Kαι εκ
εί που λες:«τα έχουμε -λίγο, πολύ- ζήσει όλα»
(
απ΄όσα περιμέναμε μετά το κλείσιμο της πρώτης -κι ας ελπίσουμε τελευταίας- παρένθεσης του covid19…)
Εκεί που λες «
η ζωή με ανταμείβει για την υπομονή μου και μου στέλνει live», αρχίζοντας ταυτόχρονα να λες:
«έχω χάσει το μέτρημα» από το πόσες συναυλίες κατάφερες να δεις τα τελευταία 3 χρόνια, ακούς:
Οι
MAGNETIC FIELDS στις 22.11 στο
FLOYD
(Βαθιά ανάσα)
Ο Ι
M A G N E T I C F I E L D S στις
22.11 στο
F L O Y D!
Και βάζεις στον προγραμματισμό το live και…ένα καινούριο set αναμνήσεων!
Γιατί μπορώ να σας βεβαιώσω ότι αξίζει να θυσιάσετε ένα βράδυ, με αντάλλαγμα τον απίστευτο, πολύχρωμο, λυρικό κόσμο του Stephen Merritt.
Γιατί ξέρεις ότι η ζωή θα σε ανταμείψει με μια από τις βραδιές που θα διηγείσαι σε όλους.
Γιατί πολύ δύσκολα θα ξαναέρθει η α π ί σ τ ε υ τ η αυτή μπάντα στη χώρα μας.
Μια μπάντα που έχει τιμήσει την ανεξάρτητη pop μουσική και «
άνοιξε το στόμα της μόνο όταν είχε κάτι να πει». Με κύριο εκφραστή και δημιουργό της, έναν αληθινό ποιητή που η ικανότητά του να σε βάζει στις πιο μύχιες σκέψεις του, στα πιο πηγαία συναισθήματά του, έχει επαναπροσδιορίσει αυτό που ξέρουμε ως Pop μουσική δημιουργώντας ταυτόχρονα μια από τις πιο αυθεντικές μουσικές συνδέσεις δημιουργού-ακροατή/fan.
Τους Μ.F. μπορείς είτε να τους λατρέψεις είτε όχι.
Είναι από τις περιπτώσεις εκείνων των συγκροτημάτων που νιώθεις ότι τα έχουν πει όλα για σένα, μέσα στα στεγανά της δυτικής μουσικής αλλά με ένα οικουμενικό τρόπο [μόνο στον πιο εμβληματικό, θεματικό για την αγάπη δίσκο “69 love songs”(1999) ο Stephen Merrit χρησιμοποίησε, o ίδιος, (εισπνοή): Roland harmonizer, vocoder, ukulele, baritone ukulele, classical guitar, acoustic-electric 12-string guitar, lap steel, fado guitar, electric guitar, bass, mandolin, autoharp, marxophone, ukelin, tremoloa, violin-uke, sitar, zither, violin, musical saw, keyboards, synclavier, piano, harmonium, Wurlitzer electric piano, organ, rhythm units, recorder, ocarina, pennywhistle, Maestro wind synthesizer, melodica, Paul Revere jug, rumba box, xylophone, kalimbas, drum kit, rain stick, chimes, maracas, conga, bongos, triangle, bells, tambourine, washboard, steel drum, Chicken Shakers, finger cymbals, springs and Slinky guitar, pipes, bamboo harp, spirit chaser, sleighbells, fingersnaps, thunder sheet, cabasas, cowbells, gong] για να ντύσει τα λόγια του έρωτα και της αγάπης σε όλα τα μήκη και πλάτη τους, κατά τέτοιο τρόπο που κανείς άλλος (ούτε ο ίδιος) μπόρεσε ποτέ να μιμηθεί, επαναλάβει ή έστω πλησιάσει.

Στο “50 song remoir” (2015) o S.M. γιόρτασε τα 50
α γενέθλιά του, γράφοντας με μεγάλη ακρίβεια και μηδαμινά επίπεδα λογοτεχνικής αφαιρετικότητας ένα τραγούδι για κάθε χρόνο ζωής του. Υπέγραψε έτσι άλλον έναν αξιοθαύμαστο -τύποις- θεματικό δίσκο, ο οποίος αποτελεί στιχουργικά ένα ορόσημο καλλιτεχνικής ωρίμανσης [1
ο τραγούδι το ’(19)66 και 50
ο το ‘(20)15], χωρίς να σημαίνει ότι έκανε εκπτώσεις στο μουσικό ύφος ή διάθεσή του (πιάνει και παίζει -και εδώ-: Roland vocoder, ukulele, resonator ukulele, bass ukulele, 8-string ukulele, classical guitar, 12-string guitar, electric guitar, baritone guitar, electric bass, acoustic bass, mandola, autoharp, marxolin, bass banjo, charango, cavaquinho, harp, hammered dulcimer, bowed psaltery, electric sitar, Prophet-5, ARP String Ensemble, Moog Voyager, Casio VL-Tone, piano, keyboards, Wurlitzer electric piano, Rhodes Piano Bass, organ, pianet, celeste, toy piano, prepared piano, Omnichord, audio pattern generator, kazoo, melodica, xylophone, glockenspiel, bass drum, log drum, slit drum, ocean drum, cymbal, tubes, rainstick, wind chimes, chimes, maracas, conga, bongos, triangle, tambourine, washboard, steel drum, shakers, finger cymbals, guiro, djembe, cajon, woodblock, bells, sleighbells, fingersnaps, thunder sheet, cabasas, cowbells, tongs, bottle, abacus, drum machines, tapes).

Σταθεροί συνοδοιπόροι του Merritt όλα αυτά τα χρόνια έχουν υπάρξει οι Claudia Gonson (από την πρώτη μέρα των M.F., παίζοντας πλήκτρα και κρουστά), Sam Davol (πνευστά) & John Woo (κιθάρες-banjo), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η συμβολή της Shirley Simms που ξεκίνησε το 1999 από τραγούδι& φωνητικά στο “69 love songs” και συνεχίζεται σταθερά έκτοτε, θεωρείται μικρότερη ή αμελητέα.
Αυτή η 5άδα μαζί με άλλους guest μουσικούς έφτιαξαν και τον 12
ο, τελευταίο χρονικά δίσκο «Quickies» το 2020, ένας δίσκος με μέτρια αποδοχή από το ευρύ μουσικόφιλο κοινό, που ωστόσο αξίζει επανακρόασης εν όψει της επερχόμενης επίσκεψης των Magnetic Fields στην Αθήνα.

Η αλήθεια είναι πως στη διαδρομή των ετών, πριν κι ανάμεσα στους χαρακτηριστικούς δίσκους που αναφέρουμε, οι MF έχουν παραδώσει από διαμαντάκια (Realism, 2010) μέχρι ερωτηματικά (Distortion 2008). Πάντα όμως οι δίσκοι τους αποτελούν ένα μουσικό statement για λίγους κι εκλεκτούς, με συνέπεια να αναμένουμε στις 22.11.2023 να εμφανιστούν όλες αυτές οι «μουσικοδημοκρατικές» δυνάμεις. Μια βραδιά που θα μπορούσε να αποτελεί την ιδρυτική διακήρυξη του ελληνικού forum της indie pop και το Floyd τον τόπο γέννησής του.
Οι Magnetic Fields έβαλαν το καλοκαίρι τη χώρα μας στο κάδρο της 15-μερούς ευρωπαϊκής περιοδείας τους:

και «κλίνουμε το γόνυ» στην επιλογή τους, οφείλοντας να κάνουμε το καλύτερο δυνατό και να τους επιστρέψουμε λίγη από τη μουσική τιμή μας κάνουν, γεμίζοντας το Floyd.
Δισκογραφία
- Distant Plastic Trees (1991)
- The Wayward Bus (1992)
- The Charm of the Highway Strip (1994)
- Holiday (1994)
- Get Lost (1995)
- 69 Love Songs (1999)
- i (2004)
- Distortion (2008)
- Realism (2010)
- Love at the Bottom of the Sea (2012)
- 50 Song Memoir (2017)
- Quickies (2020)
Εισιτήρια
μπορείτε να προμηθευτείτε εδώ.
Καλή αντάμωση (ούτε ο covid δε μας κρατά μακριά) στις 22.11.2023!