by Thanasis Maikousis
Η μέρα της συναυλίας του Lenny Kravitz στο Athens Rocks Festival ξεκίνησε με τους INCO, το συγκρότημα του Ηλία Μπόγδανου. Μαζί τους ήταν και η Kony, μια ανερχόμενη καλλιτέχνιδα της pop σκηνής. Οι INCO μας ζέσταναν με δικά τους τραγούδια αλλά και αρκετές διασκευές κλασικών pop κομματιών. Η σκηνική τους παρουσία ήταν έντονη και ενθουσίασε όλους εμάς που βρισκόμασταν εκεί.
Στη συνέχεια, στη σκηνή ανέβηκαν οι The Last Internationale, μια μπάντα από τη Νέα Υόρκη με έντονο πολιτικοποιημένο χαρακτήρα και έδρα την Πορτογαλία. Το συγκρότημα είναι γνωστό σε εμάς από την εμφάνισή τους στο φεστιβάλ των Guns N' Roses στο ΟΑΚΑ, καθώς και στο φεστιβάλ Αναιρέσεις στη Γεωπονική Σχολή. Το set τους περιελάμβανε τραγούδια από όλη τους τη δισκογραφία, όπως τα αγαπημένα "Wanted Man" και "1984".
Το σετ ξεκίνησε με το "Kick Out The Jams", μια λογική επιλογή για να μας δώσει να καταλάβουμε τι θα ακολουθήσει, και συνεχίστηκε με το "Life, Liberty, and the Pursuit of Indian Blood" και το "1984". Το γρήγορο "Hero" ήταν το τελειωτικό χτύπημα πριν χαλαρώσουμε για να πάρουμε μια ανάσα, με την Delila Paz να κάθεται στο πιάνο και να ξεκινά με την υπέροχη country φωνή της το "Soul on Fire", πάντα με φόντο τη σημαία της Παλαιστίνης. Η country φωνή της μετατράπηκε σε gospel καθώς κατέβηκε ανάμεσά μας, λέγοντας "The opposite side of war is you", με δάκρυα στα μάτια.
Η Delila σχολίασε ότι, ως εντελώς ανεξάρτητη μπάντα χωρίς μάνατζερ, τα πάντα γύρω από το σόου είναι ένα χάος, και εκτίμησε ιδιαίτερα τον χρόνο που βρίσκονται πάνω στη σκηνή. Αφού ανέβηκε ξανά στη σκηνή, πήρε το μπάσο της για να ερμηνεύσει το "Wanted Man", ένα δυνατό και γκρουβάτο κομμάτι. Η βραδιά συνεχίστηκε με το "Hard Times", με την Delila να κατεβαίνει ξανά ανάμεσά μας, και το σετ τελείωσε με το "Hit 'em with your blues". Πραγματικά, ο Edgey και η Delila περνούν περισσότερο χρόνο μέσα στον κόσμο παρά πάνω στη σκηνή. Ίσως ένα live σε μια αλάνα, ίσα ίσα με ένα riser για τα τύμπανα, να ήταν μια καλή ιδέα για το μέλλον.
Setlist
1. Kick Out the Jams
2. Life, Liberty, and the Pursuit of Indian Blood.
3. 1984
4. Hero
5. Soul on Fire
6. Wanted Man
7. Hard Times
8. 1968
9. Hit Em with Your Blues
Και κάπως έτσι, χωρίς το αγαπημένο μας "Killing Fields" με το οποίο μας "χαστούκισαν" κατά την έναρξη του σετ τους ανοίγοντας για τους Guns N' Roses, περάσαμε στους κατά την άποψή μου χουλιγκάνους Sleaford Mods. Μια περίεργη μπάντα που φαινόταν εκτός τόπου στη συγκεκριμένη συναυλία. Ειλικρινά μου φάνηκαν σαν ένας τσαντισμένος τύπος με λίγο χιούμορ ο οποίος βρήκε έναν DJ και αποφάσισαν να γκρινιάζουν, ας πούμε, μελωδικά. Ωστόσο, ξεχωρίσα τα "Mork n Mindy" και "Tweet Tweet Tweeet" καθώς και τη διασκευή του "West End Girls" των Pet Shop Boys για το χαρακτηριστικό beat τους.
Και έτσι, ο ήλιος χάθηκε, τα φώτα άναψαν, ο χώρος γέμισε, οι ουρές στις μπύρες μεγάλωσαν κι άλλο και ο Lenny βγήκε στη σκηνή με το "Are You Gonna Go My Way". Δυνατό χαστούκι για να ξυπνήσουμε για τα καλά, αλλά τι θα ακολουθούσε άραγε; Είναι το πιο δυνατό κομμάτι του και το μεγαλύτερο του σουξέ και πήγε χαμένο μιας όλα τα χέρια ήταν ήδη ψηλά κρατόντας τα κινητά σε μια προσπάθεια να βιντεοσκοπήσουν την έναρξη αντί να χορεύουν! Μα γιατί; Για ένα κουνημένο video με χάλια ήχο; Ξαναβλέπω σήμερα τα video στο YouTube και ο κόσμος είναι στατικός! Δεν χορεύει κανείς! Αν είναι δυνατόν! Σοβαρευτείτε! Τι ακολούθησε τελικά; Ακολούθησε αναπάντεχα πολύ επικοινωνία με το κοινό, όλες του οι μεγάλες επιτυχίες αλλά όχι και το "Human", το οποίο θα έπρεπε να είναι κιόλας το πρώτο κομμάτι του encore ,βάσει των setlist στα προηγούμενα live της περιοδείας. Ο Lenny Krazvitz είναι rockstar με όλη τη σημασία της λέξης. Είναι κοντά στον κόσμο, έκανε ένα ποιοτικότατο show με τέλειο, κρυστάλλινο ήχο και εκτελέσεις μέγιστης ακρίβειας. Έχει στυλ, σεξαπίλ, φωνή αμετάβλητη κατά το πέρασμα του χρόνου και κομματάρες, χαρη στον φιλαράκο του τον Slash, βεβαίως βεβαίως ,που του έχει γράψει τα μισά απο αυτα όπως το αγαπημένο μου "Always on the Run". Ξεχωριστή παρουσία που έκλεψε την παράσταση και εισέπραξε το μεγαλύτερο χειροκρότημα ήταν η ντράμερ του, η Jas Kayser, με το απίστευτο αφρο μαλλί της. Setlist Are You Gonna Go My Way Minister of Rock 'n Roll TK421 I'm a Believer I Belong to You Stillness of Heart (w/ acoustic intro) Believe Fear Low Paralyzed The Chamber It Ain't Over 'Til It's Over Again Always on the Run American Woman (The Guess Who cover) Fly Away Encore: Let Love Rule Η διοργάνωση απο τη High Prioriy ήταν υποδειγματική με μοναδικο ομως μελανο σημειο τις τεράστιες ουρές στις μπύρες. Υπαρχουν λυσεις εν ετη 2024 για την γρηγοροτερη εξυπηρετηση του κοινου κατα τη διαδικασία της πληρωμης με χρηση προπληρωμενων βραχιολιων και app αλλα καμία διοργάνώτρια στην Ελλάδα δεν θελει να τις χρησιμοποιήσει μέχρι στιγμής. Καλό καλοκαίρι σε όλους και πολυ περισσότερο στον φιλό μου τον Θωμά Δασκαλάκη του πρακτορείου NDP photo agency για τις φωτογραφίες του Lenny Kravitz, καθως και στους The Last Internationale που μου χάρησαν υπέροχες εικόνες κατα την διάρκεια ολόκληρου του σετ τους.
Setlist
1. Kick Out the Jams
2. Life, Liberty, and the Pursuit of Indian Blood.
3. 1984
4. Hero
5. Soul on Fire
6. Wanted Man
7. Hard Times
8. 1968
9. Hit Em with Your Blues
Και κάπως έτσι, χωρίς το αγαπημένο μας "Killing Fields" με το οποίο μας "χαστούκισαν" κατά την έναρξη του σετ τους ανοίγοντας για τους Guns N' Roses, περάσαμε στους κατά την άποψή μου χουλιγκάνους Sleaford Mods. Μια περίεργη μπάντα που φαινόταν εκτός τόπου στη συγκεκριμένη συναυλία. Ειλικρινά μου φάνηκαν σαν ένας τσαντισμένος τύπος με λίγο χιούμορ ο οποίος βρήκε έναν DJ και αποφάσισαν να γκρινιάζουν, ας πούμε, μελωδικά. Ωστόσο, ξεχωρίσα τα "Mork n Mindy" και "Tweet Tweet Tweeet" καθώς και τη διασκευή του "West End Girls" των Pet Shop Boys για το χαρακτηριστικό beat τους.
Και έτσι, ο ήλιος χάθηκε, τα φώτα άναψαν, ο χώρος γέμισε, οι ουρές στις μπύρες μεγάλωσαν κι άλλο και ο Lenny βγήκε στη σκηνή με το "Are You Gonna Go My Way". Δυνατό χαστούκι για να ξυπνήσουμε για τα καλά, αλλά τι θα ακολουθούσε άραγε; Είναι το πιο δυνατό κομμάτι του και το μεγαλύτερο του σουξέ και πήγε χαμένο μιας όλα τα χέρια ήταν ήδη ψηλά κρατόντας τα κινητά σε μια προσπάθεια να βιντεοσκοπήσουν την έναρξη αντί να χορεύουν! Μα γιατί; Για ένα κουνημένο video με χάλια ήχο; Ξαναβλέπω σήμερα τα video στο YouTube και ο κόσμος είναι στατικός! Δεν χορεύει κανείς! Αν είναι δυνατόν! Σοβαρευτείτε! Τι ακολούθησε τελικά; Ακολούθησε αναπάντεχα πολύ επικοινωνία με το κοινό, όλες του οι μεγάλες επιτυχίες αλλά όχι και το "Human", το οποίο θα έπρεπε να είναι κιόλας το πρώτο κομμάτι του encore ,βάσει των setlist στα προηγούμενα live της περιοδείας. Ο Lenny Krazvitz είναι rockstar με όλη τη σημασία της λέξης. Είναι κοντά στον κόσμο, έκανε ένα ποιοτικότατο show με τέλειο, κρυστάλλινο ήχο και εκτελέσεις μέγιστης ακρίβειας. Έχει στυλ, σεξαπίλ, φωνή αμετάβλητη κατά το πέρασμα του χρόνου και κομματάρες, χαρη στον φιλαράκο του τον Slash, βεβαίως βεβαίως ,που του έχει γράψει τα μισά απο αυτα όπως το αγαπημένο μου "Always on the Run". Ξεχωριστή παρουσία που έκλεψε την παράσταση και εισέπραξε το μεγαλύτερο χειροκρότημα ήταν η ντράμερ του, η Jas Kayser, με το απίστευτο αφρο μαλλί της. Setlist Are You Gonna Go My Way Minister of Rock 'n Roll TK421 I'm a Believer I Belong to You Stillness of Heart (w/ acoustic intro) Believe Fear Low Paralyzed The Chamber It Ain't Over 'Til It's Over Again Always on the Run American Woman (The Guess Who cover) Fly Away Encore: Let Love Rule Η διοργάνωση απο τη High Prioriy ήταν υποδειγματική με μοναδικο ομως μελανο σημειο τις τεράστιες ουρές στις μπύρες. Υπαρχουν λυσεις εν ετη 2024 για την γρηγοροτερη εξυπηρετηση του κοινου κατα τη διαδικασία της πληρωμης με χρηση προπληρωμενων βραχιολιων και app αλλα καμία διοργάνώτρια στην Ελλάδα δεν θελει να τις χρησιμοποιήσει μέχρι στιγμής. Καλό καλοκαίρι σε όλους και πολυ περισσότερο στον φιλό μου τον Θωμά Δασκαλάκη του πρακτορείου NDP photo agency για τις φωτογραφίες του Lenny Kravitz, καθως και στους The Last Internationale που μου χάρησαν υπέροχες εικόνες κατα την διάρκεια ολόκληρου του σετ τους.
