by Δανάη Ρούσσου
Η πιο χορευτική βραδιά του φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε με μικρή, δυστυχώς, προσέλευση κόσμου. Φυσικά σε ένα καλοκαίρι γεμάτο συναυλίες και άλλα θεάματα είναι λογικό ο κόσμος να κάνει τις επιλογές του και αρκετά μαζεμένα.
Οι καλλιτέχνες που βγαίνουν νωρίς, με τον ήλιο ψηλά και πριν ακόμα ο κόσμος προσέλθει, είναι πάντοτε στην άβολη θέση να παίξουν σε συνθήκες που δεν τους ευνοούν, καθώς το κοινό είναι λίγο και δεν έχει προλάβει να ζεσταθεί. Παρά το γεγονός, όσοι βγαίνουν στο stage δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους.
Στις 18.00 με τον ήλιο να καίει, οι ελάχιστοι θεατές που είχαν φτάσει, παρακολούθησαν τον El Siciliano από μακριά, καθήμενοι στη σκιά του πύργου ηχοληψίας, έχοντας ωστόσο ξεκινήσει δειλά δειλά το χορό. Με γνωστές επιτυχίες των 80s μιξαρισμένες από τον ίδιο και μοιράζοντας χαμόγελα και κέφι, κήρυξε την έναρξη του πάρτυ.
Γύρω στις 19.00 ανέβηκε ο Γερμανός Kevin de Vries όπου ξεκίνησε πολύ δυναμικά, προσελκύοντας σιγά σιγά το κοινό που ολοένα και αύξαινε μπροστά από τη σκηνή. Με συνοδεία εικόνων επιστημονικής φαντασίας στο background, ο Βερολινέζος, χάρισε ένα απολαυστικό set δηλώνοντας πως ήρθε για να μείνει.
Σειρά είχαν οι Artbat, πολυαναμενόμενο, πασίγνωστο δίδυμο, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα που ξεσηκώνουν στο διάβα τους, που όμως προσωπικά δεν με ικανοποίησαν. Με δειλή εκκίνηση και ένα set αρκετά υποτονικό, το οποίο συνεχώς ανέκοπτε τη φορά, μου έδινε την αίσθηση πως κάτι πάει να συμβεί αλλά ποτέ δεν ολοκληρώνεται.
Ο μεγάλος κερδισμένος της βραδιάς Parov Stelar ο οποίος βγήκε λίγο μετά τις 11 με την πλατεία πλέον να έχει γεμίσει με αρκετό κόσμο, ξεσήκωσε το κοινό το οποίο χόρευε και έδειχνε να διασκεδάζει.
Η υποδοχή του κόσμου ήταν πολύ θερμή, το ελληνικό κοινό αγαπά πολύ τον αυστριακό και του το δείχνει και γι’ αυτό μας αγαπά κι εκείνος. Ο ίδιος σε πρόσφατη συνέντευξη του αναρωτήθηκε εάν οι Έλληνες ύστερα από τα τρέχοντα γεγονότα είναι ακόμα σε διάθεση να «παρτάρουν». Η απάντηση είναι ναι! Και κάπως έτσι ξεκίνησε το μεγάλο πάρτυ. Όλοι με τα χέρια στην ανάταση, κόσμος διαφόρων ηλικιών, άρχισε να χοροπηδά στο ρυθμό. Πίσω προέβαλαν εικόνες από μοτίβα των 60s - 70s πλαισιώνοντας τον Stelar, τους τέσσερις μουσικούς και τους δυο τραγουδιστές. Μας χαιρέτησαν στα ελληνικά, άλλωστε ο τραγουδιστής Lee Anduze είναι πλέον μόνιμος κάτοικος των Αθηνών, και μας έδειξαν πόσο χαίρονταν που έπαιζαν για μας. Το μικρόφωνο πήρε ο τρομπετίστας, καθήμενος σε σκαμπό, με γύψο καθώς μας είπε ότι δυο μέρες πριν είχε ένα ατύχημα και έσπασε το πόδι του. Η πρώτη του σκέψη, όπως μοιράστηκε μαζί μας, ήταν μη τυχόν χάσει την πτήση του για Αθήνα. Για καλή μας τύχη δεν την έχασε και κατάφερε να είναι κοντά μας διότι η συμβολή του μουσικά ήταν μεγάλη.
Προσωπικά δεν ικανοποιήθηκα και εξηγούμαι. Βρήκα τον ήχο πολύ πιο pop από άλλοτε μου έλειψαν και το swing και τα jazz στοιχεία, τα οποία φυσικά υπήρχαν αλλά όχι στις δόσεις που επιθυμώ. Τα σημεία όπου κυριαρχούσε η electro και τα χάλκινα ήταν πραγματικά απολαυστικά.
Η Elena Karafizi ένα δροσερό, νέο κορίτσι, που άθελα μου όμως την συνέκρινα διαρκώς με την προκάτοχο της, Cleo Panther, που για μένα ήταν η επιτομή της κομψότητας, μια παρουσία σπουδαία, αεικίνητη και jazzy, η Elena το λοιπόν, δεν ήταν καθόλου του γούστου μου. Χωρίς καμία δυναμική και με φωνή και εμφάνιση πολύ ποπ, κατά τη γνώμη μου στερεί κάτι από το όλον.
Το ίδιο αίσθημα αποκόμισα και για τον Lee Anduze ο οποίος κινήθηκε σε μια ποπ γραμμή και διάθεση, φωνητικά αλλά και ως παρουσία.
Νιώθω πως σε αυτή του την εμφάνιση ο Stelar έχασε κάτι από το προσωπικό του ύφος και τη γραφή του για την οποία αγαπήθηκε τόσο. Ακόμη και στα κομμάτια με την καθαρή swing επιρροή, η εμφάνιση των δύο τραγουδιστών και ο τρόπος προσέγγισης τους, προσέδιδε κάτι από την τρέχουσα αναλώσιμη μουσική πραγματικότητα, ακυρώνοντας έτσι τη μοναδικότητα του είδους που εισήγαγε ο αγαπημένος αυστριακός. Παρ’ όλες τις προσωπικές μου ενστάσεις ο κόσμος έδειξε ότι το διασκέδασε.
Η Elena τραγούδησε για μας ένα καινούργιο κομμάτι το οποίο δυστυχώς, λόγω βροχής, δεν κατάφερε να απολαύσει το κοινό της Θεσσαλονίκης. Ο Stelar έκανε τα πάντα για να μας δείξει για ακόμη μία φορά πόσο πολύ αγαπά τη χώρα μας και το ελληνικό κοινό. Άλλωστε από εδώ ξεκίνησε την καριέρα του κι αυτό είναι κάτι που ποτέ δεν το ξεχνά και μας το αναφέρει σε κάθε του εμφάνιση, όπως βεβαίως έκανε και χθες.
Μεγάλη έκπληξη ο Siciliano, ο οποίος ξαναβγήκε στο τέλος σε ένα after party. Παρόλο που αρκετός κοσμος αποχώρησε μετά τον Stelar , έμειναν κάμποσοι τιμώντας τον.
