SEPTICFLESH, W.E.B., LLOTH @FUZZ, ΣΑΒΒΑΤΟ 05/03/16

Την άποψή μου για τα άτομα που παρευρίσκονται σε συναυλία 2-3 φορές το χρόνο την έχω εκφράσει πολλάκις. Διατηρούν επιδερμική σχέση με τη μουσική, σύντομα θα εξαφανιστούν από το προσκήνιο κ.ο.κ.. Αυτό βέβαια δεν αναιρεί επ'ουδενί την ευχάριστη έκπληξη που μου προξενείται σπάνια από την σε επίπεδα sold out ανταπόκριση του κοινού σε ορισμένα events. Το εδώ παρουσιαζόμενο και ιδιαιτέρως πολυαναμενόμενο αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Όπως και να'χει, οι πόρτες του Fuzz ανοίγουν στις 19:00 και η ουρά που έχει σχηματίσει ο κόσμος είναι πελώρια. Ακριβώς μία ώρα μετά, το opening act, οι Lloth, εμφανίζεται στην σκηνή. Το Melodic Death Metal συγκρότημα, μετονομαζόμενο σε Astarte και πραγματευόμενο το Blackened Melodic Death Metal την περίοδο 1997-2014, παρουσιάζει σε διάρκεια 35 λεπτών 6 κομμάτια, εκ των οποίων ξεχωρίζουν τα ''Archos'', ''Athanati" (σ.σ.: η ατμόσφαιρα στο σημείο αυτό φορτίζεται, ευλόγως, συναισθηματικά) και "I (Dead Inside)" (σ.σ.: παρουσιάζεται επίσης το εναρκτήριο "Alles Black", το "Sacrifice" και το "Pan" που ολοκληρώνει την εμφάνιση της μπάντας). Το σχήμα πλαισιώνεται από όμορφο ήχο και επιβλητική σκηνική παρουσία, διαθέτει τεχνική κατάρτιση, ενώ και η επικοινωνία του με το πολυάριθμο κοινό δύναται να χαρακτηριστεί ως θερμή. Η λύπη και η στεναχώρια του καλοκαιριού του 2014 μετατρέπονται σε καλλιτεχνική δημιουργία και θέληση για ζωή, κάτι που οι μουσικοί μεταδίδουν στους παρευρισκόμενους. Η Tristessa ζει. Στις 20:50, την σκυτάλη παίρνει το δεύτερο supporting act της βραδιάς, οι W.E.B. (a.k.a. Where Everything Begun). Η επιτομή του εγχώριου Dark Metal. Σε διάρκεια 40 λεπτών, το σχήμα εκτελεί 7 κομμάτια, με το εναρκτήριο "Eligos" και τα "For Bidens" (σ.σ.: προσωπικό αγαπημένο), ''Enthorned" και "My Storm upon You" να προκαλούν ιδιαίτερη αίσθηση. Εξίσου εντυπωσιακό είναι και το καταληκτικό ''Dragona"(σ.σ.: εκτελούνται ακόμη τα "Cockroach" και "Blessed Blood"). Εξαιρετικός ήχος, οφθαλμοφανής τεχνική αρτιότητα, συνεχής επικοινωνία με το αυξημένο κοινό και εντυπωσιακή σκηνική παρουσία, ορισμένα από τα στοιχεία που πλαισιώνουν την εμφάνιση του συγκροτήματος. Ο δε Darkface διαθέτει ως frontman ένα σημαντικό χάρισμα: σε προσελκύει να παρακολουθείς με έντονο και αμείωτο ενδιαφέρον την μπάντα στην οποία ανήκει, κάθε φορά που αυτή συμμετέχει σε κάποιο event. Κάτι τέτοιο αποτελεί στοιχείο ζωτικής σημασίας για οποιοδήποτε σχήμα που προσβλέπει στην επιτυχία. Το μέλλον διαγράφεται ευοίωνο. Στις 20:00, τιμούνται η Φαντασία, η Μυθολογία, ο Μυστικισμός και ο H.P. Lovecraft. Το Atmospheric/Symphonic Death Metal. Οι Septicflesh εμφανίζονται στην σκηνή, υπό τους ήχους του πελώριου "War in Heaven". Πανδαιμόνιο. Αδυσώπητο headbanging κατά την εκτέλεση του "Communion", ξελαρύγγιασμα στην αντίστοιχη παρουσίαση του "Order of Dracul" και οι πρώτες δύο ευχάριστες εκπλήξεις λαμβάνουν χώρα στο σημείο αυτό, καθώς η μπάντα εκτελεί το ανατριχιαστικό "A Great Mass of Death", ακολουθούμενο από το ξεβίδωμα κεφαλιού που προκαλεί το "Burn". Το "Pyramid God" εκτοξεύει την αδρεναλίνη σε δυσθεώρητα ύψη και την σκυτάλη παίρνει το τιτάνιο ''Titan" (σ.σ.: pun intended), παραδίδοντάς την με την σειρά του στο αριστουργηματικό "Prototype". Ακολουθεί το καθηλωτικό "The Vampire from Nazareth" και στη συνέχεια (ξανα)εκπλήσσομαι ευχάριστα, αφού εκτελείται το "Unbeliever". Παρουσιάζεται το "Dogma". Goose fuckin' bumps. Έπονται κι'άλλες απρόσμενες ευχαριστήσεις, ακούγεται το θεσπέσιο "Lovecraft's Death" και το μεγαλειώδες "Persepolis", με ένα τεράστιο mosh pit να δημιουργείται και το συγκρότημα να αποχωρεί προσωρινά. Επιστρέφει για encore, αποτελούμενο από το καθολικά λατρεμένο "Anubis" και το μεγαλείο του "Prometheus". Κρυστάλλινος ήχος, jaw-dropping σκηνική παρουσία, ειλικρινέστατη, θερμότατη, διαρκής και υποδειγματική επικοινωνία με το εξαιρετικά μεγάλο από άποψη προσέλευσης κοινό. ΣΥΝΑΥΛΙΑΡΑ. Setlist War in Heaven Communion Order of Dracul A Great Mass of Death Burn Pyramid God Titan Prototype The Vampire from Nazareth Unbeliever Dogma Lovecraft's Death Persepolis   Anubis Prometheus Η Didi Music διέπρεψε και πάλι. Τήρησε ρητά το timetable και, γενικότερα, διοργάνωσε ένα άριστο από κάθε άποψη event. Από την άλλη, οι Septicflesh, σε 110 λεπτά και με 15 τραγούδια, πιστοποίησαν την αδιαφιλονίκητη κυριαρχία τους στο Atmospheric/Symphonic Death Metal που υπηρετούν. Θα επιστρέψουν κάποια στιγμή. Θα είμαι εκεί.