John Carpenter @ στο Piraeus 117 Academy, Παρασκευή 27 Μαΐου 2016

Τι καλύτερο όταν ακούς κινηματογραφική μουσική, να παρακολουθείς παράλληλα στην μεγάλη οθόνη τις αντίστοιχες ταινίες που παίχτηκαν. Αυτή την εμπειρία ζήσαμε, όσοι ήμασταν την Παρασκευή 27 Μαΐου στο Piraeus Academy.

Η τετραπλή οπτική του σκηνικού πίσω από την μπάντα, ο πολύ καλός φωτισμός και ο ήχος του χώρου, πρόσφεραν ένα ξεχωριστό θέαμα στους fan των ταινιών επιστημονικής φαντασίας και τρόμου του John Carpenter.

Το πρόγραμμα της συναυλίας περιλάμβανε ανάμεικτα, τα μουσικά θέματα των ταινιών του και κομμάτια από τους δίσκους του και έτσι εκτός από τους όποιους ακουστικά γνώριμους ήχους, αναγνώριζες την εναλλαγή και από το θέμα προβολής της «κινηματογραφικής οθόνης».

Με αυτόν τον τρόπο, ήταν σαν να παίζαμε κι εμείς από κάτω, σε μια virtual ταινία που γυριζόταν εκείνη την στιγμή. Όταν μας ξεκούραζε από τις φόβια σκηνές που παρακολουθούσαμε και άλλαζε το μουσικό σκηνικό με μουσικές από τα άλμπουμ του, η αίσθηση ήταν σαν τον ξάστερο ουρανό πριν την καταιγίδα: ξέραμε ότι κάποια στιγμή θα έρθει η κορύφωση της πλοκής, αλλά το πότε το γνώριζε μόνο ο Κάρπεντερ που υπέγραφε το «σενάριο».

Και ο κόσμος από κάτω, δεν περίμενε μόνο την δική του παρακίνηση για να δείξει τον ενθουσιασμό του, τον έδειχνε στο άκουσμα σχεδόν κάθε γνώριμης μουσικής.

Έπαιξαν τα μουσικά θέματα από τις ταινίες «Big Trouble in Little China» (1986) και«Εscape from New York» (1981) με πρωταγωνιστή τον Kurt Russell, του θρυλικού πλέον «Halloween» (1978), αλλά και του «In the Mouth of Madness» (1994) με τον Sam Neill.

Στο μουσικό θέμα του  «Assault on Precinct 13» (1976), απολαύσαμε ένα σολάρισμα της ηλεκτρικής κιθάρας, και στο «They Live» (1988) μας έβαλαν στο κλίμα φορώντας όλοι επί της σκηνής από ένα ζευγάρι μαύρα γυαλιά και παράλληλα στην οθόνη έπεφταν λέξεις όπως: OBEY, SUBMIT, MONEY IS YOUR GOD, CONSUME.

13313351_1274232029268738_1342482663_o

Μας στοίχειωσαν ακόμα τα θέματα από το  «The fog» (1980), με την πολύ νεαρή Jamie Lee Curtis, το «The Thing» (1982), αλλά και της «Christine» (1983), που προλογίζοντας την ο John Carpenter, μας συμβούλεψε να προσέξουμε κατά την έξοδο μας έπειτα στους δρόμους.

Στις μουσικές που ακούσαμε, ακόμα και στα νέα του κομμάτια που μας έπαιξαν από τα «Lost Theme», ήταν αισθητή η πατίνα των ‘80s, ιδιαίτερα στην χρήση των πλήκτρων (έπαιζε ο ίδιος αλλά και ο γιος του ο Cody), σήμα κατατεθέν του Κάρπεντερ. Η σύνθεση της υπόλοιπης μπάντας, με τις ηλεκτρικές κιθάρες, το μπάσο και τα ντραμς, έδιναν μια ζωντάνια στη μουσική με μια ροκ χροιά.

Στα κομμάτια, όπως τα Votrex  και το Virtual Survivor, ήταν ποιο εμφανής η εισχώρησης μιας νέας αισθητικής. Το υπόκωφο τέμπο της ηλεκτρικής κιθάρας και τα ντραμς πότε σε πρωταγωνιστικό ρόλο και πότε σε κομπάρσου, έμοιαζε σε στιγμές να ακούγαμε μια micro heavy rock συμφωνία. Μας ξάφνιασε επίσης ευχάριστα και με την μελαγχολικά σκοτεινή μεγάλη εισαγωγή του Purgatory.

Με τις εναλλαγές χρωμάτων πίσω στην οθόνη και επηρεασμένοι από τις προηγούμενες σκηνές, ίσως να φανταζόσουν τι άλλες θα μπορούσαν να προβάλλονται. Προσωπικά, στο Votrex, με το θαλασσί να αντικατοπτρίζεται από πίσω, θα ήθελα να παρακολουθούσα πλάνα από μια road movie.

Η συναυλία διήρκησε σχεδόν μιάμιση ώρα και σβήνοντας η οθόνη της σκηνής, ήταν σαν να τέλειωσε η ταινία που μόλις παρακολουθήσαμε και βγαίνοντας έπειτα έξω, θα μπορούσαμε να επεξεργαστούμε με την ησυχία μας αυτή την ιδιαίτερη ακουστική και οπτική εμπειρία μας.

περισσότερα από Maria Sarantou

ΑΦΙΕΡΩΜΑ – Villagers of Ioannina City

  Η μουσική όχι μόνο δεν γνωρίζει σύνορα, αλλά μπορεί να ενώσει...
διαβάστε περισσότερα