by Nikos Mathiopoulos
Φωτογραφική Ανταπόκριση: Θανάσης Μαικούσης/Χρήστος Κιζατσεκιάν
4η μέρα Release Fest και μάλιστα η πιό “Hot” όχι μόνο του καύσωνα αλλά λόγω του line up φυσικά! Ενώ έχω υπολογίσει να είμαι γύρω στις 18:30 Πλατεία Νερού λόγω δουλειάς φτάνω καταϊδρωμένος μία ώρα μετά, με αποτέλεσμα να μην προλάβω τους δικόυς μας epic power symphonic metallers Meden Agan. Πληροφορήθηκα ότι ήταν - όπως πάντα - πάρα πολύ καλοί . Η απόδοση της τραγουδίστριας Δήμητρας Παναρίτη και των υπολοίπων μελών στη μπάντα ήταν στα ύψη, αντάξια όπως αρμόζει σε τέτοιου βεληνεκούς διοργάνωση όπως της προσχθεσινής. Αποζημίωσαν τους αρκετούς “ήρωες”, που είχαν συγκεντρωθεί για να τους απολαύσουν κάτω από τον καυτό ήλιο!
[caption id="attachment_158208" align="aligncenter" width="770"]
Dimitra Panariti of Meden Agan - Credtis: © Chris Kisadjekian / livephotographs.com[/caption]
Συνέχεια με τους “ραψωδούς” του συμφωνικού μέταλ Rhapsody Of Fire. Στο ωριαίο σετ τους έπαιξαν τα πιο γνωστά τους κομμάτια με αξιοπρέπεια και με άρτια τεχνική κατάρτιση εξιστορώντας, στους γύρω στις πέντε με έξι χιλιάδες κόσμο που είχε μαζευτεί εκείνη την ώρα, περιπέτειες φαντασίας με ιππότες, ξίφη και δράκους. Οι κιθάρες τους έμοιαζαν αρκετά με Dio εποχής “Holy Diver”, κάτι που μου έκανε ωραία εντύπωση παρόλο που δεν είμαι καθόλου φαν της μπάντας. Επίσης, αξίξει να γίνει μνεία στη φωνάρα του Giacomo Voli . Στο τέλος της ημέρας όμως, παρόλο που στο είδος τους μπορεί να είναι κορυφαίοι, δεν κατάφεραν να κεντρίσουν το ενδιαφέρον και την προσοχή μας και είχαν την μοίρα, που έχουν συνήθως τα support που παίζουν αμέσως κάτω από πολύ μεγάλα ονόματα. Με λίγα λόγια τα πιο λιτά σκηνικά, η λιγότερη ώρα στην διάθεσή τους, ο πιο χαμηλός ήχος, τα τεχνικά θέματα στον ήχο και η 5λεπτη διακοπή τους, όλοι αυτοί οι παράγοντες συνετέλεσαν στο να ξεχαστούν αμέσως οι Rhapsody Of Fire, που αν μη τι άλλο σε κλειστό χώρο σίγουρα θα είναι πιο αποδοτικοί!
Setlist
I'll Be Your Hero
Chains of Destiny
The Legend Goes On
March Against the Tyrant
The March of the Swordmaster
Dawn of Victory
Rain of Fury
Son of Vengeance
Land of Immortals
Emerald Sword
[caption id="attachment_158210" align="aligncenter" width="770"]
Rhapsody Of Fire - Credits: © Chris Kisadjekian / livephotographs.com[/caption]
Rotting Christ –“Hellenic Black Metal Assault”
Ολιγόλεπτο διάλειμμα για τουαλέτα και ανεφοδιασμό για περισσότερο "αγιασμό" (μπύρες!!) για να έρθει η ώρα του αναμενόμενου 1 2 3 ΠΟΥΤ@Ν@ ΟΛΑ ΑθΗΝΑ!!!!! Οι "άρχοντες" του εγχώριου black metal βγήκαν μέσω καπνών υπό τους ήχους της σκοτεινής εισαγωγής του “666 /P'unchaw kachun- Tuta kachun” πάνω σε μία επιβλητική σκηνή με ένα τεράστιο Χ Ξ Σ ως background, , έκπτωτους σταυρούς και ένα τεράστιο εμβληματικό Rotting Christ ύστερα χαραγμένο στη μέση της γιγαντοοθόνης, να μας θυμίζει για ποιο λόγο ήμασταν όλοι εκεί! Όχι μόνο εμείς αλλά και αυτοί οι ίδιοι. Οι θρύλοι του melodic hellenic black metal ήταν πιο δυνατοί από ποτέ και πολύ καλύτεροι φυσικά, από την προηγούμενη φορά που τους είδα σε τόσο πολύ κόσμο - ως support στους Slayer.
Καθ’ όλη τη διάρκεια του σετ, οι Rotting Christ ήταν καταιγιστικοί. Είχαν διαβολεμένα απίστευτη ενέργεια και ο κόσμος κάτω φρόντιζε να τους τιμά για αυτό συχνά, είτε με ανελέητο headbanging, είτε με moshpit. Το σετλιστ , είχε φοβερή ροή, ένας Σάκης καλύτερος και πιο χαρούμενος όσο ποτέ, αφού βρισκόταν στον φυσικό του χώρο on stage δηλαδή.
Το σετ τους βασίστηκε στα τελευταία τους άλμπουμ με βασικό κορμό τα κλασσικά τους 5 τελευταία κομμάτια. Η μπάντα ανασυγκροτημένη με νέα μέλη, που πλέον διανύει μία 25ετία και βάλε, προκαλεί απαράμιλλο δέος και πατάει γερά στα πόδια της και είναι γεμάτη αυτοπεποίθηση όσο ποτέ. Το κράμα του ritualistic και melodic black metal που παίζει ο Σάκης και η παρέα του, είναι ένα ιδιαίτερο στυλ και μόνο αυτοί το παίζουν τόσο καλά όσο κανένας άλλος στον κόσμο. Οι Rotting Christ ως μουσικό ύφος είναι μία κατηγορία από μόνοι τους. Προσωπικά, με άφησαν για άλλη μία φορά απολύτως ευχαριστημένο αφού στο σετ τους μας παρουσίασαν, όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, ένα συνδυασμό από πιο καινούργια κομμάτια αλλά και από αγαπημένα παλιά όπως τα “Societas Satanas (Thou Art Lord cover)” και τα έπη “King Of A Stellar War” και “Non Serviam”. Η ατμόσφαιρα που δημιούργησαν οι Rotting Christ , τις φωτιές, τις απόκοσμες κραυγές του Σάκη ακόμα και τις «κλισέ» πλέον προτροπές του, «Αθήνα π…τ@ν@ όλα!!!» ήταν μοναδική! Ο κόσμος από κάτω ανταπέδωσε τα δέοντα με τις επευφημίες και το χειροκρότημα του. Εν κατακλείδι, ήταν η καλύτερη εμφάνιση των εγχώριων ηρώων μας, σε ανοιχτό χώρο με τόσο κόσμο τα τελευταία έτη στη Ελλάδα.
Setlist
666
P'unchaw kachun- Tuta kachun
Athanati Este
Elthe Kyrie
Apage Satana
Fire, God and Fear
King of a Stellar War
Fgmenth, Thy Gift
Societas Satanas
(Thou Art Lord cover)
In Yumen-Xibalba
Grandis Spiritus Diavolos
Non Serviam
[caption id="attachment_158224" align="aligncenter" width="770"]
Rotting Christ - Release Athens 2022 - Credits: © Athanasios Maikousis / sinavlia.gr[/caption]
Έφτασε λοιπόν η μεγάλη ώρα. Οι προσδοκίες αν μη τι άλλο ήταν πολύ ψηλά , αφού είχε προηγηθεί η αξέχαστη συναυλία τους το 2019 και οι ίδιοι μας είχαν τάξει τον Θορ και όλο το δωδεκάθεο ότι θα παίξουν στο σετλιστ τους. Έχοντας στην διάθεσή μας ένα μεγάλο κενό ανυπομονώντας για τους «βασιλιάδες» δεν χάσαμε φυσικά ευκαιρία για βόλτα στον χώρο, συναντήσεις και πειράγματα και κους-κους με παλιούς φίλους και γνωστούς ωσότου την τελική μάχη. Περιττό να πω ότι η συγκεκριμένη συναυλία είχε ξεκάθαρα γιορτινή διάθεση και ενωτικό χαρακτήρα. Για του λόγου το αληθές από όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας είχαν έρθει οι Manowarriors, κάτι παρόμοιο όπως ενώνονταν οι φυλές-κράτη στην αρχαία Ελλάδα όταν συνέβαινε ένα πάρα πολύ σημαντικό γεγονός, έτσι και εδώ συγκεντρώθηκαν όλοι μαζί για να γιορτάσουν τον ερχομό αυτών των τιτάνων που λέγονται Manowar! Πραγματικά, είναι ωραίο να συμβαίνουν τέτοια και μπράβο στην διοργάνωση που κατάφερε να τους φέρει πίσω ξανά!
Επίσης, συγχαρητήρια αξίζουν στην διοργάνωση και για την οργάνωση και τις υποδομές που υπήρχαν στον χώρο. Για παράδειγμα, η ύπαρξη νιπτήρων έξω από τις χημικές τουαλέτες με σαπούνι, νερό, χαρτί ( τα αυτονόητα δηλαδή- αλλά ανύπαρκτα σε άλλες διοργανώσεις) ήταν ένα μεγάλο συν!
Το ρολόι να δείχνει 23:00 να ακούγεται η εισαγωγή του “March Of The Heroes Into Valhalla” και…Manowar!!! Έτσι απλά! Μπάσιμο με το καλημέρα “Manowar” και το Release να φλέγεται από τα καπνογόνα! Καπάκια “Kings of Metal “ και να μη σταματάμε να χοροπηδάμε! Συνεχίζεται η “παράνοια” με “Dark Avenger”, ξελαρρύγκιασμα στο “Defender”και “Gates of Valhalla” και να μη πιστεύουμε στα αυτιά μας! Περιττό να πω ότι η εκσταση του κόσμου έιχε φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη! Παρόλο τον κακό ήχο σε ορισμένα σημεία με χαμηλά την κιθάρα και τα ντραμς και ένα μπάσο να τα καλύπτει όλα, αλλά με έναν καταπλήκτικό - με Κ κεφαλαίο - Eric Adams, να αποτελεί την περσόνα της βραδιάς με τον επαγγελματισμό και την απόδοσή του, παρόλα τα 70 έτη του. Ο τύπος είναι απλά ψυχάρα!
Θυμηθείτε τις στιγμές που ακούγατε τους Manowar μικροί. Σας φαινόντουσαν σαν θεοί σαν απεσταλμένοι μέσα από την μαγεία. Πιστέψτε με έτσι ήταν όλοι και κυρίως ο Adams στο πρώτο μέρος του σετ τους! Φαντασιακοί, αγέρωχοι μέσα στον χρόνο, μυθικοί ατέρμονοι ήρωες του πολέμου και της ανδρείας, βγαλμένοι μέσα από έναν μύθο που έπλασαν με μαεστρία, οι ίδιοι όλα αυτά τα χρόνια. Ήταν περήφανοι και αληθινοί υπηρετώντας αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα να παίζουν επικό μέταλ μέχρι η ψυχή τους να απελευθερωθεί και να συναντήσει τις πύλες της Βαλχαλα! Εντυπωσιακοί! Μας απέδειξαν περίτρανα - για ακόμα μία φορά - ποιοι είναι οι βασιλιάδες του μέταλ!
Συνέχεια με το αφιερωμένο στη Σκωτία, “Sword of the Highlands” με την προσθήκη του καταξιωμένου Ισπανού ηθοποιού James Cosmo να απαγγέλει (λίγο ασυγχρόνηστα ίσως ο καημένος). Ακολουθεί ένα μίνι bass solo του De Maio - με την διασκευή του “Little Wing” από Jimmi Hendrix – ως εισαγωγή της μεγάλης ευχάριστης έκπληξης που ακούει στο όνομα “The Revenge of Odysseus”, που αποτέλεσε, το μεσαίο μέρος του σόου τους.
Μία 30λεπτη πρεμίερα της metal heroic musical opera , αφιερωμένη και μόνο στην Ελλάδα. Μία αποκλειστική συναυλία για τους Έλληνες fans, όπου παίχτηκε ολόκληρο το “The Revenge of Odysseus” EP τους με την εμφάνιση ως special guests τους Σάκη Τόλη και πατέρα και γιό Κώστα/Κωνσταντίνο Καζάκο αντίστοιχα. Οι δυο πρώτοι να απαγγέλουν στα αρχαία Ελληνικά και ο άλλος ντυμένος με αρχαία ελληνική πανοπλία σε συνδυασμό με τις καθηλωτικές εικόνες - με τα τοπία - στην γιγαντοοθόνη, να μας μεταφέρουν απευθείας στην επική εκείνη εποχή της Ομήρου Ιλιάδος. Επιπλέον, το ντουέτο μεταξύ της καλεσμένης Chiara Tricarico και του Eric Adams σε συνέπαιρνε. Παρόλο που η διάρκειά του μέρους αυτού έκανε μία “κοιλιά” στην συναυλία, αναμφίβολα ήταν μία άκρως εκτιμητέα κίνηση των Αμερικανών, αφού μας τίμησε ιδιαίτερα και μας ανέβασε την αυτοπεποίθηση κάνοντάς μας να αισθανθούμε περήφανοι για τους αρχαίους προγόνους μας. Όπως χιουμοριστικά είπε και ο φίλος ο Θανάσης Μαικούσης: “μετά από αυτό ήθελα να πάω να κατουρήσω το μουστάκι του Ερντογάν!!”
Αφότου τελείωσε το μεσαίο ωραίο μεν, αλλά σχετικά λίγο βαρετό μέρος, ξαναξεκίνησε το πανηγύρι! Από το “Warriors of the World United” μέχρι το μεγαλειώδες “Black Wind Fire and Steel”, (όπου ο Adams για άλλη μία φορά μας άφησε με τα σαγόνια στο πάτωμα) μας πήραν τα κεφάλια και μας γλένταγαν κανονικά! Ειδικά, στον ύμνο (“όνομα και πράμα”) – έκπληξη “Battle Hymn” - με τον επιβλητικό γιγαντιαίο αετό στην οθόνη - έγινε ο κακός χαμός, αφού παίζει να μην υπήρχε άτομο να μην τραγουδάει εκείνη την στιγμή!
Τα εντυπωσιακά σκηνικά με τις πανέμορφες εικόνες από την μέγκα – οθόνη, τα πυροτεχνήματα και πολλά άλλα δημιούργησαν μία υπερπαραγωγή, ένα αξέχαστο θέαμα! Παρόλο που ο ήχος έκανε τα δικά του, (αν και θεωρώ ότι ήταν και θέμα σημείου που θα βρισκόσουν, για παράδειγμα προς τα πίσω και στη μεση ακουγόταν καλύτερα ) περάσαμε φανταστικά (και οι δέκα χιλιάδες που ήμασταν εκεί!) με το δυνατό setlist τους! Ειδικά, εκεί που έπαιξαν σερί όλα τα παλιά τους έγινε ο χαμός! Τα καπνογόνα να διαδέχονται το ένα το άλλο και η τρίχα να είναι κάγκελο! Ανατριχίλα και δέος στην καταπληκτική ερμηνεία ενός φοβερού Eric Adams που έκλεψε την παράσταση εκείνη την βραδιά! Αλλά με το χέρι στην καρδιά θα έλεγα ότι το 2019 ήταν καλύτερη η συναυλία τους συνολικά.
Highlight επίσης της βραδιάς, όταν ο De Maio έβγαλε τον καθιερωμένο λόγο του, προκειμένου να μας αποδείξει ότι θέλει τον καλύτερο εξοπλισμό για το κοινό βρυχώντας στο μικρόφωνο. Μας τράνταξε τα σωθικά. Προσωπικά το θεώρησα λίγο κακία που ο De Maio έριξε “μπηχτή” στο Rock Fest Barcelona ότι τάχα μου δεν τους ικανοποίησε τα αιτήματα. Δεν μπορούμε να πάρουμε θέση δεν ήμασταν εκεί. Μπορεί οι Μanowar να έχουν τα στραβά τους , μπορεί να μην έχουν τα αστρονομικά πόσα και νούμερα σε πωλήσεις και χιλιάδων κόσμου στα live τους, αλλά είναι, ήταν και θα είναι οι επικοί ήρωες της καρδιάς μας! Πέρα από τα εντυπωσιακά σκηνικά και τις όμορφες μουσικές τους έχουν αυτό το ενωτικό πνεύμα που ισοσταθμίζει όλα τα υπόλοιπα! Hail and Kill Manowar!!
Manowar –Setlist
March Of The Heroes Into Valhalla
Manowar
Kings of Metal
Dark Avenger
Defender
Gates of Valhalla
Sword of the Highlands
(James Cosmo went on stage and performed a special narration for the Greek fans only)
Bass Solo
The Revenge of Odysseus - Part I: Athena's Theme
(Live Premiere)
The Revenge of Odysseus - Part II: Telemachus
(Live Premiere; with Kostantinos Kazakos as special guest)
The Revenge of Odysseus - Part III: Where Eagles Fly
(Live Premiere; with Chiara Tricarico as special guest)
The Revenge of Odysseus - Part IV: Odysseus and Calypso
(Live Premiere)
The Revenge of Odysseus - Part V: Immortal
(Live Premiere)
Warriors of the World United
Sign of the Hammer
Hail and Kill
(Played without intro)
The Dawn of Battle
Holy War
Fight Until We Die
Battle Hymn
Encore:
Joey’s Speech
The Glory of Achilles
Black Wind, Fire and Steel
Dimitra Panariti of Meden Agan - Credtis: © Chris Kisadjekian / livephotographs.com[/caption]
Συνέχεια με τους “ραψωδούς” του συμφωνικού μέταλ Rhapsody Of Fire. Στο ωριαίο σετ τους έπαιξαν τα πιο γνωστά τους κομμάτια με αξιοπρέπεια και με άρτια τεχνική κατάρτιση εξιστορώντας, στους γύρω στις πέντε με έξι χιλιάδες κόσμο που είχε μαζευτεί εκείνη την ώρα, περιπέτειες φαντασίας με ιππότες, ξίφη και δράκους. Οι κιθάρες τους έμοιαζαν αρκετά με Dio εποχής “Holy Diver”, κάτι που μου έκανε ωραία εντύπωση παρόλο που δεν είμαι καθόλου φαν της μπάντας. Επίσης, αξίξει να γίνει μνεία στη φωνάρα του Giacomo Voli . Στο τέλος της ημέρας όμως, παρόλο που στο είδος τους μπορεί να είναι κορυφαίοι, δεν κατάφεραν να κεντρίσουν το ενδιαφέρον και την προσοχή μας και είχαν την μοίρα, που έχουν συνήθως τα support που παίζουν αμέσως κάτω από πολύ μεγάλα ονόματα. Με λίγα λόγια τα πιο λιτά σκηνικά, η λιγότερη ώρα στην διάθεσή τους, ο πιο χαμηλός ήχος, τα τεχνικά θέματα στον ήχο και η 5λεπτη διακοπή τους, όλοι αυτοί οι παράγοντες συνετέλεσαν στο να ξεχαστούν αμέσως οι Rhapsody Of Fire, που αν μη τι άλλο σε κλειστό χώρο σίγουρα θα είναι πιο αποδοτικοί!
Setlist
I'll Be Your Hero
Chains of Destiny
The Legend Goes On
March Against the Tyrant
The March of the Swordmaster
Dawn of Victory
Rain of Fury
Son of Vengeance
Land of Immortals
Emerald Sword
[caption id="attachment_158210" align="aligncenter" width="770"] Rhapsody Of Fire - Credits: © Chris Kisadjekian / livephotographs.com[/caption]
Rotting Christ –“Hellenic Black Metal Assault”
Ολιγόλεπτο διάλειμμα για τουαλέτα και ανεφοδιασμό για περισσότερο "αγιασμό" (μπύρες!!) για να έρθει η ώρα του αναμενόμενου 1 2 3 ΠΟΥΤ@Ν@ ΟΛΑ ΑθΗΝΑ!!!!! Οι "άρχοντες" του εγχώριου black metal βγήκαν μέσω καπνών υπό τους ήχους της σκοτεινής εισαγωγής του “666 /P'unchaw kachun- Tuta kachun” πάνω σε μία επιβλητική σκηνή με ένα τεράστιο Χ Ξ Σ ως background, , έκπτωτους σταυρούς και ένα τεράστιο εμβληματικό Rotting Christ ύστερα χαραγμένο στη μέση της γιγαντοοθόνης, να μας θυμίζει για ποιο λόγο ήμασταν όλοι εκεί! Όχι μόνο εμείς αλλά και αυτοί οι ίδιοι. Οι θρύλοι του melodic hellenic black metal ήταν πιο δυνατοί από ποτέ και πολύ καλύτεροι φυσικά, από την προηγούμενη φορά που τους είδα σε τόσο πολύ κόσμο - ως support στους Slayer.
Καθ’ όλη τη διάρκεια του σετ, οι Rotting Christ ήταν καταιγιστικοί. Είχαν διαβολεμένα απίστευτη ενέργεια και ο κόσμος κάτω φρόντιζε να τους τιμά για αυτό συχνά, είτε με ανελέητο headbanging, είτε με moshpit. Το σετλιστ , είχε φοβερή ροή, ένας Σάκης καλύτερος και πιο χαρούμενος όσο ποτέ, αφού βρισκόταν στον φυσικό του χώρο on stage δηλαδή.
Το σετ τους βασίστηκε στα τελευταία τους άλμπουμ με βασικό κορμό τα κλασσικά τους 5 τελευταία κομμάτια. Η μπάντα ανασυγκροτημένη με νέα μέλη, που πλέον διανύει μία 25ετία και βάλε, προκαλεί απαράμιλλο δέος και πατάει γερά στα πόδια της και είναι γεμάτη αυτοπεποίθηση όσο ποτέ. Το κράμα του ritualistic και melodic black metal που παίζει ο Σάκης και η παρέα του, είναι ένα ιδιαίτερο στυλ και μόνο αυτοί το παίζουν τόσο καλά όσο κανένας άλλος στον κόσμο. Οι Rotting Christ ως μουσικό ύφος είναι μία κατηγορία από μόνοι τους. Προσωπικά, με άφησαν για άλλη μία φορά απολύτως ευχαριστημένο αφού στο σετ τους μας παρουσίασαν, όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, ένα συνδυασμό από πιο καινούργια κομμάτια αλλά και από αγαπημένα παλιά όπως τα “Societas Satanas (Thou Art Lord cover)” και τα έπη “King Of A Stellar War” και “Non Serviam”. Η ατμόσφαιρα που δημιούργησαν οι Rotting Christ , τις φωτιές, τις απόκοσμες κραυγές του Σάκη ακόμα και τις «κλισέ» πλέον προτροπές του, «Αθήνα π…τ@ν@ όλα!!!» ήταν μοναδική! Ο κόσμος από κάτω ανταπέδωσε τα δέοντα με τις επευφημίες και το χειροκρότημα του. Εν κατακλείδι, ήταν η καλύτερη εμφάνιση των εγχώριων ηρώων μας, σε ανοιχτό χώρο με τόσο κόσμο τα τελευταία έτη στη Ελλάδα.
Setlist
666
P'unchaw kachun- Tuta kachun
Athanati Este
Elthe Kyrie
Apage Satana
Fire, God and Fear
King of a Stellar War
Fgmenth, Thy Gift
Societas Satanas
(Thou Art Lord cover)
In Yumen-Xibalba
Grandis Spiritus Diavolos
Non Serviam
[caption id="attachment_158224" align="aligncenter" width="770"] Rotting Christ - Release Athens 2022 - Credits: © Athanasios Maikousis / sinavlia.gr[/caption]
Έφτασε λοιπόν η μεγάλη ώρα. Οι προσδοκίες αν μη τι άλλο ήταν πολύ ψηλά , αφού είχε προηγηθεί η αξέχαστη συναυλία τους το 2019 και οι ίδιοι μας είχαν τάξει τον Θορ και όλο το δωδεκάθεο ότι θα παίξουν στο σετλιστ τους. Έχοντας στην διάθεσή μας ένα μεγάλο κενό ανυπομονώντας για τους «βασιλιάδες» δεν χάσαμε φυσικά ευκαιρία για βόλτα στον χώρο, συναντήσεις και πειράγματα και κους-κους με παλιούς φίλους και γνωστούς ωσότου την τελική μάχη. Περιττό να πω ότι η συγκεκριμένη συναυλία είχε ξεκάθαρα γιορτινή διάθεση και ενωτικό χαρακτήρα. Για του λόγου το αληθές από όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας είχαν έρθει οι Manowarriors, κάτι παρόμοιο όπως ενώνονταν οι φυλές-κράτη στην αρχαία Ελλάδα όταν συνέβαινε ένα πάρα πολύ σημαντικό γεγονός, έτσι και εδώ συγκεντρώθηκαν όλοι μαζί για να γιορτάσουν τον ερχομό αυτών των τιτάνων που λέγονται Manowar! Πραγματικά, είναι ωραίο να συμβαίνουν τέτοια και μπράβο στην διοργάνωση που κατάφερε να τους φέρει πίσω ξανά!
Επίσης, συγχαρητήρια αξίζουν στην διοργάνωση και για την οργάνωση και τις υποδομές που υπήρχαν στον χώρο. Για παράδειγμα, η ύπαρξη νιπτήρων έξω από τις χημικές τουαλέτες με σαπούνι, νερό, χαρτί ( τα αυτονόητα δηλαδή- αλλά ανύπαρκτα σε άλλες διοργανώσεις) ήταν ένα μεγάλο συν!
Το ρολόι να δείχνει 23:00 να ακούγεται η εισαγωγή του “March Of The Heroes Into Valhalla” και…Manowar!!! Έτσι απλά! Μπάσιμο με το καλημέρα “Manowar” και το Release να φλέγεται από τα καπνογόνα! Καπάκια “Kings of Metal “ και να μη σταματάμε να χοροπηδάμε! Συνεχίζεται η “παράνοια” με “Dark Avenger”, ξελαρρύγκιασμα στο “Defender”και “Gates of Valhalla” και να μη πιστεύουμε στα αυτιά μας! Περιττό να πω ότι η εκσταση του κόσμου έιχε φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη! Παρόλο τον κακό ήχο σε ορισμένα σημεία με χαμηλά την κιθάρα και τα ντραμς και ένα μπάσο να τα καλύπτει όλα, αλλά με έναν καταπλήκτικό - με Κ κεφαλαίο - Eric Adams, να αποτελεί την περσόνα της βραδιάς με τον επαγγελματισμό και την απόδοσή του, παρόλα τα 70 έτη του. Ο τύπος είναι απλά ψυχάρα!
Θυμηθείτε τις στιγμές που ακούγατε τους Manowar μικροί. Σας φαινόντουσαν σαν θεοί σαν απεσταλμένοι μέσα από την μαγεία. Πιστέψτε με έτσι ήταν όλοι και κυρίως ο Adams στο πρώτο μέρος του σετ τους! Φαντασιακοί, αγέρωχοι μέσα στον χρόνο, μυθικοί ατέρμονοι ήρωες του πολέμου και της ανδρείας, βγαλμένοι μέσα από έναν μύθο που έπλασαν με μαεστρία, οι ίδιοι όλα αυτά τα χρόνια. Ήταν περήφανοι και αληθινοί υπηρετώντας αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα να παίζουν επικό μέταλ μέχρι η ψυχή τους να απελευθερωθεί και να συναντήσει τις πύλες της Βαλχαλα! Εντυπωσιακοί! Μας απέδειξαν περίτρανα - για ακόμα μία φορά - ποιοι είναι οι βασιλιάδες του μέταλ!
Συνέχεια με το αφιερωμένο στη Σκωτία, “Sword of the Highlands” με την προσθήκη του καταξιωμένου Ισπανού ηθοποιού James Cosmo να απαγγέλει (λίγο ασυγχρόνηστα ίσως ο καημένος). Ακολουθεί ένα μίνι bass solo του De Maio - με την διασκευή του “Little Wing” από Jimmi Hendrix – ως εισαγωγή της μεγάλης ευχάριστης έκπληξης που ακούει στο όνομα “The Revenge of Odysseus”, που αποτέλεσε, το μεσαίο μέρος του σόου τους.
Μία 30λεπτη πρεμίερα της metal heroic musical opera , αφιερωμένη και μόνο στην Ελλάδα. Μία αποκλειστική συναυλία για τους Έλληνες fans, όπου παίχτηκε ολόκληρο το “The Revenge of Odysseus” EP τους με την εμφάνιση ως special guests τους Σάκη Τόλη και πατέρα και γιό Κώστα/Κωνσταντίνο Καζάκο αντίστοιχα. Οι δυο πρώτοι να απαγγέλουν στα αρχαία Ελληνικά και ο άλλος ντυμένος με αρχαία ελληνική πανοπλία σε συνδυασμό με τις καθηλωτικές εικόνες - με τα τοπία - στην γιγαντοοθόνη, να μας μεταφέρουν απευθείας στην επική εκείνη εποχή της Ομήρου Ιλιάδος. Επιπλέον, το ντουέτο μεταξύ της καλεσμένης Chiara Tricarico και του Eric Adams σε συνέπαιρνε. Παρόλο που η διάρκειά του μέρους αυτού έκανε μία “κοιλιά” στην συναυλία, αναμφίβολα ήταν μία άκρως εκτιμητέα κίνηση των Αμερικανών, αφού μας τίμησε ιδιαίτερα και μας ανέβασε την αυτοπεποίθηση κάνοντάς μας να αισθανθούμε περήφανοι για τους αρχαίους προγόνους μας. Όπως χιουμοριστικά είπε και ο φίλος ο Θανάσης Μαικούσης: “μετά από αυτό ήθελα να πάω να κατουρήσω το μουστάκι του Ερντογάν!!”
Αφότου τελείωσε το μεσαίο ωραίο μεν, αλλά σχετικά λίγο βαρετό μέρος, ξαναξεκίνησε το πανηγύρι! Από το “Warriors of the World United” μέχρι το μεγαλειώδες “Black Wind Fire and Steel”, (όπου ο Adams για άλλη μία φορά μας άφησε με τα σαγόνια στο πάτωμα) μας πήραν τα κεφάλια και μας γλένταγαν κανονικά! Ειδικά, στον ύμνο (“όνομα και πράμα”) – έκπληξη “Battle Hymn” - με τον επιβλητικό γιγαντιαίο αετό στην οθόνη - έγινε ο κακός χαμός, αφού παίζει να μην υπήρχε άτομο να μην τραγουδάει εκείνη την στιγμή!
Τα εντυπωσιακά σκηνικά με τις πανέμορφες εικόνες από την μέγκα – οθόνη, τα πυροτεχνήματα και πολλά άλλα δημιούργησαν μία υπερπαραγωγή, ένα αξέχαστο θέαμα! Παρόλο που ο ήχος έκανε τα δικά του, (αν και θεωρώ ότι ήταν και θέμα σημείου που θα βρισκόσουν, για παράδειγμα προς τα πίσω και στη μεση ακουγόταν καλύτερα ) περάσαμε φανταστικά (και οι δέκα χιλιάδες που ήμασταν εκεί!) με το δυνατό setlist τους! Ειδικά, εκεί που έπαιξαν σερί όλα τα παλιά τους έγινε ο χαμός! Τα καπνογόνα να διαδέχονται το ένα το άλλο και η τρίχα να είναι κάγκελο! Ανατριχίλα και δέος στην καταπληκτική ερμηνεία ενός φοβερού Eric Adams που έκλεψε την παράσταση εκείνη την βραδιά! Αλλά με το χέρι στην καρδιά θα έλεγα ότι το 2019 ήταν καλύτερη η συναυλία τους συνολικά.
Highlight επίσης της βραδιάς, όταν ο De Maio έβγαλε τον καθιερωμένο λόγο του, προκειμένου να μας αποδείξει ότι θέλει τον καλύτερο εξοπλισμό για το κοινό βρυχώντας στο μικρόφωνο. Μας τράνταξε τα σωθικά. Προσωπικά το θεώρησα λίγο κακία που ο De Maio έριξε “μπηχτή” στο Rock Fest Barcelona ότι τάχα μου δεν τους ικανοποίησε τα αιτήματα. Δεν μπορούμε να πάρουμε θέση δεν ήμασταν εκεί. Μπορεί οι Μanowar να έχουν τα στραβά τους , μπορεί να μην έχουν τα αστρονομικά πόσα και νούμερα σε πωλήσεις και χιλιάδων κόσμου στα live τους, αλλά είναι, ήταν και θα είναι οι επικοί ήρωες της καρδιάς μας! Πέρα από τα εντυπωσιακά σκηνικά και τις όμορφες μουσικές τους έχουν αυτό το ενωτικό πνεύμα που ισοσταθμίζει όλα τα υπόλοιπα! Hail and Kill Manowar!!
Manowar –Setlist
March Of The Heroes Into Valhalla
Manowar
Kings of Metal
Dark Avenger
Defender
Gates of Valhalla
Sword of the Highlands
(James Cosmo went on stage and performed a special narration for the Greek fans only)
Bass Solo
The Revenge of Odysseus - Part I: Athena's Theme
(Live Premiere)
The Revenge of Odysseus - Part II: Telemachus
(Live Premiere; with Kostantinos Kazakos as special guest)
The Revenge of Odysseus - Part III: Where Eagles Fly
(Live Premiere; with Chiara Tricarico as special guest)
The Revenge of Odysseus - Part IV: Odysseus and Calypso
(Live Premiere)
The Revenge of Odysseus - Part V: Immortal
(Live Premiere)
Warriors of the World United
Sign of the Hammer
Hail and Kill
(Played without intro)
The Dawn of Battle
Holy War
Fight Until We Die
Battle Hymn
Encore:
Joey’s Speech
The Glory of Achilles
Black Wind, Fire and Steel
