Exarsis: “Είμαστε στην καλύτερή μας φάση”

Με αφορμή την εμφάνιση των Exarsis στο An Club στις 16/3 για το release show του “New War Order” (2017), το sinavlia.gr βρέθηκε στα D Studios όπου κάνει πρόβα το συγκρότημα και συζήτησε με τον  Nick J. Tragakis (vocals) και τον Chris Poulos (bass, backing vocals) σχετικά με το νέο τους δίσκο, την Ελληνική σκηνή και τα σχέδια της μπάντας.

Καλησπέρα παιδιά και καλώς ήρθατε στο sinavlia.gr. Κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο ο νέος σας δίσκος “New War Order” (2017). Ποιο είναι το feedback που έχετε πάρει μέχρι στιγμής;

Chris Poulos: Ανά τους δίσκους υπάρχει ένα καλύτερο feedback. Κάθε φορά είναι και καλύτερο επειδή σε ξέρει περισσότερος κόσμος, έχουμε κάνει ένα tour παραπάνω, πάντα έχει γίνει κάτι καλύτερο… Να σου πω την αλήθεια, περιμένω περισσότερο θετικό feedback. Είναι αρκετά θετικό ήδη, αλλά έχω πολύ εμπιστοσύνη σ’ αυτό το άλμπουμ και πιστεύω ότι είναι δύσκολο να πάρει αυτό που πρέπει να πάρει απ’ το κοινό γιατί  ακούσματα και τώρα που όλοι κατεβάζουμε δίσκους, υπάρχει το ίντερνετ, υπάρχουν όλα αυτά ακούμε τους δίσκους λίγο πιο πρόχειρα. Δεν είναι όπως παλιά που αγόραζες το δίσκο και διάβαζες και τους στίχους και μπορεί να περνούσες ένα μήνα ακούγοντας μόνο αυτό το δίσκο. Πιστεύω αν υπήρχε δηλαδή χρόνος για περισσότερα ακούσματα (απ’ το κοινό) και να ασχοληθούν περισσότερο με το δίσκο θα υπήρχε πιστεύω πολύ μεγαλύτερη ανταπόκριση. Είμαστε ακόμα στην προώθηση, έχουμε το tour που έρχεται, έχουμε χρόνο ακόμα, έχω περισσότερες προσδοκίες.

Nick J. Tragakis: Τώρα έρχεται η περιοδεία με τους Nile και τους Terrorizer, οπότε θα μας μάθει και περισσότερος κόσμος και στην Ευρώπη. Μόλις παίξαμε τώρα στην Ελλάδα 5 dates κάτι που είχαμε πολύ καιρό να κάνουμε και έχουμε και το Αθηναϊκό show. Είμαστε ακόμα ούτε στη μέση της προώθησης, οπότε ο κύκλος αυτού του δίσκου δεν έχει ολοκληρωθεί σε καμία περίπτωση και όσο παίζουμε και όσο κυκλοφορέι το όνομα της μπάντας άλλο τόσο είναι και το feedback θετικό.

Είχε δημιουργηθεί κάποιο ζήτημα με το εξώφυλλο αν θυμάμαι καλά. Το είχατε γράψει στα social media ως “Ο δίσκος που προσπάθησαν να απαγορεύσουν”. Τι ακριβώς είχε γίνει;

Ν: Το εξώφυλλο απεικονίζει έναν ραββίνο ιερέα με το Ταλμούδ που είναι το ιερό βιβλίο των Ισραηλιτών, το οποίο στάζει αίμα. Τριγύρω του υπάρχουν διάφορα πράγματα τα οποία συμβολίζουν πράγματα σχετικά με το δίσκο π.χ. μια νεκροφόρα, ο ουρανός βρίσκεται σε μια μπόρα θα μπορούσες να πεις, κατεβαίνουν εξωγηίνοι, όλα αυτά τα πράγματα, μια καταστροφή και ουσιαστικά το μήνυμα, κυρίως της φιγούρας, είναι ότι οι θρησκείες αυτό ουσιαστικά που κάνουν είναι να διαχωρίζουν τον κόσμο παρότι διδάσκουν το αντίθετο εδώ και χιλιάδες χρόνια να χύνεται αίμα στο όνομα των θρησκειών και των θεοτήτων. Βασικό μας έρεισμα γι αυτό ήταν οι συρράξεις μεταξύ Παλαιστίνης και Ισραήλ εξού και το πρώτο κανονικό κομμάτι του δίσκου “Twisted Logic” εξού και το εξώφυλλο. Υπήρχε ήδη μια πρώτη αρνητική αντίδραση, είχε διστάσει ο άνθρωπος που έφτιαξε το εξώφυλλο, αλλά του εξηγήσαμε τι σκεφτόμαστε, τι θέλαμε να κάνουμε και ότι θα βγάλουμε ένα statement να πούμε ότι “ξερετε παιδιά εμείς αυτό εννοούμε με το εξώφυλλο” δεν είναι τίποτα περίεργο.

C: Δεν είναι ότι ήταν κάτι προκαθορισμένο, για να δημιουργηθούν παρεξηγήσεις. Ως στάση η μπάντα είναι ξεκάθαρη στο τι πιστεύει. Ο κόσμος λέει για να πει, θέλουν να χουνε κάτι να ασχολούνται, είναι μ*λακίες τώρα όλα αυτά. Και γενικά πρέπει να είσαι πολύ πιτσιρικάς και ανώριμος για να μπλέκεις με τα πολιτικά , αριστερά-δεξιά και να σε τρώει ο κ*λος σου για να κατηγορήσεις. Είναι λίγο πιστεύω ανώριμη στάση και όταν προέκυψε και ήταν μεγάλη, πήραμε μια official θέση, ξεκαθαρίσαμε τη θέση μας.

Ν: Δεν έχουμε να πούμε κάτι παραπάνω γύρω απ’ αυτό, τα είπαμε όλα εκεί.

Είχατε ηχογραφήσει το “All Guns Blazing” των Judas Priest για τη συλλογή του Metal Hammer. Έχετε κάποιο πλάνο να ηχογραφήσετε κάποια άλλα covers στο μέλλον;

Ν: Σε κάθε δίσκο ηχογραφούμε covers, δύο, για τις Ιαπωνικές εκδόσεις κυρίως. Το “All Guns Blazing” ήταν μια ιδιάζουσα περίπτωση λόγω της συλλογής του Hammer που είχε να κάνει με τους Judas Priest και είναι μάλιστα και bonus track στην έκδοση του “New War Order” τη βινυλιακή που κυκλοφορεί εδώ και λίγο καιρό, γιατί στο εξωτερικό δεν την έχουν αυτή τη διασκευή.

C: Είχε κυκλοφορήσει μόνο σε εκείνο το CD και ήταν το μόνο που δεν είχε συμπεριληφθεί σε κυκλοφορία μας, γιατί τις διασκευές που κάνουμε για τα Ιαπωνικά, όποιος έχει τα CD, τις έχει. Τώρα αν κάποιος ήθελε κι αυτό, δεν υπήρχε πουθενά.

Ν: Είναι μια πολύ καλή περίπτωση η κυκλοφορία αυτού του βινυλίου, οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να το αφήσουμε έτσι, θέλαμε να βάλουμε κάτι έξτρα όποτε πιστεύουμε ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για το “All Guns Blazing”.

Θα εμφανιστείτε στην Αθήνα, στο An, στις 16/3 (σ.σ. η αρχική ημερομηνία ήταν στις 17/3 αλλά μετατέθηκε πίσω όπως με ενημέρωσε εκείνη την ώρα η μπάντα). Τι μπορούμε να περιμένουμε απ’ την εμφάνισή σας;

Ν: Έχουμε τρια χρόνια να παίξουμε headline στην Αθήνα. Η προηγούμενη φορά ήταν στο release show του προηγούμενού μας άλμπουμ “The Human Project” (2015) πάλι στο An. Εκεί ήταν η πρώτη, δική μου, φορά που παίξαμε headline με τη μπάντα, πάνω από μια ώρα και αυτό θα γίνει και τώρα. Φυσικά θα παρουσιάσουμε κομμάτια απ’ όλη τη δισκογραφία της μπάντας. Τραγούδια κυρίως απ’ το “New War Order” και όχι μόνο, και πιστεύω ότι όποιος έρθει θα δει τους Exarsis στην καλύτερή τους φάση, εξαιρετικές μπάντες από κάτω να προλογίζουν το live και όποιος θέλει να ζήσει μια Thrash Metal συναυλία στην Αθήνα απ’ αυτές που σπάνια πλέον γίνονται, αυτή είναι μια μοναδική θα έλεγα ευκαιρία.

Θα φέρετε guests στη σκηνή όπως είχε γίνει στο release show του “The Human Project”;

Ν: Δε νομίζω. Αυτή τη φορά πιστεύω θα στηριχτούμε στο lineup έτσι όπως είναι.

Έχετε ταξιδέψει πολλές φορές στο εξωτερικό σαν μπάντα. Υπάρχει κάποια ιδιαίτερη ανάμνηση που θα θέλατε να μοιραστείτε ή κάποια στιγμή που ξεχώρισε;

N: Αυτή θα είναι τώρα η τέταρτη μας περιοδεία. Έχουμε κάνει και μια Ελληνική πριν από λίγο καιρό, αυτό που κρατάμε είναι ότι, εγώ τουλάχιστον, και δεν είναι μια συγκεκριμένη ανάμνηση, είναι το γενικό συναίσθημα το οποίο είναι ότι η μπάντα είναι δεμένη και στηρίζει ο ένας τον άλλο και όλοι μαζί είμαστε μια ομάδα και κάθε live το βλέπουμε ξεχωριστά και ως ο επόμενος αγώνας κάθε μέρα, ταξιδεύουμε, παίζουμε, ξεκουραζόμαστε μπαμ μπαμ μπαμ κάθε μέρα, μέρα παρά μέρα, ο,τι είναι στο πρόγραμμα και αυτό είναι που κρατάω, ότι έχουμε το attitude ώστε να κάνουμε τις περιοδείες και τις συναυλίες όσο καλύτερα γίνεται και ξέρω και το βλέπω ότι η μπάντα είναι καλύτερη και από live σε live και από περιοδεία σε περιοδεία, οπότε γι αυτό ανυπομονώ γι αυτή την περιοδεία που θα είναι η σημαντικότερη που έχουμε κάνει μέχρι στιγμής. Είναι πολλά τα dates και με σπουδαίες μπάντες και φυσικά περιμένω πως και πως αυτές τις αναμνήσεις που έρχονται μαζί.

C: Αν θες κάποια συγκεκριμένη ιστορία δεν υπάρχει. Αν μας βάλεις όλους μαζί σ’ ένα αυτοκίνητο, όσες φορές κι αν έχουμε πάει tour, ακόμη και στο Ελληνικό, μέσα σε μια μέρα γίνονται 100 πράγματα που αν στα πω θα τρελαθείς, αλλά δεν έρχονται τώρα. Δηλαδή αν μου πεις “σκέψου” δεν μου έρχονται. Αλλά αυτή η μπάντα σκέψου είναι μονίμως μια ιστορία τρελή μόνη της. Υπάρχουν μόνο απρόοπτα, δεν φαντάζεσαι. Δεν μου έρχεται κάτι συγκεκριμένο να σου πω.

Ν: Αρκεί να σου πω ότι στην προηγούμενη Ευρωπαϊκή περιοδεία, με Artillery και Onslaught που ήμασταν μαζί με τους φίλους μας τους Chronosphere, ήμασταν σε ένα εννιαθέσιο βανάκι 9 άτομα με όλο τον εξοπλισμό και όλα τα πράγματα, φαντάσου πως ήμασταν, και πηγαίναμε από πόλη σε πόλη, πολύ μεγάλες αποστάσεις και κοιμόμασταν εκεί.

C: Φαντάσου πηγαίναμε σε πάρκινγκ, κοιμόμασταν καθιστοί, έτσι όπως οδηγάς δηλαδή, μη φανταστείς βαν/camper δηλαδή με κρεβάτια όπως συνήθως ταξιδεύουμε, είπαμε για μια φορά, αφού θα πάμε που θα πάμε, ας το κάνουμε έτσι, σε βαν στριμωχτά 9 άτομα. Κοιμόμασταν ο ένας πάνω στον άλλο, τώρα το βράδυ να βλέπεις χνώτα στα τζάμια, αστυνομία να έρχεται, μας χτύπαγε τα τζάμια και μας ρωτούσε “τι κάνετε εκεί πέρα” και τέτοια. Από μόνο του όλο αυτό σαν εμπειρία, σκέψου εννιά άτομα χαβαλέδες τι μπορεί να γινότανε στο δρόμο μέσα σε μια μέρα.

Ν: Αυτό από μόνο του είναι μια καλή ιστορία πιστεύω.

Πίσω στο “New War Order”, άλλαξε κάτι στο πως προσεγγίσατε το καινούργιο υλικό σε σχέση με τους παλαιότερους δίσκους;

C: Περισσότερη ποικιλία θα έλεγα. Μας θεωρώ ακόμα μια old school Thrash Metal μπάντα. Τι θεωρώ ότι άλλαξε; Ο δίσκος είναι πιο metal, απ’ την άποψη του ότι θα βρεις πιο Heavy Metal στιγμές, αλλά θα σου θυμίσουν heavy metal μπάντες οι οποίες thrashίζανε ή πιο Death Metal  στιγμές, να θυμίζουν death metal μπάντες οι οποίες thrashίζουνε, το ίδιο και με Black Metal. Έχει στοιχεία από όλα τα είδη του metal, από όλο το φάσμα, είναι πιο ανοιχτόμυαλο αλλά ακόμα μέσα στα πλαίσια του thrash και νομίζω ότι υπάρχει ποικιλία απ’ αυτή την άποψη. Μπορεί να μη βρεις ένα αργό κομμάτι, αλλά στις ταχύτητες κτλ είναι ένας extreme metal δίσκος. Δεν είναι ο δίσκος που θα χαρακτήριζα ότι είναι ο old school thrash metal δίσκος μας. Είναι ένας metal δίσκος. Έτσι κι αλλιώς οι περισσότερες metal μπάντες βασίζονται στη thrash τεχνοτροπία στα riffs κτλ. Οπότε πιστεύω ότι είναι ο πιο metal δίσκος μας. Είναι λίγο πιο μελωδικός, ένα σκαλί παραπάνω. Προσέξαμε λίγο παραπάνω τις κιθάρες και τις φωνητικές γραμμές.

Σχετικά με την Ελληνική σκηνή, πιστεύετε ότι χρειάζεται κάπου βελτίωση; Πώς είναι τα πράγματα;

C: Χρειάζεται. Κατ αρχάς να πεθάνουν όλοι όσοι είναι πάνω από 30 χρονών. Όλοι αυτοί δηλαδή που ήταν τη δεκαετία του ’90 και κάνανε τις μπάντες που ξεκινάγαν εδώ και τις γράφανε και τις σνομπάρανε. Μπάντες όπως οι Rotting Christ και όλοι όσοι πήγαν έξω και κάνανε καριέρα, φάγανε σνομπαρία εδώ γιατί είμαστε Έλληνες και θέλουμε να πεθάνει η κατσίκα του γείτονα. Οπότε βγήκαν έξω, τα καταφέρανε και όταν επιστρέψαν εδώ όντας ήδη μεγάλες μπάντες κάνανε καριέρα και καθιερωθήκανε. Πιστεύω ότι όσοι μεγαλώσανε παλιά και έχουν άλλες αρχές και άλλα μυαλά κρατάνε ένα βήμα τη σκηνή πίσω. Δεν είναι τυχαίο ότι  σε όσες συναυλίες πας από τα πιο underground ή μικρά συγκροτήματα ή ελληνικά συγκροτήματα οι περισσότεροι από κάτω είναι πιο μικροί σε ηλικίες. Το θέμα είναι σε αυτούς που είναι στις μικρότερες ηλικίες ποιοι απ’ αυτούς θα μείνουν, γιατί το metal είναι ένα χόμπι ψιλοπερίεργο, υπάρχουν αυτοί που δεν θα βρουν γκόμενα και θα φύγουν, υπάρχουν αυτοί που δεν το νιώθουν και τόσο και το κάνουν για να δειχτούν στους φίλους τους “κοίτα εδώ μαλλιά και τέτοια”, αυτοί που και καλά ωριμάζουνε. Πιστεύω ότι το μέλλον τις ελληνικής σκηνής βρίσκεται στις μικρότερες γενιές. Οι παλιοί είναι πιο κλειστόμυαλοι και με τον καιρό θα τους κερδίσουμε.

Ν: Υπάρχουν και άνθρωποι που μας στηρίζουν και είναι μεγαλύτεροι σε ηλικία, αλλά είναι και αυτοί που περιέγραψε ο Χρήστος. Είναι γενικά η νοοτροπία του Έλληνα τέτοια, είμαστε ζηλιάρηδες. Μπάντες υπάρχουν εξαιρετικές, και μπάντες οι οποίες έχουν καλές βάσεις θέλουν ακόμα δουλειά σε πολλά πράγματα όπως η προφορά, οι παραγωγές..

C: Αυτά υπήρχαν πάντα, αλλά είμαστε καλύτερα σε σχέση με τη δεκαετία του ’90. Μπορεί να ακούσεις τις Ελληνικές μπάντες και να μην πάρεις χαμπάρι ότι είναι απ’ την Ελλαδα.

Ν: Το επίπεδο έχει ανέβει πάρα πάρα πολύ αλλά είμαστε ακόμα στη μέση, αν θέλουμε να γίνουμε σπουδαία χώρα όπως είναι η Σουηδία και η Αγγλία και η Αμερική, έχουμε πολύ δρόμο ακόμα.

C: Δηλαδή σε μια εταιρία αν πάει ένα CD από Σουηδική μπάντα θα δώσουν μεγαλύτερη προσοχή από το αν πάει μια Ελληνική. Ακόμα είμαστε στη διαδικασία που πρέπει να πείσουμε τις εταιρίες και τον κόσμο έξω και νομίζω ότι πάει πολύ καλά, είναι ανοδική η πορεία.

Ν: Γι αυτό και οι ελληνικές μπάντες οφείλουν να δουλεύουνε, εννοείται πάρα πάρα πολύ τις δουλειές τους, αλλά και να τις προωθούν όσο περισσότερο γίνεται, να κάνουνε live και άμα μπορούν να βγουν έξω να τις προωθήσουν είναι πάρα πολύ σημαντικό.Και θυσίες πάνω απ’ όλα, εμάς δεν μας χαρίστηκε τίποτα και κάνουμε θυσίες κάθε μέρα.

C: Είναι θέμα προτεραιοτήτων, αυτοί που θα μείνουν είναι αυτοί που δουλέψανε.

Ποιά είναι η γνώμη σας για τα μοντέρνα streaming services όπως το Spotify, το Pandora και τα social media σχετικά με τη μουσική;

Ν: Πιστεύω ότι αυτό το θέμα με τη μουσική βιομηχανία, είναι ακόμα σε πολύ κομβική φάση, γιατί πολύς κόσμος ακόμα περιμένει να δει τα πράγματα με βάση το παλιό μοντέλο που υπήρχε, τα physical sales κι όλα αυτά και υπάρχει μια νέα γενιά, κάποια όχι τόσο νέα γενιά, αυτό το πράγμα δεν είναι καινούργιο, η οποία βασίζει την οπτική της στην ψηφιακή μορφή, στο download, στο streaming στο YouTube. Υπάρχει μια σύγκρουση αυτών των δυο πραγμάτων, αυτών των δυο καταστάσεων. Οπότε κάποιοι γκρινιάζουν, κάποιοι λένε “παιδιά δεν είναι τόσο χάλια τα πράγματα”. Οι μπάντες όμως ζορίζονται πάρα πάρα πολύ, γιατί κακά τα ψέμματα τα λεφτά βγαίνουν απ’ τα physical sales, απ’ τα CD, απ’ τα μπλουζάκια, από τα βινύλια, απ’ τις συναυλίες και όχι απ’ τα streaming services και πιστεύω πρέπει να τριφτεί η μουσική βιομηχανία και βάζω μέσα mainstream, νεότερες μπάντες, underground, απ’ τη μικρότερη μέχρι τη μεγαλύτερη, να τριφτούν πάρα πολύ σε αυτό και οι οπαδοί μαζί, ώστε να βγει κάτι θετικό, κάτι κερδοφόρο από τα streaming services σε 15-20 χρόνια.

C: Γενικά είναι κάτι καλό το ότι κάποιος μπορεί να ακούσει τη μουσική σου, να διαφημιστείς λίγο δωρεάν, αλλά όταν οι εταιρείες δεν μπορούν να επενδύσουν πάνω σου, δηλαδή η εταιρεία είναι σκεπτική να χαλάσει ένα σωρό λεφτά για μια νέα μπάντα όταν μπορεί να πάρει μια παλία, να της κάνει ένα reunion ή να πάρει μια παλιά που δεν έχει διαλύσει ας πούμε και να προωθηθεί πολύ πιο εύκολα. Αυτοί που ακούγανε μουσική στα 16 τους έχουν δεθεί περισσότερο με αυτούς τους δίσκους, τους παλιούς. Είναι αυτό που σου είπα και πριν, απ’ τη στιγμή που ο καθένας μπορεί να ακούσει 100 full length album στο YouTube, δεν μπορεί να του μείνει κάτι. Δηλαδή ακόμα κι εγώ που γουστάρω και την ψάχνω με τη thrash το underground κι αυτά, δεν προλαβαίνω να απορροφήσω τους δίσκους όπως παλιά. Παλιά θα έπαιρνα ένα δίσκο, μετά θα μάζευα λεφτά για να πάρω έναν επόμενο και αυτόν θα τον είχα ακούσει 100 φορές…

Ν: Για ένα μήνα είχες το βιβλιαράκι, διάβαζες μάθαινες τα πάντα…

C: Το βίωνες, έμπαινε στη ζωή σου θες δε θες. Τώρα να βγάλεις ένα δίσκο, πώς θα πάει στο δωμάτιο του άλλου να τον ακούσει και να του αφιερώσει το χρόνο που πρέπει; Πρέπει να μπει μια εταιρεία, η εταιρεία δεν θα ποντάρει πάνω σου γιατί θα βρει χρήματα απ’ την άλλη τη μπάντα, δεν θα χρειάζεται να σε χτίσει. Έχει μια ήδη χτισμένη, σπρώχνει λίγο και τέλος. Έχει πέσει και το θέμα μουσικής βιομηχανίας. Παλιά έπαιρνες κι ένα Metal Hammer ή ένα οποιοδήποτε περιοδικό και υπήρχαν μέσα οι διαφημίσεις, μάθαινες τις μπάντες τις οποίες σπρώχνανε οι εταιρίες. Τλωρα δεν υπάρχουν οι εταιρείες, οι μπάντες σπρώχνονται μόνες τους.

Ν: Επίσης σε συνάρτηση μ’ αυτό που είπα, σε 10-15 χρόνια θα είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα, σκέψου ότι θα έχουν φύγει οι πολύ μεγάλες μπάντες και έτσι η οπτική και των εταιριών και των οπαδών και των media θα είναι πολύ διαφορετική απέναντι στο metal.

C: Εκτός αν πηγαίνουν ακόμα να βλέπουν ολογράμματα στα live και τέτοια…

Ν: … το οποίο είναι ακραίο. Φαντάσου ένα heavy metal χωρίς MaidenMetallicaJudas Priest. Υπάρχουν ναι μεν μπάντες οι οποίες είναι headliners σε φεστιβαλ (και είναι ) νεότερες. Δεν είναι πάρα πολλές. Είναι κομβική περίοδος και για το metal αυτό καθαυτό, όχι μόνο για τη μουσική βιομηχανία, γιατί είναι η αλλαγή των καιρών και είναι οι μπάντες που γερνάνε και πεθαίνουν, κάθε μήνα κάποιος πεθαίνει ας πούμε και δεν ξέρω μια μπάντα στην εποχή μας, που λειτουργεί τώρα, όπως οι Exarsis, δεν ξέρω πως θα αντιμετωπιστούν σε 15-20 χρόνια μετά απ’ αυτή την κατάσταση. Δεν ξέρω, θα δείξει, αυτό που έχει σημασία είναι να κάνουμε αυτό που πρέπει και να παλεύουμε κάθε μέρα, δουλεύουμε σκληρά, δεν υπάρχει τίποτα.

Αυτά από εμένα, θα θέλατε να αφήσετε κάποιο μήνυμα για τους αναγνώστες του site;

Ν: Ευχαριστούμε πάρα πολύ για τη στήριξη και φυσικά σας περιμένουμε όλους στο live το Μάρτιο στο An Club. Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη, για το ενδιαφέρον για τα πάντα.

 

Φωτογραφίες: Θανάσης Μαϊκούσης

 

 

περισσότερα από George Haniotakis

Maxi Nil (Jaded Star):”Για να ψηθείς και να γίνεις καλύτερος/η performer πρέπει να γράψεις χιλιόμετρα πάνω στο σανίδι. ΔΕΝ γίνεται αλλιώς!”

Με αφορμή την επερχόμενη εμφάνιση των Jaded Star στις 23/12 στο Temple Athens το sinavlia.gr είχε την ευκαιρία...
διαβάστε περισσότερα