by Nikos Mathiopoulos
Υπάρχουν κάποια live που δεν τα αντιμετωπίζεις σαν “ακόμα ένα event”. Δεν είναι θέμα hype, δεν είναι θέμα promo, ούτε καν θέμα setlist. Είναι εκείνα τα βράδια που κουβαλάνε ιστορία – και μαζί της, ένα βάρος που δεν μπορείς να αγνοήσεις. Η εμφάνιση των Sanctuary στην Αθήνα, στο Piraeus Club Academy, ανήκει ξεκάθαρα σε αυτή την κατηγορία.
Δεν χρειάζεται να το ντύσουμε με μεγάλα λόγια. Όποιος ξέρει, ξέρει.
Η μπάντα που έμεινε στη μέση του δρόμου – και συνεχίζει
Οι Sanctuary δεν είναι απλά ένα ακόμα όνομα της παλιάς φρουράς. Είναι μια μπάντα που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή στο US metal, χωρίς ποτέ να γίνει “εύκολη”. Από το Refuge Denied μέχρι το Into the Mirror Black, έχτισαν έναν ήχο σκοτεινό, δραματικό, σχεδόν θεατρικό – αλλά πάντα με νεύρο.
Και μετά ήρθε το κενό.
Η απουσία του Warrel Dane δεν είναι απλά “ένα χαμένο μέλος”. Είναι μια τρύπα που δεν κλείνει. Και αυτό είναι κάτι που δεν προσπαθούν καν να κρύψουν. Αντιθέτως, κάθε εμφάνιση των Sanctuary τα τελευταία χρόνια μοιάζει περισσότερο με μια διαρκή υπενθύμιση: τίποτα δεν είναι ίδιο.
Και ίσως εκεί βρίσκεται και η ειλικρίνειά τους.
Τι σημαίνει αυτό το live για το ελληνικό κοινό
Το ελληνικό κοινό έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τέτοιες μπάντες. Δεν είναι απλά νοσταλγία – είναι σχεδόν προσωπική υπόθεση. Οι Sanctuary ανήκουν σε εκείνη τη “γκρίζα ζώνη” συγκροτημάτων που δεν έγιναν ποτέ mainstream, αλλά για όσους τους ακολούθησαν, έγιναν κομμάτι της ταυτότητάς τους.
Αυτό το live δεν έρχεται να “επιβεβαιώσει” κάτι. Δεν έρχεται να αποδείξει ότι η μπάντα είναι ακόμα relevant. Έρχεται να υπάρξει – με ό,τι έχει απομείνει και με ό,τι κουβαλάει.
Και αυτό, από μόνο του, είναι αρκετό.
DARKLON: το απαραίτητο contrast
Το να ανοίγουν οι Darklon δεν είναι τυχαίο. Αντιπροσωπεύουν μια άλλη γενιά – πιο άμεση, πιο “πεινασμένη”, χωρίς το βάρος της ιστορίας αλλά με την ανάγκη να αποδείξει πράγματα.
Ο ήχος τους πατάει σε κλασικές heavy/power φόρμες, αλλά δεν μένει εκεί. Έχει αυτή τη σύγχρονη ένταση που λείπει από πολλά παραδοσιακά σχήματα. Και σε ένα τέτοιο billing, λειτουργούν σχεδόν σαν καθρέφτης: από τη μία το παρελθόν που επιμένει, από την άλλη το παρόν που παλεύει να βρει χώρο.
Χωρίς φτιασίδια: τι να περιμένεις
Ας το πούμε όπως είναι.
Δεν πας σε αυτό το live για να δεις μια μπάντα στην “καλύτερη φάση της καριέρας της”. Δεν πας για τελειότητα. Δεν πας για να πεις “έσκισαν” και να φύγεις.
Πας γιατί θέλεις να δεις τι έχει απομείνει.
Πας γιατί αυτά τα τραγούδια ακόμα λένε κάτι.
Πας γιατί υπάρχει μια ειλικρίνεια στη φθορά.
Πας γιατί κάποια πράγματα δεν αντικαθίστανται.
Σε μια εποχή που τα περισσότερα live είναι ανακυκλωμένα formats και safe επιλογές, η εμφάνιση των Sanctuary στην Αθήνα δεν υπόσχεται τίποτα εύκολο. Και ίσως γι’ αυτό αξίζει.
Δεν είναι για όλους.
Δεν ήταν ποτέ.
Αλλά για όσους καταλαβαίνουν, αυτό το βράδυ δεν θα είναι απλά μια συναυλία.
Θα είναι υπενθύμιση.
Ακολουθεί Δελτίο Τύπου:
XLALALA PRESENTS
SANCTUARY
ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026 | PIRAEUS CLUB ACADEMY
Είναι κλισέ αλλά επίσης πραγματικότητα: οι Sanctuary δεν χρειάζονται συστάσεις. Ειδικά σε εμάς, το ελληνικό κοινό. Όπως επίσης πραγματικότητα είναι ότι για εμάς, οι Sanctuary θα είναι πάντα ο Warrel Dane.
Δεν τρέφουμε αυταπάτες, το κενό αυτό δεν συμπληρώνεται. Αλλά μαζί, μπορούμε να κάνουμε το έργο του να ζήσει για πάντα.
Σε ένα από τα ελάχιστα shows που θα δώσει ο ιδρυτής της μπάντας Lenny Rutledge (κιθάρες) μαζί με τον αρχικό ντράμερ της μπάντας Dave Budbill, θα ερμηνεύσουν ζωντανά κομμάτια-ύμνους από τη σαραντάχρονη διαδρομή τους με ιδιαίτερη μνεία στα αριστουργηματικά Into The Mirror Black και Refuge Denied αλλά και εκλεκτούς σταθμούς από την υπόλοιπη δισκογραφία τους.
Στα φωνητικά έχουν επιστρατεύσει των αμερικανό Joseph Michael που άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις στην περσινή του επίσκεψη με τους Witherfall ενώ οι ερμηνείες του με τους Sanctuary έφεραν ακόμα και τους πιο δύσπιστους οπαδούς με το μέρος του.
Τελευταίος και λιγότερο αναγνωρίσιμος, ο George Hernandez στο μπάσο που μας οδήγησε να ανακαλύψουμε το κρυμμένο θρας διαμαντάκι από τα 80s, τους Panic. Με τέτοιο παρελθόν, ανησυχία δεν υπάρχει.
Οι Sanctuary κατέκτησαν γρήγορα το Seattle όταν ξεκίνησαν το 1985 και παρά την άκρως άτυχη πορεία της συνεχίζουν μέχρι σήμερα να κερδίζουν οπαδούς, ανάμεσά τους ο διόλου εύκολος, Dave Mustaine (Megadeth) που αποφάσισε μάλιστα να κάνει την παραγωγή του πρώτου τους δίσκου όταν άκουσε το demo τους σε μία επίσκεψη του στην πόλη τους.
Ο δίσκος αυτός δεν ήταν άλλος από το θρυλικό Refuge Denied (1987) το οποίο εκτίναξε την καριέρα τους και οδήγησε στο εμβληματικό Into the Mirror Black (1990) που οπωσδήποτε θα είχε τύχει άλλης αποδοχής αν κυκλοφορούσε μερικά χρόνια αργότερα, όταν η μπογιά του grunge είχε πια ξεφτίσει. Αυτό άλλωστε αποδείχτηκε περίτρανα, όταν οι “φυσικοί διάδοχοι” της μπάντας, οι Nevermore ξεκίνησαν να κυκλοφορούν τη δουλειά τους.
Η επανένωση τους το 2011 και η κυκλοφορία του The Year The Sun Died το 2014, ενθουσίασε κοινό και κριτικούς που αδημονούσαν να δουν τη μπάντα να αποκτά επιτέλους τη θέση που άξιζε στο μέταλ στερέωμα. Δυστυχώς όμως, η τύχη για άλλη μία φορά δεν ήταν με το μέρος τους καθώς ο πρόωρος θάνατος του ανθρώπου που όριζε την ταυτότητα του σχήματος, Warrel Dane, απέκλεισε δια παντός την οποιαδήποτε συνέχεια. Σήμερα ο δημιουργός των Sanctuary, Lenny Ruttledge, διατηρεί τον πύρινο λόγο του φίλου του ζωντανό μέσα από τις ανατριχιαστικές συνθέσεις που έγραψαν παρέα και που σήμερα, ακούγονται τόσο αιχμηρές και αναγκαίες όσο πάντα.
Μαζί τους οι καταιγιστικοί Darklon.
Σχηματίστηκαν στην Αθήνα το 2017 και είναι αυθεντικοί πολεμιστές του Heavy & Power Metal.
Το ντεμπούτο τους Rise from Death (2019) τους καθιέρωσε ως μια ανερχόμενη δύναμη καθαρού metal ενώ το 2023 ανέβασαν τον πήχη με το The Redeemer, που κυκλοφόρησε μέσω της No Remorse Records, με τον Nikos Migus A. (OMEN) στα φωνητικά. Ο δίσκος που απέσπασε διεθνή αναγνώριση για την αναβίωση του κλασικού heavy power, με αναφορές στους πρώιμους Savatage, Omen και Jag Panzer.
Στις ζωντανές εμφανίσεις, οι Darklon έχουν «σαρώσει» σκηνές σε club shows και φεστιβάλ σε όλη την Ελλάδα και την Ευρώπη — Up The Hammers, Open The Gates Festival, Riddle of Steel και Into Battle Fest — αποδεικνύοντας ότι είναι ένα εκρηκτικό, χωρίς συμβιβασμούς live συγκρότημα.
Τώρα, με το τρίτο τους άλμπουμ, Mind Reaper και τον Bill “The Kid” Chrepas στα φωνητικά, το συγκρότημα βουτά ακόμα πιο βαθιά στο ατόφιο heavy metal, διοχετεύοντας την ενέργεια των Vicious Rumors, Oliver Magnum και Metal Church. Το αποτέλεσμα είναι πιο κοφτερό, πιο βαρύ και πιο επιθετικό από ποτέ, διατηρώντας παράλληλα τη «μανιακή» μουσικότητα και τη συναισθηματική ένταση που χαρακτηρίζουν τους Darklon.
Το Mind Reaper δεν είναι απλώς ένα ακόμα κεφάλαιο, είναι μια δήλωση. Οι Darklon είναι ένα συγκρότημα απόλυτα ευθυγραμμισμένο με το όραμά του, τροφοδοτούμενο από πάθος και η ίδια η επιτομή της ζωντανής metal ενέργειας.
Προμηθευτείτε τα εισιτήρια σας μέσω της more.com
https://www.more.com/gr-el/tickets/music/sanctuary-piraeus-club-academy/
