Rockwave Festival 2023 - Deep Purple,Saxon,As I Lay Dying,Bokassa,Rock & Roll Children, Lazy Man's Load @ Terra Vibe

Τέτοιες βραδιές θελουμε και περιμένουμε από το Rockwave. Να βλέπουμε τους ογκόλιθους και να γουστάρουμε. Να θυμόμαστε την ιστορία, να συγκινούμαστε και να ταξιδεύουμε στο χρόνο. Επιστροφή στο δάσος! Επιστροφή του Rockwave festival. Η μεγάλη μέρα έφτασε και μαζί της καταφθάνουν οι πρώτοι θεατές μέσα στη ζέστη για να απολαύσουν τους τιτανομέγιστους Deep Purle και τους υπεροχότατους Saxon. Το κοινό, παλιοί ροκάδες που ήρθαν να τιμήσουν το παρελθόν τους. Ξεκινάμε!   4μμ ντάλα ήλιος με το θερμόμετρο να δείχνει 36 °C. Ο κόσμος έχει πιάσει τα δεντράκια, πίνει τις μπυρίτσες του, επιδίδεται σε κουβεντούλες στα γνωστά πηγαδάκια και κάποιοι λίγοι, ελάχιστοι για την ώρα, γενναίοι βρίσκονται μπροστά στο stage όπου γίνεται το sound check. Οι μέρες στη Μαλακάσα είναι ευκαιρίες για μονοήμερη γι’ αυτό και πολλοί επιλέγουν να πάνε από νωρίς να αράξουν στρωματσάδα κρατώντας δυνάμεις για το βράδυ.   Οι Lady man’s load ξεκίνησαν 4.15 με ωραίο ήχο αλλά έφαγαν την πρώτη κρυάδα με τον λιγοστό κόσμο. Ωραία φωνή ωστόσο αξίζει να το επισημάνουμε αλλά τα έχουμε πει και άλλοτε· όποιος ξεκινάει πρώτος στα φεστιβάλ έχει να παλέψει με τον καυτό ήλιο και με τον ελάχιστο κόσμο.   4.55 βγήκαν τα αγαπημένα μας παιδιά οι Rock n’ roll children και μας “έφτιαξαν” με τις μουσικάρες του λατρεμένου Dio.   Λίγο περισσότερο μπάσο και γεμάτο ήχο τον ήθελα και ο Γιάννης Παπανικολάου είχε πολύ άγχος το οποίο έβγαινε στη φωνή του αλλά του τα συγχωρούμε όλα καθώς γίνεται πατέρας «από στιγμή σε στιγμή» όπως μας είπε ο γιατρός του γκρουπ. Οπότε χαλάλι, φίλε! Να παίζεις στο Rockwave και η γυναίκα σου να γεννάει! Φανταστικό! Η ζωή και η τέχνη χέρι χέρι..   Όπου τους πετύχετε ακούστε τους, αξίζουν!   1. Tarot Woman 2. Man on the Silver Mountain 3. Falling Off the Edge of the World 4. Medley (Children of the Sea/Egypt/Don’t Talk to Strangers/One Night in the City) 5. Die Young 6. Medley (Heaven and Hell/Holy Diver)   Λίγο ακόμα sound check και στις 18.00 βγήκαν οι Bokassa λέγοντας «hello Malakas». Δεν κατάλαβα αν ήθελε να πει μαλάκας ή Μαλακάσα. Και στις δυο περιπτώσεις μέσα είναι! Κεφάτος και λαλίστατος ο τραγουδιστής μας παρομοίασε με τους αδελφούς Ιταλούς και μας ζήτησε να του δείξουμε το ελληνικό πάθος μας. Δυστυχώς όμως ο κόσμος κατά κάτι τις περισσότερος από πριν δεν επαρκούσε για να κάνει “φασαρία”. Με τα φώτα να κάνουν τη πρώτη δειλή εμφάνιση οι Νορβηγοί σκίσαν! Το τρίο βάρεσε! Ομιλητικός και μεθυσμένος καθώς όπως μας εξήγησε παίζει καλύτερα τύφλα (δε συμμερίζομαι, δε συμπάσχω) αλλά έπαιξε ωραία ομολογώ. Ξεσηκωτικοί, ενωμένοι, με δύναμη μας παρότρυναν να χορέψουμε και παίξαν και διασκευούλα Kansas Carry on Wayward Son και Led zeppelin. Freelude Last Night Cold One, Mouth Crocsolide Dundee No Control Burn It All Walker Retaliation Charmed Hereticules Molotov Vultures Immortal1 So Long Five Finger     Μέσα σε χαμό από φωνές και οχλαγωγία βγήκαν οι As I lay dying με τον κόσμο να έχει αυξηθεί (όχι δραματικά) και ένας σκληρός ήχος έκανε την εμφάνιση του. Με τους νεαρούς να επιδίδονται σε χοροπηδητά και headbanging κάποια τεχνικά προβλήματα στο μικρόφωνο έκαναν την εμφάνιση τους και υπήρξε μια ολιγόλεπτη διακοπή καθώς δεν ακούγαμε τίποτα για δυο κομμάτια αλλά όλα αποκαταστάθηκαν. Σκληρά φωνητικά σαν το αγόρι που τραγουδά (το 2013 συνελήφθη για απόπειρα δολοφονίας κατά της γυναίκας του!) ο Lambesis (παππους Έλληνας) δεν άφησε ασυγκίνητους τους πιτσιρικάδες της αρένας. Και περνάμε στους Saxonάρες ! Δυστυχώς για μας έπαιξαν μονάχα μια ώρα αλλά τι ώρα! Με τον κόσμο να τους υποδέχεται μέσα σε επευφημίες και χειροκροτήματα, άλλωστε οι περισσότεροι γι’αυτούς ήρθαν, βγαίνουν στη σκηνή και το πανηγύρι ξεκινάει. Χαμός γίνεται όταν παίζουν το Wheels of Steel με τον κόσμο να τρελαίνεται! Μαζί τους κι εγώ! Κομματάρες αγαπημένες με αποκορύφωμα τα τρία στη σειρά Crusader, 747 (Strangers in the Night) Princess of the Night. Εντάξει τι να λέμε τώρα για τους Saxon ρε παιδιά μου.. ο αγέραστος Biff Byford μες το κέφι, μας πέταξε και τρία μπουκαλάκια νερό και μας κατάβρεξε και πολύ τον ευχαριστούμε με τη ζέστη που είχε. Του παρέδωσαν μια ελληνική σημαία την οποία είπε ότι θα κρεμάσει στο στούντιο του. Απολαυστικοί από το πρώτο λεπτό μέχρι το τελευταίο, κάθε φορά που τους βλέπω κι ελπίζω να τους βλέπουμε για πολύ ακόμα. Ήταν η πρώτη εμφάνιση των Saxon χωρίς τον κιθαρίστα Paul Quinn, τη θέση του οποίου πήρε ο Brian Tattle. Με μια τεράστια δισκογραφία που τι να πρωτοχωρέσεις σε μια ώρα ευτυχώς μας έπαιξαν τα αγαπημένα από το 80 κάτι. Μας προσκάλεσαν «να αδράξουμε τη μέρα» και αυτό κάναμε! Εύγε once again! 1. Motorcycle Man 2. Carpe Diem (Seize the Day) 3. Thunderbolt 4. Wheels of Steel 5. Heavy Metal Thunder 6. Strong Arm of the Law 7. Ride Like the Wind 8. Dallas 1pm 9. Denim and Leather 10. 20000 Feet 11. Crusader 12. 747 (Strangers in the Night) 13. Princess of the Night Και πάμε στο βαρύ πυροβολικό της βραδιάς Deep Purple. Άντε τώρα να χωρέσεις σε αράδες αυτούς τους ογκόλιθους. Τα φώτα χαμηλώνουν και εμφανίζονται στη σκηνή οι πέντε κεφαλές από το γνωστό In rock αυτή τη φορά με τα πρόσωπα της σημερινής σύνθεσης. Στη σκηνή εμφανίζονται ένα ένα τα μέλη με μεγάλη συγκίνηση, βεβαίως, στη θέα του Ian Paice του φανταστικού αυτού ντράμερ και μακροβιότερου μέλους της μπάντας και βέβαια τον γερόλυκο μπασίστα Roger Glover έως ότου βγει στη σκηνή ο θεός Ian Gillan με το Highway Star. Το κορμί μου ανατρίχιασε ομολογώ. Υπέροχη στιγμή όταν είπε το Perfect Strangers. Όταν δε, τραγούδησε το When a Blind Man Cries λίγο τα «έμπηξα» Ο Gillan αφιέρωσε κομμάτι στον Jon Lord και πήρε στα χέρια του τη φυσαρμόνικα στο Lazy μια μαγική στιγμή όπως μαγικός είναι ο ήχος αυτού του μικρού θαυμαστού οργάνου. Μεγάλα υπέροχα σόλο από τους Simon McBride και Don Airey απαραίτητα για να ξεκουράζεται το αγόρι μας, με τον πληκτρά να παίζει τον Ζορμπά και τα Παιδιά του Πειραιά. Το κοινό γούσταρε, εμένα ομολογώ μου σηκώθηκε η τρίχα καθώς δεν αντέχω τα φολκλορικά. Μια μικρή έκρηξη σημειώθηκε στο Terra Vibe όταν ακούστηκαν τα πρώτα μέτρα του Smoke on the water. Μας κοίταζε ενθουσιασμένος και μας είπε πόσο φανταστικοί είμαστε. Κι έτσι όπως κοίταζα και χάζευα τον Gillan χιλιάδες σκέψεις περνούσαν απ’ το μυαλό μου και σκεφτόμουν τα παιδικά μου χρόνια και τους γονείς μου τους παλιό ροκάδες που με μύησαν στο σύμπαν της ροκ και τις αθώες κι επαναστατικές εποχές που έζησαν οι Purple και τι αντιπροσωπεύουν και τον Gillan, αυτό το πανέμορφο παλικάρι με τις μοναδικές ψηλές, που τώρα βρίσκεται μπροστά μου, με το χρόνο γραμμένο στο πρόσωπο του, μεγάλος, που τα ματάκια του σιγά σιγά μικραίνουν, που οι ρυτίδες του μετρούν χρόνια και χρόνια εμπειριών κι αυτός ακόμα τρέχει δεξιά κι αριστερά γιατί αυτή η φλόγα ποτέ δε σβήνει, γιατί είναι ροκ, είναι ΤΟ ΡΟΚ κι αυτό ποτέ δεν παύει, και φέρει κάτι από τη μαγεία του τότε που ακόμα πρεσβεύει και που ποτέ δεν πρόδωσε και και και… Έβλεπα το χεράκι του που έτρεμε με την τόση δύναμη που έβγαζε στις ψηλές εξαντλώντας όλες τις ανάσες του και με το άλλο χέρι να καθησυχάζει το τρεμάμενο και συγκινήθηκα. Υπέροχε Gillan σ’ευχαριστώ-ούμε! 1. Highway Star 2. Pictures of Home 3. No Need to Shout 4. Into the Fire 5. Uncommon Man 6. Lazy 7. When a Blind Man Cries 8. Anya 9. Perfect Strangers 10. Space Truckin’ 11. Smoke on the Water Encore 1. Hush 2. Black Night Χαιρετίσματα σε αυτούς που τολμούν να πουν ότι ο Gillan πια δεν ακούγεται και σε αυτούς που δεν πατάν το ποδαράκι τους σε τέτοιου είδους συναυλίες θεωρώντας τες ξεπερασμένες. Που γεμίζουν στάδια μιας φθηνής ποπ κουλτούρας και δεν αναγνωρίζουν το αληθινό μέγεθος αυτών των ιερών τεράτων. Ντροπή σας και να σέβεστε την ιστορία. Να θυμάστε ότι όλοι βγήκαν από τα @ρχίδια του Gillan. Πάμπολλα από αυτά που ακούτε σήμερα προήλθαν από αυτούς τους ογκόλιθους. Σεβασμό! Ακολουθεί φωτογραφικό αφιέρωμα από τον Αθανάσιο Μαϊκούση.