by Theodore Kritikos
Κυριακή, Valentine’s Day, Φεβρουάριος: το τρίπτυχο της απόλυτης μελαγχολίας. Υπό άλλες συνθήκες, θα αμπαρωνόμουν στο δωμάτιό μου και θα μελαγχολούσα, συνοδεία της κατάλληλης, για τις ανάγκες της ημέρας, μουσικής. Αντ’αυτού, θα περάσω τον προσωπικό μου γολγοθά, παρακολουθώντας τους Draconian live, 6 χρόνια μετά από την πρώτη και τελευταία τους εμφάνιση στην Αθήνα. Τώρα, μάλιστα! Το ΚΥΤΤΑΡΟ είναι προγραμματισμένο να υποδεχτεί το, ενθαρρυντικό από άποψη προσέλευσης- λαμβάνοντας υπόψη και την ώρα-, κοινό στις 18:30.
Μισή ώρα αργότερα, το πρώτο supporting act εμφανίζεται στην σκηνή. Ο λόγος για τους Immensity, οι οποίοι σε διάρκεια 40 λεπτών παρουσιάζουν 4 τραγούδια, με το εναρκτήριο “Eradicate (The Pain of Remembrance)” και το “Irradiance (For the Unlight)”, που κλείνει και την εμφάνισή τους, να ξεχωρίζουν (σ.σ.: ακούγονται επίσης τα “Heartfelt like Dying” και “The Sullen”). Ελπιδοφόρο Atmospheric Doom/Death Metal, πλαισιωμένο όμως από μέτριο ήχο (σ.σ.: Vocals και Keyboards χαντακώνονται τελείως), ενώ και η σκηνική παρουσία της μπάντας και η επικοινωνία της με τους παρευρισκόμενους επιβάλλεται να βελτιωθούν. Πάραυτα, οι μουσικοί διακρίνονται για την τεχνική τους αρτιότητα, οπότε είναι θέμα χρόνου να επέλθουν οι παραπάνω βελτιώσεις. Αναμένω με ενδιαφέρον την πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά τους. Συνιστώ το ίδιο στους λάτρεις του προαναφερθέντος είδους.
Η ώρα είναι 20:00 και την σκυτάλη παίρνουν οι Caelestia. Το δεύτερο αυτό supporting act, που πραγματεύεται το Melodic Death Metal, παρουσιάζει σε 45 λεπτά 6 τραγούδια, με ιδιαίτερη αίσθηση να προκαλεί το εναρκτήριο “My Creations / Malleus Maleficarum "The Secret Cult"”, το “Beneath Abyss” και το “Thanatopsis”, μετά την εκτέλεση του οποίου ολοκληρώνεται και η εμφάνιση του σχήματος (σ.σ.: εκτελούνται επίσης τα “Gate of Shadows”, “The Rise of the Hidden Nature” και “Lake of Decay”). Ικανοποιητικός ήχος- τα Vocals, όμως, χαντακώνονται πλήρως-, τυπική επικοινωνία με το αριθμητικά αυξημένο κοινό, αδιαμφισβήτητη τεχνική αρτιότητα, όμορφη και μυστηριακή σκηνική παρουσία που επιδέχεται και βελτίωση. Η μπάντα δισκογραφικά κεντάει, οπότε αποτελεί χρέος πρωτίστως απέναντι στον εαυτό της να βελτιωθεί στον συναυλιακό τομέα.
Στις 21:05 το τελευταίο supporting act, οι Elysion, εμφανίζεται στην σκηνή. Για τα επόμενα 50 λεπτά, το Gothic Metal έχει τον λόγο. Εκτελούνται 11 τραγούδια, εκ των οποίων συνεπαίρνει το εναρκτήριο “Made of Lies’’, καθώς και τα “Dreamer”, “What Lies Beneath”, “Our Fate”, “Someplace Better” και “Killing My Dreams”, που κλείνει και την εμφάνιση της μπάντας. Ενδιαφέρουσα και η διασκευή στο “Mein Herz brennt” των Rammstein (σ.σ.: η μπάντα παρουσιάζει επίσης τα “In Despair”, “Fairytale”, “Never Forever” και “The Rules”). Απίθανος ήχος, επιβλητική σκηνική παρουσία, υποδειγματική τεχνική αρτιότητα και θερμή επικοινωνία με το ιδιαιτέρως αυξημένο σε αριθμό κοινό, μερικά από τα στοιχεία που δικαιολογούν την τοποθέτηση του συγκροτήματος στην συγκεκριμένη θέση του εδώ παρουσιαζόμενου event. Το μέλλον διαγράφεται ευοίωνο.
Προσμονή, τέλος. Η αντι-θρησκεία, ο θάνατος, η κατάθλιψη, η αγάπη και η λύπη κατακλύζουν την ατμόσφαιρα- Gothic/Doom Metal που μιλά στην ψυχή σου. Στις 22:25 οι Draconian εμφανίζονται στην σκηνή και, υπό τους ήχους του θεσπέσιου “Stellar Tombs”, ξεκινά η ψυχική κάθαρση. Έπεται το “A Scenery of Loss”, όπου η έννοια της απώλειας λαμβάνει εξ ολοκλήρου νέα υπόσταση, ακολουθούμενο από τον αβάσταχτο πόνο που διακατέχει το “Heavy Lies the Crown”. Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί η επιλογή της μπάντας να εκτελέσει το “Pale Tortured Blue”, ενώ η αίσθηση της πλήρους απόγνωσης με καταλαμβάνει στο “Dishearten”. Αυτοκτονίες σημειώνονται κατά την εκτέλεση του “Rivers Between Us”, ξαναερωτεύομαι στο “Bloodflower”, ενώ η αυλαία κατεβαίνει αρμονικά με το αριστουργηματικό “Death, Come Near Me” . Το σχήμα, παρά τις ανακατατάξεις στο lineup του, πραγματοποιεί μια εξαίσια εμφάνιση, πλαισιωμένη από κρυστάλλινο, ονειρώδη ήχο, σεμιναριακή, ψυχεδελική σκηνική παρουσία και ειλικρινέστατη, ενδόμυχη επικοινωνία με το, τελικά ικανοποιητικό από άποψη προσέλευσης, κοινό. Επιτέλους, γαλήνη.
Setlist
Stellar Tombs
A Scenery of Loss
Heavy Lies the Crown
Pale Tortured Blue
Dishearten
Rivers Between Us
Bloodflower
Death, Come Near Me
Υπέροχο event, ευγενική χορηγία της Playfalse. Μόνη ένσταση, ο μεγάλος αριθμός των supporting acts. Υπερβολικός και, εν τέλει, κουραστικός- χωρίς αυτό βέβαια να αναιρεί την αξία των εν λόγω σχημάτων. Πάραυτα, το timetable τηρήθηκε ρητά. Από την άλλη, οι Draconian, σε 70 λεπτά και με 8 τραγούδια, πιστοποίησαν την αδιαμφισβήτητη κυριαρχία τους στο είδος που υπηρετούν. Θα επιστρέψουν. Θα περιμένω.
Η ώρα είναι 20:00 και την σκυτάλη παίρνουν οι Caelestia. Το δεύτερο αυτό supporting act, που πραγματεύεται το Melodic Death Metal, παρουσιάζει σε 45 λεπτά 6 τραγούδια, με ιδιαίτερη αίσθηση να προκαλεί το εναρκτήριο “My Creations / Malleus Maleficarum "The Secret Cult"”, το “Beneath Abyss” και το “Thanatopsis”, μετά την εκτέλεση του οποίου ολοκληρώνεται και η εμφάνιση του σχήματος (σ.σ.: εκτελούνται επίσης τα “Gate of Shadows”, “The Rise of the Hidden Nature” και “Lake of Decay”). Ικανοποιητικός ήχος- τα Vocals, όμως, χαντακώνονται πλήρως-, τυπική επικοινωνία με το αριθμητικά αυξημένο κοινό, αδιαμφισβήτητη τεχνική αρτιότητα, όμορφη και μυστηριακή σκηνική παρουσία που επιδέχεται και βελτίωση. Η μπάντα δισκογραφικά κεντάει, οπότε αποτελεί χρέος πρωτίστως απέναντι στον εαυτό της να βελτιωθεί στον συναυλιακό τομέα.
Στις 21:05 το τελευταίο supporting act, οι Elysion, εμφανίζεται στην σκηνή. Για τα επόμενα 50 λεπτά, το Gothic Metal έχει τον λόγο. Εκτελούνται 11 τραγούδια, εκ των οποίων συνεπαίρνει το εναρκτήριο “Made of Lies’’, καθώς και τα “Dreamer”, “What Lies Beneath”, “Our Fate”, “Someplace Better” και “Killing My Dreams”, που κλείνει και την εμφάνιση της μπάντας. Ενδιαφέρουσα και η διασκευή στο “Mein Herz brennt” των Rammstein (σ.σ.: η μπάντα παρουσιάζει επίσης τα “In Despair”, “Fairytale”, “Never Forever” και “The Rules”). Απίθανος ήχος, επιβλητική σκηνική παρουσία, υποδειγματική τεχνική αρτιότητα και θερμή επικοινωνία με το ιδιαιτέρως αυξημένο σε αριθμό κοινό, μερικά από τα στοιχεία που δικαιολογούν την τοποθέτηση του συγκροτήματος στην συγκεκριμένη θέση του εδώ παρουσιαζόμενου event. Το μέλλον διαγράφεται ευοίωνο.
Προσμονή, τέλος. Η αντι-θρησκεία, ο θάνατος, η κατάθλιψη, η αγάπη και η λύπη κατακλύζουν την ατμόσφαιρα- Gothic/Doom Metal που μιλά στην ψυχή σου. Στις 22:25 οι Draconian εμφανίζονται στην σκηνή και, υπό τους ήχους του θεσπέσιου “Stellar Tombs”, ξεκινά η ψυχική κάθαρση. Έπεται το “A Scenery of Loss”, όπου η έννοια της απώλειας λαμβάνει εξ ολοκλήρου νέα υπόσταση, ακολουθούμενο από τον αβάσταχτο πόνο που διακατέχει το “Heavy Lies the Crown”. Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί η επιλογή της μπάντας να εκτελέσει το “Pale Tortured Blue”, ενώ η αίσθηση της πλήρους απόγνωσης με καταλαμβάνει στο “Dishearten”. Αυτοκτονίες σημειώνονται κατά την εκτέλεση του “Rivers Between Us”, ξαναερωτεύομαι στο “Bloodflower”, ενώ η αυλαία κατεβαίνει αρμονικά με το αριστουργηματικό “Death, Come Near Me” . Το σχήμα, παρά τις ανακατατάξεις στο lineup του, πραγματοποιεί μια εξαίσια εμφάνιση, πλαισιωμένη από κρυστάλλινο, ονειρώδη ήχο, σεμιναριακή, ψυχεδελική σκηνική παρουσία και ειλικρινέστατη, ενδόμυχη επικοινωνία με το, τελικά ικανοποιητικό από άποψη προσέλευσης, κοινό. Επιτέλους, γαλήνη.
Setlist
Stellar Tombs
A Scenery of Loss
Heavy Lies the Crown
Pale Tortured Blue
Dishearten
Rivers Between Us
Bloodflower
Death, Come Near Me
Υπέροχο event, ευγενική χορηγία της Playfalse. Μόνη ένσταση, ο μεγάλος αριθμός των supporting acts. Υπερβολικός και, εν τέλει, κουραστικός- χωρίς αυτό βέβαια να αναιρεί την αξία των εν λόγω σχημάτων. Πάραυτα, το timetable τηρήθηκε ρητά. Από την άλλη, οι Draconian, σε 70 λεπτά και με 8 τραγούδια, πιστοποίησαν την αδιαμφισβήτητη κυριαρχία τους στο είδος που υπηρετούν. Θα επιστρέψουν. Θα περιμένω.
