Kings Of Thrash + Dieth + Andry live report 11/11/2024 @Kyttaro Live Stage

H εβδομάδα ξεκίνησε με δύναμη, αφού είχαμε την τύχη να θαυμάσουμε τον «MEGA» Dave Ellefson με τις δύο (!!) μπάντες του παρακαλώ! Τιμητική φυσικά είχε το tribute ρεπερτόριο των τριών πρώτων άλμπουμ της πρώτης του μπάντας που δεν είναι άλλη από τους Megadeth ασφαλώς! Οπότε, μιλάμε για μία thrash πανδαισία εκείνο το βράδυ! «Εγγλέζοι» οι Αμερικάνοι DIETH, το πρώτο συγκρότημα του Ellefson, ως opening act support σχήμα, αφού εμφανίστηκαν σύμφωνα με το πρόγραμμα, στις 20:30 ακριβώς! Εκείνη την ώρα ζήτημα να είμαστε καμία εκατοσταριά νοματαίοι, αλλά μας θεωρώ τουλάχιστον ευγνώμονες με αυτό που αντικρίσαμε και ακούσαμε! Οι Dieth μουσικά θα έλεγα, ότι είναι ένα θηρίο ανήμερο! Συνθέσεις - καταπέλτες, ένα μείγμα από Death ‘n’ Roll και Groove Metal με ραφιναρισμένες δόσεις από Metallica και Megadeth κυρίως ως προς τα σόλο και τα κοψίματα στις κιθάρες. Αξίζει να τους τσεκάρει κανείς. Ομολογώ με εξέπληξε θετικά ο κύριος Ellefson με το ύφος της μπάντας του, αλλά το μόνο σίγουρο ότι δεν μας χάλασε καθόλου. Ακούσαμε 8 τραγούδια – δυναμίτες με τον ήχο να είναι με το μέρος τους, απολαύσαμε ένα 45λεπτο ηχόχρωμα από επιρροές από Entombed, Morbid Angel, Ultimas, Pantera φιλτραρισμένες από Megadeth, Metallica. Ειδικά, οι εισαγωγές στο 4ο και 6ο κομμάτι θύμιζαν Symphony Of Destruction και Conjuring αντίστοιχα. Τα μέλη της μπάντας γνωρίζοντας ότι έπαιζαν τον «άχαρο» ρόλο του «ανοίγματος» του live, αστειευόντουσαν με αυτό «τρολάροντας» τους εαυτούς τους συνεχώς, με τον τραγουδιστή κυρίως, να κάνει πλάκα όλη την ώρα. Παρόλα αυτά, ομολογουμένως έδωσαν τα ρέστα τους και είχαν αρκετά κέφια. Ο Ellefson σε πολύ καλή φόρμα έκανε και αρκετά backing vocals και ήταν λογικό να μαγνητίζει τα βλέμματα. Μία τίμια μπάντα θα έλεγα οπωσδήποτε, η οποία κατάφερε να μας ζεστάνει καλά, που εξέλαβε θερμό χειροκρότημα, όπως της άξιζε άλλωστε. Setlist To Hell and Back Don't Get Mad ... Get Even! Wicked Disdain Animal Me Free Us All Dead Inside The Mark of Cain In the Hall of the Hanging Serpents Μετά το καθιερωμένο διάλειμμα ήρθε η ώρα για το μεσαίο σχήμα της βραδιάς, αυτό του προσωπικού της Άντρυ Λαγίου, τους λεγόμενους ANDRY. Πενταμελές συγκρότημα με σαφώς πρωταγωνίστρια την ίδια, τόσο για την σκηνική της παρουσία, όσο και για τις εξαιρετικές φωνητικές της ικανότητες και ερμηνείες. Φυσικά απαρτιζόμενη από άλλες «μορφές» αυτές του κιθαρίστα Mickey Lyxx και του κιμπορντίστα Fab Jablonski αμφίπλευρά της, ενέπνεαν έναν «αέρα» επαγγελματικής μεγάλης Ευρωπαϊκής μπάντας, αφού το «ροκσταριλίκι» πήγαινε σύννεφο! Η αλήθεια είναι ότι ήταν πάρα πολύ άνετοι όλοι τους πάνω στην σκηνή, το «ζούσαν» και το διασκέδαζαν και οι ίδιοι και αυτό μεταδιδόταν άμεσα στον κόσμο. Επίσης, ο συνδυασμός του γρήγορου melodic US power heavy metal τους με την θεατρική σκηνική παρουσία τους και όλες αυτές τις ενδυμασίες τους, είχαν ως αποτέλεσμα να συνεπάρουν το κοινό και να εν τέλει να είναι ψυχαγωγικοί. Άξιο λόγου, οι highlight στιγμές τους, όπως το τσιφτετέλι της frontwoman ενώ ήταν περιτυλιγμένη από την Ελληνική σημαία και η πολύ καλή διασκευή τους στους θρυλικούς Deep Purple. Καταχειροκροτήθηκαν από το γεμάτο πια, Κύτταρο και μπράβο τους, αφού το άξιζαν και με το παραπάνω! Πάμε για το κυρίως πιάτο - η στιγμή που όλοι περιμέναμε και ο λόγος που ήμασταν εκεί να ακούσουμε τους ύμνους των 3 πρώτων δίσκων των Megadeth σερί. Είναι γεγονός ότι μόλις ακούστηκαν οι πρώτες νότες της εισαγωγής του «Into the Lungs of Hell» ξύπνησαν κατευθείαν μνήμες από την προηγούμενη φορά του Ellefson στην Αθήνα με τους HAIL, που ισοπεδώθηκε κυριολεκτικά το Κύτταρο και τα vibes από την καλοκαιρινή συναυλία των Megadeth στη Πλατεία Νερού. Αμέσως μετά, το άσμα «Mary Jane» να ακούγεται και εσύ να νιώθεις πιτσιρικάς ξανά... Σειρά τα δύο κομμάτια για την επέτειο του Youthanasia και να αναρωτιέσαι αν ακούς τον Mustaine εκείνη την στιγμή, αφού η φωνή του τραγουδιστή Chaz Leon ήταν ολόιδια! Έπειτα ακολούθησε ο χαμός με τα επόμενα δύο «παλιά» για να πάρουμε ανάσες με το drum solo του Fred Aching. Η συναυλία ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο το β’ μέρος της, αφού παίχτηκε το αγαπημένο μου «In My Darkest Hour», όπου εκεί τα δώσαμε όλα! Ύστερα μέχρι και το κλείσιμο του σετ, ακολούθησαν ο ένας δυναμίτης μετά τον άλλον, με highlight στιγμές τα bluesy guitar solos του Jeff Young στο «These Boots Are Made for Walkin'» και φυσικά το «Peace Sells» με τα ασταμάτητα moshpits από κάτω. Ο ήχος ήταν άψογος, η μπάντα σε τρελά κέφια, ο Dave πάντα φιλικός και ορεξάτος και εμείς, μετά από 80 λεπτά συνεχούς δόσης των Megadeth ήχων, με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά! Αν και κρίμα, ότι έχει συμβεί στην καριέρα σου και δεν μπορείς να είσαι με την «πρώτη σου αγάπη» μαζί ξανά, σε ευχαριστούμε πολύ Dave αλλά και το ελληνικό Rock Hard ως άρτιο διοργανωτή, που μας φτιάξατε αυτήν την «άχαρη Δευτέρα» μας! Setlist Into the Lungs of Hell Mary Jane Train of Consequences Victory Skull Beneath the Skin 502 Drum Solo In My Darkest Hour Good Mourning/Black Friday Dawn Patrol These Boots Are Made for Walkin' (Lee Hazlewood cover) Encore: Wake Up Dead Peace Sells