Ανταπόκριση: Φεστιβάλ Αναιρέσεις 2019 – Ημέρα 3η – Σκηνή 2: Vagina Lips, Λένα Πλάτωνος – Γιάννης Παλαμίδας – Αθηνά Ρούτση, Strawberry Pills, Space Manifesto @ Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών – Κυριακή 09/06/2019

Σε μια ιδιαίτερη βραδιά, βρεθήκαμε τη δεύτερη Κυριακή του Ιουνίου, ως fans κυρίως, και όχι τόσο ως ανταποκριτές. Ακριβώς, όμως, επειδή η βραδιά είχε πολύ ενδιαφέρον, θεωρείται πως υπάρχουν πράγματα να ειπωθούν για αυτήν, ακόμα κι αν δεν πρόκειται για άλλη μία, κλασική και καθιερωμένη συναυλιακή ανταπόκριση. Πρόκειται, όμως, για μερικές κουβέντες, από κάποιον που πέρασε καλά, σε ένα λάιβ και κάποιες φορές, αυτό μετράει περισσότερο από ένα απρόσωπο και γενικό κείμενο. Πάμε να πούμε μερικά πραγματάκια λοιπόν, για το όμορφο βράδυ που βρεθήκαμε στη δροσιά της αυλής του Γεωπονικού.

Στη διαδικτυακή εκδήλωση, δεν αναφερόταν ώρα έναρξης, οπότε υπέθεσα κατά τις εννιά, πάνω κάτω. Έφτασα στον χώρο κατά τις εννιάμιση, με κόσμο να βολτάρει άνετα και χαλαρά, μέχρι τις δέκα περίπου, οπότε το πρώτο act της σκηνής 2, έμπροσθεν της οποίας, είχαμε στρατοπεδεύσει, ανέβηκε στη σκηνή. Αυτό, δεν ήταν άλλο από τη Space Manifesto, μια γνωστή drag queen, η οποία, όπως είπε, είχε την τιμή να συμμετάσχει στις Αναιρέσεις, μία μέρα μετά τη συμμετοχή της στο Athens Pride.

Πριν ξεκινήσει το πολύ ιδιαίτερο show της, εμφάνισε ένα κουτί, το οποίο και έδωσε σε φίλες της, κάτω από τη σκηνή, ώστε να το αναλάβουν, το οποίο και θα ήταν διαθέσιμο για τον καθένα, να ρίξει σε αυτό ό,τι έχει, προς συνδρομή της οικογένειας του Ζακ Κωστόπουλου για τα δικαστικά της έξοδα. Ύστερα κι από αυτό, είχε φτάσει η ώρα για την έναρξη της μικρής, αλλά πολύ ενδιαφέρουσας performance της.

Κατά τη διάρκεια αυτής, εκτέλεσε τρία κομμάτια, τα οποία, δε θα έλεγε κανείς πως χαρακτηρίζονταν κανονικά και συνηθισμένα, ούτε προς τη δομή, ούτε προς τους στίχους και την εκφορά αυτών, ούτε προς τη μουσική (η οποία έπαιζε προηχογραφημένη), αλλά ούτε και προς τα φωνητικά. Εξάλλου, η Space, δεν έχει, προφανώς, σκοπούς καριέρας τραγουδίστριας, αλλά drag show, κάτι το οποίο και έκανε υπέροχα, αλωνίζοντας τη σκηνή, σχολιάζοντας και τραγουδώντας σαν να απαγγέλει δυνατά πάνω σε δυνατά μπιτς.

Κορυφαία στιγμή, το τρίτο της τραγούδι, το οποίο και αποτελούσε μια διασκευή του ‘επιλογή μου’, της Άννας Βίσση, στο οποίο η αντικατάσταση των στίχων, ήταν ιδιαίτερα έξυπνη. Μετά από τρία κομμάτια, χιούμορ και επικοινωνία με το κοινό και τις απαραίτητες ευχαριστίες και χαιρετούρες, αποχώρησε από τη σκηνή.

Σειρά, λίγο μετά, είχαν οι αγαπημένοι μας Strawberry Pills, το dark minimal duo, το οποίο φέτος, επέστρεψε δυναμικά, στα δρώμενα της εγχώριας μουσικής σκηνής, μετά από πολλά χρόνια, όπως τα έχουμε γράψει και αναλυτικά, άλλωστε. Αποτελούμενο από τη Valisia και τον Αντώνη, το ντουέτο ανέβηκε στη σκηνή στις έντεκα παρά και για κάνα μισάωρο, κατέκτησε το πολυπληθές, πλέον, και ετερόκλητο κοινό, που είχε συγκεντρωθεί από κάτω, με το μεγαλύτερο μέρος του, να είναι άσχετο της μουσικής των Strawberry Pills, κάτι, όμως, που δεν το εμπόδιζε να ενθουσιαστούν και να εντυπωσιαστούν μαζί τους – και δικαίως, αφού οι δυο τους, επέστρεψαν πλήρως ανανεωμένοι, αναβιώνοντας το μουσικό τους project, το οποίο, όπως φαίνεται, έχει πολλά να μας δώσει και στην ουσία, τώρα ξεκίνησε να μπαίνει στα βαθιά νερά.

Το σίγουρο είναι, μετά τα ικανοποιητικότατα δείγματα, και δουλειάς, από πλευράς τους, αλλά και αποδοχής, από τον κόσμο, στις μέχρι τώρα, εμφανίσεις τους, πως θα τα καταφέρει και με το παραπάνω, να κολυμπήσει και να παραμείνει στην επιφάνεια των νερών της άξιας εγχώριας, αγγλόφωνης μουσικής σκηνής.

Στη διάρκεια του σετ τους, ακούσαμε  εννιά κομμάτια τους, παλιά και νέα, δηλαδή κάποια που γνωρίζαμε πριν την πολυετή παύση τους, κάποια καινούργια, που κυκλοφόρησαν, αλλά και άλλα, που δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμα, επίσημα. Το κοινό γούσταρε πολύ και το έδειχνε, καθόλου πίσω δεν πήγαιναν και οι Strawberry Pills, οι οποίοι το απολάμβαναν επίσης, με τη Valisia να σαρώνει τη σκηνή που είχε στηθεί στην είσοδο του πανεπιστημίου και τον Αντώνη, να δίνει πόνο στην κιθάρα του, ευτυχώς, χωρίς ούτε ο ίδιος να είναι χωρικά και κινητικά περιορισμένος. Το ντουέτο, δέχτηκε την αποθέωση του κόσμου, τον οποίο και ευχαρίστησε θερμά, έχοντας συστηθεί σε αυτόν, με τον καλύτερο τρόπο, μέσω αυτής της υπέροχης, καλοκαιρινής εμφάνισής τους – και λέμε καλοκαιρινής, γιατί τους ταίριαξε πολύ η open air συνθήκη, αφού το show τους, ήταν δροσερό, σκοτεινό, χορευτικό.

Ανανεώσαν το ραντεβού με το κοινό, σε ακόμα έναν ανοιχτό χώρο, αυτόν του Saristra Festival, στην Κεφαλλονιά, τον προσεχή Αύγουστο, και πιθανώς, ξανά στην Αθήνα, από τη νέα σεζόν, για την οποία αι ανυπομονούμε, μαζί με όλα τα νέα βήματα τους, που θέλουμε πολύ να δούμε, αλλά και να ακούσουμε, αφού το έχουμε ξαναπεί: μόνο κέρδος, για όλους και από ΄λες τις απόψεις, ήταν, είναι και θα είναι, η επιστροφή των φοβερών Strawberry Pills, στα μουσικά πράγματα. Αδημονούμε λοιπόν, ειδικά και ύστερα από αυτή, την άλλη μία, εκπληκτική, ζωντανή εμφάνισή τους.

Τρίτη στη σκηνή, εμφανίστηκε η αειθαλής και τεράστια, πολυαγαπημένη και ιστορική, Λένα Πλάτωνος, ένας άνθρωπος – μύθος για την ελληνική ηλεκτρονική σκηνή, με σπουδαία ιστορία στην πλάτη της, άξια τεράστιου σεβασμού και μεγάλη επιρροή για αμέτρητους νέους καλλιτέχνες, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς, αφού οι κυκλοφορίες της, έχουν αγαπηθεί σε ολόκληρο τον κόσμο.

Την ώρα της εμφάνισής της, άλλωστε, γύρω στις έντεκα και, ήταν που είχε συρρεύσει ο περισσότερος κόσμος στον χώρο, για να παρακολουθήσει ζωντανά, για άλλη μια φορά, τη σπουδαία και λατρεμένη καλλιτέχνιδα – και λέμε για άλλη μια φορά, γιατί ευτυχώς για όλους μας, η Λένα, κάνει συχνές εμφανίσεις, σε μικρούς και μεγάλους, μα πάντα ιδιαίτερους χώρους, με δικές της συναυλίες ή με συμμετοχές σε μεγάλες συναυλίες ή άλλου είδους βραδιές. Έτσι και εκείνο το βράδυ της Κυριακής, ανέβηκε στη σκηνή και πήρε τη θέση της πίσω από το πιάνο, εν μέσω ιαχών και θερμού χειροκροτήματος.

Μαζί της, το βράδυ αυτό, ήταν ο επί χρόνια, δισκογραφικά και συναυλιακά μιλώντας, συνεργάτης της, Γιάννης Παλαμίδας, αλλά και ταλαντούχα Αθηνά Ρούτση, οι οποίοι, τη συνόδευσαν τραγουδώντας τα υπέροχα κομμάτια της, εκ των οποίων, τα περισσότερα, αναγνωρίζονταν από το κοινό, που τραγουδούσε δυνατά μαζί τους. Εκείνοι, είτε εκ περιτροπής, είτε μαζί και οι δύο, ανέλαβαν άψογα την εκτέλεση των κομματιών, ενώ η Λένα, στο πιάνο, μάς μάγεψε, για μία ακόμα φορά. Υπέροχη η στιγμή, που μια κοπέλα φώναξε, ανάμεσα σε δυο τραγούδια:

«Λένα, σ’ αγαπάμε!» κι εκείνη, η γλυκούλα, έσκυψε στο μικρόφωνο και είπε «Κι εγώ σας αγαπώ!». Ένα εκλεκτό setlist είχε δημιουργηθεί για τη βραδιά, περνώντας από πολλές χρονολογικές και δισκογραφικές στιγμές της Λένας, με επιλογές γνωστών, αλλά και άλλων, όχι και τόσων, τραγουδιών της. Όπως και να ‘χε, όλοι μας, τα απολαύσαμε όλα, ενώ η ατμόσφαιρα, ήταν, τόσο συγκινητική και συναισθηματικά φορτισμένη, με νοσταλγία, γέλια, δάκρυα και ανατριχίλα.

Δυστυχώς, δεν κατάφερα να παρακολουθήσω την εμφάνιση της Λένας μέχρι το τέλος της, όπως και καθόλου, εκείνη του Vagina Lips, διότι ένεκα Κυριακής, λίγο πριν τις δώδεκα, αποχώρησα, για να προλάβω το μετρό. Είμαι, όμως, σίγουρος, πως και ο Vagina Lips, θα ήταν φοβερός, αφού αφενός, τον έχω ξαναδεί ζωντανά, ενώ τον παρακολουθώ και δισκογραφικά. Σίγουρα θα τον ξαναδώ, κιόλας, μελλοντικά, δεν τίθεται θέμα. Παρ’ όλα αυτά, η βραδιά ήταν εξαιρετική, οι καλλιτέχνες, φοβεροί, δίνοντας τον καλύτερό τους εαυτό, ενώ από τεχνικής πλευράς, τα παιδιά είχαν κάνει τέλεια δουλειά στον χώρο, με άψογα φώτα και ήχο (ο οποίος, απλώς ήταν λίγο πιο ψηλά από όσο θα έπρεπε), αλλά και σωστή διοργάνωση, από κάθε πλευρά. Έτσι, τελείωσε και το φεστιβάλ, για μία ακόμα χρονιά, αφήνοντάς μας με τις καλύτερες των απόψεων. Και του χρόνου!

Για το sinavlia.gr, κείμενο και φωτογραφίες από τον Πάνο Σταυρουλάκη.

*

More from Πάνος Σταυρουλάκης

Ανταπόκριση: Cult Of The Amps Fest Vol. 1: Allochiria, Afformance, Amniac, Caldera @ Gagarin 205 Live Music Space – Παρασκευή 11/01/2018

Παρασκευή βράδυ, με ψιλόβροχο, πηγαίνουμε στην πρώτη συναυλία του 2019, στο στέκι...
Read More