από Thanasis Maikousis
Η πρώτη εμφάνιση των Limp Bizkit στην Ελλάδα είναι πλέον γεγονός. Το βράδυ της 15ης Ιουνίου 2026, η Πλατεία Νερού φιλοξένησε ένα από τα πιο πολυσυζητημένα live του φετινού Release Athens Festival, με χιλιάδες θεατές να δίνουν το παρών για να δουν από κοντά ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της nu metal σκηνής.
Από νωρίς, ο χώρος είχε γεμίσει με κόσμο κάθε ηλικίας. Το εντυπωσιακό στοιχείο της βραδιάς δεν ήταν μόνο η προσέλευση αλλά και η σύνθεση του κοινού. Ανάμεσα στους σαραντάρηδες και πενηντάρηδες που μεγάλωσαν με τα άλμπουμ των Limp Bizkit στα τέλη της δεκαετίας του '90 και στις αρχές του 2000, βρίσκονταν δεκάδες νεαροί θεατές, ακόμη και μικρά παιδιά που συνόδευαν οι γονείς τους. Ήταν μια σπάνια εικόνα όπου δύο και τρεις γενιές συναντήθηκαν κάτω από την ίδια σκηνή.
Το πρόγραμμα άνοιξαν οι Ecca Vandal, οι οποίοι έδωσαν τον απαραίτητο τόνο για τη συνέχεια. Με εκρηκτική σκηνική παρουσία και ιδιαίτερο ύφος, κατάφεραν να κερδίσουν την προσοχή του κοινού από τα πρώτα λεπτά.
Στη συνέχεια ανέβηκαν στη σκηνή οι Viagra Boys. Οι Σουηδοί απέδειξαν για ακόμη μία φορά γιατί θεωρούνται μία από τις πιο ενδιαφέρουσες μπάντες της σύγχρονης εναλλακτικής σκηνής. Με ένταση, χιούμορ και ασταμάτητη ενέργεια, ξεσήκωσαν το κοινό και προετοίμασαν ιδανικά το έδαφος για το μεγάλο όνομα της βραδιάς.
Όταν τα φώτα έσβησαν και ακούστηκαν οι πρώτες νότες του "Just Like This", η Πλατεία Νερού μετατράπηκε σε ένα τεράστιο πάρτι νοσταλγίας. Οι Limp Bizkit ακολούθησαν σχεδόν κατά γράμμα το setlist που παρουσιάζουν στην ευρωπαϊκή περιοδεία τους, με τραγούδια όπως τα "Break Stuff", "Hot Dog", "My Generation", "Nookie", "Rollin'", "My Way" και "Take A Look Around". Το "Break Stuff" εμφανίστηκε τόσο νωρίς στο πρόγραμμα όσο και στο φινάλε, κλείνοντας τη συναυλία με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο.
Αυτό που δεν ικανοποίησε όλους ήταν ο ήχος. Παρότι η ατμόσφαιρα ήταν εξαιρετική και ο παλμός του κοινού ασταμάτητος, αρκετοί θεατές εξέφρασαν παράπονα για τη χαμηλή ένταση και τη συνολική ποιότητα του ήχου. Αναφορές υπήρξαν κυρίως από το πίσω μέρος της Πλατείας Νερού, πίσω από το Front Of House και την VIP εξέδρα, όπου αρκετοί ανέφεραν ότι ο ήχος δεν έφτανε με την απαραίτητη δύναμη. Αντίστοιχες παρατηρήσεις ακούστηκαν και από θεατές που βρίσκονταν σε πλάγιες θέσεις κοντά στον χώρο του ηχολήπτη. Η στερεοφωνική εικόνα χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως επίπεδη και λιγότερο καθαρή από το αναμενόμενο για μια παραγωγή τέτοιου μεγέθους.
Παρόλα αυτά, το κοινό δεν φάνηκε να επηρεάζεται ιδιαίτερα. Τα mosh pits άνοιγαν συνεχώς, ο κόσμος χοροπηδούσε ασταμάτητα και τα γνωστά ελληνικά καπνογόνα έκαναν ξανά την εμφάνισή τους, δημιουργώντας εικόνες που θύμιζαν ποδοσφαιρική κερκίδα περισσότερο παρά συναυλία.
Η πρώτη ελληνική εμφάνιση των Limp Bizkit δεν ήταν τέλεια από τεχνικής άποψης. Ήταν όμως κάτι ίσως σημαντικότερο: μια γιορτή μνήμης για όσους μεγάλωσαν με το nu metal και ταυτόχρονα μια γνωριμία της νεότερης γενιάς με ένα συγκρότημα που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή. Και μόνο βλέποντας γονείς να τραγουδούν το "Nookie" δίπλα στα παιδιά τους, καταλάβαινε κανείς ότι η βραδιά αυτή είχε ήδη γράψει τη δική της μικρή ιστορία στο συναυλιακό ημερολόγιο της χώρας.
Just Like This
9 Teen 90 Nine
Break Stuff
Hot Dog (w/"Master of Puppets" main riff as intro)
My Generation
Nookie
Full Nelson
Gold Cobra
Eat You Alive
Rollin' (Air Raid Vehicle)
Boiler
Behind Blue Eyes (The Who cover)
Bring It Back
My Way
Take a Look Around (w/"It'll Bè Ok" snippet ad intro)
Break Stuff
