Η αναβίωση του Garage-punk σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη μετατρέπει τα Live σε Gazarte & Eightball σε καθηλωτική εμπειρία!
Το ξεκίνημα: Flower punks από την Ατλάντα
Το συγκρότημα σχηματίστηκε το 1999 στην Ατλάντα της Τζόρτζια, από τον Cole Alexander και τον Jared Swilley. Από την πρώτη στιγμή, στόχος τους ήταν να ξεπεράσουν τα όριά τους και να δημιουργήσουν μια μουσική ωμή, γεμάτη ένταση, αυθορμητισμό και απρόβλεπτο χαρακτήρα. Αυτοπροσδιορίστηκαν ως “flower punks”, έναν όρο που ενώνει την ψυχεδελική ατμόσφαιρα των 60s με τη σπινθηροβόλα ενέργεια του punk. Οι μουσικές τους επιρροές κυμαίνονται από τους The Sonics και τους 13th Floor Elevators μέχρι underground θρύλους όπως ο GG Allin, διαμορφώνοντας έναν ήχο που συνδυάζει το παλιό με το νέο, το μελωδικό με το ωμό. [youtubeΜια μπάντα που εξελίσσεται, χωρίς να «ωριμάζει» (και καλά κάνει)
Καθ’ όλη τη διαδρομή τους, οι Black Lips δεν έμειναν ποτέ στάσιμοι. Με κάθε νέο άλμπουμ, εξερευνούν διαφορετικά μουσικά τοπία, χωρίς να απομακρύνονται από τον πυρήνα τους: την ανεξάρτητη, DIY rock’n’roll αισθητική που δεν ζητά έγκριση από κανέναν. Έχουν στο ενεργητικό τους δέκα στούντιο άλμπουμ, ανάμεσά τους τα “Good Bad Not Evil” (2007), “Arabia Mountain” (2011) και “Underneath the Rainbow” (2014), ενώ το πιο πρόσφατο, “Apocalypse Love” (2022), σηματοδοτεί ένα νέο ηχητικό κεφάλαιο.“Apocalypse Love”- Η νέα εποχή
Το “Apocalypse Love” είναι, αναμφίβολα, η πιο κινηματογραφική και ψυχεδελική δουλειά τους μέχρι σήμερα. Με την pop-icon σαξοφωνίστρια Zumi Rosow, μια καλλιτέχνιδα που έχει εμπνεύσει ακόμα και τη Gucci με τις τσάντες “Zumi”, το συγκρότημα δημιούργησε ένα ηχητικό μωσαϊκό γεμάτο σαξόφωνα, αναλογικά synths σοβιετικού τύπου, drum machines και παραμορφώσεις που μοιάζουν βγαλμένες από ταινία επιστημονικής φαντασίας. Η ίδια η Rosow χαρακτήρισε το άλμπουμ ως «ένα περίεργο dance album που αντικατοπτρίζει αυτό που ζει ο κόσμος τώρα». Και πράγματι, κομμάτια όπως το “Among the Dunes” και το “No Rave” φέρνουν στο νου σάουντρακ από την παράνοια του David Lynch ή ηχητικά απομεινάρια από ξεχασμένες jukebox άλλων δεκαετιών. [youtubeΟι Black Lips, ωστόσο, είναι πάνω απ’ όλα μια live μπάντα. Η σχέση των Black Lips με το κοινό είναι βαθιά βιωματική. Δεν είναι μπάντα στούντιο. Δεν ανήκουν στα charts, ανήκουν στην underground σκηνή. Σε κάθε τους εμφάνιση, είτε σε μικρά υπόγεια clubs είτε σε φεστιβάλ χιλιάδων ατόμων, δημιουργούν κάτι ανεπανάληπτο: μια αυθόρμητη, ανεπιτήδευτη rock’n’roll γιορτή, όπου το κοινό δεν είναι απλός παρατηρητής, αλλά μέρος αυτού που εξελίσσεται. Όσοι τους έχουν δει ζωντανά μιλούν για βραδιές που δεν ξεχνιούνται: γεμάτες ένταση, μπύρες, χαμόγελα και μια σπάνια αίσθηση του «ανήκειν» σε μια κοινότητα που μοιράζεται την ίδια αδρεναλίνη.
Δίπλα τους, η ελληνική σκηνή με την ίδια φλόγα
Στις εμφανίσεις τους στην Ελλάδα, οι Black Lips πλαισιώνονται από δύο σχήματα που εκφράζουν το ίδιο ανεξάρτητο πνεύμα. Οι SOMA, με ελληνικό στίχο και post-punk χαρακτήρα, φέρνουν στην αθηναϊκή σκηνή τη δημιουργική ενέργεια του Ξάνθου Παπανικολάου μέσα από έναν ήχο αυθεντικό, γεμάτο συναισθηματικό φορτίο. Αντίστοιχα, οι Viceroy από τη Θεσσαλονίκη,αν και με λιγότερο από δύο χρόνια ύπαρξης, έχουν ήδη ξεχωρίσει για τον εκρηκτικό τους ήχο και τη σαρωτική σκηνική τους παρουσία. Η συνάντηση αυτών των τριών συγκροτημάτων δεν είναι τυχαία· είναι η ένωση διαφορετικών εποχών, τόπων και ιδιοσυγκρασιών που μοιράζονται το ίδιο όραμα: μια σκηνή ζωντανή, αδέσμευτη, σε συνεχή εξέλιξη. Για να μπείτε στο κατάλληλο κλίμα πριν από τις συναυλίες, ακούστε τα δύο χαρακτηριστικά κομμάτια από το “Apocalypse Love”: το “No Rave”, ένα σκοτεινό και παραμορφωμένο ηχητικό παραλήρημα, και το “Among the Dunes”, ένα σαγηνευτικό, ψυχεδελικό κομμάτι με πρωταγωνιστικό το σαξόφωνο. [youtube[youtube
