by Anna Stereopoulou
Και καθώς σερφάραμε σε κάποιο βόρειο τμήμα του ψηφιακού ωκεανού του Ήχου, ένα από τα κύματα μάς ξέβρασε στους πρόποδες του Σιδερένιου Όρους...
Ίσως η ιστορία μας να ξεκινά κάπως ομιχλωδώς, όμως τέτοια είναι τα τοπία κάθε μυθικού τόπου, χωριού ή ξέφωτου, και δη, Ιρλανδικού.
Πρόσφατη ανακάλυψη, λοιπόν, η μουσική του συγκροτήματος των Iron Mountain, με έδρα το Λίμερικ (Limerick) της Ιρλανδίας. Ο δίσκος «Unum» [«Ένα» (Λατινικά)] πρόκειται για το ντεμπούτο album των Iron Mountain, το οποίο το συγκρότημα πρωτοκυκλοφόρησε ως ανεξάρτητη παραγωγή και σε περιορισμένο αριθμό αντίτυπων, στις αρχές του 2015. Μέχρι που τον Απρίλιο του 2016, η Prophecy Productions επανακυκλοφορεί το album, με νέο εξώφυλλο, και πλέον και σε βινύλιο, ωστόσο, με την ίδια την μουσική ανέγγιχτη. «Μια γοητευτική παρουσίαση παιχνιδιάρικων μελωδιών, εφευρετικών μεταγραφών και πολλαπλών διαθέσεων», περιγράφει η Prophecy στην παρουσίαση του δίσκου στον ιστότοπό της.
Πώς περιγράφουν όμως τα ίδια τα μέλη, την μουσική τους; Έχουμε την τύχη και την τιμή να φιλοξενούμε στο Sinavlia.gr, τις σκέψεις του Ronan Ryan, φλαουτίστα των Iron Mountain.
«Μέρος της φιλοσοφίας του συγκροτήματος, από τότε κι όλας που ξεκινήσαμε να κάνουμε πρόβες συστηματικά, ήταν να ενώνουμε (με ωραίο τρόπο, ελπίζω) όργανα της κλασσικής ροκ, όπως η Ηλεκτρική Κιθάρα, το Ηλεκτρικό Μπάσο και τα Ντραμς, με ήχους που παράγονται από φυσικά όργανα και που συνήθως συνδέονται με την παραδοσιακή μουσική, όπως οι Uilleann Pipes (ιρλανδικός παραδοσιακός τύπος Γκάϊντας), τα Φλάουτα και τα μπάσα Whistle (ιρλανδικός παραδοσιακός τύπος Φλογέρας), που χρησιμοποιούμε κυρίως στην μουσική μας. Στο ντεμπούτο album μας, υπάρχει επίσης έντονος ο ήχος των Βιολιών, με πινελιές από Σαξόφωνο και Κλαρινέτο. Μεταξύ μας δεν υπάρχουν αυστηροί κανόνες, ωστόσο, η κοινή μας νοοτροπία και ευχή ήταν εξ αρχής, και παραμένει, να προσπαθούμε να δημιουργούμε μια μοναδική ακουστική εμπειρία στον ακροατή... καθώς επίσης και μουσική που να αρέσει σε εμάς τους ίδιους τόσο, απλά να παίζουμε όσο και να ερμηνεύουμε.»
[caption id="attachment_7320" align="aligncenter" width="800"]
IRON MOUNTAIN | live concert |photo by Robin Parmar[/caption]
Το album «Unum» είναι από τις δουλειές που προσφέρουν μια, όντως γοητευτική εισαγωγή, αλλά σύντομα -ευτυχώς- σε αρπάζει απ' τον ώμο και σε βάζει σε ένα "πλοίο" ή "αρμα" που δεν του αρέσουν οι μετριότητες. Η μουσική τους πρόκειται για μια ένωση Irish Folk, Post Rock, Kraut και Psychedelic, αλλά μόνο ποζεριές δεν θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει τις εναλλαγές, τα σολαρίσματα, το "πλέξιμο" των μελωδιών ή τους ποικίλους και syncopated ρυθμούς.
Οι εν λόγω μουσικοί δεν διστάζουν να τολμήσουν ασυνήθιστους συνδυασμούς, να εμπνευστούν από νέα ακούσματα ή, το πιο σημαντικό, να εμπιστευθούν το ένστικτό τους. Δεν γνωρίζω αν θα έχω την τύχη να τους παρακολουθήσω κάποια στιγμή ζωντανά, από μια μικρή γεύση όμως που μάς προσφέρει το video από την συναυλία τους στο Franciscan Friary (ερειπωμένο μοναστήρι του 1464, στο Limerick) και την παρουσίαση της σύνθεσής τους «Opium», το πρωταγωνιστικό στοιχείο που γεννιέται από την ερμηνεία τους και διαχέεται στην ατμόσφαιρα είναι η μυσταγωγία, συνδυασμένη όμως με ένταση και άνετη δυναμική.
Η ροή των κομματιών που ακούμε στο «Unum» σχηματίζει έναν πολύ ενδιαφέροντα διάλογο ή, αλλιώς, μια εξιστόριση ενός βουκολικού θρύλου, γεμάτο κώδικες και γρίφους για μυστικά περάσματα. Οι λάτρεις των ως άνω μουσικών ειδών, καλό είναι να μην προσδοκούν ένα συνηθισμένο άκουσμα, αλλά να υποδεχθούν έναν αυθεντικό ήχο με γρανάζια που γυρνάνε εμπνευσμένα από Jethro Tull, Ulver, Loretta McKennitt, Baroness ή ύμνους που δοξάζουν αρχαίες νύμφες, οδοιπόρους, βασιλιάδες, ντυμένους με σύγχρονες στολές και ζωντανά (ή, ενίοτε, σκονισμένα) ηχοχρώματα... Μουσικές τους επιρροές ακούνε σε ονόματα -από διαφορετικούς τόπους και χρόνους- όπως οι Pink Floyd, Sigur Ros, Godspeed, Tinariwen, Planxty, Hariprasad Chaurasia, Arthur Guinness, ενώ το ίδιο το συγκρότημα αποτελείται από τους Ronan Ryan (φλάουτα), Matt Bashford (uilleann pipes /whistles), Ray Murphy (drums), Damien Mullane (κιθάρες) και, Stephen Hughes (μπάσο).
[caption id="attachment_7321" align="aligncenter" width="1024"]
IRON MOUNTAIN | Unum | previous album cover 2015[/caption]
Η μουσική τους επιτυγχάνει σε μεγάλο βαθμό να μεταφέρει τους Ιρλανδικούς θρύλους και να ζωντανέψει εικόνες από το παρελθόν, ωστόσο, ο Ryan μάς αποκρυπτογραφεί κάποια από τα κλειδιά των Iron Mountain.
«Λάβαμε το όνομά μας από την Ιρλανδική παράδοση και συγκεκριμένα από την ιστορία των Τουάθα ντε Ντανάν ["τα παιδιά της θεάς Ντάνου" /'Tuatha Dé Danann'], οι οποίοι, σύμφωνα με τον θρύλο, επρόκειτο για θεότητες με υπερφυσικές δυνάμεις. Λέγεται πως είχαν εισβάλει στην Ιρλανδία και την κυρίευσαν πριν πάνω από 4.000 χρόνια, ενώ σε ένα από τα ποιήματα του "Βιβλίου των Εισβολών" ("Lebor Gabála Érenn" / 'The book of Invasions' / 1150 μ.Χ.) αναφέρεται πως οι Τουάθα ντε Ντανάν έφτασαν στην Ιρλανδία με ιπτάμενα πλοία που τα περιέβαλαν σκούρα σύννεφα και προσγειώθηκαν στο 'Sliabh an Iarainn' (Iron Mountain), στην κομητεία Leitrim (County Leitrim), όπου άπλωσαν το σκοτάδι για τρεις ολόκληρες ημέρες. Εφόσον, λοιπόν, ο όρος Iron Mountain έχει επίσης, μια προφανή σύγχρονη χροιά, θεωρήσαμε πως μάς ταιριάζει πολύ, μιας και η μουσική μας αποτελείται τόσο από παλιούς, όσο και από νέους ήχους.»
Ήχος, λοιπόν, φυσικός και ηλεκτρικός. Ποικιλία οργάνων, γεννήτριες, εφέ, synthesizer, κρουστά και το «Unum» ξεκινάει δυναμικά και μελωδικά με πρώτο track το «Bonfires». Δεύτερος σταθμός, το κομμάτι «Enthralldom» με μια πιο stoner /post-rock, ίσως εισαγωγή στα drums που μοιάζουν θολά και απομακρυσμένα. Σύντομα, το τοπίο καθαρίζει και ξεδιπλώνει μια άκρως ενδιαφέρουσα ενορχήστρωση, με την φλογέρα και την κιθάρα να ανταλλάσσουν μεταξύ τους την θεματική μελωδία, ώσπου οι uilleann pipes αλλάζουν την ροή και την εξελίσσουν, και η επαναφορά σηματοδοτείται με ένα καλπάζον μοτίβο που ανοίγει τον χορό. Ο επίλογος ηχεί μέσω της γκάϊντας που τραγουδάει σε παραδοσιακή κλίμακα και ένα επαναλαμβανόμενο chord progression που οδηγεί σε μια συλλογική κορύφωση και tacet... Το «Blitz» πρόκειται για ένα ιδιαίτερο κομμάτι σε 7/8, γεμάτο ορμή, αλλά και ένα ξεφάντωμα των σαξοφώνων που θαρρείς ότι βλέπεις την Laurie Anderson σε μια πιο Funk εκδοχή. Λίγο πριν το τέλος, η ατμόσφαιρα αλλάζει δραματικά. Ένα μελωδικό πέπλο φλογέρας μάς εισάγει στο τέταρτο κομμάτι «Powow» με τα drums να δημιουργούν μια πολύ ενδιαφέρουσα αντίθεση και, αργότερα, την φλογέρα να εμπλουτίζει το score με ρυθμικά μαρκαρίσματα και ένα ιδιαίτερο articulation. Το κομμάτι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένας διάλογος μεταξύ φυσικών και ηλεκτρικών οργάνων σε ατμόσφαιρα αρχικά, χαλαρή, μέχρι το πρώτο ξέσπασμα, με πρωταγωνιστή το κλαρινέτο, αλλά και τελικά την ένωση των δύο “άκρων”, τόσο σε αρμονικό όσο και ρυθμικό επίπεδο, και πλέκοντας έναν πολύπλοκο ρυθμό σε metal απόηχο. Η συνομιλία επαναπροσδιορίζεται από τα drums σε έναν γλυκό - άγριο συνδυασμό, και κυρίως μεταξύ βιολιού, whistle, και ηλεκτρικής κιθάρας, που σβήνουν την σύνθεση αρμονικά και με τελευταία “λέξη” την Ανάσα της φλογέρας... Η ίδια όμως επανέρχεται ως επιλογική επίκληση, στην αρχή του τελευταίου track, «Opium», εκεί όπου μια κέλτικη μορφή του Πετρολούκα Χαλκιά (χωρίς υπερβολές) εμφανίζεται στην φλογέρα (και ακόμη περισσότρο, αργότερα στην γκάϊντα!). Τα drums εισβάλλουν στο ξέφωτο και η επίδραση του “οπίου” προφανώς ξεκινά... Για την συνέχεια δεν χωρούν λέξεις... αφεθείτε ανελέητα στις αισθήσεις!..
[embed]
«Unum» από τους Iron Mountain Re-released on Prophecy Productions | April 1st, 2016 Style: Avant Rock, Doom, Experimental, Irish Folk Rock, Krautrock, Progressive Rock Audio - Info: BandCamp | FaceBook | SoundCloud | Twitter
IRON MOUNTAIN | live concert |photo by Robin Parmar[/caption]
Το album «Unum» είναι από τις δουλειές που προσφέρουν μια, όντως γοητευτική εισαγωγή, αλλά σύντομα -ευτυχώς- σε αρπάζει απ' τον ώμο και σε βάζει σε ένα "πλοίο" ή "αρμα" που δεν του αρέσουν οι μετριότητες. Η μουσική τους πρόκειται για μια ένωση Irish Folk, Post Rock, Kraut και Psychedelic, αλλά μόνο ποζεριές δεν θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει τις εναλλαγές, τα σολαρίσματα, το "πλέξιμο" των μελωδιών ή τους ποικίλους και syncopated ρυθμούς.
Οι εν λόγω μουσικοί δεν διστάζουν να τολμήσουν ασυνήθιστους συνδυασμούς, να εμπνευστούν από νέα ακούσματα ή, το πιο σημαντικό, να εμπιστευθούν το ένστικτό τους. Δεν γνωρίζω αν θα έχω την τύχη να τους παρακολουθήσω κάποια στιγμή ζωντανά, από μια μικρή γεύση όμως που μάς προσφέρει το video από την συναυλία τους στο Franciscan Friary (ερειπωμένο μοναστήρι του 1464, στο Limerick) και την παρουσίαση της σύνθεσής τους «Opium», το πρωταγωνιστικό στοιχείο που γεννιέται από την ερμηνεία τους και διαχέεται στην ατμόσφαιρα είναι η μυσταγωγία, συνδυασμένη όμως με ένταση και άνετη δυναμική.
Η ροή των κομματιών που ακούμε στο «Unum» σχηματίζει έναν πολύ ενδιαφέροντα διάλογο ή, αλλιώς, μια εξιστόριση ενός βουκολικού θρύλου, γεμάτο κώδικες και γρίφους για μυστικά περάσματα. Οι λάτρεις των ως άνω μουσικών ειδών, καλό είναι να μην προσδοκούν ένα συνηθισμένο άκουσμα, αλλά να υποδεχθούν έναν αυθεντικό ήχο με γρανάζια που γυρνάνε εμπνευσμένα από Jethro Tull, Ulver, Loretta McKennitt, Baroness ή ύμνους που δοξάζουν αρχαίες νύμφες, οδοιπόρους, βασιλιάδες, ντυμένους με σύγχρονες στολές και ζωντανά (ή, ενίοτε, σκονισμένα) ηχοχρώματα... Μουσικές τους επιρροές ακούνε σε ονόματα -από διαφορετικούς τόπους και χρόνους- όπως οι Pink Floyd, Sigur Ros, Godspeed, Tinariwen, Planxty, Hariprasad Chaurasia, Arthur Guinness, ενώ το ίδιο το συγκρότημα αποτελείται από τους Ronan Ryan (φλάουτα), Matt Bashford (uilleann pipes /whistles), Ray Murphy (drums), Damien Mullane (κιθάρες) και, Stephen Hughes (μπάσο).
[caption id="attachment_7321" align="aligncenter" width="1024"] IRON MOUNTAIN | Unum | previous album cover 2015[/caption]
Η μουσική τους επιτυγχάνει σε μεγάλο βαθμό να μεταφέρει τους Ιρλανδικούς θρύλους και να ζωντανέψει εικόνες από το παρελθόν, ωστόσο, ο Ryan μάς αποκρυπτογραφεί κάποια από τα κλειδιά των Iron Mountain.
«Λάβαμε το όνομά μας από την Ιρλανδική παράδοση και συγκεκριμένα από την ιστορία των Τουάθα ντε Ντανάν ["τα παιδιά της θεάς Ντάνου" /'Tuatha Dé Danann'], οι οποίοι, σύμφωνα με τον θρύλο, επρόκειτο για θεότητες με υπερφυσικές δυνάμεις. Λέγεται πως είχαν εισβάλει στην Ιρλανδία και την κυρίευσαν πριν πάνω από 4.000 χρόνια, ενώ σε ένα από τα ποιήματα του "Βιβλίου των Εισβολών" ("Lebor Gabála Érenn" / 'The book of Invasions' / 1150 μ.Χ.) αναφέρεται πως οι Τουάθα ντε Ντανάν έφτασαν στην Ιρλανδία με ιπτάμενα πλοία που τα περιέβαλαν σκούρα σύννεφα και προσγειώθηκαν στο 'Sliabh an Iarainn' (Iron Mountain), στην κομητεία Leitrim (County Leitrim), όπου άπλωσαν το σκοτάδι για τρεις ολόκληρες ημέρες. Εφόσον, λοιπόν, ο όρος Iron Mountain έχει επίσης, μια προφανή σύγχρονη χροιά, θεωρήσαμε πως μάς ταιριάζει πολύ, μιας και η μουσική μας αποτελείται τόσο από παλιούς, όσο και από νέους ήχους.»
Ήχος, λοιπόν, φυσικός και ηλεκτρικός. Ποικιλία οργάνων, γεννήτριες, εφέ, synthesizer, κρουστά και το «Unum» ξεκινάει δυναμικά και μελωδικά με πρώτο track το «Bonfires». Δεύτερος σταθμός, το κομμάτι «Enthralldom» με μια πιο stoner /post-rock, ίσως εισαγωγή στα drums που μοιάζουν θολά και απομακρυσμένα. Σύντομα, το τοπίο καθαρίζει και ξεδιπλώνει μια άκρως ενδιαφέρουσα ενορχήστρωση, με την φλογέρα και την κιθάρα να ανταλλάσσουν μεταξύ τους την θεματική μελωδία, ώσπου οι uilleann pipes αλλάζουν την ροή και την εξελίσσουν, και η επαναφορά σηματοδοτείται με ένα καλπάζον μοτίβο που ανοίγει τον χορό. Ο επίλογος ηχεί μέσω της γκάϊντας που τραγουδάει σε παραδοσιακή κλίμακα και ένα επαναλαμβανόμενο chord progression που οδηγεί σε μια συλλογική κορύφωση και tacet... Το «Blitz» πρόκειται για ένα ιδιαίτερο κομμάτι σε 7/8, γεμάτο ορμή, αλλά και ένα ξεφάντωμα των σαξοφώνων που θαρρείς ότι βλέπεις την Laurie Anderson σε μια πιο Funk εκδοχή. Λίγο πριν το τέλος, η ατμόσφαιρα αλλάζει δραματικά. Ένα μελωδικό πέπλο φλογέρας μάς εισάγει στο τέταρτο κομμάτι «Powow» με τα drums να δημιουργούν μια πολύ ενδιαφέρουσα αντίθεση και, αργότερα, την φλογέρα να εμπλουτίζει το score με ρυθμικά μαρκαρίσματα και ένα ιδιαίτερο articulation. Το κομμάτι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένας διάλογος μεταξύ φυσικών και ηλεκτρικών οργάνων σε ατμόσφαιρα αρχικά, χαλαρή, μέχρι το πρώτο ξέσπασμα, με πρωταγωνιστή το κλαρινέτο, αλλά και τελικά την ένωση των δύο “άκρων”, τόσο σε αρμονικό όσο και ρυθμικό επίπεδο, και πλέκοντας έναν πολύπλοκο ρυθμό σε metal απόηχο. Η συνομιλία επαναπροσδιορίζεται από τα drums σε έναν γλυκό - άγριο συνδυασμό, και κυρίως μεταξύ βιολιού, whistle, και ηλεκτρικής κιθάρας, που σβήνουν την σύνθεση αρμονικά και με τελευταία “λέξη” την Ανάσα της φλογέρας... Η ίδια όμως επανέρχεται ως επιλογική επίκληση, στην αρχή του τελευταίου track, «Opium», εκεί όπου μια κέλτικη μορφή του Πετρολούκα Χαλκιά (χωρίς υπερβολές) εμφανίζεται στην φλογέρα (και ακόμη περισσότρο, αργότερα στην γκάϊντα!). Τα drums εισβάλλουν στο ξέφωτο και η επίδραση του “οπίου” προφανώς ξεκινά... Για την συνέχεια δεν χωρούν λέξεις... αφεθείτε ανελέητα στις αισθήσεις!..
[embed]«Unum» από τους Iron Mountain Re-released on Prophecy Productions | April 1st, 2016 Style: Avant Rock, Doom, Experimental, Irish Folk Rock, Krautrock, Progressive Rock Audio - Info: BandCamp | FaceBook | SoundCloud | Twitter
