από Thanasis Maikousis
Molly Nilsson in Athens
Live at Death Disco
Special Guests:
The Boy
Δεσποινίς Τρίχρωμη
- Thursday October 23 2025 (w/ The Boy)
- Saturday October 25 2025 (w/ Δεσποινίς Τρίχρωμη)
Η λέξη «Amateur» προέρχεται από τη λατινική λέξη amator, που σημαίνει «εραστής» ή «θαυμαστής». Ο λατινικός αυτός όρος προέρχεται από το amare, που σημαίνει «αγαπώ». Οι Γάλλοι δανείστηκαν το amateur από τα λατινικά και οι Άγγλοι το δανείστηκαν από τα γαλλικά, διατηρώντας αρχικά την έννοια αυτού που αγαπά ή αφοσιώνεται σε κάτι. Με τον καιρό, η αγγλική χρήση της λέξης amateur ανέπτυξε και τη σημασία της έλλειψης επαγγελματικής δεξιότητας ή εμπειρίας.
Πώς έγινε μια λέξη που παράγεται από την αγάπη να χρησιμοποιείται σαν προσβολή; Η αγάπη είναι απίστευτα ανυπεράσπιστη. Λένε πως η αγάπη κατακτά τα πάντα, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι η αγάπη κάπως γελοία; Δεν έχει πρόθεση, δεν έχει κίνητρο, δεν έχει ατζέντα. Πώς θα μπορούσε να επικρατήσει; Δεν μπορεί να αγοραστεί ή να πουληθεί, ή τουλάχιστον έτσι λένε. Η ίδια της η ύπαρξη δεν μπορεί να αποδειχθεί ή καν να μετρηθεί. Τι αδύνατο πράγμα. Να προσπαθείς και να αποτυγχάνεις ξανά και ξανά — δεν είναι λοιπόν περίεργο που ο κυνισμός φαίνεται πάντα να νικά.
Εγώ βλέπω τον «ερασιτεχνισμό» σαν μια χαρούμενη, ίσως και ανόητη, διαμαρτυρία. Διαμαρτυρία ενάντια σε όλα. Σε όσα περιμένουν οι άλλοι από κάποιον, σε όσα περιμένουν να επιθυμήσει ή να επιδιώξει. Να είναι ελίτ, να είναι ειδικός, να είναι επαγγελματίας, να είναι μάστερ, να αριστεύει και να πετυχαίνει. Πού είναι η χαρά σε αυτό; Εγώ θέλω απλώς να περνάω καλά. Θέλω να θέλω. Θέλω να αγαπώ. Και να το κάνω ξανά και ξανά, για πάντα. Θέλω να διασκεδάζω, ακόμα κι όταν είναι κουραστικό και καμιά φορά ακόμα και ο παράδεισος είναι βαρετός σαν την κόλαση. Θέλω να είμαι «κακή». Θέλω να κάνω το δικό μου. «I vant to be alone». Θέλω να είμαι κάποια τόσο αφοσιωμένη στο πάθος της που να φαίνεται πως κάτι δεν πάει καλά μαζί της. Ως το τέρμα. Μπορούμε να το πάμε ως το τέρμα — και να μην το πάρουμε ποτέ πίσω.
— Molly Nilsson
Το Amateur είναι το δωδέκατο στούντιο άλμπουμ της Molly Nilsson. Βαθιά μέσα στα «δόντια» μιας καριέρας που απειλεί να γλιστρήσει σε κάτι που μοιάζει με «παρακαταθήκη», η Molly Nilsson το γιορτάζει με ένα άλμπουμ που ηχογραφήθηκε ενστικτωδώς, γρήγορα, ξεχειλίζοντας από στιγμές συναισθηματικής λαμπρότητας και διαύγειας — ίσως το καλύτερό της μέχρι σήμερα. Η πορεία της είναι μια διαρκής προσπάθεια να φτάσει στους άλλους, πανίσχυρη μέσα στην ειλικρίνειά της, μια πολεμίστρια γελοία ανυπεράσπιστη και οπλισμένη με μια λαμπερή ειλικρίνεια. Απογυμνώνεται από τους μηχανισμούς της μουσικής βιομηχανίας, ηχογραφεί στο σπίτι, γράφει κατευθείαν στην καρδιά.
Το Amateur είναι μια γιορτή για τους χαμένους. Μια διακήρυξη σε 13 τραγούδια, το Amateur δηλώνει καθαρά ότι πρέπει να ζούμε με αιώνια περιέργεια και μας προσφέρει ένα ανοιχτό χέρι συντροφικότητας για να βγούμε από τον αγώνα δρόμου. Τα τραγούδια του άλμπουμ είναι μερικά από τα πιο προσωπικά της καριέρας της Nilsson αλλά και τα πιο ύμνικα. Το πρώτο single, How Much Is The World, μας καλεί να επανεκτιμήσουμε την αξία μπροστά σε ένα νεοφιλελεύθερο σύστημα που στραγγίζει τη ζωή από τις αγάπες μας. Το δυναμικό άνοιγμα Die Cry Lie σατιρίζει την εμπορευματοποίηση του συναισθήματος με τη μορφή ενός κομματιού-κραυγής. Με έναν έντονο ρυθμό και υπέροχες αλλαγές συγχορδιών, το σπαρακτικό Valhalla κρατά τη φλόγα για τα κύρια θέματα του άλμπουμ: να μην μεγαλώνεις ποτέ, να κάνεις λάθη με καλοσύνη, να προχωράς μπροστά. Όταν μπαίνουν τα τύμπανα στη φράση «It’s going to get better now, you’ll see, going to be much better off without me» ξεχειλίζει ένας κόσμος συναισθημάτων από την ερμηνεία. Μπορεί να διαβαστεί σαν τραγούδι χωρισμού, αλλά το υπονοούμενο είναι κλασική Molly Nilsson: ζώντας αληθινά και κάνοντας λάθη, είμαστε ενεργοί αντίπαλοι στις αμέτρητες καταπιέσεις του κόσμου.
Το All The Way παίρνει αυτό το θέμα και το τρέχει ως το αιώνιο ηλιοβασίλεμα. Είναι ένα μανιφέστο για το να ζεις πλήρως. «Take it all the way, and never get it back» — η διαδικασία είναι το σημαντικό σημείο. Το ταξίδι, όχι ο προορισμός. Το Big Life συνεχίζει σαν δεύτερο μέρος: ένας ύμνος όχι μόνο στην καριέρα της Molly Nilsson με ατέλειωτα live και ατέλειωτες συνδέσεις με ανθρώπους, αλλά κι ένας τεράστιος ύμνος για το να ακολουθείς τα όνειρά σου, να τα κάνεις μόνος σου. Το κλείσιμο The Bitter End είναι ένας δυνατός ύμνος για τη φιλία, μια άλλη εκδοχή της αγάπης που διαπερνά το έργο της Nilsson. Μια όμορφα συγκινητική ωδή στη συντροφικότητα ως το τέλος — φαίνεται πως η τραγουδοποιός αντιμετωπίζει το γήρας και την αναπόφευκτη πορεία της ζωής με την ίδια ζωντάνια και ειλικρίνεια, την ίδια αγάπη για τη ζωή που είχε στην αρχή της πορείας της.
Υπάρχουν στιγμές στο Amateur τυλιγμένες στη reverb, ελαφρώς θολές, αναγκάζοντας τον ακροατή να βυθιστεί πιο βαθιά στο «Mollyverse». Η ανοιχτόκαρδη έκκληση της Nilsson στον κόσμο διαπερνά κάθε beat, κάθε συγχορδία. Αυτά είναι τραγούδια που εκρήγνυνται από ζωή: η τραχιά, επιθετική μπασογραμμή στο punk κομμάτι Get A Life δεν μπορεί να κρύψει το τεράστιο, κολλητικό ρεφρέν. Το επικό Swedish Nightmare μπορεί να είναι μια σαρκαστική αυτοαναφορά, αλλά στον πυρήνα του είναι ένα τραγούδι για τη δυαδικότητα του να ζεις τη ζωή στο έπακρο — τι είναι όνειρο, τι είναι εφιάλτης; Η Molly Nilsson λέει πως δεν μπορείς να έχεις το ένα χωρίς το άλλο — και γιατί να το ήθελες;
Στην υγειά των λαθών.
Live at Death Disco
Special Guests:
The Boy
Δεσποινίς Τρίχρωμη
- Thursday October 23 2025 (w/ The Boy)
- Saturday October 25 2025 (w/ Δεσποινίς Τρίχρωμη)
Η λέξη «Amateur» προέρχεται από τη λατινική λέξη amator, που σημαίνει «εραστής» ή «θαυμαστής». Ο λατινικός αυτός όρος προέρχεται από το amare, που σημαίνει «αγαπώ». Οι Γάλλοι δανείστηκαν το amateur από τα λατινικά και οι Άγγλοι το δανείστηκαν από τα γαλλικά, διατηρώντας αρχικά την έννοια αυτού που αγαπά ή αφοσιώνεται σε κάτι. Με τον καιρό, η αγγλική χρήση της λέξης amateur ανέπτυξε και τη σημασία της έλλειψης επαγγελματικής δεξιότητας ή εμπειρίας.
Πώς έγινε μια λέξη που παράγεται από την αγάπη να χρησιμοποιείται σαν προσβολή; Η αγάπη είναι απίστευτα ανυπεράσπιστη. Λένε πως η αγάπη κατακτά τα πάντα, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι η αγάπη κάπως γελοία; Δεν έχει πρόθεση, δεν έχει κίνητρο, δεν έχει ατζέντα. Πώς θα μπορούσε να επικρατήσει; Δεν μπορεί να αγοραστεί ή να πουληθεί, ή τουλάχιστον έτσι λένε. Η ίδια της η ύπαρξη δεν μπορεί να αποδειχθεί ή καν να μετρηθεί. Τι αδύνατο πράγμα. Να προσπαθείς και να αποτυγχάνεις ξανά και ξανά — δεν είναι λοιπόν περίεργο που ο κυνισμός φαίνεται πάντα να νικά.
Εγώ βλέπω τον «ερασιτεχνισμό» σαν μια χαρούμενη, ίσως και ανόητη, διαμαρτυρία. Διαμαρτυρία ενάντια σε όλα. Σε όσα περιμένουν οι άλλοι από κάποιον, σε όσα περιμένουν να επιθυμήσει ή να επιδιώξει. Να είναι ελίτ, να είναι ειδικός, να είναι επαγγελματίας, να είναι μάστερ, να αριστεύει και να πετυχαίνει. Πού είναι η χαρά σε αυτό; Εγώ θέλω απλώς να περνάω καλά. Θέλω να θέλω. Θέλω να αγαπώ. Και να το κάνω ξανά και ξανά, για πάντα. Θέλω να διασκεδάζω, ακόμα κι όταν είναι κουραστικό και καμιά φορά ακόμα και ο παράδεισος είναι βαρετός σαν την κόλαση. Θέλω να είμαι «κακή». Θέλω να κάνω το δικό μου. «I vant to be alone». Θέλω να είμαι κάποια τόσο αφοσιωμένη στο πάθος της που να φαίνεται πως κάτι δεν πάει καλά μαζί της. Ως το τέρμα. Μπορούμε να το πάμε ως το τέρμα — και να μην το πάρουμε ποτέ πίσω.
— Molly Nilsson
Το Amateur είναι το δωδέκατο στούντιο άλμπουμ της Molly Nilsson. Βαθιά μέσα στα «δόντια» μιας καριέρας που απειλεί να γλιστρήσει σε κάτι που μοιάζει με «παρακαταθήκη», η Molly Nilsson το γιορτάζει με ένα άλμπουμ που ηχογραφήθηκε ενστικτωδώς, γρήγορα, ξεχειλίζοντας από στιγμές συναισθηματικής λαμπρότητας και διαύγειας — ίσως το καλύτερό της μέχρι σήμερα. Η πορεία της είναι μια διαρκής προσπάθεια να φτάσει στους άλλους, πανίσχυρη μέσα στην ειλικρίνειά της, μια πολεμίστρια γελοία ανυπεράσπιστη και οπλισμένη με μια λαμπερή ειλικρίνεια. Απογυμνώνεται από τους μηχανισμούς της μουσικής βιομηχανίας, ηχογραφεί στο σπίτι, γράφει κατευθείαν στην καρδιά.
Το Amateur είναι μια γιορτή για τους χαμένους. Μια διακήρυξη σε 13 τραγούδια, το Amateur δηλώνει καθαρά ότι πρέπει να ζούμε με αιώνια περιέργεια και μας προσφέρει ένα ανοιχτό χέρι συντροφικότητας για να βγούμε από τον αγώνα δρόμου. Τα τραγούδια του άλμπουμ είναι μερικά από τα πιο προσωπικά της καριέρας της Nilsson αλλά και τα πιο ύμνικα. Το πρώτο single, How Much Is The World, μας καλεί να επανεκτιμήσουμε την αξία μπροστά σε ένα νεοφιλελεύθερο σύστημα που στραγγίζει τη ζωή από τις αγάπες μας. Το δυναμικό άνοιγμα Die Cry Lie σατιρίζει την εμπορευματοποίηση του συναισθήματος με τη μορφή ενός κομματιού-κραυγής. Με έναν έντονο ρυθμό και υπέροχες αλλαγές συγχορδιών, το σπαρακτικό Valhalla κρατά τη φλόγα για τα κύρια θέματα του άλμπουμ: να μην μεγαλώνεις ποτέ, να κάνεις λάθη με καλοσύνη, να προχωράς μπροστά. Όταν μπαίνουν τα τύμπανα στη φράση «It’s going to get better now, you’ll see, going to be much better off without me» ξεχειλίζει ένας κόσμος συναισθημάτων από την ερμηνεία. Μπορεί να διαβαστεί σαν τραγούδι χωρισμού, αλλά το υπονοούμενο είναι κλασική Molly Nilsson: ζώντας αληθινά και κάνοντας λάθη, είμαστε ενεργοί αντίπαλοι στις αμέτρητες καταπιέσεις του κόσμου.
Το All The Way παίρνει αυτό το θέμα και το τρέχει ως το αιώνιο ηλιοβασίλεμα. Είναι ένα μανιφέστο για το να ζεις πλήρως. «Take it all the way, and never get it back» — η διαδικασία είναι το σημαντικό σημείο. Το ταξίδι, όχι ο προορισμός. Το Big Life συνεχίζει σαν δεύτερο μέρος: ένας ύμνος όχι μόνο στην καριέρα της Molly Nilsson με ατέλειωτα live και ατέλειωτες συνδέσεις με ανθρώπους, αλλά κι ένας τεράστιος ύμνος για το να ακολουθείς τα όνειρά σου, να τα κάνεις μόνος σου. Το κλείσιμο The Bitter End είναι ένας δυνατός ύμνος για τη φιλία, μια άλλη εκδοχή της αγάπης που διαπερνά το έργο της Nilsson. Μια όμορφα συγκινητική ωδή στη συντροφικότητα ως το τέλος — φαίνεται πως η τραγουδοποιός αντιμετωπίζει το γήρας και την αναπόφευκτη πορεία της ζωής με την ίδια ζωντάνια και ειλικρίνεια, την ίδια αγάπη για τη ζωή που είχε στην αρχή της πορείας της.
Υπάρχουν στιγμές στο Amateur τυλιγμένες στη reverb, ελαφρώς θολές, αναγκάζοντας τον ακροατή να βυθιστεί πιο βαθιά στο «Mollyverse». Η ανοιχτόκαρδη έκκληση της Nilsson στον κόσμο διαπερνά κάθε beat, κάθε συγχορδία. Αυτά είναι τραγούδια που εκρήγνυνται από ζωή: η τραχιά, επιθετική μπασογραμμή στο punk κομμάτι Get A Life δεν μπορεί να κρύψει το τεράστιο, κολλητικό ρεφρέν. Το επικό Swedish Nightmare μπορεί να είναι μια σαρκαστική αυτοαναφορά, αλλά στον πυρήνα του είναι ένα τραγούδι για τη δυαδικότητα του να ζεις τη ζωή στο έπακρο — τι είναι όνειρο, τι είναι εφιάλτης; Η Molly Nilsson λέει πως δεν μπορείς να έχεις το ένα χωρίς το άλλο — και γιατί να το ήθελες;
Στην υγειά των λαθών.
