Lady Gaga - η συναυλία

Η lady τελικά είναι pop Ποπ, ήταν η λέξη που θα μπορούσε με απόλυτη ακρίβεια, να περιγράψει την ατμοσφαιρα στην πολυαναμενόμενη συναυλία της Lady Gaga στο Ο.Α.Κ.Α της Αθήνας, τόσο μουσικά όσο και αισθητικά. Το χρώμα ήταν κυρίαρχο και διάχυτο παντού, από τις τεράστιες οθόνες που εξασφάλιζαν σε όλους τους παρευρισκόμενους λεπτομερείς εικόνες από όλα τα σκηνικά δρώμενα, τα εντυπωσιακά φώτα, τις video art αναφορές, μέχρι και τα χορευτικά κοστούμια. Όλο τα σκηνικό, ντυμένο στα λευκά με επιρροές από Ελληνικά κυκλαδίτικα στοιχεία, αποτελούσε τον ιδανικό καμβά τόσο για τα χρώματα, όσο και για την παρουσίαση της Gaga, ως σύγχρονη Αφροδίτη της μήλου. Μετά την ομολογουμένως αξιοπρεπέστατη εμφάνιση του Alex Kavvadia που μέσα από το δικό του ιδιαίτερο μουσικό τρόπο κατάφερε με απόλυτη επιτυχία να προετοιμάσει το κοινό, η Lady έκανε την εμφάνιση της όσο glamourous ήταν δυνατόν. Το κοινό την υποδέχτηκε με ζητωκραυγές, οι οποίες στη συνέχεια γινόντουσαν εντονότατες καθώς η ίδια έστελνε φιλία και εξέφραζε τη χαρά της που βρισκόταν εδώ, χρησιμοποιώντας όσο το δυνατόν περισσότερες Ελληνικές  λέξεις μπορούσε. Στη συνέχεια η μουσική πλημμύρισε το χώρο με τον κόσμο να τραγουδάει μαζί της από το πρώτο κιόλας τραγούδι, προϊδεάζοντας πως η βραδιά θα είναι σίγουρα ενδιαφέρουσα. Καθώς οι επιτυχίες διαδεχόταν η μία την άλλη και το κλίμα γινόταν ολοένα και πιο θερμό, η Lady δεν έχασε την παραμικρή ευκαιρία να τονίσει τη σπουδαιότητα και τη συμβολή του Ελληνικού πολιτισμού σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, τόσο μέσα από τα λόγια της, όσο και από τις πράξεις της, με αποκορύφωμα τη στιγμή που τυλίχτηκε μέσα στα χρώματα της γαλανόλευκης. Επαναλαμβάνοντας διαρκώς τις λέξεις αγάπη, δημιουργικότητα, τέχνη και όνειρα, έκανε σαφές πως η ιδιαιτερότητα (σεξουαλικά και όχι μόνο) αποτελεί σημείο αναφοράς εξέλιξης και διεύρυνσης συνόρων και ορίων, συνιστώντας αδιαφορία για την επικριτική συμβατικότητα των γύρω. Ο βιρτουϊσμός στις εναλλαγές της φωνής της, τόσο όταν κυριολεκτικά χτυπιόταν στη ροκ εκδοχή του born this way, όσο και όταν έπαιξε στο κρυστάλλινο πιάνο τραγουδώντας χωρίς την παραμικρή άλλη βοήθεια, έκανε ξεκάθαρο το γεγονός ότι οι μουσικές της γνώσεις είναι το ίδιο μεγάλες με τη φήμη της. Σε ένα είδους εξομολόγησης προς το κοινό, η Lady δήλωσε με απόλυτη ειλικρίνεια πως πριν από αρκετά χρόνια είχε ένα όνειρο όπως όλοι μας και το έκανε πραγματικότητα, προτρέποντας το να μην εγκαταλείψει τα δικά του! “ Αφού ο Παρθενώνας κατάφερε να επιζήσει μέσα από το πέρασμα τόσων αιώνων, τότε σίγουρα μπορείτε και εσείς να επιβιώσετε”, ήταν τα λόγια με τα οποία επισφράγισε την πίστη και την αγάπη της για την Ελλάδα. Ολόκληρο το κοινό σηκώθηκε στον αέρα όταν ακούστηκε το Judas! Η Lady έκανε την εμφάνιση της με μια πράσινη κοντή περούκα και ένα σαδομαζοχιστικό μαύρο βινίλ body, τραγουδώντας με απίστευτη ροκ ένταση και επαναστατική διάθεση. Ενώ η ένταση βρισκόταν κυριολεκτικά στα κόκκινα, όταν το τραγούδι τελείωσε η Lady διάβασε ένα γράμμα που της δόθηκε από μια θαυμάστρια, όπου τα υπέροχα λόγια την έκαναν να δακρύσει και να ζητήσει από τη συγγραφέα να την επισκεφτεί στα καμαρίνια στο τέλος της συναυλίας! Στο τελικό μέρος της συναυλίας, η Lady άλλαξε ενδυμασία κυριολεκτικά μπροστά στα μάτια του κοινού (14 στο σύνολο), όπου με τη βοήθεια δυο συντελεστών μεταμορφώθηκε σε μια manga φιγούρα, τραγουδώντας bad romance και επαναφέροντας την ένταση και την ενέργεια στο κοινό. Όταν αυτό ολοκληρώθηκε, ολόκληρο το μπαλέτο της παρατάχθηκε γύρω της και αφού έμεινε ακίνητο για μερικά δευτερόλεπτα, άφηνε την αίσθηση ενός σύγχρονου fluo πίνακα. Ακολούθησε το applause, με το οποίο η συναυλία της έφτανε στον επίλογο της και όπου κυριολεκτικά σκηνή και κοινό έγιναν ένα. Ευχαριστώντας από καρδιάς το κοινό της, υποκλίθηκε μαζί με το μπαλέτο και τους μουσικούς της, με τη χαρακτηριστική μουσική ταπεινότητα, μη μπορώντας ωστόσο να συγκρατήσει τα δάκρυα στο πρόσωπο της. Αυτό που όμως μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πέρα από το γεγονός ότι η συναυλία της δεν ήταν sold out, παρά την τόσο έντονη διαφήμιση και προώθηση, είναι ότι ίσως περιμέναμε κάτι περισσότερο από τη Lady. Όχι ότι ο όγκος του εξοπλισμού που οι τεχνικοί συγκέντρωναν μετά την ολοκλήρωση της συναυλίας, δεν δικαιολογεί την τιμή του εισιτηρίου ή το επίπεδο της καλλιτέχνιδας. Απλά ίσως η μέχρι τώρα μουσική πορεία της, οι εκκεντρικές της εμφανίσεις και σαφέστατα τα μουσικά βραβεία που έχει στην κατοχή της, να ήταν από μόνα τους αρκετά για να περιμέναμε το κάτι παραπάνω. Εκείνη την υπερβολή, εκείνο που την κάνει να είναι διαφορετική και να ξεχωρίζει από οποιαδήποτε άλλο καλλιτέχνη του σήμερα. Ίσως οι προσδοκίες μας να ήταν πολύ πιο υψηλές από ότι θα έπρεπε, αλλά σαφέστατα μέσα σε δύο ώρες συναυλιακής Gaga εμπειρίας θεωρώ ότι κανένας από το παρευρισκόμενο κοινό κατά την αποχώρηση του δεν έφυγε 100% ικανοποιημένος από αυτό που “προσδοκούσε” να ζήσει. Σημασία πάντως έχει ότι η εμπειρία του να ζήσεις από κοντά ένα καλλιτέχνη οποιουδήποτε μουσικού ύφους, δεν πρόκειται ποτέ να συγκριθεί με μια συναυλία, ακόμη και εκείνη δεν σταθεί στο ύψος των απαιτήσεων του.