by Ioannis Tzaneteas
Βρεθήκαμε στο Fuzz για την συναυλία της Chinawoman ή καλύτερα πια της Michelle Gurevich. Η αλήθεια είναι ότι την είδα πρώτη φορά ζωντανά και πριν την συναυλία οι απόψεις για τα live της ήταν εκ διαμέτρου αντίθετες. Έτσι, κατηφόρισα στο χώρο της συναυλίας και μπαίνοντας ανάμεσα σε αρκετό κόσμο ο οποίος είχε ήδη γεμίζει το παλιό αυτό σινεμά , βρέθηκα στην σκηνή για να τραβήξω και τις φωτογραφίες . Ήδη από το πρώτο κομμάτι μπήκαμε στο κλίμα της με μουσικές βγαλμένες λες από τραγούδια των Nico και Leonard Cohen, σίγουρα με πιο επιβλητικό τρόπο , επηρεασμένη από την queer σκηνή του Βερολίνου, αλλά και τον βαρύ ήχο των τραγουδιών της Alla Pugacheva.
Εισάγοντας μας στο τελευταίο σε κυκλοφορία άλμπουμ της New Decadance, δημιούργησε ένα κλίμα ονειρικό και σκοτεινό μέσα από καπνούς και κόκκινο φωτισμό. Σιγοτραγουδήσαμε κοντά της το blue eyes unchanged, show me the face, lovers the strangers και το αγαπημένο μου drawn to you, τελειώνοντας το σετ με την μεγαλύτερη επιτυχία της στην Ευρώπη, το party girl . Το κοινό είχε πια ζεσταθεί για τα καλά, παρόλο που η ίδια κρύωνε και τα έβαζε με την παραγωγή, σφυρίζει και ζητάει να ξαναβγεί και έτσι γίνεται . Αυτή την φορά τελειώνει με το πρώτο σε κυκλοφορία single της το Russian ballerina και μια κατάσταση χορού και πιο δυνατής έντασης, αφήνοντας μια γλυκιά και πικρή γεύση στο μυαλό .
Εις το επανιδείν Chinawoman και ελπίζουμε να μην σου σπάσει πάλι η κιθάρα σου πριν την συναυλία.
[metaslider id=15512]
