Κείμενο
Νατάσα Παπανικολάου
Πάνω στη χρυσή αμμούδα της Σκάλας Ερεσού, μιας απέραντης και κυρίως ελεύθερης ακόμη παραλίας, ζήσαμε για λίγες ώρες μια γιορτή, «τη γιορτή της Ουτοπίας». Το νησί της Λέσβου υποδέχτηκε για πρώτη φορά τους Ηρακλειώτες Social Waste και τον Σερραίο Sponty, ο οποίος για πολλούς ήταν η έκπληξη της βραδιάς (πού πας, βρε μπούμερ).

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η πολυμελής μουσική κολεκτίβα των Social και ο ράπερ Sponty βρέθηκαν στη Λέσβο για το 3ο Eresos Free Beach Festival με σκοπό να στηρίξουν τον αγώνα του Περιβαλλοντικού και Κοινωνικού Συλλόγου «Πρωτοβουλία Ερεσού», που εδώ και χρόνια δίνει γενναία μάχη ώστε να μη χτιστεί ένα μεγάλο και ζωτικό κομμάτι του αιγιαλού.

Τη βραδιά στο μικρό λιμανάκι με τα αγάλματα της Σαπφούς, όπου είχε στηθεί το stage του Eresos Free Beach Festival, άνοιξε η Ιρλανδή Bern, ενώ ακολούθησε ο Steve από την Αγγλία, βετεράνοι μουσικοί και οι δύο που ζουν χρόνια στο νησί. Στη συνέχεια τις καρδιές μας έκλεψε η δεκαεφτάχρονη Μιράντα Ζιλ με το σχήμα της Acid Chocolate και τη μαγική φωνή της, που ελπίζουμε να μας απασχολήσει και στο μέλλον.

Αμέσως μετά στη σκηνή ανέβηκαν οι Salia Balia Band, που έχουν πάρει το παράξενο όνομά τους από μια λαϊκή έκφραση του νησιού. Οι «ντόπιοι» πολυαγαπημένοι μουσικοί με τον ιδιαίτερο ηλεκτρικό ήχο τους, τον οποίο παντρεύουν με παραδοσιακούς ρυθμούς, ανέβασαν από νωρίς τον παλμό, δίνοντας την καλύτερη πάσα στους Social, που κατέλαβαν τη σκηνή με άγριες διαθέσεις!

H αυτοδιαχειριζόμενη, αυτόνομη, ανεξάρτητη μουσική κολεκτίβα που ήρθε στο νησί με την κιθάρα, το ούτι, το μπάσο, τα τύμπανα, την γκάιντα, το σαξόφωνο, την ποντιακή και την αρχαιοελληνική της λύρα για να στηρίξει τον Αγώνα της Πρωτοβουλίας Ερεσού, έδωσε ένα ορμητικό live. Με στίχο καθαρά πολιτικό, γεμάτο ιστορικά στοιχεία – πηγή έμπνευσης των τραγουδιών τους είναι διάφορα κινήματα–, δεν μας θύμισαν μόνο τι έχει συμβεί στο παρελθόν, αλλά και τι πρέπει να γίνει στο μέλλον για να γίνουμε εμείς οι ίδιοι μέρος της Αλλαγής της Ιστορίας.

Εντυπωσιακή ήταν η παρουσία στη συναυλία ουκ ολίγων πιτσιρικάδων απ’ το νησί, που ήξεραν απέξω κι ανακατωτά τους στίχους των Social με τις ιστορικές αναφορές. Καθόλου άσχημο ερέθισμα για να γκουγκλάρουν και να μάθουν στοιχεία για παγκόσμια κινήματα, για το ποιος ήταν ο Εμιλιάνο Ζαπάτα κι ο Πάντσο Βίγια, για το τι ήταν ο ΕΛΑΣ και τι έγινε στην Καισαριανή, για την επανάσταση στην Κούβα, για τον Μαρίνο Αντύπα, για τον Γκαλεάνο, τον Νερούδα, τον Αλιέντε, τον Καββαδία, τον Χρόνη Μίσσιο…

Ωστόσο, τίποτα δεν προμήνυε αυτό που θα γινόταν από τη στιγμή που ανέβηκε στη σκηνή ο Sponty! Οι στίχοι του έπεφταν σαν ριπές οι οποίες έβρισκαν στόχο στα χείλη του κάθε πιτσιρικά που ράπαρε κι εκείνος μαζί για τη γενιά του. Γιατί ο Sponty γράφει για τη γενιά του στο παρόν, γράφει με τρόπο που μιλάει στο συλλογικό και ραπάρει ανελέητα τις επικίνδυνες ρίμες του, που δεν ξεκολλάνε για μέρες από το κεφάλι (στο κεφάλι ΔΕΠΥ). Respect σε αυτόν τον τεράστιο μάγκα που μας έκανε να νιώσουμε «αλάνια» και που με τόση συνέπεια, παρότι μόνος στη σκηνή, έπαιξε για τους πιτσιρικάδες στην Ερεσό, που το είχαν τόσο, μα τόσο ανάγκη – γιατί «πώς θα εκφραστούνε τα παιδιά, πώς θα μιλήσει η γειτονιά, όταν στον κόσμο όλα πουλιούνται κι αγοράζονται;».
Η βραδιά έκλεισε με dj set από τον Selectah Kilimanjaro.