by Antonis Geridis
Οι Clutch ανήκουν σε μια κλειστή κάστα συγκροτημάτων (Paradise Lost, Anathema, Blind Guardian, Iced Earth), τα οποία έχουν αναπτύξει μια, υπέρ του δέοντος, στενή σχέση με το Ελληνικό κοινό. Αν και η αλήθεια είναι ότι οι Clutch άργησαν να αρκετά να μας βάλουν στον συναυλιακό τους χάρτη.
Για μια ακόμη λοιπόν φορά, την 5η τα τελευταία 6 χρόνια αν θυμάμαι καλά, και όπως κάθε φορά καλοκαίρι, οι Clutch επέστρεψαν για να κάνουν αυτό που ξέρουν καλά. Να μας παρασύρουν στο groove τους και να μας δώσουν τα μυαλά στο χέρι.
Οι δικαιολογίες «είναι Αύγουστος», «δεν έχω λεφτά», «τους έχω ξαναδεί» στην περίπτωση των Clutch δεν υφίστανται, κι αυτό συνετέλεσε στο να γεμίσει το venue σε μια ακόμη εμφάνισή τους. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απ'την αρχή.
Στις 21.00 ακριβώς οι Tuber ανεβαίνουν στη σκηνή και το ψυχεδελικό τους ταξίδι ξεκινά... Τα instrumental ηχοτόπια που λειτουργούν σαν ψυχοτρόπες ουσίες, και οι ταξιδιάρικες post / stoner / heavy rock μελωδίες είναι το εισιτήριο για τη διάσταση των Tuber. Η διάθεση του κόσμου να ακολουθήσει είναι δεδομένη, και αν δεν υπήρχαν προβλήματα στον ήχο και στον εξοπλισμό, που έληξαν κάπως άδοξα την εμφάνιση του γκρουπ, θα μιλούσαμε για ένα πολύ καλό και μεστό performance. Όμως τα καλυτέρα έρχονται.
Οι Clutch άργησαν να έρθουν, αλλά από το πρώτο live κι έπειτα, σχεδόν κάθε ένα, ενάμισι χρόνο στάζουν ιδρώτα και ουίσκι τα ελληνικά venues.
Έτσι λοιπόν, μετά από ολιγόλεπτη αναμονή, ακριβώς στις 22.30, ακούγεται το «We need some money» του Chuck Brown και οι Clutch πατάνε στο stage της Ιεράς Οδού.
Ο κόσμος παραληρεί, ο Neil Fallon μας καλησπερίζει και το πάρτι αρχίζει με το "X-Ray Visions" και δεν θα τελειώσει μέχρι τις τελευταίες νότες του «One Eye Dollar».
Μετά από 20+ χρόνια, και 11 εξαιρετικούς δίσκους, οι Clutch έχουν πολλά πολεμοφόδια, ώστε να κρατούν τον κόσμο στα «κόκκινα» και να τον κάνουν ό,τι θέλουν! Το setlist βασισμένο στον τελευταίο τους δίσκο «Psychic Warfare» (8 τραγούδια: «X-Ray Visions», «Firebirds!», «A Quick Death in Texas», «Sucker for the Witch», «Noble Savage», «Behold the Colossus», «Decapitation Blues» & «Son of Virginia»), περιλάμβανε τραγούδια, από, σχεδόν, όλη τη μακρόχρονη πορεία τους «Burning Beard», «DC Sound Attack», «Cypress Groove», «Escape From The Prison Planet», «Space Grass», «Electric Worry» και άλλα. Όμως εκεί που έγινε ο μεγάλος χαμός ήταν στο απόλυτο έπος τους, το μεγαλειώδες «The Regulator», το οποίο δε λείπει ποτέ από τις τελευταίες 3 εμφανίσεις του γκρουπ επί Αθηναϊκού εδάφους. Και παρ' όλα τα προβλήματα στον ήχο, μας χάρισαν δυναμικές, και γεμάτες ενέργεια, στιγμές ανόθευτου και αυθεντικού "σκονισμένου" νότιου rock 'n' roll.
Το συγκρότημα, για άλλη μια φορά, είναι σε καταπληκτική κατάσταση. Ο Neil Fallon, χωρίς πολλές φιοριτούρες και δαντέλες, είναι ηγετικός, θεατρικός, εκδηλωτικός, αεικίνητος. Από την άλλη ο Tim Sult, στον δικό του χωροχρόνο, δημιουργούσε ηλεκτρικές καταιγίδες, την ίδια ώρα που το στιβαρό rhythm section των Maines και Gaster όρθωνε κυκλώπεια τείχη με το παίξιμό του.
Μιάμιση ώρα διήρκησε η συναυλία. Λίγο θα πει κάποιος, ίσως θα πω εγώ, αλλά μετά από τέτοια εμφάνιση με το συγκρότημα να αποδίδει τη μουσική του αγγίζοντας το τέλειο είναι μικρό το κακό. Μεγάλο κακό η παντελής έλλειψη εξαερισμού και κλιματισμού στο χώρο, με συνέπεια να δημιουργηθεί μια αποπνικτική ατμόσφαιρα.
Αυτά λοιπόν έγιναν το βράδυ της Τετάρτης στις 24 Αυγούστου στην Ιερά Οδό.
Ευχαριστούμε μάγκες, τα λέμε την επόμενη φορά.
[metaslider id=8227]
Setlist
We Need Money (Intro)
X-Ray Visions Firebirds! Burning Beard Decapitation Blues Son Of Virginia Noble Savage Escape From The Prison Planet Spacegrass DC Sound Attack Sucker For The Witch A Quick Death Ιn Texas Behold Τhe Colossus Cypress Grove The Regulator Gravel Road The Mob Goes Wild Electric Worry / One Eye Dollar
