by Katerina Stamatopoulou
In Fuzz we trust.
Η βραδιά αυτή προμήνυε κάτι το ιδιαίτερο, και αυτό γιατί το να ακούς garage rock revival από το συγκρότημα που το έφερε ξανά στο προσκήνιο, είναι ένα γεγονός από μόνο του. Μπορεί να φαίνεται ότι λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν την ιστορία του εν λόγω είδους, όμως, όσοι και όσες παραβρεθήκαμε στο Gagarin205 το Σάββατο 04/10, απολαύσαμε όλα τα χαρακτηριστικά του: την ένταση, τον ηλεκτρισμό, το ξέφρενο ρυθμό, τα ουρλιαχτά των φωνών, τον δυνατό ήχο και κυρίως την πιο αντιπροσωπευτική μπάντα, τους the Fuzztones.
Πριν επεκταθώ περεταίρω, θα σας μιλήσω για τους the Titanics, το συγκρότημα που άνοιξε τη συναυλία στις 21.55 και μας οδήγησε κατευθείαν στο μουσικό του στίγμα. Οι Peri Samosurfer (κιθάρα), Dimitris Hatzimitros (μπάσο), John Voulgaris (drums) και Manolis Frantic (πλήκτρα) επηρεασμένοι από μεγάλα συγκροτήματα όπως Led Zeppelin, Sonic Youth, Dead Kennedys κ.λπ. έπαιξαν surf rock της δεκαετίας του 1960, με στοιχεία garage και punk. Η surf / core μουσική τους ανέδειξε στο κοινό μία μπάντα δεμένη μουσικά με εξαίρετη χημεία. Ο ήχος τους ήταν καθαρός, και όπως και οι ίδιοι επισημαίνουν, χωρίς περιορισμούς. Έπαιξαν έως τις 22.30, μας άρεσαν πολύ και η αλήθεια είναι ότι μας... ζέσταναν για αυτό που θα ακολουθούσε.
[caption id="attachment_2994" align="aligncenter" width="690"]
The Titanics - Gagarin 205[/caption]
[caption id="attachment_2995" align="aligncenter" width="690"]
The Titanics - Gagarin 205[/caption]
Την σκυτάλη στις 22.50 πήραν οι the Big Nose Attack, ή κατά κόσμον αδέρφια "Boogieman" (κιθάρα και φωνητικά) και "Little Tonnie" (drums). Το ντουέτο έπαιξε δυνατά το είδος εκείνων των blues που επιδέχονται εναλλακτικών ερμηνειών, με σκοπό να γκρουβάρουν και να ξεσηκώσουν το κοινό τους. Εμπνεόμενοι λοιπόν από τα παλιά και καλά blues (Junior Kimbrough, Tom Waits), έχοντας "μαθητεύσει" (μέσα από opening acts) δίπλα σε ονόματα όπως ο Gary Moore ή Johnny Winter και προσεγγίζοντας σύχγρονες μπάντες όπως τους the Black Keys και τους the White Stripes, οι the Big Nose Attack ξεκίνησαν με ένα blues κομμάτι του 1929 και τελείωσαν με το "Foxey Lady" του Jimi Hendrix! Μεταξύ άλλων τραγουδήσαν το αγαπημένο μας "Yeah! (That Girl)". Η παρουσία τους επί σκηνής απέδειξε την αφοσίωση στη μουσική τους, τη μεταδοτικότητά τους και το πως δύο όργανα και μία φωνή αρκεί για ένα άρτιο μουσικό αποτέλεσμα.
[caption id="attachment_2996" align="aligncenter" width="690"]
The Big Nose Attack - Gagarin 205[/caption]
[caption id="attachment_2997" align="aligncenter" width="690"]
The Big Nose Attack - Gagarin 205[/caption]
Και ας περάσουμε στον άνθρωπο που δημιούργησε το 1980 μία μπάντα στην μακρινή Νέα Υόρκη, κάνοντας σύμβολο την κιθάρα Fuzz Tone συμβάλλοντας καθοριστικά στην αναβίωση του garage rock. Ο λόγος για τον Rudi Protrudi και τους μοναδικούς the Fuzztones, οι οποίοι εμφανιστήκαν στη σκηνή του Gagarin 205 προσκαλώντας το κοινό τους σε ένα garage rock παραλήρημα. Το συγκρότημα έχοντας αλλάξει πολλές φορές μέλη, εμφανίστηκε με τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Rudi Protrudi, τον Screamin' Bo Pille στο μπάσο, τον Rob Louwres στα drums και την Άρτεμη (ως αντικαταστάτρια της Lana Loveland) στα πλήκτρα. Στιγμιότυπα της βραδιάς: ο ντράμερ ήταν άκρως επικοινωνιακός με το κοινό, ο καρδιοκατακτητής Rudi μοιράστηκε τη σοφία του μέσα από το "Be a Caveman" και δήλωσε χαρούμενος που έφερε το garage πίσω στην Αθήνα. Το set list τους μας ταξίδεψε σε όλη τη μουσική διαδρομή τους, ακόμα και στους πρώτους δίσκους τους "Leave Your Mind At Home" και "Lysergic Emanations".
[caption id="attachment_2998" align="aligncenter" width="682"]
Rudi Protrudi - Gagarin 205[/caption]
[caption id="attachment_2999" align="aligncenter" width="682"]
Screamin' Bo Pille - Gagarin 205[/caption]
[caption id="attachment_3000" align="aligncenter" width="690"]
Rob Louwres - Gagarin 205[/caption]
To encore τους έγινε στη 01.00, τραγουδώντας δύο must επιτυχίες τους και διασκευές από τους Sonics, το "Cinderella" και "Strychnine". Το κοινό ξέσπασε χορεύοντας αφημένο στους ρυθμούς των the Fuzztones. Στο τέλος, Rudi και Screamin' Bo Pille διασταύρωσαν με τον κλασικό και μόνο δικό τους τρόπο τις κιθάρες τους, ο ντράμερ Rob χαιρέτησε τους φανατικούς μπροστινούς της σκηνής και ο Rudi άδραξε την ευκαιρία προσεγγίζοντας τις γυναικείες παρουσίες κοντά στο stage, φιλώντας πριγκηπικά το χέρι τους. Ακούγοντας κομμάτια από όλο σχεδόν το δισκογραφικό τους φάσμα, αισθανόμαστε τυχεροί που τους ακούσαμε και που έστω για λίγο τηλε-μεταφερθήκαμε στην underground σκηνή του δυνατού και αυθεντικού garage rock.
[caption id="attachment_3001" align="aligncenter" width="690"]
The Fuzztones - Gagarin 205[/caption]
