Η περιέργεια και η ανυπομονησία μου εξίσου μεγάλες για το συγκεκριμένο λάιβ και
επιτέλους φτάσαμε στην ώρα της αλήθειας. Ας δούμε λοιπόν τι καταστάσεις
συναντήσαμε στο Αν το βράδυ της Πέμπτης 21/5.
21.40 και οι Chickn ανεβαίνουν στη σκηνή. Το Αν μισογεμάτο και η αρχή, που πάντα
είναι δύσκολη, είναι δικαιολογημένα μουδιασμένη. Παρόλα αυτά τα παδιά βρίσκουν
τον ρυθμό τους και η συνέχεια είναι απολαυστική. Οι ψυχεδελικές μελωδίες και η
ποικιλία στα κρουστά ( ντραμς, κόνγκας) μαζεύουν τον κόσμο μέσα και τα σαράντα
που ακολούθησαν με τους Chickn επί το έργο, πέρασαν πανέμορφα.
Προσωπικά συγκρατώ τα δύο ενδιάμεσα κομμάτια, Rhye και Omens στα οποία
ξεδιπλώνεται ο χαρακτήρας της μπάντας. Σίγουρα θα ήθελα να τους δω σε full set
συναυλία όπου θα έχουν τον απαραίτητο χρόνο για να το λιώσουν στον
αυτοσχεδιασμό.
Σε κάθε περίπτωση το θερμό χειροκρότημα που εισέπραξαν, είναι απολύτως
δικαιολογημένο.
Σε αυτό το σημείο να κάνω λόγο για τις απαραίτητες “τυπικούρες”: Η οργάνωση
ήταν υποδειγματική. Ο φωτισμός άψογος και τα ηχητικά μικροπροβλήματα που
παρουσιάστηκαν, ξεπερνιόντουσαν άμεσα. Το ξεστήσιμο – στήσιμο ανάμεσα στα δύο
γκρουπ κράτησε το πολύ 20 λεπτά, χρόνος ιδανικός για ανάλυση του προηγούμενου,
προετοιμασία για το επόμενο, ε να μην τσιμπήσουμε και καμία μπύρα ακόμα;
Έτσι λοιπόν, λίγο πριν τις 11 τα παιδιά απ’ το Manchester ανεβαίνουν στη σκηνή.
Απ’ τις πρώτες μελωδίες μπαίνουμε στην ατμόσφαιρα που οι Underground Youth
ορίζουν. Σκοτεινές new wave συνταγές και η σπαρακτική φωνή του Craig Dyer μας
μεταφέρει στα γνώριμα των 80’s μονοπάτια.
Οι παλμοί αυξάνονται με το Morning Sun και το Delirium όπου φαντάσματα του
παρελθόντος μοιάζουν σαν να χουν εισβάλλει στο χώρο.
«Ο ογκόλιθος ο Ίαν ( Curtis) έδειξε τον δρόμο» μου λέει συνωμοτικά ο φίλος μου και
δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω απόλυτα.
Η βραδιά συνεχίζεται στους ίδιους ρυθμούς. Η μουσική ομορφαίνει και ο κόσμος
συμμετέχει ενεργά, ώσπου η μπάντα αποφασίζει να μας πάει κ κάπου αλλού. Ιn
Sofia’s Reflection σε γκαραζοειδή εκτέλεση για να επανέλθουμε στα εγκόσμια. Στα
επόμενα κομμάτια ο ρυθμός συνεχίζει να ανεβαίνει ώσπου φτάνουμε και στο
ζητούμενο. Rules of Attraction και…χάος. Ο Dyer παίρνει κιθάρα κ μικρόφωνο και
βουτάει μες τον κόσμο, κιθάρα και μπάσο τον ακολουθούν και όποιος αντέξει.
Κάμερες και κινητά παίρνουν φωτιά και τα παιδιά επί 10 λεπτά δίνουν ό,τι έχουν
γιατί…they fuckin love us!!
Μετά από αυτό το κρεσέντο, ακολουθεί υποτιθέμενο τέλος για να πάνε τα παιδιά να
πάρουν από 2-3 μπύρες ο καθένας (Αγγλία ρε!!!) και encore με το πολύ δυνατό
Drown in me όπου τα όλοι κυριολεκτικά ξέσπασαν στα όργανα τους και οριοθέτησαν
το τέλος της βραδιάς.
Μετά από έντονο χειροκρότημα ο Dyer ξαναβγαίνει μόνος του στη σκηνή για να
αποχαιρετήσει χαλαρά με ένα ακουστικό κομμάτι για το οποίο να με συγχωρέσετε
αλλά όσο και να έψαξα, άκρη δεν βρήκα.
Λοιπόν. Γενικά όλα καλά! Θέλω να αβαντάρω λίγο την παρουσία της Olya στα
ντραμς, η οποία ήταν άψογη και θα ήταν άδικο να μην παρατηρηθεί λόγω όλων των
άλλων και για να γκρινιάσω να πω ότι θα προτιμούσα το live να είχε εξελιχθεί με πιο
εσωτερικές μελωδίες (το Naked ήθελα να το ακούς, φτου) συγκριτικά με το σόου που
είδαμε, αλλά τα ιδρωμένα και χαρούμενα πρόσωπα που παρατηρούσα κατά την
έξοδο, επιβεβαιώνουν την επιτυχία της όλης συναυλίας.

Setlist:
Chickn:
1. Chickn tribe
2. Rhye
3. Omens
4. Swifting time blues/ akhedia
Underground Youth:
1. Lost Recording
2. Art House Revisited
3. I Need You
4. In The Dark I See
5. Morning Sun
6. Delirium
7. In Sofia's Reflection
8. Collapsing Into Night
9. Sadovaya
10. The Rules of Attraction
Encore:
Strangle Up My Mind
Drown In Me
Encore 2:
Craig Dyer solo
Φωτογραφίες: Ντιάνα Καλημέρη