από Maria Lezgi
Από γιορτή σε γιορτή…
Το όνομα Αγγελάκας φέρει μια ιστορία, της μουσικής της ίδιας στην Ελλάδα και της προσωπικής πορείας του ως καλλιτέχνη. Το υπέροχο με αυτόν τον καλλιτέχνη είναι πως δεν σταματά να ανησυχεί πάνω στη μουσική, να ανατρέπει τον ίδιο του τον εαυτό και να εξελίσσεται πετώντας από πάνω του κάθε ίχνος παρελθόντος που θα μπορούσε να μετατρέπει σε σκουριά. Αυτό στα live πιστώνεται ως μια ενεργειακή βόμβα έτοιμη για έκρηξη σε κάθε τραγούδι.
Εξάλλου, όποιος δεν έχει δει σε ζωντανή εμφάνιση τον Γιάννη Αγγελάκα, δεν μπορεί να φανταστεί το δυναμισμό του.
Στις δύο συναυλίες την περασμένη Παρασκευή και Σάββατο, το ταίριασμά του με τους 100°C ήταν απολαυστικό. Ενέργεια, αυθορμητισμός, ένα πάρτυ μουσικής σαν αυτά που μας έχει συνηθίσει. Βέβαια κάθε εμφάνισή του είναι μια αφορμή να θυμηθούμε τις Τρύπες, τον Βραχνό προφήτη, τον Νίκο Βελιώτη και τον Ψαραντώνη. Αυτό που το Σάββατο απολαύσαμε ιδιαίτερα είναι πως η εποχή που ο Αγγελάκας έφερε στη μουσική του τη Νεάπολη, μοιάζει να έχει επιστρέψει με τους 100°c.
Την έναρξη έκαναν οι Τεφλόν, μια ανεξάρτητη μουσική μπάντα στον ευρύτερο χώρο του post rock, που χρησιμοποιεί τον ελληνικό στίχο.
