by Maria Lezgi
Το Σάββατο βράδυ στο Gagarin μπήκε με 3 συναυλίες σε μία. Τρία ολοκληρωμένα setlist, που απολαύσαμε, γι’αυτό και δεν κουραστήκαμε γιατί κατά τ' άλλα τέτοια μεγάλα live πολύ εύκολα σε πετάνε εκτός κλίματος λόγω κούρασης και αναμονής.
Την αρχή την έκανε το δίδυμο των Noise Figures που με το με το fuzzy rock τους γέμισαν 45 λεπτά απνευστί και ακούραστα. Είναι ένα ντουέτο που παίζει ολοκληρωμένα, ήχος ολοκληρωμένης μπάντας, χωρίς να λείπει κάτι, γιατί τα παιδιά είναι ολοκληρωμένοι μουσικοί και το αποδεικνύουν σε κάθε εμφάνιση.
Δέκα παρά είκοσι βγαίνουν οι σουηδοί Asteroid και ομολογώ πως ο ήχος τους, βγαλμένος από τα 70s δεν είναι στο δικό μου δυνατό σημείο. Όμως ο κόσμος το ευχαριστήθηκε, το ίδιο και αυτοί. Η εμφάνισή τους έως τις 11 θα μπορούσε να σταθεί συναυλιακά μόνη της. Groovy 60ς ψυχεδέλεια ήχου και εμφάνισης με φωνητικά hard rock μπάντας.
Και φτάνουμε μετά τις έντεκα που οι πολυαναμενόμενοι All them witches ανεβαίνουν σε ένα κατάμεστο Gagarin που τους καλωσορίζει θερμά. Από μυστικό των ψαγμένων μουσικόφιλων οι Witches έχουν πλέον αποκτήσει ευρύτερο και φανατικό κοινό και δικαίως. Είναι μπάντα πολλών αστεριών και έχει τεράστιο δρόμο μπροστά της.
Το live ισορρόπησε μεταξύ μπλουζ διάθεσης και stoner δυναμισμού με τραγούδια κυρίως από τους δίσκους Lightning At The Door (2013) και Dying Surfer Meets His Maker (Οκτώβρης 2015). Ίσως έλειψε η στιγμή της απογείωσης όμως με το Funeral for a Great Drunken Bird και το φινάλε του When God Comes Back απέδειξαν πως η live εμφάνιση τους είναι αντάξια της επιτυχίας των άλμπουμ. H φωνή τους Charles Michael Parks είναι η μισή επιτυχία τους και η άλλη μισή οι μπασογραμμές του Robby Staebler .
Μεταξύ Ισραήλ και Αγγλίας είμαστε τυχεροί που τους είδαμε σε αυτή τη φάση της καριέρας τους, μετά από 4 καταπληκτικούς δίσκους και πριν εκατασταθούν σε playlist ραδιοφωνικών σταθμών.
setlist
Blood and Sand / Milk and Endless Waters
Call Me Star
Charles William
Dirt Preachers
Elk Blood Heart
Funeral for a Great Drunken Bird
Heavy Like a Witch
My Middle Name Is The Blues
Open Passageways
Swallowed by the Sea
Talisman
Death of Coyote Woman
When God Comes Back
Την αρχή την έκανε το δίδυμο των Noise Figures που με το με το fuzzy rock τους γέμισαν 45 λεπτά απνευστί και ακούραστα. Είναι ένα ντουέτο που παίζει ολοκληρωμένα, ήχος ολοκληρωμένης μπάντας, χωρίς να λείπει κάτι, γιατί τα παιδιά είναι ολοκληρωμένοι μουσικοί και το αποδεικνύουν σε κάθε εμφάνιση.
Δέκα παρά είκοσι βγαίνουν οι σουηδοί Asteroid και ομολογώ πως ο ήχος τους, βγαλμένος από τα 70s δεν είναι στο δικό μου δυνατό σημείο. Όμως ο κόσμος το ευχαριστήθηκε, το ίδιο και αυτοί. Η εμφάνισή τους έως τις 11 θα μπορούσε να σταθεί συναυλιακά μόνη της. Groovy 60ς ψυχεδέλεια ήχου και εμφάνισης με φωνητικά hard rock μπάντας.
Και φτάνουμε μετά τις έντεκα που οι πολυαναμενόμενοι All them witches ανεβαίνουν σε ένα κατάμεστο Gagarin που τους καλωσορίζει θερμά. Από μυστικό των ψαγμένων μουσικόφιλων οι Witches έχουν πλέον αποκτήσει ευρύτερο και φανατικό κοινό και δικαίως. Είναι μπάντα πολλών αστεριών και έχει τεράστιο δρόμο μπροστά της.
Το live ισορρόπησε μεταξύ μπλουζ διάθεσης και stoner δυναμισμού με τραγούδια κυρίως από τους δίσκους Lightning At The Door (2013) και Dying Surfer Meets His Maker (Οκτώβρης 2015). Ίσως έλειψε η στιγμή της απογείωσης όμως με το Funeral for a Great Drunken Bird και το φινάλε του When God Comes Back απέδειξαν πως η live εμφάνιση τους είναι αντάξια της επιτυχίας των άλμπουμ. H φωνή τους Charles Michael Parks είναι η μισή επιτυχία τους και η άλλη μισή οι μπασογραμμές του Robby Staebler .
Μεταξύ Ισραήλ και Αγγλίας είμαστε τυχεροί που τους είδαμε σε αυτή τη φάση της καριέρας τους, μετά από 4 καταπληκτικούς δίσκους και πριν εκατασταθούν σε playlist ραδιοφωνικών σταθμών.
setlist
Blood and Sand / Milk and Endless Waters
Call Me Star
Charles William
Dirt Preachers
Elk Blood Heart
Funeral for a Great Drunken Bird
Heavy Like a Witch
My Middle Name Is The Blues
Open Passageways
Swallowed by the Sea
Talisman
Death of Coyote Woman
When God Comes Back
