Διακοπές τέλος, κεφάλια μέσα. Η συναυλιακή season 2015-2016 ξεκινά. Πώς; Ε, με 2μιση ώρες Machine-fuckin'-Head. Ακούγεται υπερβολικό; Για εμάς που το βιώσαμε από πρώτο χέρι, όχι. Αποφεύγοντας εκούσια την αναφορά σε cliché τύπου <<ενάντια στο πείσμα των καιρών>>- screw that, δε χρειαζόμαστε μίρλα- θα εστιάσω στο μόνο στοιχείο που έχει ουσιαστική σημασία: Το live. Στις 20:00 είναι προγραμματισμένο να μας υποδεχτεί το Βοτανικός (σ.σ.: Μετά από 2 αλλαγές συναυλιακών χώρων) και ήδη η προσέλευση του κοινού δε θυμίζει σε τίποτα χώρα που οικονομικά κωλύεται- σχεδόν sold-out.
Στις 21:30, αυτό είναι τουλάχιστον πασιφανές- τα μεγάλα ονόματα, καλώς ή κακώς, πάντοτε θα χαίρουν τέτοιας εκτίμησης (σ.σ.: Βέβαια, το να παρευρεθεί κάποιος σε live 1-2 φορές το χρόνο, ε, δεν έχει να λέει). Η αναμονή είναι εκνευριστική- support acts δεν υπάρχουν-, αλλά είμαι απόλυτα πεπεισμένος πως η ανταμοιβή πρόκειται να είναι τεράστια. Ίσως να ευθύνεται το επιβλητικό σκηνικό για αυτή μου την προδιάθεση, ενδεχομένως να είμαι επηρεασμένος από τη γνώση των 22 (!) κομματιών που θα παρουσιαστούν, το ζητούμενο είναι πως ο ενθουσιασμός κυριαρχεί στην ατμόσφαιρα, τουλάχιστον μέχρι τις 21:30, όταν και σβήνουν τα φώτα. Από το σημείο αυτό και έπειτα επικρατεί αμόκ: <