Ulver @Gagarin205 06/06/17

Oι Νορβηγοί, μετά από 6 χρόνια, επέστρεψαν στην Αθήνα για να επαναπροσδιορίσουν την έννοια του τι εστί Ulver στο Ελληνικό κοινό. Για να πω την αλήθεια και μόνο την αλήθεια δεν περίμενα να περάσω μια τόσο όμορφη μουσική βραδιά την Τρίτη που μας πέρασε στο Gagarin 205. Ο χώρος δεν γέμισε, πράγμα το οποίο ευχαρίστησε εμένα ιδιαιτέρως, αλλά φαντάζομαι ότι η παραγωγή δε θα είχε παρόμοια αισθήματα. Θεωρώ ότι οι Ulver έχουν μεγαλύτερο κοινό στην Ελλάδα, το έχουν αποδείξει σε παλαιότερες εμφανίσεις τους στη χώρα μας, αλλά υποθέτω ότι κάποιοι από τους λόγους που δεν τους έφεραν στο Gagarin την Τρίτη ήταν αρχικά ότι ήταν καθημερινή εν μέσω εργασίμων ημερών, αλλά επίσης και το γεγονός ότι διανύουμε την πιο πλούσια σε συναυλιακά events περίοδο στη χώρα μας και δεδομένων των οικονομικών συνθηκών ο μουσικόφιλος καλείται να μπει στα ετήσια διλήμματα του και κάνει την συναυλιακή διαλογή του. Όσοι παρευρέθηκαν στο χώρο πάντως δικαιώθηκαν για την επιλογή τους και έφυγαν κάτι παραπάνω από ευχαριστημένοι. Κρυστάλλινος ήχος, λέιζερ show και καταπληκτικά οπτικά εφέ πλαισίωσαν την άψογη εμφάνιση της κολεκτίβας των "λύκων" οι οποίοι ήρθαν να μας παρουσιάσουν το 13ο κατά σειρά studio album τους που τιτλοφορείται "The Assassination Of Julius Caesar" και μόνο αυτό με μοναδική προσθήκη στο setlist τους το ακουστικό κομμάτι The Future Sound of Music από τον δίσκο Perdition City ο οποίος κινούταν σε ένα noir/ambient ύφος και κόλλησε υπέροχα με τους πιο synth pop ρυθμούς του νέου δίσκου. Προσωπική μου άποψη είναι ότι το σόου που είδαμε ήταν πολύ καλοδουλεμένο και η διάρκειά του ικανοποιητική, άφησε ένα αίσθημα πληρότητας και μουσικής ευχαρίστησης. Δεν ήμουν από τα άτομα που περίμεναν να ακούσουν κάτι από τα παλιά (αν και θα ήταν μια ευχάριστη έκπληξη) και δεν απογοητεύτηκα καθόλου από τη συνολική επιλογή των κομματιών. Το πόδι μου δεν σταμάτησε να κινείται ρυθμικά ούτε ένα λεπτό κατά τη διάρκεια του σόου, αλλά όχι μόνο το δικό μου! Ο κόσμος ανταποκρίθηκε στο μουσικό κάλεσμα των Ulver και έδειξε να εναγκαλίζει ένθερμα και αυτήν την καινούρια τους μουσική στροφή. Είμαι από τους ανθρώπους που χαίρομαι να βλέπω καλλιτέχνες δίχως παρωπίδες να εξερευνούν και να πειραματίζονται στο απέραντο φάσμα της μουσικής και αυτός είναι ο δεύτερος λόγος που αγαπώ τους Ulver. Τώρα αναρωτιέστε σίγουρα ποιος είναι ο πρώτος λόγος. Λοιπόν είναι ότι πέρα από ανοιχτόμυαλοι μουσικοί, είναι και καλοί μουσικοί με μια πολύ εκλεπτυσμένη καλλιτεχνική αισθητική η οποία ταιριάζει απόλυτα στα γούστα μου. Synth Pop, New Wave, Electronic ήχους μας είχαν ετοιμάσει οι Ulver και όλοι αναρωτιόμασταν πώς αυτό θα αποδοθεί ζωντανά και τι θα αισθανθούμε ακούγοντας τέτοιες μουσικές από τους "Λύκους". Μισή ώρα μετά την προγραμματισμένη ώρα έναρξης οι Ulver εμφανίστηκαν επί σκηνής και το πρώτο κομμάτι που ακούστηκε ήταν το Nemoralia, πολύ ωραίο για εισαγωγή, σε έβαζε κατευθείαν στο νόημα του ως προς το τι θα επακολουθήσει στο υπόλοιπο live. Τα γραφικά στο video wall καθ’όλη τη διάρκεια του σόου συμπλήρωναν πολύ ωραία τις μουσικές συνθέσεις τους χτίζοντας συναίσθημα και κάνοντας το μυαλό του θεατή να ταξιδεύει. Στο So Falls the World χαθήκαμε ανάμεσα στο κομμάτι, τα λέιζερ και τα οπτικά εφέ με το βλέμμα κολλημένο στη σκηνή και σε κατάσταση ύπνωσης να σιγοτραγουδάμε τους στίχους.

Μέσα σε 70 περίπου λεπτά, έπαιξαν όλο το νέο τους δίσκο (με ήχο ίσως και λίγο καλύτερο από τον ίδιο το δίσκο) συν το The Future Sound of Music το οποίο αποδείχθηκε μια υπέροχη και ταιριαστή προσθήκη. Στα highlights της βραδιάς πρέπει να βάλουμε και το τελευταίο κομμάτι που ακούστηκε το οποίο ήταν το Coming Home που έκλεισε αριστουργηματικά την εμφάνισή τους στην πόλη μας. Κλείνοντας, με μια πολύ ωραία κίνηση του, ο Kristoffer Rygg αφιέρωσε τη βραδιά στο Νίκο Τριανταφυλλίδη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τη χρονιά που μας πέρασε. Αγαπώ τους Ulver πολλά χρόνια και δυστυχώς αυτή ήταν η πρώτη φορά που τους έβλεπα live. Aν ήμουν 18 χρονών θα ήμουν στη φάση που θα ήθελα διακαώς να δω να παίζονταν μόνο η Black Metal Trilogy τους (Bergtatt, Kveldssanger, Nattens madrigal). Αλλά δεν είμαι ούτε εγώ πλέον 18 ούτε οι Ulver σε αυτή την μουσική φάση για να περιμένω σαν θαυμαστής της μπάντας να ακούσω κομμάτια από μια άλλη εποχή που ουδεμία σχέση έχει με τις δουλειές των τελευταίων ετών. Επαναλαμβάνω ότι θα ήθελα πάρα πολύ να συμβεί αυτό ακόμη και τώρα και θα αποτελούσε μια ευχάριστη έκπληξη για τα αυτιά μου, αλλά όλη η αισθητική τους και το στήσιμο τους πλέον δεν υποστηρίζει κάτι τέτοιο και η επιλογή κάποιου κομματιού από τα παλιά θα ήταν τουλάχιστον παράταιρη. Η νέα σύνθεση τους και ο ήχος τους τους πάει πολύ και μακάρι να έχουμε την ευκαιρία να δούμε κι άλλα τέτοια Live από τους Νορβηγούς εφάμιλλα αυτού που παρακολουθήσαμε την περασμένη Τρίτη. Ο χρόνος περνάει, οι Ulver, ωριμάζουν, αλλάζουν και απ’ότι φαίνεται προς το καλύτερο.