by Ερωτόκριτος Μιχαήλ
Θα μπορούσα να είχα βάλει για τίτλο «Μια τεράστια μεταλική σφαλιάρα», αλλά είπα να το παίξω safe! Γιατί αυτό αισθάνθηκα την Πέμπτη το βράδυ 21/7/22 και για την ακρίβεια όχι μία αλλά τρεις φορές, με μια ώθηση από ελληνικής πλευράς! Ας το πάρουμε λοιπόν από την αρχή.
Κατηφορίζοντας για την πλατεία νερού, η ζέστη είχε ξεκινήσει να γίνεται ακόμη πιο έντονη και από τις προηγούμενες ημέρες. Γυαλιά ηλίου, κρύες μπύρες και μια απαραίτητη σκιά κατά διαστήματα, για να μην πάθεις θερμοπληξία. Αυτή την είδα να έρχεται όταν ανέβηκαν στη σκηνή το πρώτο από τα δύο εγχώρια σχήματα, οι Silent Rage. Βλέποντας τον Frontman του συγκροτήματος Μιχάλης Ρινακάκη με δερμάτινο, κατιτίς το έπαθα. Ευτυχώς δεν έμεινα όμως εκεί, και τα παιδιά έπαιξαν πολύ καλά στο μισάωρο που είχαν στη διάθεσή τους. Τίμια λοιπόν κέρδισαν το χειροκρότημα από το κοινό που όλο και μεγάλωνε αν αναλογιστείς την ώρα.
Σειρά πήραν οι Enemy Of Reality. Για την Ηλιάνα Τσακιράκη δε χρειάζεται να πούμε και πολλά και παρόλο που βγήκε ακόμη πιο ντυμένη (χαράς το κουράγιο της) δεν επηρέασε σε τίποτα τις φωνητικές ικανότητες της. Παρουσιάζοντας και συνθέσεις από το επερχόμενο άλμπουμ τους, το σετ λιστ έδεσε ταμάμ για να δώσουν τη σκυτάλη στο επόμενο συγκρότημα. Και εκεί ακριβώς, παραγγέλνοντας άλλη μια παγωμένη μπύρα, ήρθε η πρώτη σφαλιάρα!
Ανεβαίνουν στη σκηνή οι Epica και ξεκινάει μια ραψωδία μεταλ με πρωταγωνίστρια την «σαν αρχαιά Ελληνίδα Πηνελόπη» Simone και τους «μνηστήρες» της. Ένα διαρκές headbanging έχει ξεκινήσει από το συγκρότημα και πέρασε και σε εμάς, ο ήχος πολύ καλός, οι Ολλανδοί με φοβερή όρεξη και πετυχαίνω τον εαυτό μου να βρίσκεται πολύ μπροστά στη σκηνή! Το κοινό έχει αρχίσει να χορεύει στον «αεροβικό» ρυθμό της μπάντας (όπως σχολίασε η Simone), το ένα κομμάτι είναι καλύτερο από το άλλο και κόσμος και μπάντα γίνονται κυριολεκτικά ένα όταν μετά από την απορία των Epica, γιατί ο Dickinson έβρισε τόσο φοβερό κοινό, ο Janssen (πλήκτρα) κατέβηκε στο πλήθος για να κάνει crowdsurfing παίζοντας παράλληλα! Το σετ έκλεισε με το συγκρότημα να προστάζει wall of death ξεκινώντας να παίζει το "Consign To Oblivion" και πως ήταν δυνατόν να το αρνηθούμε (που πας ρε καραμήτρο!). Οι Epica με κέρδισαν, θα ξεκινήσω να τους παρακολουθώ πιο στενά και θα ήθελα να τους δω κάποια στιγμή υπό το φώς τον προβολέων της σκηνής μόνο και όχι να λιώνουν από τον ήλιο.
Setlist:
Abyss of Time – Countdown to Singularity
The Essence of Silence
Victims of Contingency
Unchain Utopia
The Skeleton Key
Cry for the Moon
Sancta Terra
The Obsessive Devotion
Code of Life
Beyond the Matrix
Consign to Oblivion
Ένα μικρό διάλειμμα να πάρουμε ανάσα, να δούμε αν είμαστε αρτιμελής και να ετοιμαστούμε για τη δεύτερη σφαλιάρα της ημέρας! Δε θα πω ψέματα. Μουσικά και ηλικιακά τα γούστα μου ήταν και είναι πιο κοντά στους Blind Guardian και αυτούς ήθελα να δω πιο πολύ. Ακούγοντας και τις φήμες ότι με τη συμπλήρωση των 30(!) χρόνων από το "Somewhere Far Beyond" θα έπαιζαν ολόκληρο τον (καλύτερο για μένα) δίσκο τους, επιβεβαιώθηκα και με το backround της σκηνής που δεν ήταν άλλο από το εξώφυλλο του δίσκου τους. Τη προσμονή αυτή δεν την είχα μόνο εγώ που είδα την πλατεία να γεμίζει περιμένοντας….και δεν άργησε η ώρα. Ο Hansi Kursch και οι υπόλοιποι «βάρδοι» ανεβαίνουν στη σκηνή και σε εμάς ανεβαίνει η αδρεναλίνη! Αφου ξεκινήσανε δυναμικά με Into the Storm και Welcome to Dying, ο Hansi ξεκίνησε την ιδιαίτερη επαφή που έχει με το ελληνικό κοινό οπότε μπορούσε και προλογίζοντάς μας και την εκκίνηση του Somewhere… Το μόνο που μπορώ να πω είναι αν είχε έστω και έναν στίχο στο The Piper's Calling, θα τον τραγουδούσαμε και αυτόν! Η μπάντα έπαιζε και αυτή εξτασιασμένη βλέποντας την ανταπόκριση το κοινό, η φωνή του Hansi ήταν επιπέδου βινυλίου και αφήνοντας πολλές φορές το κοινό να τραγουδάει τα ρεφρέν, έδειχνα και αυτοί πόσο το απολάμβαναν. Φυσικά από μια τέτοια βραδιά δε θα μπορούσε να λείψει το Mirror Mirror κα μη μπορώντας να κρατηθώ από τα mosh pit που ξεπεταγόντουσαν ανά τακτά διαστήματα, κέρδισα με την αξία μου μια θλάση στην γάμπα! Στο Valhalla για κλείσιμο, έχω την εντύπωση ότι ακόμα εκεί είμαι και το τραγουδάω! 4 με 5 λεπτά acapela από το κοινό δεν το βλέπεις συχνά. Υπέροχοι Blind Guardian σε έκαναν να μπερδευτείς αν τελικά ήταν το πρώτο σε όνομα ή όχι συγκρότημα της βραδιάς.
Setlist:
Into the Storm
Welcome to Dying
Time What Is Time
Journey Through the Dark
Black Chamber
Theatre of Pain
The Quest for Tanelorn
Ashes to Ashes
The Bard’s Song – In the Forest
The Bard’s Song – The Hobbit
The Piper’s Calling
Somewhere Far Beyond
Encore:
Mirror Mirror
Valhalla
Στο τελευταίο μου ερώτημα δεν άργησα να βρω απάντηση από την τρίτη και τελευταία σφαλιάρα της βραδιάς από τους Sabaton. Τανκς ξεκίνησαν να φαίνονται στον ορίζοντα, χαρακώματα άρχισαν να σκάβονται και βόμβες να σκάνε από παντού! Τους είχα δει πρώτη φορά το 2018 στη Μαλακάσα και οφείλω να ομολογήσω ότι χρόνο με το χρόνο δημιουργούν μια δυνατή βάση οπαδών που πληθαίνει με γεωμετρική πρόοδο. Και αυτοί δεν τους αφήνουν ανικανοποίητους. Με μια λέξη : Πόλεμος! Πυροβολισμοί , βόμβες, φλογοβόλα και μια γιγαντοοθόνη που σε βάζει σε πολεμικό κλίμα λες και σου ήρθε το φύλλο πορείας! Οι Sabaton όρμησαν στη σκηνή με το “Ghost Division” και όλα τα υπόλοιπα ανήκουν στην ιστορία! Με ένα ως επι το πλείστων νεανικό κοινό να χοροπηδάει σε κάθε τραγούδι, να γίνεται χαμός, με αποκορύφωμα στο «δικό μας» “Sparta” να δονείται η πλατεία από τις ιαχές «ου –χα» και ‘Primo Victoria’ που έγινε το σώσε! Στο "Swedish Pagans" απλά απόλαυσα το πλήρωμα των οπαδών που σαλπάρανε κουνώντας ρυθμικά τα κουπιά τους! Με μπροστάρη τον frontman Joakim Broden να τα δίνει όλα και με εντυπωσιακή θα έλεγα στιγμή τα άπταιστα ελληνικά του Pär Sundström, καταλαβαίνει κανείς ένα ιδιαίτερο δέσιμο της μπάντας με το ελληνικό μέταλ κοινό και το μόνο σίγουρο είναι ότι θα τους δούμε πολλές φορές ακόμα! Για το τέλος αφήσαν και το καλύτερο. Το τραγούδι- φόρο τιμής στους Έλληνες του 1940. Coat of Arms για επίλογος και το χειροκρότημα ακόμα ακούγεται στην πλατεία….
Προσπαθώντας να συνέλθω λοιπόν από αυτή τη μαγική βράδια, μέχρι την επόμενη (σε λίγα 24 ώρα), τολμώ να πω ότι ήταν η καλύτερη μεταλ συναυλία μέχρι στιγμής του καλοκαιριού!
Και αυτή η Release ημέρα στέφτηκε με επιτυχία και αναμένουμε και άλλες παρόμοιες στο μέλλον! Πάντα τέτοια!
Setlist
Ghost Division
Stormtroopers
Great War
The Red Baron
Bismarck
The Attack of the Dead Men
Soldier of Heaven
Steel Commanders
Carolus Rex
Night Witches
Dreadnought
The Last Stand
Sparta
Christmas Truce
Primo Victoria
Swedish Pagans
To Hell and Back
Encore
Coat of Arms
Κατηφορίζοντας για την πλατεία νερού, η ζέστη είχε ξεκινήσει να γίνεται ακόμη πιο έντονη και από τις προηγούμενες ημέρες. Γυαλιά ηλίου, κρύες μπύρες και μια απαραίτητη σκιά κατά διαστήματα, για να μην πάθεις θερμοπληξία. Αυτή την είδα να έρχεται όταν ανέβηκαν στη σκηνή το πρώτο από τα δύο εγχώρια σχήματα, οι Silent Rage. Βλέποντας τον Frontman του συγκροτήματος Μιχάλης Ρινακάκη με δερμάτινο, κατιτίς το έπαθα. Ευτυχώς δεν έμεινα όμως εκεί, και τα παιδιά έπαιξαν πολύ καλά στο μισάωρο που είχαν στη διάθεσή τους. Τίμια λοιπόν κέρδισαν το χειροκρότημα από το κοινό που όλο και μεγάλωνε αν αναλογιστείς την ώρα.
Σειρά πήραν οι Enemy Of Reality. Για την Ηλιάνα Τσακιράκη δε χρειάζεται να πούμε και πολλά και παρόλο που βγήκε ακόμη πιο ντυμένη (χαράς το κουράγιο της) δεν επηρέασε σε τίποτα τις φωνητικές ικανότητες της. Παρουσιάζοντας και συνθέσεις από το επερχόμενο άλμπουμ τους, το σετ λιστ έδεσε ταμάμ για να δώσουν τη σκυτάλη στο επόμενο συγκρότημα. Και εκεί ακριβώς, παραγγέλνοντας άλλη μια παγωμένη μπύρα, ήρθε η πρώτη σφαλιάρα!
Ανεβαίνουν στη σκηνή οι Epica και ξεκινάει μια ραψωδία μεταλ με πρωταγωνίστρια την «σαν αρχαιά Ελληνίδα Πηνελόπη» Simone και τους «μνηστήρες» της. Ένα διαρκές headbanging έχει ξεκινήσει από το συγκρότημα και πέρασε και σε εμάς, ο ήχος πολύ καλός, οι Ολλανδοί με φοβερή όρεξη και πετυχαίνω τον εαυτό μου να βρίσκεται πολύ μπροστά στη σκηνή! Το κοινό έχει αρχίσει να χορεύει στον «αεροβικό» ρυθμό της μπάντας (όπως σχολίασε η Simone), το ένα κομμάτι είναι καλύτερο από το άλλο και κόσμος και μπάντα γίνονται κυριολεκτικά ένα όταν μετά από την απορία των Epica, γιατί ο Dickinson έβρισε τόσο φοβερό κοινό, ο Janssen (πλήκτρα) κατέβηκε στο πλήθος για να κάνει crowdsurfing παίζοντας παράλληλα! Το σετ έκλεισε με το συγκρότημα να προστάζει wall of death ξεκινώντας να παίζει το "Consign To Oblivion" και πως ήταν δυνατόν να το αρνηθούμε (που πας ρε καραμήτρο!). Οι Epica με κέρδισαν, θα ξεκινήσω να τους παρακολουθώ πιο στενά και θα ήθελα να τους δω κάποια στιγμή υπό το φώς τον προβολέων της σκηνής μόνο και όχι να λιώνουν από τον ήλιο.
Setlist:
Abyss of Time – Countdown to Singularity
The Essence of Silence
Victims of Contingency
Unchain Utopia
The Skeleton Key
Cry for the Moon
Sancta Terra
The Obsessive Devotion
Code of Life
Beyond the Matrix
Consign to Oblivion
Ένα μικρό διάλειμμα να πάρουμε ανάσα, να δούμε αν είμαστε αρτιμελής και να ετοιμαστούμε για τη δεύτερη σφαλιάρα της ημέρας! Δε θα πω ψέματα. Μουσικά και ηλικιακά τα γούστα μου ήταν και είναι πιο κοντά στους Blind Guardian και αυτούς ήθελα να δω πιο πολύ. Ακούγοντας και τις φήμες ότι με τη συμπλήρωση των 30(!) χρόνων από το "Somewhere Far Beyond" θα έπαιζαν ολόκληρο τον (καλύτερο για μένα) δίσκο τους, επιβεβαιώθηκα και με το backround της σκηνής που δεν ήταν άλλο από το εξώφυλλο του δίσκου τους. Τη προσμονή αυτή δεν την είχα μόνο εγώ που είδα την πλατεία να γεμίζει περιμένοντας….και δεν άργησε η ώρα. Ο Hansi Kursch και οι υπόλοιποι «βάρδοι» ανεβαίνουν στη σκηνή και σε εμάς ανεβαίνει η αδρεναλίνη! Αφου ξεκινήσανε δυναμικά με Into the Storm και Welcome to Dying, ο Hansi ξεκίνησε την ιδιαίτερη επαφή που έχει με το ελληνικό κοινό οπότε μπορούσε και προλογίζοντάς μας και την εκκίνηση του Somewhere… Το μόνο που μπορώ να πω είναι αν είχε έστω και έναν στίχο στο The Piper's Calling, θα τον τραγουδούσαμε και αυτόν! Η μπάντα έπαιζε και αυτή εξτασιασμένη βλέποντας την ανταπόκριση το κοινό, η φωνή του Hansi ήταν επιπέδου βινυλίου και αφήνοντας πολλές φορές το κοινό να τραγουδάει τα ρεφρέν, έδειχνα και αυτοί πόσο το απολάμβαναν. Φυσικά από μια τέτοια βραδιά δε θα μπορούσε να λείψει το Mirror Mirror κα μη μπορώντας να κρατηθώ από τα mosh pit που ξεπεταγόντουσαν ανά τακτά διαστήματα, κέρδισα με την αξία μου μια θλάση στην γάμπα! Στο Valhalla για κλείσιμο, έχω την εντύπωση ότι ακόμα εκεί είμαι και το τραγουδάω! 4 με 5 λεπτά acapela από το κοινό δεν το βλέπεις συχνά. Υπέροχοι Blind Guardian σε έκαναν να μπερδευτείς αν τελικά ήταν το πρώτο σε όνομα ή όχι συγκρότημα της βραδιάς.
Setlist:
Into the Storm
Welcome to Dying
Time What Is Time
Journey Through the Dark
Black Chamber
Theatre of Pain
The Quest for Tanelorn
Ashes to Ashes
The Bard’s Song – In the Forest
The Bard’s Song – The Hobbit
The Piper’s Calling
Somewhere Far Beyond
Encore:
Mirror Mirror
Valhalla
Στο τελευταίο μου ερώτημα δεν άργησα να βρω απάντηση από την τρίτη και τελευταία σφαλιάρα της βραδιάς από τους Sabaton. Τανκς ξεκίνησαν να φαίνονται στον ορίζοντα, χαρακώματα άρχισαν να σκάβονται και βόμβες να σκάνε από παντού! Τους είχα δει πρώτη φορά το 2018 στη Μαλακάσα και οφείλω να ομολογήσω ότι χρόνο με το χρόνο δημιουργούν μια δυνατή βάση οπαδών που πληθαίνει με γεωμετρική πρόοδο. Και αυτοί δεν τους αφήνουν ανικανοποίητους. Με μια λέξη : Πόλεμος! Πυροβολισμοί , βόμβες, φλογοβόλα και μια γιγαντοοθόνη που σε βάζει σε πολεμικό κλίμα λες και σου ήρθε το φύλλο πορείας! Οι Sabaton όρμησαν στη σκηνή με το “Ghost Division” και όλα τα υπόλοιπα ανήκουν στην ιστορία! Με ένα ως επι το πλείστων νεανικό κοινό να χοροπηδάει σε κάθε τραγούδι, να γίνεται χαμός, με αποκορύφωμα στο «δικό μας» “Sparta” να δονείται η πλατεία από τις ιαχές «ου –χα» και ‘Primo Victoria’ που έγινε το σώσε! Στο "Swedish Pagans" απλά απόλαυσα το πλήρωμα των οπαδών που σαλπάρανε κουνώντας ρυθμικά τα κουπιά τους! Με μπροστάρη τον frontman Joakim Broden να τα δίνει όλα και με εντυπωσιακή θα έλεγα στιγμή τα άπταιστα ελληνικά του Pär Sundström, καταλαβαίνει κανείς ένα ιδιαίτερο δέσιμο της μπάντας με το ελληνικό μέταλ κοινό και το μόνο σίγουρο είναι ότι θα τους δούμε πολλές φορές ακόμα! Για το τέλος αφήσαν και το καλύτερο. Το τραγούδι- φόρο τιμής στους Έλληνες του 1940. Coat of Arms για επίλογος και το χειροκρότημα ακόμα ακούγεται στην πλατεία….
Προσπαθώντας να συνέλθω λοιπόν από αυτή τη μαγική βράδια, μέχρι την επόμενη (σε λίγα 24 ώρα), τολμώ να πω ότι ήταν η καλύτερη μεταλ συναυλία μέχρι στιγμής του καλοκαιριού!
Και αυτή η Release ημέρα στέφτηκε με επιτυχία και αναμένουμε και άλλες παρόμοιες στο μέλλον! Πάντα τέτοια!
Setlist
Ghost Division
Stormtroopers
Great War
The Red Baron
Bismarck
The Attack of the Dead Men
Soldier of Heaven
Steel Commanders
Carolus Rex
Night Witches
Dreadnought
The Last Stand
Sparta
Christmas Truce
Primo Victoria
Swedish Pagans
To Hell and Back
Encore
Coat of Arms
