by Ερωτόκριτος Μιχαήλ
Δικαίως οι Paradise Lost ονομάζονται «πατέρες του Gothic» και τους αξίζει αυτός ο τίτλος αν κοιτάξετε εκ των υστέρων την επιρροή που είχαν στο Gothic Metal. Η σημερινή Gothic metal σκηνή χρωστάει πολλά σε αυτό το συγκρότημα. Το τέταρτο άλμπουμ των Paradise Lost, μπορεί και να είναι το καλύτερο Gothic άλμπουμ που έχει δημιουργήσει ποτέ ένα συγκρότημα. Με επιρροές από το Death and Doom metal, το «ICON» είναι ένα καλλιτεχνικό διαμάντι που συνεχίζει μέχρι και σήμερα να εμπνέει το συγκρότημα και να τους δίνει πάτημα για σταθεροποίηση του ήχου τους πάνω στις ήδη γνωστές φόρμες τους. Η lead κιθάρα του Mackintosh στα τελευταία άλμπουμ – επιστροφές στον πρώιμο ήχο τους, φωνάζει πάλι το παρόν και οδηγεί σε υλικό που χαίρεσαι να το απολαμβάνεις!
Η μουσική αυτού του άλμπουμ (γραμμένη όπως πάντα από τον Gregor Mackintosh) είναι αριστοτεχνικά δομημένη. Κάθε νότα και μελωδία δένουν τέλεια μεταξύ τους καθώς και η συνοχή των κομματιών, δημιουργώντας ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα. Κάθε όργανο ακούγεται δυνατά και πεντακάθαρα. Η ευχάριστη έκπληξη όμως είναι τα φοβερά φωνητικά του Nick Holmes, που μπορούν να σου βγάλουν στην επιφάνεια έναν ποταμό συναισθημάτων εκφράζοντας κυρίως θυμό και ελπίδα και λιγότερη θλίψη, αποστασιοποιώντας έτσι τον εαυτό του από πολλούς από τους συναδέλφους του τραγουδιστές εκείνης της εποχής. Όσο για τους στίχους, που είναι μια άλλη εξαιρετική πτυχή του άλμπουμ, ο Holmes έγραψε τους καλύτερους δυνατούς στίχους για τα τραγούδια. Κάθε λέξη σε κάνει να νιώθεις τον πόνο και τη θλίψη που δημιουργεί η μουσική. Ένα από τα καλύτερα πράγματα σε αυτό το άλμπουμ είναι η τελειότητα στα σόλο. Κάθε σόλο είναι εξαιρετικό και ταιριάζει απόλυτα στη στιγμή και στην αίσθηση του τραγουδιού όταν παίζεται (εδώ φαίνεται γιατί μια metal μπάντα χρειάζεται δύο κιθάρες και πως πρέπει να ακούγονται οι gothic μελωδίες), βγάζοντας τη σκοτεινή ατμόσφαιρα, αλλά πάνω από όλα τη gothic διάθεση.
Παραμένει ακόμα ένα μυστήριο ακόμα και σήμερα το πώς κάθε ένα ξεχωριστά από τα 13 κομμάτια του δίσκου «γράφει» στο αυτί σου διαφορετικά με τον δικό του τρόπο, παρόλο που με την πρώτη ματιά δεν παρουσιάζονται και τόσο διαφορετικά και στις λεπτομέρειες καταλαβαίνεις ότι κάθε κομμάτι έχει τη δυνατότητα να γίνει το προσωπικό σου αγαπημένο τραγούδι, με εξαίρεση πιστεύω το “Embers Fire” (μακάρι όλα τα άλμπουμ death/doom να άνοιγαν με τόση μεγαλοπρέπεια…) και το “True Belief” που είναι δύο από τα καλύτερα gothic κομμάτια όλων των εποχών. Το “Icon” και οι Paradise Lost εκείνη την εποχή έφτιαξαν το μύθο τους και η μετέπειτα πορεία τους αναγκαστικά τους έφερνε αντιμέτωπους με την εμβέλεια αυτού του αριστουργήματος. Πόσο μάλλον όταν ένα τέτοιο δίσκο διαδέχεται ένα ισάξιο αριστούργημα σαν το “Draconian Times” ή το “One Second”. Το "Icon" είναι απαραίτητο για κάθε λάτρη του metal, ανεξάρτητα από το είδος που προτιμά συνήθως. Φέτος συμπληρώνονται 30(!) χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία και οι Paradise Lost σκέφτηκαν να το γιορτάσουμε όλοι μαζί, με όχι την επανακυκλοφορία του, αλλά με την επανεγγραφή των κομματιών ένα-ένα από το συγκρότημα! Εάν βέβαια δεν το γνωρίζετε, ευκαιρία να το απολαύσετε ζωντανά ολόκληρο στις 10 Δεκεμβρίου στο FUZZ!
Tη συναυλία θα ανοίξουν οι «δικοί μας» On Thorns I Lay. Μια μπάντα που δε χρειάζεται πολλές συστάσεις, ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και βοήθησε την ελληνική σκηνή να εδραιώσει το όνομά της στο εξωτερικό, με πάνω από δέκα ολοκληρωμένα αλμπουμ.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
Η ηλεκτρονική προπώληση των εισιτηρίων έχει ξεκινήσει:
Get your tickets now: https://bit.ly/ATHICON
Η προπώληση πραγματοποιείται μέσω της ticketmaster.gr
Early bird: 34 €
(Δεν περιλαμβάνει το επιπλέον 10% κόστος έκδοσης)
Hard Copy εισιτήρια:
Monsterville (Αγίας Ειρήνης 13, Μοναστηράκι, τηλ.: 21 0364 8180)
Metal Era (Εμμανουήλ Μπενάκη 22, Αθήνα, τηλ.: 21 0330 4133)
Η μουσική αυτού του άλμπουμ (γραμμένη όπως πάντα από τον Gregor Mackintosh) είναι αριστοτεχνικά δομημένη. Κάθε νότα και μελωδία δένουν τέλεια μεταξύ τους καθώς και η συνοχή των κομματιών, δημιουργώντας ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα. Κάθε όργανο ακούγεται δυνατά και πεντακάθαρα. Η ευχάριστη έκπληξη όμως είναι τα φοβερά φωνητικά του Nick Holmes, που μπορούν να σου βγάλουν στην επιφάνεια έναν ποταμό συναισθημάτων εκφράζοντας κυρίως θυμό και ελπίδα και λιγότερη θλίψη, αποστασιοποιώντας έτσι τον εαυτό του από πολλούς από τους συναδέλφους του τραγουδιστές εκείνης της εποχής. Όσο για τους στίχους, που είναι μια άλλη εξαιρετική πτυχή του άλμπουμ, ο Holmes έγραψε τους καλύτερους δυνατούς στίχους για τα τραγούδια. Κάθε λέξη σε κάνει να νιώθεις τον πόνο και τη θλίψη που δημιουργεί η μουσική. Ένα από τα καλύτερα πράγματα σε αυτό το άλμπουμ είναι η τελειότητα στα σόλο. Κάθε σόλο είναι εξαιρετικό και ταιριάζει απόλυτα στη στιγμή και στην αίσθηση του τραγουδιού όταν παίζεται (εδώ φαίνεται γιατί μια metal μπάντα χρειάζεται δύο κιθάρες και πως πρέπει να ακούγονται οι gothic μελωδίες), βγάζοντας τη σκοτεινή ατμόσφαιρα, αλλά πάνω από όλα τη gothic διάθεση.
Παραμένει ακόμα ένα μυστήριο ακόμα και σήμερα το πώς κάθε ένα ξεχωριστά από τα 13 κομμάτια του δίσκου «γράφει» στο αυτί σου διαφορετικά με τον δικό του τρόπο, παρόλο που με την πρώτη ματιά δεν παρουσιάζονται και τόσο διαφορετικά και στις λεπτομέρειες καταλαβαίνεις ότι κάθε κομμάτι έχει τη δυνατότητα να γίνει το προσωπικό σου αγαπημένο τραγούδι, με εξαίρεση πιστεύω το “Embers Fire” (μακάρι όλα τα άλμπουμ death/doom να άνοιγαν με τόση μεγαλοπρέπεια…) και το “True Belief” που είναι δύο από τα καλύτερα gothic κομμάτια όλων των εποχών. Το “Icon” και οι Paradise Lost εκείνη την εποχή έφτιαξαν το μύθο τους και η μετέπειτα πορεία τους αναγκαστικά τους έφερνε αντιμέτωπους με την εμβέλεια αυτού του αριστουργήματος. Πόσο μάλλον όταν ένα τέτοιο δίσκο διαδέχεται ένα ισάξιο αριστούργημα σαν το “Draconian Times” ή το “One Second”. Το "Icon" είναι απαραίτητο για κάθε λάτρη του metal, ανεξάρτητα από το είδος που προτιμά συνήθως. Φέτος συμπληρώνονται 30(!) χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία και οι Paradise Lost σκέφτηκαν να το γιορτάσουμε όλοι μαζί, με όχι την επανακυκλοφορία του, αλλά με την επανεγγραφή των κομματιών ένα-ένα από το συγκρότημα! Εάν βέβαια δεν το γνωρίζετε, ευκαιρία να το απολαύσετε ζωντανά ολόκληρο στις 10 Δεκεμβρίου στο FUZZ!
Tη συναυλία θα ανοίξουν οι «δικοί μας» On Thorns I Lay. Μια μπάντα που δε χρειάζεται πολλές συστάσεις, ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και βοήθησε την ελληνική σκηνή να εδραιώσει το όνομά της στο εξωτερικό, με πάνω από δέκα ολοκληρωμένα αλμπουμ.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
Η ηλεκτρονική προπώληση των εισιτηρίων έχει ξεκινήσει:
Get your tickets now: https://bit.ly/ATHICON
Η προπώληση πραγματοποιείται μέσω της ticketmaster.gr
Early bird: 34 €
(Δεν περιλαμβάνει το επιπλέον 10% κόστος έκδοσης)
Hard Copy εισιτήρια:
Monsterville (Αγίας Ειρήνης 13, Μοναστηράκι, τηλ.: 21 0364 8180)
Metal Era (Εμμανουήλ Μπενάκη 22, Αθήνα, τηλ.: 21 0330 4133)
