METALLICA ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ “ΜΑΤΙΑ” TOY SNAKE PIT

Υπάρχουν στιγμές που σκέφτεσαι πώς θα αποτυπώσεις σε γραπτό λόγο αυτά που έχεις ζήσεις λίγες ώρες πριν, αλλά είναι από τις ελάχιστες φορές που δεν γίνεται να το περιγράψεις όσο και να προσπαθήσεις! Αυτό έπαθα και εγώ για το κορυφαίο συγκρότημα παγκοσμίως αυτή την στιγμή στον πλανήτη και δεν το λέω μόνο εγώ που τους λατρεύω αλλά και τα νούμερα που κάνουν!

Θα ξεκινήσω με μία πρόταση που είχα γράψει πριν 4 χρόνια όταν τους είχα δει στην Πράγα. : “...φτάσαμε το 2021 όπου θα ανακοίνωναν την Ευρωπαϊκή τους περιοδεία. Και για άλλη μια χρονιά απογοήτευση γιατί δεν ήταν η Ελλάδα μέσα στις πόλεις. Λέω «δε γίνεται» πες το προαίσθημα ότι δε θα τους ξαναδώ Ελλάδα (μακάρι να βγω ψεύτης)…” ΕΥΤΥΧΩΣ που βγήκα και οι METALLICA ήρθαν στην Ελλάδα μετά από 16 χρόνια παρακαλώ! Τότε το άρθρο μου ήταν γραμμένο για τον αυτοσκοπό που είχα να τους δώ κρεμασμένος στο κάγκελο! (εδώ το άρθρο ) Τώρα, ένα βήμα πριν τα πρώτα …ήντα, ένα σκοπό είχα βάλει στο μυαλό μου, να τους απολαύσω όσο πιο καλά μπορώ για τέταρτη φορά. Και η απάντηση ήταν : SNAKE PIT! Κάθε φορά είναι απόλαυση, αλλά μεγαλώνοντας και έχοντας κάνει όλους τους πιθανούς συνδυασμούς στις συναυλίες τους, το να τους δω από απόσταση αναπνοής ήταν πλέον στη bucket list μου!

Δε θα αναφέρω την ταλαιπωρία που πέρασα 364 ημέρες για το που θα βρω το συγκεκριμένο εισιτήριο (γιατί προφανώς δεν πρόλαβα όταν βγήκαν και ήμουν σκασμένος) αλλά το μεσημέρι πριν τη συναυλία το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα! Και πριν καλά καλά το καταλάβω (υγ. ήμουν από τις 12 το μεσημέρι στο ΟΑΚΑ για να γίνει αυτό) στις 16:00 βάδιζα προς τη γη της στρογγυλής επαγγελίας! Και εκεί αρχίζει το όνειρο για μένα!

Βγαίνοντας στη σκηνή για να μας ζεστάνουν στην ήδη ηλιόλουστη ατμόσφαιρα η Knocked Loose, συνειδητοποίησα το ποσό κοντά είμαι στα συγκροτήματα! Κάνανε το πρόγραμμα τους το ευχαριστήθηκαν και αυτοί μέχρι να ανέβουν στη σκηνή οι Gojira που αμέσως καταλάβαμε ότι άλλαξε το level. Τρίτη φορά που τους βλέπω και είναι ο,τι καλύτερο υπάρχει πλέον στον μεταλ χώρο με σούπερ ήχο, χαρακτηριστικά riffs που είναι σήμα κατατεθέν πλέον και καταπληκτικά κομμάτια. Είναι εδώ και χρόνια στα αγαπημένα μου συγκροτήματα γι’ αυτό και όταν ανέβηκαν στη σκηνή άλλαξα τη μπλούζα των Metallica που φόραγα και έβαλα μια δική τους! το αποτέλεσμα ήταν με μια λέξη : απολαυστικό! Πραγματικά ένιωσα ότι ήμουν σε prive συναυλία! Με επανάφερε στην πραγματικότητα το security που με σταμάτησε όταν ξεκίνησα mosh pit μαζί με κάτι άλλους! Η δύναμη της συνήθειας! Κάθε φορά και καλύτεροι οι Γάλλοι μέχρι την επόμενη.

Και πάμε στην πολυαναμενόμενη στιγμή…..AC/DC , ecstasy of gold, και πριν καν το καταλάβω έρχομαι σε απόσταση εκατοστών με τους αγαπημένους μου METALLICA, μένοντας στην αρχή παγωμένος από το σοκ, που ξαφνικά έγινε έκρηξη αδρεναλίνης! Όταν έχεις τα μουσικά σου ινδάλματα μπροστά σου σε σημείο να μπορείς να τους ακουμπήσεις, μπορεί να το καταλάβει ο κάθε μουσικόφυλλος για τη δική του αντίστοιχη περίπτωση ότι είναι η απόλυτη χαρά! Η κάθε στιγμή μια απόλαυση και δεν το μετάνιωσα ποτέ που επέμενα για αυτήν την επιλογή μου! Όχι μόνο μπορούσα να απολαύσω μέχρι τελευταίας νότας το συγκρότημα αλλά μπορούσα να χαρώ και τον παλμό όλου του υπόλοιπου κοινού σε αρένα και κερκίδα και το χάρηκα πάρα πολύ αυτό ιδίως όταν βλέπεις τόσο νέο κόσμο να χοροπηδάει για ένα συγκρότημα που οι περισσότεροι ήταν αγέννητοι όταν τους είδαμε πρώτη (και δεύτερη) φορά στην Ελλάδα! Αυτό ακριβώς αναδεικνύει και το set list που ήταν ότι πρέπει για τις επόμενες γενιές και λιγότερο για εμάς τους γερόλυκους που πάντα θέλουμε την πιο thrash πλευρά των METALLICA!

Όχι δε μετάνιωσα ούτε cent για την επιλογή μου να είμαι στο snake pit. Ο χρόνος είναι ο πιο ανίκητος «εχθρός» που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος και δε γυρνάει πίσω. Ο καθένας μας μπορεί να τον αξιολογήσει και να καταλάβει ποτέ είναι η κατάλληλη στιγμή (και αν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα) να «κάνει πίσω» για τις νέες γενιές και να απολαύσει με άλλους τρόπους αυτό που του αρέσει πιο πολύ να κάνει!

Γιατί στην τελική, είμαστε όλοι μια μεγάλη METALLICA FAMILY!