από Katerina Stamatopoulou
Με τέτοια αγωνία και βροχή εκεί εξώ γιατί είστε σήμερα εδώ; Άυτά ήταν τα πρώτα λόγια της Monika στο πολύ όμορφο live που παρακολουθήσαμε την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου στο Fuzz Live Music Club. Πλαισιωμένη από εκλεκτούς και εκλεκτές μουσικούς, η Monika έδωσε τον καλύτερό της εαυτό on stage σε μία βραδιά που φάνηκε ότι αμφίπλευρα μας είχε λείψει. Το live ξεκίνησε στις 22.00 ακριβώς, ο κόσμος όχι ασφυκτικά πολύς, αλλά σίγουρα πιστοί/ες funs της Monika και της μουσικής της.
Ξεκίνησε με το "Bloody Something" αποσπώντας το πρώτο χειροκρότημα της βραδιάς, καθισμένη στο πιάνο της και σίγουρη για αυτό που θα ακολουθούσε. Ακούστηκαν τραγούδια από το σύνολο των albums της [Avatar (2008), Exit (2010) και Secret In The Dark (2014)] με μικρές πινελιές αλλαγής. Πιάνο, ακουστική και ηλεκτρική κιθάρα την συνόδευσαν ως το τέλος της συναυλίας, όπως επίσης και η ιδιαίτερη φωνή της. Ντυμένη minimal rock, σαφώς ανανεωμένη και πολύ ευδιάθετη κινούνταν άνετα στο χώρο, επικοινωνούσε με το κοινό της (ναι με αυτό το αμήχανο και συνεσταλμένο ύφος της) και συνεχώς μας χαμογελούσε. Και εμείς ανταποκρινόμασταν, πόσο μάλλον όταν μας συμβούλευσε "Να χαμογελάτε!" και όταν μας "κολάκευσε" λέγοντάς μας "Να ξέρετε πόσο όμορφοι δείχνετε από εδώ πάνω!".
[caption id="attachment_3906" align="aligncenter" width="690"]
Monika - Fuzz Music Club[/caption]
Μεταξύ άλλων, προλόγισε (πάλι με αυτό το συνεσταλμένο ύφος της) την ακαπέλα διασκευή του "Lately" (Stevie Wonder) που θα ακολουθούσε, τραγουδήσαμε όλοι και όλες μαζί το "Yes I Do", χορέψαμε στο "Shake your Hands" και χειροκροτήσαμε το "Secret in the Dark". Φεύγοντας πέταξε την πένα της στο κοινό (άγνωστο ποιος/ποια την βρήκε) και επέστρεψε στις 23.25 για το Encore. Το live τελείωσε 20 λεπτά αργότερα, με την Monika να αφιερώνει το "Not Enough" στην Νέα Υόρκη και τις εκεί εμπειρίες της (συναυλιακό ντεμπούτο στο The Box, Manhattan).
[caption id="attachment_3905" align="aligncenter" width="690"]
Monika - Fuzz Music Club[/caption]
Συνοπτικά: η Monika επάξια διεκδικεί την indie rock σκηνή της Ελλάδας, τραγουδώντας και γράφοντας pop/folk κομμάτια και παίζοντας πέντε μουσικά όργανα. Εκμεταλλευόμενη το Internet (την πλατφόρμα MySpace συγκεκριμένα) κατάφερε να ορίσει το δικό της μονοπάτι και να συνεργαστεί με την ανεξάρτητη indie εταιρεία Archangel Music. Αναμφισβήτητα (και) αυτό το live απέδειξε την στροφή που έκανε προς πιο αμερικανικούς ήχους, κυρίως funk και R&B, στροφή η οποία σημαδεύτηκε από την συνεργασία της με τον Andrew Wyatt (η ηχογράφηση του τρίτου δίσκου έγινε στη Νέα Υόρκη). Συμπέρασμα: ο/η μουσικός που δεν φοβάται να αλλάξει και να πειραματιστεί είναι πάντα κερδισμένος/η. Ένα μεγάλο μπράβο στη Monika που το τόλμησε, κερδίζοντας σίγουρα το χαμόγελό μας.
[caption id="attachment_3907" align="aligncenter" width="681"]
Monika - Fuzz Music Club[/caption]
