Rockwave Festival @ Day 1, 05.06.16 // The Last Shadow Puppets – Suede – Dropkick Murphys – Turbonegro

Η πρώτη μέρα του Rockwave Festival υπήρξε αντάξια του μεγάλου ονόματος του μεγαλύτερου ροκ φεστιβάλ της χώρας. Δύο stages, πολλά μουσικά ονόματα, άψογη διοργάνωση. Μια χορταστική μουσική μέρα, γιορτή που σηματοδοτεί την έναρξη του καλοκαιριού. Ο κόσμος, παρά τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες και τους περίεργους καιρούς που ζούμε, ανταποκρίθηκε όπως έπρεπε στο φετινό rockwave που συνδύασε πολύ έξυπνα μεγάλα ονόματα της μουσικής σε ένα πρόγραμμα με συνοχή και ρυθμό. Από τη μια σκηνή στην άλλη, χωρίς κενό χρόνο, ίσα για να ανασάνει το κοινό χωρίς να βαρεθεί ή να χάσει το ενδιαφέρον τους. Διαφορετικοί ήχοι, είναι η αλήθεια, αλλά εξίσου μεγάλη απήχηση στον κόσμο που εκπλήρωσε τα μουσικά του απωθημένα. Η μεγάλη σκηνή του Terra Stage με το alternative, πιο indie και brit pop ήχο ενώ η μικρή σκηνή του Vibe Stage με punk. Από το πανδαιμόνιο των Dropkick Murphys στις κραυγές των κοριτσιών για τον Alex Turner.

 

Οι πόρτες άνοιξαν νωρίς το μεσημέρι με τους Έλληνες Wish Upon A Star να ξεκινούν στο Vibe Stage. Punk rock, επηρεασμένο κυρίως από τον μοντέρνο αμερικάνικο ήχο αλλά
και την μελωδικότητα του καλιφορνέζικου punk των 90s.Με αρκετά live στο ενεργητικό τους φάνηκαν έμπειροι για την έναρξη της μέρας που παρά τον ήλιο του μεσημεριού είχε αρκετό κόσμο.

 

 

Whereswilder
Whereswilder
Whereswilder
Whereswilder
Whereswilder
Whereswilder

Οι Whereswilder ακολουθούν με stoner rock και την 60s ψυχεδέλεια. Από τα λάηβ στη σκηνή του Six Dogs στο Terra Stage, παραμένουν ένα πιο ενδιαφέροντα της συγκροτήματα της γενιάς τους.

The Callas
The Callas
The Callas
The Callas
The Callas
The Callas
_DSC8194
The Callas
_DSC8179
The Callas

Η σκυτάλη στους Callas, ένα ολοκληρωμένο γκάραζ συγκρότημα με μεγάλη πορεία στο χώρο. Η εμπειρία τους φαίνεται στο μπάσο του Λάκη Ιωνά, στα φωνητικά της Χρυσάνθης Τσουκαλά. Δεν θα μπορούσαν να λείψουν από τη Μαλακάσα αυτή την μέρα έστω και αν έπαιξαν μόνο μισή ώρα.

Despite Everything
Despite Everything

Οι Despite Everything κατά τις 5.3ο, συνεχίζουν το punk της Vibe σκηνής. Δυνατές και θυμωμένες κιθάρες από 4 σούπερ ενεργητικούς στη σκηνή τύπους. Ακόμα και αν δεν είσαι φαν της πανκ μουσικής, αντιλαμβάνεσαι πως οι Despite το κάνουν καλά και κυρίως με αξιοσημείωτο επαγγελματισμό.

Subways-photo by Chris Kissadjekian
Subways-photo by Chris Kissadjekian
Subways-photo by Chris Kissadjekian
Subways-photo by Chris Kissadjekian
Subways-photo by Chris Kissadjekian
Subways-photo by Chris Kissadjekian
Subways-photo by Chris Kissadjekian
Subways-photo by Chris Kissadjekian

Ο κόσμος που δείχνει να έχει ζεσταθεί κατευθύνεται στους Subways και κάπου κοντά στις 6.30 ο χώρος αρχίζει να γεμίζει. Οι Βρετανοί, ειδικά η Charlotte Cooper σαρώνουν τη σκηνή ασταμάτητα με την ενέργεια και το κέφι στο φουλ. Μιλούν για το πόσο όμορφα περνούν στη χώρα μας, αστειεύονται με τον κόσμο, τον ευχαριστούν με τη συστολή μικρού παιδιού.

Turbonegro-photo by Chris Kissadjekian
Turbonegro-photo by Chris Kissadjekian
Turbonegro-photo by Chris Kissadjekian
Turbonegro-photo by Chris Kissadjekian
Turbonegro-photo by Chris Kissadjekian
Turbonegro-photo by Chris Kissadjekian

Και κάπου γύρω στις 7.30 ο χώρος έχει γεμίσει και ο χώρος του Vibe Stage αποδεικνύεται μικρός για τον κόσμο των Turbonegro. Με πλέον και επίσημα φανατικό κοινό (τους Turbojucend ) οι Turbonegro έδωσαν ένα σώου με glam rock αισθητική και την αλητεία της πανκ. Οι Νορβηγοί συνδυάζουν θεατρική παρουσία και φωνητικά και κράτησαν την προσοχή τόσο των φαν τους όσο και των πιο δύσπιστων του κοινού.

Suede: Photo by Thomas Daskalakis
Suede: Photo by Thomas Daskalakis
Suede: Photo by Thomas Daskalakis
Suede: Photo by Thomas Daskalakis
Suede: Photo by Thomas Daskalakis
Suede: Photo by Thomas Daskalakis

Και η ώρα των μεγάλων ονομάτων έφτασε κατά τις 8.20. Οι Suede μετά από πολλά χρόνια στην Ελλάδα ξαναεπέστρεψαν και ήταν πολλοί αυτοί που βρεθήκαμε στη Μαλακάσα κυρίως για αυτούς. Υπήρξαν απολαυστικοί στην περίπου μία ώρα που βρέθηκαν στη σκηνή. Με ένα ολοκληρωμένο σετλιστ. τραγούδια από τον εξαιρετικό τελευταίο δίσκο αλλά και όλα τα λατρεμένα παλιά. Μια απίστευτα αισθαντική εκτέλεση του She is in Fashion και του Sometimes I Feel I’ll Float Away που όπως ομολόγησε ο Brett δεν είναι πολύ γνωστό αλλά δεν τον νοιάζει γιατί είναι σπουδαίο τραγούδι. Ένας Bret Anderson δυνατός, σίγουρος, αυθεντικά cool. Από τη σκηνή, στο κοινό, δεμένος με το μικρόφωνο, ανεβασμένος στο ηχείο, απλά πολύ σπουδαίος. Στο encore μας ευχαρίστησαν με το New Generation και μας άφησαν ενθουσιασμένους και χαμογελαστούς.

Dropkick Murphys photo:Thomas Daskalakis
Dropkick Murphys photo:Thomas Daskalakis

Και η λαοθάλασσα συρρέει στη μικρή σκηνή για τους Dropkick Murphys. Το εργατικό Celtic punk ενθουσιάζει το φανατικό κοινό που υπάρχει στην Ελλάδα και τους είχε απωθημένο. Η μικρή σκηνή αποδεικνύεται πολύ μικρή για αυτό που θα ακολουθήσει. Ξεκινάνε με το The Boys Are Back από τον τελευταίο τους δίσκο, και ο χαμός δεν αργεί να έρθει με το The State Of Massachusetts και το I’m Shipping Up To Boston. Καπνογόνα, κύματα, ενθουσιασμού, κοπέλες να ορμάνε στη σκηνή και να χορεύουν με το συγκρότημα. Είναι πολύ ωραίο να εκπληρώνονται οι μουσικές ευχές, ακόμα και με χρόνια καθυστέρησης.

Alex Turner photo:Thomas Daskalakis
Alex Turner photo:Thomas Daskalakis

Το μεγάλο όνομα της βραδιάς, αυτό των Last Shadow Puppets, βγήκε όπως ήταν προγραμματισμένο στις 23.00. Κύματα ενθουσιασμού και στριγκλιές κοριτσιών στην εμφάνιση του Alex Turner προδίδουν αυτό που θα ακολουθήσει. Έως τη μία παρά κάτι, για γεμάτη δηλαδή μία και μισή ώρα πόζαραν, έπαιξαν μεταξύ τους προκαλώντας κοριτσίστικες κραυγές, κυρίως όμως απέδειξαν πως αυτό που κάνουν το κάνουν καλά.

Miles Kane photo:Thomas Daskalakis
Miles Kane photo:Thomas Daskalakis

Η εισαγωγή με Beatles και το I Want You (She’s So Heavy) είναι σχεδόν ανατριχιαστική και η φωνή του Alex Turner είναι καλύτερη από αυτό που ελπίζεις. Ο ίδιος δεν θυμίζει σε πολλά το νεαρό κάτι χρόνια πριν. Σκηνικά πολύ άνετος, παρά τις στιγμές που φαινόταν να βρίσκεται σε χαμένος σε άλλη διάσταση, χτένισε τα μαλλιά του και αστειεύτηκε αρκετά με το cheeseburger που βρέθηκε στη σκηνή. Το δίδυμο Miles Kane και Alex Turner να απολαμβάνει την αγάπη του κόσμου, να κάνει τα πάντα για να τροφοδοτήσει την κοριτσίστικη υστερία, αγγίγματα, παιχνίδι έως παραλίγο φιλί. Εν ολίγοις, ξέρουν πως είναι καλοί και το πουλάνε. Τα αγαπημένα my mistakes were made for you και Standing Next To Me ακούστηκαν υπέροχα. Χορταστικό Encore με 4 ακόμα τραγούδια μεταξύ των οποίων και το 505 των Arctic Monkeys και κλείσιμο με το Is This What You Wanted του leonard cohen.
Σε αντίθεση με την ανοδική ρυθμικά πορεία του φεστιβάλ, οι LSP δεν λέρωσαν πουκάμισο. Στατικοί αρκετά έπαιξαν κυρίως τις μπαλάντες σε αργό ύφος γεμίζοντας το χρόνο, με τη συνοδεία τεσσάρων κοριτσιών στα έγχορδα που θα ήταν ιδανικοί σε ένα πιο κλειστό ίσως χώρο.Παρόλα αυτά, οι Last Shadow Puppets ήταν εξαιρετικοί και είναι πολύ ευχάριστο να βλέπουμε στην Ελλάδα τα συγκροτήματα την στιγμή της ακμής τους.

Miles Kane photo:Thomas Daskalakis
Miles Kane photo:Thomas Daskalakis
Alex Turner photo:Thomas Daskalakis
Alex Turner photo:Thomas Daskalakis

 

The Last Shadow Puppets photo by : Thomas Daskalakis
The Last Shadow Puppets photo by : Thomas Daskalakis

Ευχαριστούμε θερμά τον Κο Χρήστο Κισατζεκιάν και το site του  http://www.rocknrollmonuments.gr/  και http://www.livephotographs.com/  για την παραχώρηση των φωτογραφιών των Subways και Turbonegro.

Ευχαριστούμε θερμά τον Κο Θωμά Δασκαλάκη και το πρακτορείο ndpphoto για την παραχώρηση των φωτογραφιών των Last Shadow Puppets, Suede και της επικής φωτογραφίας απο τους Dropkick Murphys

Written By
περισσότερα από Maria Lezgi

The Black Heart Procession +Αppalachian Cobra Worshipers @ 31/3/17-FUZZ Live Music Club //

Στον Γιώργο, που θα συνεχίζει να υπάρχει, γιατί με το φως του...
διαβάστε περισσότερα