by Maria Lezgi
Iggy, The Godfather !
Δεύτερη μέρα του Release, που πια μας έχει καλομάθει για τα καλά, τόσο λόγω της άριστης διοργάνωσης όσο και των ονομάτων που μας φέρνει κάθε χρόνο. Το θρυλικό όνομα Iggy Pop ήταν αρκετό για να συρρεύσουν χιλιάδες κόσμου στην πλατεία Νερού, και ό,τι ακριβώς περιμέναμε να συμβεί έγινε: ένα υπέροχο live με τον νονό του punk να μας ανταποδίδει την ενέργεια ενός αυθεντικού ροκ σταρ, από τους λίγους εναπομείναντες!
Φωτογραφική ανταπόκριση: Τηλέμαχος Κουκλάκης
Η μέρα ξεκίνησε με τους Αθηναίους, The Dark Rags, σε ένα σύντομο μισάωρο live. Ο καυτός ήλιος και ο λίγος κόσμος, δεν πτόησαν τα παιδιά να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό με garage/punk ήχους.
Δεύτερο όνομα, οι αγαπημένοι Noise Figures. Με τρεις δίσκους στο ενεργητικό τους και ήχους heavy και ψυχεδέλειας, έπαιξαν αρκετά με τις αλλαγές στα φωνητικά ανά κομμάτι και ο κόσμος άρχισε να δίνει συμμετοχικό παρόν.
Λίγο μετά τις 19.00 οι Shame στην σκηνή, με τον κόσμο να γεμίζει τον χώρο. Φαίνεται ότι όσοι τους έχουν ξεχωρίσει ως το πιο ελπιδοφόρο βρετανικό συγκρότημα είναι αρκετοί στη χώρα μας. Η αλήθεια είναι πως μετά το Songs Of Praise δεν έχουν αφήσει πολλά περιθώρια αμφιβολίας, και ειδικά μετά το live του Σαββάτου. Υπήρξαν η μεγάλη έκπληξη της μέρας.
Θορυβώδες post-punk, εναέριες τούμπες από τον μασίστα Josh Finerty και έκρηξη ενέργειας από τον τραγουδιστή Charlie Steen. Το συμπέρασμα: θέλουμε να ξαναδούμε σύντομα τους Shame.
Setlist
Another
Concrete
The Lick
One Rizla
Cowboy Supreme
Tasteless
Human For A Minute
Exhaler
Lampoon
Friction
Dust On Trial
Angie
Gold Hole
Οι γνωστοί ύποπτοι James, αγαπημένοι στη χώρα μας, ανέβηκαν πιστοί στο ραντεβού στις 20.30, παίζοντας κοντά στις δύο ώρες. Κάθε άλλο παρά ένα συνηθισμένο support. Εισαγωγή με το Come Home και με τον Tim Booth να βιάζεται να κατέβει από τη σκηνή για να ευχαριστήσει το πολύ θερμό ελληνικό κοινό.
To setlist τους είχε τραγούδια από το τελευταίο Living in Extraordinary Times, και φυσικά παλιότερες ευτυχίες όπως το Laid, Johnny Yen, Sound, Getting Away With It All Messed Up, Sometimes.
Πολύ ωραίες ενορχηστρώσεις από ένα μεγάλο σύνολο τρομπετών και κρουστών και τον Booth να δίνει όλη του την ενέργεια σε υστερικούς λικνισμούς, crowd surfing (φόρος τιμής στον Iggy pop όπως ομολόγησε) και παράπονα για τις κάμερες του κοινού. Το encore ήρθε γρήγορα με το Sit Down, που ταίριαζε απολύτως στο πνεύμα της διαφορετικότητας του Σαββάτου.
Setlist
Come Home
Ring The Bells
Nothing But Love
What’s It All About
Leviathan
Five-O
Interrogation
Sound
Johnny Yen
Picture of This Place
Heads
Laid
Attention
Many Faces
Getting Away With It (All Messed Up)
Sometimes
Encore:
Sit Down
Εμφάνιση του θρύλου στις 23.00, με τον κόσμο ασφυκτικά γεμάτο.
Έναρξη του λιστ με τα πιο γνωστά πετυχημένα, I Wanna Be Your Dog, Gimme Danger, The Passenger, Lust For Life. Ίσως από τις καλύτερες ενάρξεις συναυλιών που έχω δει ποτέ. Και αυτό γιατί μπήκε τόσο δυναμικά στο χώρο και οικειοποιήθηκε κάθε τετραγωνικό αμέσως, που μαζί με την επανωτή εναλλαγή των πιο γνωστών κομματιών σου άφηναν ένα συναίσθημα ενθουσιασμού από τη μία και περιέργειας από την άλλη. Τι μπορεί να ακολουθήσει;
Και αυτό που ακολούθησε ήταν ακόμα καλύτερο. Repo Man, Search And Destroy, TV Eye. Όλη η δυναμική των τραγουδιών των stooges, που εν πολλοίς διαμόρφωσαν ένα ολόκληρο είδος, με την ενέργεια του πλέον 72 χρονου Iggy, να οργώνει την σκηνή. Ενίοτε σκεπάζοντας το γυμνό κορμί του με το λεπάρ δερμάτινο στο 1969 (Iggy έχουμε ίδιο γούστο..), κουνώντας σαν μαστίγιο τη ζώνη, κατεβαίνοντάς πολλές φορές κοντά στο κοινό που τον αποθέωνε και ποζάροντας σαν τον εσταυρωμένο Ιησού, μας κατέκτησε ολοκληρωτικά. Λίγο μετά τις 12, η εκτέλεση του Nightclubbing με τις τρομπέτες να διεκδικούν μερίδιο επιτυχίας, νομίζω όλοι σκεφτόμασταν αν μπορούν να υπάρξουν ξανά άλλοι Iggy Pop. Μόνο ένας cool γερόλυκος της ροκ, που έχει χορτάσει τα πάντα με το κουτάλι, μπορεί να ξεπετά όλα τα σουξέ του το πρώτο μισάωρο, να κυκλοφορεί με ρυτιδιασμένο του στέρνο σαν τζόβενο επί σκηνής, και να είναι τόσο ακομπλεξάριστος που να επιλέγει να βάζει στο setlist τραγούδια μεγάλων άλλων, όπως το The Jean Genie του κολλητού του David Bowie και στο κλείσιμο της βραδιάς το Red Right Hand του Nick Cave, σε μια σπουδαία εκτέλεση.
Setlist:
I Wanna Be Your Dog
Gimme Danger
The Passenger
Lust For Life
Skull Ring
I'm Sick Of You
Some Weird Sin
Repo Man
Search And Destroy
T.V. Eye
Mass Production
The Jean Genie
1969
No Fun
Down On The Street
Real Cool Time
Encore:
Nightclubbing
Sixteen
Five Foot One
Real Wild Child (Wild One)
Red Right Hand
