing Girl.
Και ένα τέταρτο μετά τις 9, οι Monophonics στην σκηνή αρχίζουν να δημιουργούν ένα υπέροχο πάρτι. Για περίπου μιάμιση ώρα ο Kelly Finnigan έδωσε ψυχή και φωνή (και μπόλικο ιδρώτα). Οι Monophonics ακολουθούν την vintage μουσική τάση και διάθεση που πάει προς τα πίσω μουσικά στα funk και soul 60s και 70s. Σε αυτό προσθέτουν ισχυρή δόση μουσικού ταλέντου και ξεσηκωτικής διάθεσης, γι ΄αυτό και έχουν γίνει τόσο αγαπητοί.
Μας χάρισαν πέρα από τα γνωστά αγαπημένα Hanging On, Promises και Holding Back Your Love, φοβερές διασκευές όπως το You Keep Me Hangin’ On και το Bang Bang .
Ακολούθησε η Laura Pergolizzi, γνωστή ως LP, και ακόμα πιο γνωστή για κομμάτια όπως το Lost on You και Other People, τα οποία και απολαύσαμε ζωντανά με την υπέροχη φωνή και την απλή παρουσία της. Η απήχηση του κόσμου ήταν τεράστια σε όλη τη διάρκεια της εμφάνισης, ανδρόγυνο στυλ, έντεχνα σφυρίγματα, με συνοδεία μουσικών οργάνων και φυσικά το αγαπημένο γιουκαλίλι να συνοδεύει το into the wild.
Το κλείσιμο υπήρξε πανηγυρικό, με χιλιάδες χαρτάκια να πετιούνται στον αέρα και το πάρτι του gazarte να μεταφέρεται στο χώρο του.
