DIRKSCHNEIDER, ANVIL, PALACE @PIRAEUS 117 ACADEMY, ΣΑΒΒΑΤΟ 19/03/16

Anvil. Palace. Στην περίπτωση που σέβεσαι τον τρόπο ζωής που συνειδητά έχεις επιλέξει, για αυτά τα 2 σχήματα θα δώσεις το παρών. Flame war; Δεν σε παίρνει, dude. Εξηγούμαι: για κάποιον που γουστάρει να ακούσει κομμάτια του πρώην συγκροτήματος του Udo Dirkschneider από τον ίδιο, ok, καλή φάση- ειδικά από την στιγμή που ανακοινώθηκε πως επρόκειτο για την τελευταία φορά που θα επισκεπτόταν τις εν λόγω συνθέσεις. Ως εκεί όμως. Εξυπακούεται πως θα προτιμούσα να παρακολουθήσω ζωντανά το παρόν σχήμα του να παρουσιάζει το δικό του υλικό, παρά τους Dirkschneider, οι οποίοι αποτελούν μπάντα αναπαραγωγής και όχι παραγωγής. Μετά από όσα προανέφερα, καθίσταται προφανής ο προσανατολισμός της παρούσας ανταπόκρισης. Nuff said. Ώρα να μεταφερθούμε στο Piraeus 117 Academy, οι πόρτες του οποίου ανοίγουν στις 19:00 Στις 19:15, και για 30 λεπτά, τιμούνται το Metal, οι Μάχες, η Δόξα και η Επανάσταση. Το Heavy Metal (ρε μουνιά). Οι Palace εμφανίζονται μπροστά σε αυτούς που νιώθουν, τουτέστιν σε ελάχιστα άτομα, και οι αυχένες ξεβιδώνονται με το ''Rot in Hell''. Οι λίγοι και καλοί σείουμε το μέρος στο ''Iron Horde'', ενώ την σκυτάλη παίρνει το θεσπέσιο ''Between Heaven and Hell''. Ακολουθεί αδυσώπητο headbanging στο ''Dark Prophecies" και ανελέητο air guitaring και air drumming στο ''The Healer'', ενώ η αυλαία κατεβαίνει με το αριστουργηματικό ''Machine Evolution". Ξελαρύγγιασμα. Το συγκρότημα στην ιστορική πρώτη του εμφάνιση στην Αθήνα πλαισιώνεται από κρυστάλλινο ήχο, επιβλητικότατη σκηνική παρουσία, ειλικρινέστατη και οικεία επικοινωνία με τους fans. Εδώ διαχωρίζονται άντρες και γυναίκες από attention seeking αγοράκια και χαζογκόμενες. Απαιτώ headlining συναυλία ΤΩΡΑ. Setlist Rot in Hell Iron Horde Between Heaven and Hell Dark Prophecies The Healer Machine Evolution Στις 20:00, και για 1 ώρα, την πρωτοκαθεδρία έχουν η Αγάπη, το Heavy Metal, το Sex και η Ζωή. Το Heavy/Power Metal. Οι Anvil εμφανίζονται μπροστά σε αρκετά μεγάλο, αριθμητικά, κοινό, υπό τους ήχους του δυναμικού ''March of the Crabs'', ενώ λαμβάνει χώρα πανδαιμόνιο κατά την εκτέλεση του ''666''. Στην συνέχεια, επιχειρείται βουτιά στο μακρινό παρελθόν του σχήματος μέσω του ''Ooh Baby'' και ώρα για party με το ''Badass Rock'n'Roll" να συνεπαίρνει. Φτύνω τα λαρύγγια μου στο ''Winged Assasins'', ενώ ακολουθεί μνεία στον έναν και μοναδικό Chief με το ''Free as the Wind''. Όμορφο το ολόφρεσκο ''Daggers and Rum'', και πουτάνα όλα στο ''Mothra'', μέρος του οποίου ο Steve "Lips" Kudlow εκτελεί χρησιμοποιώντας δονητή (σ.σ.: !!!). Επίδειξη των αδιαμφισβήτητων ικανοτήτων των μουσικών στο ''Swing Thing'', ακολουθούμενο από το επίσης καινούριο ''Die for a Lie'', ενώ η αυλαία κατεβαίνει με τον ύμνο στη μουσική ''Metal on Metal''- λαϊκό προσκύνημα. Πανέμορφος ήχος, επιβλητικότατη σκηνική παρουσία, υποδειγματική και ειλικρινέστατη επικοινωνία με τους fans, τα στοιχεία που πλαισιώνουν την ιστορική εμφάνιση του συγκροτήματος. Συναισθήματα απόλυτης ικανοποίησης και ψυχικής πληρότητας να με κατακλύζουν. Απαιτώ headlining συναυλία ΤΩΡΑ. Setlist March of the Crabs 666 Ooh Baby Badass Rock'n'Roll Winged Assasins Free as the Wind Daggers and Rum Mothra Swing Thing Die for a Lie Metal on Metal Με 15 λεπτά καθυστέρηση, στις 21:30 εμφανίζονται  οι Dirkschneider στην σκηνή. Για 2 ώρες, και με 24 κομμάτια (σ.σ.: !!!), μόνο νοσταλγία. Ξελαρύγγιασμα στο εναρκτήριο ''Starlight'' και στα ''Living for Tonite'' και ''Flash Rockin' Man''. Mass hysteria στα ''London Leatherboys'', ''Midnight Mover'' και ''Breaker''. Ακολουθεί το ''Head over Heels'', ενώ οι ανατριχιαστικές εκτελέσεις των ''Neon Nights'' και ''Princess of the Dawn'' προκαλούν sing-along άνευ προηγουμένου- ειδικά στο τελευταίο σείεται ολόκληρος ο, κατάμεστος πια, συναυλιακός χώρος. Για την συνέχεια, ''Winter Dreams'' και πουτάνα όλα στα ''Restless and Wild'', ''Son of a Bitch'' και ''Up to the Limit''. Ευχάριστα ακούσματα αποτελούν τα ''Wrong Is Right'', ''Midnight Highway'' και ''Screaming for a Love-Bite'', ενώ λαμβάνει χώρα ξέφρενο headbanging στα ''Monsterman'', ''T.V. War'' και ''Losers and Winners''. Το σχήμα αποχωρεί προσωρινά και επιστρέφει για encore, αποτελούμενο από τα ''Metal Heart'', ''I'm a Rebel'', ''Fast as a Shark'', ''Balls to the Wall'' και ''Burning'', μετά το τέλος του οποίου κατεβαίνει η αυλαία, και από ανελέητο moshing. Πεντακάθαρος ήχος, πληθωρικότατη σκηνική παρουσία, τυπική επικοινωνία με το εκδηλωτικό κοινό και ένας επιβλητικός Udo Dirkschneider να βιώνει την κάθε νότα και να παρασύρει τους πάντες ακόμη και με ένα νεύμα. Speechless. Με εξαίρεση την προαναφερθείσα μικρή χρονική καθυστέρηση, η Made of Stone διοργάνωσε ένα ιστορικό event. Από την άλλη, οι Palace, με 6 κομμάτια και σε 30 λεπτά, και οι Anvil, με 11 τραγούδια και σε 1 ώρα, πιστοποίησαν αμφότεροι την αδιαμφισβήτητη κυριαρχία τους στα διαφορετικά είδη που υπηρετούν, πραγματοποιώντας δύο εμφανίσεις με αίγλη headliner. Απαιτώ co-headlining συναυλία ΤΩΡΑ.