by Pelagia Vouidaski
Ανταπόκριση: Βογιατζής Θεμιστοκλής
Μετά από τη περσινή αναβολή του live τους και για δεύτερη φορά στην Ελλάδα, την 9/7/2016 είχαμε την ευκαιρία να ζήσουμε το show, της μπάντας που έχει κολλήσει στο ηχοσύστημα μας κοντά σχεδόν ένα χρόνο, με την τελευταία τους κυκλοφορία, το ZIPPER DOWN, άλμπουμ γεμάτο θησαυρούς, που κάθε φορά που το ακούς γίνεται καλύτερο. Οι EODM γράφουν χρόνια μουσικής πορείας, απ’ όταν δημιουργήθηκαν το 1998 και ακόμη περισσότερα χρόνια φιλίας (από τα σχολικά χρόνια) του Josh Homme με τον Jesse Hughes , πίσω εκεί στο Palm Desert της California, και έχουν στο ενεργητικό τους τέσσερα δυνατά άλμπουμ.
To venue του Academy δεν κατάφερε να γεμίσει, κάτι που συντρέχουν πολύ λόγοι για να συμβεί κ ένας από αυτούς είναι ότι οι EODM, δυστυχώς δεν είναι η δημοφιλέστερη μπάντα στη χώρα μας, αλλά who cares, αυτοί χάνουν κ θα έχουμε χώρο να κουνηθούμε καλύτερα.
Η ώρα είναι 21:30, στη σκηνή επικρατεί το πορτοκαλί χρώμα και κάτω από groovy ήχους εμφανίζονται οι EODM με τον frontman Jesse Hughes να μοιράζει τα φιλιά του και την αγάπη του στο κοινό κ αφού τελειώνει το γνωστό εισαγωγικό σώου του μας βάζουν για τα καλά στον ηλεκτρισμένο κόσμο τους με το “I only want you”, όπως έκαναν και με τη μουσική κοινότητα το 2004 όταν το κομμάτι άνοιγε το πρώτο τους άλμπουμ “Peace, Love, Death Metal”. Συνεχίζουν με το εξαιρετικό “The Reverend” για να μας δώσουν να καταλάβουμε καλά ότι ήρθαν για να τα σπάσουν. Ο Jesse δε σταματάει να δίνει τον παλμό πάνω και κάτω από τη σκηνή και μέσα σ΄ ένα Rock n’ Roll παραλήρημα χορεύει, ιδρώνει, διασκεδάζει, χαλβαδιάζει τις κοπελιές που έχει μπροστά του, δε ξεχνά να δηλώνει τον έρωτα του προς τον κιθαρίστα της μπάντας Dave Catching και προλογίζει το κάθε κομμάτι με το δικό του μοναδικό τρόπο που τον καθιστά ως τον απόλυτο Rock N’ Roll Preacher!
Όλη η μπάντα μας έδειξε εξ αρχής την πολύ καλή της διάθεση, στη πορεία φάνηκε και η μεγάλη διάθεση τους για χαβαλέ και είχαν συνεχή επαφή με το κοινό τους. Ο Dave Catching έδειξε την αγάπη που έχει για τις Flying-V κιθάρες, καθώς κ πως μοιάζει ένας Hip-Hop Santa Claus με τη μακριά γενειάδα του και το μαντήλι που έβαλε στο κεφάλι του για τον ιδρώτα. Ο Matt Mc Junkins εκτελεί άψογα τα ρυθμικά μέρη με το μπάσο του, γουστάρει, αστειεύεται και μοιράζει τις πένες του στο κοινό μετά από κάθε τραγούδι, παρέα με τον Jorma Vic στα τύμπανα, που τίμησε τις Punk Rock καταβολές του, σφυροκοπώντας το λυτό drum set του, όπως ακριβώς θα έπρεπε να κάνει ο drummer των EODM. Στη σκηνή επίσης ανεβοκατεβαίνει ο Eden Galindo και αναλαμβάνει χρέη δεύτερης κιθάρας κάθε φορά που ο Jesse θέλει να το ρίξει λίγο παραπάνω στο χορό, να δώσει πάθος στα τραγούδια του και να γλυκοκοιτάξει τα κορίτσια, ο οποίος κάπου στο encore μας χαιρέτησε ως το καλό του μισό (κατά το ½ καρντάση ο παλίκαρος).
Καθ’ όλο το set ακούγονται κομμάτια, από το Zipper Down, που έχουμε λατρέψει, “Complexity”, “Silverlake (K.S.O.F.M.)”,”Oh Girl”,”I Love You All The Time” καθώς και τα “Whorehoppin’ (Shit,Goddamn),”Now I’m a Fool”,”Wannabe in L.A” από τις παλιότερες κυκλοφορίες τους, ενώ ο κόσμος δείχνει να έχει ιδιαίτερη συμπάθεια για το “Save a Prayer”, κλασικό κομμάτι των Duran Duran, που οι EODM επαναπροσδιορίσανε και κάνανε δικό τους! Όλα τα τραγούδια έχουν δεχθεί ισχυρές δώσεις επιπλέον ηλεκτρισμού (ίσως να είναι η γοητεία των Orange ενισχυτών, να τους θέλεις όλο κ πιο δυνατά) ,κάτι που τους κάνει να ακούγονται πολύ καλύτεροι από τα άλμπουμ τους!
Φτάνει λοιπόν η στιγμή του encore και αφού μας αφήνουν για λίγα λεπτά, επανέρχονται στη σκηνή με τον Jesse να κάνει μια μικρή αναφορά στο μεγάλο David Bowie και μας παραθέτουν το “Moonage Daydreamer” του εκλιπόντος, ένα κομμάτι σταθερό πλέον στις playlist των συναυλιών τους. Δεύτερο κομμάτι του encore το καταιγιστικό “I Want You So Hard” με τον Dave Catching κάπου εκεί να καίγεται με την κιθάρα του, ένα slide και τα μάτια δεμένα, καίει και εμάς και οι Jesse και Matt καίνε τη φάση περισσότερο, κάνοντας τα δικά τους σχέδια πίσω από την πλάτη του φίλου τους. Η φάση συνεχίζει με ένα κατά δήλωση σόλο τύμπανα, μπάσο να καταλήγει με το κοινό να μουρμουρίζει τους στίχους του ”Ace Of Spades” των Motorhead και μας αποχαιρετούν με το εξαιρετικό “Speaking in Tongues” και την αγάπη τους.
Τελειώνοντας η συναυλία έχω την αίσθηση πως άξιζε όλος ο χρόνος αναμονής από πέρυσι μέχρι φέτος. Οι EODM είναι μια μπάντα που πρέπει να δει κάποιος ζωντανά, κάτι το όλο attitude της μπάντας κάτι οι ισχυρές δώσεις Rock N Roll τους καθιστούν συναυλιακό πρότυπο, για τα δεδομένα της εποχής! Ευχαριστούμε τους διοργανωτές για το αστροπελέκι που έφεραν να πέσει πάνω στα κεφάλια μας!! PEACE, LOVE, DEATH METAL!!!
Μετά από τη περσινή αναβολή του live τους και για δεύτερη φορά στην Ελλάδα, την 9/7/2016 είχαμε την ευκαιρία να ζήσουμε το show, της μπάντας που έχει κολλήσει στο ηχοσύστημα μας κοντά σχεδόν ένα χρόνο, με την τελευταία τους κυκλοφορία, το ZIPPER DOWN, άλμπουμ γεμάτο θησαυρούς, που κάθε φορά που το ακούς γίνεται καλύτερο. Οι EODM γράφουν χρόνια μουσικής πορείας, απ’ όταν δημιουργήθηκαν το 1998 και ακόμη περισσότερα χρόνια φιλίας (από τα σχολικά χρόνια) του Josh Homme με τον Jesse Hughes , πίσω εκεί στο Palm Desert της California, και έχουν στο ενεργητικό τους τέσσερα δυνατά άλμπουμ.
To venue του Academy δεν κατάφερε να γεμίσει, κάτι που συντρέχουν πολύ λόγοι για να συμβεί κ ένας από αυτούς είναι ότι οι EODM, δυστυχώς δεν είναι η δημοφιλέστερη μπάντα στη χώρα μας, αλλά who cares, αυτοί χάνουν κ θα έχουμε χώρο να κουνηθούμε καλύτερα.
Η ώρα είναι 21:30, στη σκηνή επικρατεί το πορτοκαλί χρώμα και κάτω από groovy ήχους εμφανίζονται οι EODM με τον frontman Jesse Hughes να μοιράζει τα φιλιά του και την αγάπη του στο κοινό κ αφού τελειώνει το γνωστό εισαγωγικό σώου του μας βάζουν για τα καλά στον ηλεκτρισμένο κόσμο τους με το “I only want you”, όπως έκαναν και με τη μουσική κοινότητα το 2004 όταν το κομμάτι άνοιγε το πρώτο τους άλμπουμ “Peace, Love, Death Metal”. Συνεχίζουν με το εξαιρετικό “The Reverend” για να μας δώσουν να καταλάβουμε καλά ότι ήρθαν για να τα σπάσουν. Ο Jesse δε σταματάει να δίνει τον παλμό πάνω και κάτω από τη σκηνή και μέσα σ΄ ένα Rock n’ Roll παραλήρημα χορεύει, ιδρώνει, διασκεδάζει, χαλβαδιάζει τις κοπελιές που έχει μπροστά του, δε ξεχνά να δηλώνει τον έρωτα του προς τον κιθαρίστα της μπάντας Dave Catching και προλογίζει το κάθε κομμάτι με το δικό του μοναδικό τρόπο που τον καθιστά ως τον απόλυτο Rock N’ Roll Preacher!
Όλη η μπάντα μας έδειξε εξ αρχής την πολύ καλή της διάθεση, στη πορεία φάνηκε και η μεγάλη διάθεση τους για χαβαλέ και είχαν συνεχή επαφή με το κοινό τους. Ο Dave Catching έδειξε την αγάπη που έχει για τις Flying-V κιθάρες, καθώς κ πως μοιάζει ένας Hip-Hop Santa Claus με τη μακριά γενειάδα του και το μαντήλι που έβαλε στο κεφάλι του για τον ιδρώτα. Ο Matt Mc Junkins εκτελεί άψογα τα ρυθμικά μέρη με το μπάσο του, γουστάρει, αστειεύεται και μοιράζει τις πένες του στο κοινό μετά από κάθε τραγούδι, παρέα με τον Jorma Vic στα τύμπανα, που τίμησε τις Punk Rock καταβολές του, σφυροκοπώντας το λυτό drum set του, όπως ακριβώς θα έπρεπε να κάνει ο drummer των EODM. Στη σκηνή επίσης ανεβοκατεβαίνει ο Eden Galindo και αναλαμβάνει χρέη δεύτερης κιθάρας κάθε φορά που ο Jesse θέλει να το ρίξει λίγο παραπάνω στο χορό, να δώσει πάθος στα τραγούδια του και να γλυκοκοιτάξει τα κορίτσια, ο οποίος κάπου στο encore μας χαιρέτησε ως το καλό του μισό (κατά το ½ καρντάση ο παλίκαρος).
Καθ’ όλο το set ακούγονται κομμάτια, από το Zipper Down, που έχουμε λατρέψει, “Complexity”, “Silverlake (K.S.O.F.M.)”,”Oh Girl”,”I Love You All The Time” καθώς και τα “Whorehoppin’ (Shit,Goddamn),”Now I’m a Fool”,”Wannabe in L.A” από τις παλιότερες κυκλοφορίες τους, ενώ ο κόσμος δείχνει να έχει ιδιαίτερη συμπάθεια για το “Save a Prayer”, κλασικό κομμάτι των Duran Duran, που οι EODM επαναπροσδιορίσανε και κάνανε δικό τους! Όλα τα τραγούδια έχουν δεχθεί ισχυρές δώσεις επιπλέον ηλεκτρισμού (ίσως να είναι η γοητεία των Orange ενισχυτών, να τους θέλεις όλο κ πιο δυνατά) ,κάτι που τους κάνει να ακούγονται πολύ καλύτεροι από τα άλμπουμ τους!
Φτάνει λοιπόν η στιγμή του encore και αφού μας αφήνουν για λίγα λεπτά, επανέρχονται στη σκηνή με τον Jesse να κάνει μια μικρή αναφορά στο μεγάλο David Bowie και μας παραθέτουν το “Moonage Daydreamer” του εκλιπόντος, ένα κομμάτι σταθερό πλέον στις playlist των συναυλιών τους. Δεύτερο κομμάτι του encore το καταιγιστικό “I Want You So Hard” με τον Dave Catching κάπου εκεί να καίγεται με την κιθάρα του, ένα slide και τα μάτια δεμένα, καίει και εμάς και οι Jesse και Matt καίνε τη φάση περισσότερο, κάνοντας τα δικά τους σχέδια πίσω από την πλάτη του φίλου τους. Η φάση συνεχίζει με ένα κατά δήλωση σόλο τύμπανα, μπάσο να καταλήγει με το κοινό να μουρμουρίζει τους στίχους του ”Ace Of Spades” των Motorhead και μας αποχαιρετούν με το εξαιρετικό “Speaking in Tongues” και την αγάπη τους.
Τελειώνοντας η συναυλία έχω την αίσθηση πως άξιζε όλος ο χρόνος αναμονής από πέρυσι μέχρι φέτος. Οι EODM είναι μια μπάντα που πρέπει να δει κάποιος ζωντανά, κάτι το όλο attitude της μπάντας κάτι οι ισχυρές δώσεις Rock N Roll τους καθιστούν συναυλιακό πρότυπο, για τα δεδομένα της εποχής! Ευχαριστούμε τους διοργανωτές για το αστροπελέκι που έφεραν να πέσει πάνω στα κεφάλια μας!! PEACE, LOVE, DEATH METAL!!!
