Ανταπόκριση: «Η επιστροφή των “Rednecks” Lamb Of God with special guests τους Aetherian» Live @ Gazi Music Hall, Athens, 03/07/2019

By Nikos Mathiopoulos

Φωτογραφία: Νίκος Κορακιανίτης

Aetherian

Γύρω στις 20:30 η 5μελής Αθηναϊκή μπάντα  μας εξέπληξε με τον ωραίο brutal ήχο της. Μας έπιασε απευθείας «από τα μούτρα», κάτι που αποδείχτηκε στην πορεία ούτως ή άλλως θετικό. Με μελωδικά στοιχεία στις κιθάρες και με ωραία κοψίματα στη μέση ειδικά, από το 3ο  και 4Ο  κομμάτι του σετ τους, μου θύμιζαν σε αρκετά σημεία, παλιούς καλούς Rotting Christ εποχής “Triarchy Of Lost Lovers”,που είναι και το αγαπημένο μου από αυτούς! Highlight, του σχεδόν 45λεπτου σετ τους, η σκηνή που ο τραγουδιστής με περίσσεια άνεση και εμπειρία στο σανίδι, ανέμιζε την μαύρη σημαία με το logo της μπάντας, όπου άρχισε ο κόσμος να ενθουσιάζεται για τα καλά! Το κοινό όπως ήταν αναμενόμενο, είχε ήδη ζεσταθεί ( όχι ότι ήθελε και πολύ εκείνη την ημέρα και λόγω καιρικών συνθηκών-είχε αφόρητη ζέστη). Στα έξι κομμάτια heavy ήχου με ωραία brutal «αντρίκια» φωνητικά  που μας παρουσίασαν άνετα, λιτά και χωρίς πολλές-πολλές φανφάρες έδειξαν ότι είναι μία δυνατή μπάντα, που ομολογουμένως πολύς κόσμος, συμπεριλαμβανομένου και εμένα, δεν την ήξεραν και αξίζει να την ψάξει κανείς,  μας έκαναν από κάτω να περνάμε καλά! Άλλωστε, φαινόταν στα μάτια και από τις ζητωκραυγές του κόσμου η ανυπομονησία και η «πείνα» για τους Lamb Of God και για ξύλο που θα επακολουθούσε!  

“This Is A Motherfuckin’ Lamb Of God!”

21:45 η ώρα και το Gazi Music Hall να «βράζει», όχι μόνο από τον καύσωνα, αλλά και από την μανία των περίπου 2,500 fans που είχαν συγκεντρωθεί εκεί! Κλείνουν φώτα, η ένταση της φωνής του κόσμου  ανυψώνεται με ζητωκραυγή και ιδού ήρθε οι στιγμή να δούμε μία από τις πιο δυνατές μπάντες του πλανήτη! Ξεκίνημα με το κολασμένο “Omerta” και με το τόσο γαμάτο ρεφραίν και singalong του κόσμου σε αυτό, αλλά και σε όλους τους στίχους γενικότερα! Ο ήχος κρύσταλλο, ειδικά όπως πληροφορήθηκα από φίλους στο πάνω διάζωμα ακουγόταν σαν cd! Ισοπεδωτική η στιγμή, μετά την απαραίτητη εισαγωγή του Randy Blythe για τα «αδικαιολόγητα» 10 χρόνια που είχαν να  έρθουν να παίξουν, με τρελό χοροπηδητό και «κοπάνημα» στο “Walk With Me In Hell” από όλο το Gazi Music Hall σε όλα τα σημεία!

Από εκεί και ύστερα μας σφυροκοπούσαν ανελέητα με αυτόν τον βαρύ, «βιομηχανικό» μίξης Pantera με Slayer,  ήχο τους, όπου τα «χιτ» τους διαδέχονταν το ένα το άλλο. Με δύο “μίνι διαλλείματα στις 22:21 και στις 22:33. Στην ώρα πάνω έκανε πλάκες με ούζο, πιάτα και τα σχετικά και ότι ήπιε το προηγούμενο βράδυ. Επίσης μας σύστησε τον κιθαρίστα ότι η γιαγιά του είναι Ελληνίδα. Φοβερός frontman o Blythe εμβληματική φυσιογνωμία, μας ξεσήκωνε συνέχεια, χωρίς όμως να τον αφήνουμε παραπoνεμένο, αφού τα mosh και η κλοτσοπατινάδα πήγαινε σύννεφο!! Μόνο και μόνο, στο τελευταίο στο “Redneck”, αν αναλογιστεί κανείς, που όλη η αρένα του Gazi Music Hall από κάτω έγινε στην κυριολεξία όλη ένα τεράστιο pit καταλαβαίνουμε ότι μιλάμε για ένα άκρως επιτυχημένο live από κάθε άποψη.

 Ένα live που μας έκανε αμφότερους, κοινό και μπάντα, να παραμιλάμε!! Χαρακτηριστική μάλιστα, η ατάκα του Blythe “holy Shit!!” όταν μας έβλεπε πόσο αφηνιασμένοι ήμασταν! Εύκολα τον εντυπωσιάσαμε λαμβάνοντας τα εύσημα ως ένα από τα πιο ενθουσιώδη κοινά στον κόσμο με τα ασταμάτητα pits και crowdsurfing που γινόταν όλη την ώρα και σε διαφορετικά σημεία ταυτόχρονα!  Στην μία ώρα  και ένα τέταρτο που έπαιξαν μας επίδειξαν την δύναμή τους αλλά και εμείς την δική μας με την τεράστια ενέργεια μας που είχε βαρέσει επικίνδυνα κόκκινο! Από ένα σημείο και μετά ήταν σαν να κάνεις αεροβική! Τα μόνα αρνητικά της βραδιάς ήταν ο κακός σχετικά φωτισμός, η έλλειψη στοιχειώδους  εξαερισμού και κλιματισμού καθώς και το επίπεδο της σκηνής ήταν πιο χαμηλό με αποτέλεσμα να μην βλέπεις και πάρα πολύ καλά όλη την μπάντα.

Παρόλα αυτά όμως μιλάμε για ένα live -μάχη από μία μπάντα «την τσαντισμένη γροθιά του μέταλ». Τον πόλεμο όμως τον κερδίσαμε μαζί Αθήνα και Virginia των ΗΠΑ! Απώλειες: μερικές μώλωπες, κάτι χαμένες μπλούζες, παπούτσια, πορτοφόλια, και χαλασμένα κινητά φίλων. Οφέλη: Στο κλείσιμο αυλαίας, υπό τους ήχους του “Mouth For War” των Pantera από τα ηχεία και παρόλο τα εξαντλητικό σπρωξίδι και κοπανήμα, την ζέστη από τον καύσωνα και της έλλειψης επαρκούς εξαερισμού, που μας έκανε να στάζουμε πάνω μας από τον ιδρώτα…ένα τεράστιο χαμόγελο!

Προσωπικά μιλώντας, «αποζημίωσα» αυτή την φορά τον εαυτό μου, παίρνοντας «τα ρέστα μου» αφού το «χρωστούσαμε» από τον περασμένο χειμώνα που τους είδα, (από τις κερκίδες όμως και για πρώτη φορά), ως support στους Slayer στο Βερολίνο!

SETLIST

 Omerta

Ruin

Walk With Me In Hell

Now You’ve Got Something To Die For

As The Palaces Burn

512

Engage The Fear Machine

Blacken The Cursed Sun

Hourglass

Descending

Still Echoes

Laid To Rest

Redneck

More from Nikos Mathiopoulos

Ανταπόκριση: Unite With Tomorrowland/Athens by FUZZ Productions and Release Athens, Ολυμπιακό Κέντρο Ξιφασκίας, Ελληνικό, 27/07/2019

Φωτογραφική ανταπόκριση: Τηλέμαχος Κουκλάκης Αν νομίζατε ότι το Release Athens είχε τελειώσει...
Read More