από Καλλιόπη Κατσιδονιώτη
Συντάκτης Θωμάς Σταματάκης
Πάνε πια δέκα χρόνια από τότε που ο Γιώργης Ξυλούρης συνάντησε τον Jim White κάπου στην μακρινή Μελβούρνη. Η συνάντηση αυτή έχει δώσει ως τώρα πέντε αλμπουμ1 με τελευταίο το The Forest in Me που κυκλοφόρησε τον περασμένο Απρίλιο σε παραγωγή του Guy Picciotto από την ετικέτα της Drag City.
Η προϊστορία του κρητικού λαουτιέρη και του αυστραλού ντράμερ/περκασιονίστα είναι λίγο πολύ γνωστή.
Ο πρώτος μαθητεύει στον θρύλο-πατέρα Ψαραντώνη, τον θείο Ψαρογιάννη, συνεχίζει με τους Ross Daily, τα αδέλφια του Λάμπη και Νίκη, τους σημαντικότερους κρητικούς λυράρηδες, αργότερα με τον παραγνωρισμένο Αχιλλέα Περσίδη, ενώ το '90 ιδρύει τους Xylouris Ensemble.
Ο δεύτερος ξεκίνησε με τους Happy Orphans και συνέχισε με τους Venom P. Stinge, τους Tren Brothers και τους Dirty Three που έφτιαξε μαζί με τους Warren Ellis και Mick Turner, ενώ παράλληλα συνεργάζεται με τους P J Harvey, Marisa Anderson, Nick Cave κ.α.
Την Τετάρτη και την Πέμπτη 6 και 7 Δεκεμβρίου, οι Xylouris White ξεκινούν από την Αθήνα και το Temple την ανά την Ευρώπη περιοδεία τους, με κύριο πιάτο το The Forest in Me αλλά και παλιότερα κομμάτια τους, με την Πέμπτη 7/12 να είναι ήδη sold out.
Στο ψητό τώρα, πολλοί θα έλεγαν πως οι Xylouris White θα έπρεπε να κάτσουν να κλωσήσουν τα αυγά τους, όντας ήδη τουλάχιστον καταξιωμένοι στον χώρο τους. Αμ δε, άφησαν το κλώσσημα για άλλους (όχι, δεν υπονοώ τους Rolling Stones ή την Lady Gaga ρε κακεντρεχή αναγνώστη). Η μουσική των Xylouris White ακόμη ψάχνεται, ψάχνεται να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα, μια συνομιλία διαφορετικών παραδόσεων και αντιθέσεων που υπερβαίνει κατά πολύ τον εντυπωσιασμό από την δεξιοτεχνία των δύο μουσικών.
O Ψαρογιώργης έχει το μικρόβιο του Χριστόφορου Νευράκη και – βέβαια - του Ψαραντώνη, δηλαδή ποτέ του δεν είδε την μουσική σαν κάτι κλειστό με καθορισμένο τελικό σκοπό και σαφή όρια. “Έχω στην πλάτη μου 45 χρόνια γεμάτα ξενύχτια, αλλά ανεβαίνω ανελλιπώς στη σκηνή. Μου αρέσει να παίζω, να ανακαλύπτω, να μελετάω συνέχεια, ακούω διαρκώς μουσικές πολλών ειδών και αυτό είναι που μου δίνει δύναμη και ενέργεια. Ο έρωτας για τη μουσική”2.
Στο The Forest in Me θα συναντήσουμε και κάτι καινούριο σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές των Xylouris White. Τα κομμάτια συρρικνώνονται χρονικά από τα 4:30 λεπτά κατά μέσο όρο στα περίπου 2:00 λεπτά, περιορίζοντας ίσως την δημιουργία του κλίματος, της ατμόσφαιρας που βιώσαμε στα προηγούμενα άλμπουμ. Στόχος αυτής της μείωσης προφανώς δεν είναι η επιδίωξη ραδιοφωνικών σουξέ, αλλά η χρήση των συνθέσεων του άλμπουμ ως σάουντρακ για ένα ντοκιμαντέρ/πειραματική ταινία της Rebecca Marshall. Η μείωση βέβαια μπορεί να οφείλεται και σε άλλους παράγοντες, όπως η γεωγραφική απόσταση που χωρίζει τους δυο μουσικούς και η οποία, στα χρόνια της πανδημίας, είχε δυσκολέψει τις συναντήσεις τους.
Από το άλμπουμ ξεχωρίζει το μεγαλύτερο χρονικά κομμάτι, δηλαδή το μουντό, πεντάλεπτο και με κρητική λύρα «Memories and Souvenirs» (το βιολί ίσως να είναι του Picciotto), το σκληρό λαϊκορόκ «Red Wine» και το «Long Doll», μια εισαγωγή στον διαλογισμό «αλά κρέτα». Η δική μου επιθυμία θα ήταν βέβαια ένα χρονικά μεγαλύτερο The Forest in Me.
1 2014: Goats
2016: Black Peak
2018: Mother
2019: The Sisypheans
2023: The Forest in Me
2 Γιώργης Ξυλούρης στην Νέα Κρήτη 23.10.22, https://www.neakriti.gr/politismos/1686646_giorgis-xyloyris-i-kriti-den-einai-opoy-katseis-na-balo-dyo-rakes-na-pioyme
Το The Forest in Me διατίθεται σε cd, LP και σε ψηφιακή μορφή.
Xylouris White @ Temple Athens, 6, 7/12/´23, Ιάκχου 13, Γκάζι
Εισιτήρια: από 20 ευρώ,
https://www.more.com/music/xylouris-white/?fbclid=IwAR2pcYENyLQCuddaE3dcncqwBU3fDppDzmKSZDrx1cH-6NP6gu6y-8eF0dM
Συντάκτης Θωμάς Σταματάκης
Πάνε πια δέκα χρόνια από τότε που ο Γιώργης Ξυλούρης συνάντησε τον Jim White κάπου στην μακρινή Μελβούρνη. Η συνάντηση αυτή έχει δώσει ως τώρα πέντε αλμπουμ1 με τελευταίο το The Forest in Me που κυκλοφόρησε τον περασμένο Απρίλιο σε παραγωγή του Guy Picciotto από την ετικέτα της Drag City.
Η προϊστορία του κρητικού λαουτιέρη και του αυστραλού ντράμερ/περκασιονίστα είναι λίγο πολύ γνωστή.
Ο πρώτος μαθητεύει στον θρύλο-πατέρα Ψαραντώνη, τον θείο Ψαρογιάννη, συνεχίζει με τους Ross Daily, τα αδέλφια του Λάμπη και Νίκη, τους σημαντικότερους κρητικούς λυράρηδες, αργότερα με τον παραγνωρισμένο Αχιλλέα Περσίδη, ενώ το '90 ιδρύει τους Xylouris Ensemble.
Ο δεύτερος ξεκίνησε με τους Happy Orphans και συνέχισε με τους Venom P. Stinge, τους Tren Brothers και τους Dirty Three που έφτιαξε μαζί με τους Warren Ellis και Mick Turner, ενώ παράλληλα συνεργάζεται με τους P J Harvey, Marisa Anderson, Nick Cave κ.α.
Την Τετάρτη και την Πέμπτη 6 και 7 Δεκεμβρίου, οι Xylouris White ξεκινούν από την Αθήνα και το Temple την ανά την Ευρώπη περιοδεία τους, με κύριο πιάτο το The Forest in Me αλλά και παλιότερα κομμάτια τους, με την Πέμπτη 7/12 να είναι ήδη sold out.
Στο ψητό τώρα, πολλοί θα έλεγαν πως οι Xylouris White θα έπρεπε να κάτσουν να κλωσήσουν τα αυγά τους, όντας ήδη τουλάχιστον καταξιωμένοι στον χώρο τους. Αμ δε, άφησαν το κλώσσημα για άλλους (όχι, δεν υπονοώ τους Rolling Stones ή την Lady Gaga ρε κακεντρεχή αναγνώστη). Η μουσική των Xylouris White ακόμη ψάχνεται, ψάχνεται να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα, μια συνομιλία διαφορετικών παραδόσεων και αντιθέσεων που υπερβαίνει κατά πολύ τον εντυπωσιασμό από την δεξιοτεχνία των δύο μουσικών.
O Ψαρογιώργης έχει το μικρόβιο του Χριστόφορου Νευράκη και – βέβαια - του Ψαραντώνη, δηλαδή ποτέ του δεν είδε την μουσική σαν κάτι κλειστό με καθορισμένο τελικό σκοπό και σαφή όρια. “Έχω στην πλάτη μου 45 χρόνια γεμάτα ξενύχτια, αλλά ανεβαίνω ανελλιπώς στη σκηνή. Μου αρέσει να παίζω, να ανακαλύπτω, να μελετάω συνέχεια, ακούω διαρκώς μουσικές πολλών ειδών και αυτό είναι που μου δίνει δύναμη και ενέργεια. Ο έρωτας για τη μουσική”2.
Στο The Forest in Me θα συναντήσουμε και κάτι καινούριο σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές των Xylouris White. Τα κομμάτια συρρικνώνονται χρονικά από τα 4:30 λεπτά κατά μέσο όρο στα περίπου 2:00 λεπτά, περιορίζοντας ίσως την δημιουργία του κλίματος, της ατμόσφαιρας που βιώσαμε στα προηγούμενα άλμπουμ. Στόχος αυτής της μείωσης προφανώς δεν είναι η επιδίωξη ραδιοφωνικών σουξέ, αλλά η χρήση των συνθέσεων του άλμπουμ ως σάουντρακ για ένα ντοκιμαντέρ/πειραματική ταινία της Rebecca Marshall. Η μείωση βέβαια μπορεί να οφείλεται και σε άλλους παράγοντες, όπως η γεωγραφική απόσταση που χωρίζει τους δυο μουσικούς και η οποία, στα χρόνια της πανδημίας, είχε δυσκολέψει τις συναντήσεις τους.
Από το άλμπουμ ξεχωρίζει το μεγαλύτερο χρονικά κομμάτι, δηλαδή το μουντό, πεντάλεπτο και με κρητική λύρα «Memories and Souvenirs» (το βιολί ίσως να είναι του Picciotto), το σκληρό λαϊκορόκ «Red Wine» και το «Long Doll», μια εισαγωγή στον διαλογισμό «αλά κρέτα». Η δική μου επιθυμία θα ήταν βέβαια ένα χρονικά μεγαλύτερο The Forest in Me.
1 2014: Goats
2016: Black Peak
2018: Mother
2019: The Sisypheans
2023: The Forest in Me
2 Γιώργης Ξυλούρης στην Νέα Κρήτη 23.10.22, https://www.neakriti.gr/politismos/1686646_giorgis-xyloyris-i-kriti-den-einai-opoy-katseis-na-balo-dyo-rakes-na-pioyme
Το The Forest in Me διατίθεται σε cd, LP και σε ψηφιακή μορφή.
Xylouris White @ Temple Athens, 6, 7/12/´23, Ιάκχου 13, Γκάζι
Εισιτήρια: από 20 ευρώ,
https://www.more.com/music/xylouris-white/?fbclid=IwAR2pcYENyLQCuddaE3dcncqwBU3fDppDzmKSZDrx1cH-6NP6gu6y-8eF0dM
