by Ianthi Michalaki
Ποιος είναι ο βασικός λόγος που σε οδγηγεί σε μια συναυλία; Για μένα η απάντηση είναι απλη: να περάσω καλά. Αυτό είναι συχνά ανεξάρτητο από τα χρόνια που παρακολουθώ το εν λόγω συγκρότημα, καθώς δεν πιστεύω πως είναι απαραίτητο να ξέρω απ'έξω τους στίχους απ'όλα τα κομμάτια προκειμένου να απολαύσω ένα καλό live. Ωστόσο, όταν οι περιορισμένες μου γνώσεις συνδυάζονται με μια μέτρια εμφάνιση, μιλάμε για τη συνταγή ενός αδικοχαμένου Σαββατόβραδου. Η εμφάνιση των βρετανών Saint Etienne στο Fuzz ήταν κάπως έτσι.
Το live ξεκίνησε λίγο πριν τις 22.00 σε ένα γεμάτο Fuzz, με την παρουσίαση του "How we used to live", φιλμ του Paul Kelly σχετικά με τη ζωή στο Λονδίνο της δεκαετίας 1950-1980. Το συγκρότημα, συνοδευόμενο από 6 ακόμη μουσικούς, ερμήνευε παράλληλα το soundtrack της ταινίας. Όσο ενδιαφέρον και αν είχε η συγκεκριμένη προβολή, η διάρκειά της οδήγησε μερικούς ανυποψίαστους να εγκαταλείψουν σύντομα. Εντάξει, ομολογώ πως κουράστηκα και εγώ αλλά είχα φανταστεί εξ'αρχής τι με περιμένει καθώς αναγραφόταν ξεκάθαρα στις πληροφορίες του event. Η απογοήτευση με χτύπησε λίγο αργότερα.
[caption id="attachment_3732" align="aligncenter" width="690"]
Saint Etienne - Fuzz Music Club[/caption]
[caption id="attachment_3733" align="aligncenter" width="690"]
Saint Etienne - Fuzz Music Club[/caption]
Μετά το τέλος της προβολής ακολούθησε ένα 20 λεπτο διάλειμμα (φαντάζομαι πως η Sarah Cracknell χρειαζόταν χρόνο για να βάλει το καπέλο με το οποίο εμφανίστηκε στη συνέχεια) και το συγκρότημα επανήλθε στη σκηνή, με την πολλά υποσχόμενη δήλωση "Now that the artsy part is done, let's do the party part". Και πραγματι, για λίγο επικράτησε η ατμόσφαιρα ενός μεγάλου πάρτυ. Το κοινό, στην αρχή διστακτικά και αργότερα χωρίς κανέναν ενδοιασμό, χόρευε στον ρυθμό του "Tonight" και του "Nothing can stop us". Το πάρτυ όμως, κόπηκε ξαφνικά, αφού μετά από 7 μόλις κομμάτια τα φώτα άνοιξαν, οι Saint Etienne μας καληνύχτησαν και ο χώρος ν'αδειάζει. Δεν ξέρω τι ακριβώς είχαν στο μυαλό τους, αλλά όταν υπόσχεσαι πάρτυ και εξαφανίζεσαι πριν καν προλάβω να σηκώσω το χέρι μου στον αέρα, δεν μου αφήνεις και την καλύτερη εντύπωση. Σε μένα που σε άκουσα πρώτη φορά προχθές και είχα αρχίσει να σε συμπαθώ αλλά και στον κύριο δίπλα μου που σε ακούει από τα ένδοξα 90s και είχε φέρει μια αγκαλιά CD να του υπογράψεις. Not cool Saint Etienne, not cool.
[caption id="attachment_3731" align="aligncenter" width="690"]
Saint Etienne - Fuzz Music Club[/caption]
