Οι Cinematic Orchestra εμφανίστηκαν στο αρκετά γεμάτο Fuzz Club, το Σάββατο 25/10. Η πολυσυλλεκτική αυτή παρέα που το όνομά της φέρει το κινηματογραφικό και ορχηστρικό στοιχείο γεννήθηκε το 1999 από τον Jason Swinscoe υπό την αιγίδα της ανεξάρτητης Ninja Tune. Η μπάντα παίζοντας κυρίως jazz (nu jazz για την ακρίβεια) με δόσεις από trip hop και down-tempo έπαιξε για 2 ολόκληρες ώρες ένα set list το οποίο μας παρέπεμπε στις μουσικές επιρρόες της από τους μινιμαλιστές συνθέτες (όπως του Philip Glass), αλλά και σε ένα χώρο διαφορετικό, όπου το σαξόφωνο δεσπόζει.
To opening act επωμίστηκε ο ίδιος ο Swinscoe παίζοντας ένα dj set περισσότερο electro με κάποιες δόσεις dub το οποίο ήταν ό,τι καλύτερο για τον παρευρισκόμενο κόσμο, ο οποίος από τις 21.30 είχε ήδη αρχίσει να μαζεύεται. Μόλις ανέλαβε και τα επίσημα "καθήκοντά" του, μαζί με τους Phil France (έτερος δημιουργός και εμπνευστής), Luke Flowers (drums), Tom Chant (σαξόφωνο), Nick Ramm (jazz πιανίστα) και Stuart McCallum (κιθαρίστας) κατέλαβαν την σκηνή του Fuzz και το ταξίδι ξεκίνησε, με τo τραγούδι "Lessons".
[caption id="attachment_3285" align="aligncenter" width="690"]
Cinematic Orchestra - Fuzz Club[/caption]
Σε όλη τη διάρκεια του live η μπάντα ήταν πολύ όμορφα δεμένη. Ο μαέστρος Swinscoe, φανερά χαμογελαστός και ομιλητικός, εναρμόνιζε τα μέλη της μπάντας που το πάθος τους ακουγόταν αποκλειστικά μέσω του παιξίματός τους. Ο Tom Chant, σαξοφωνίστας, ήταν εξαιρετικός και πολύ δοτικός με τις ανάσες του, γεγονός που οδήγησε το κοινό να τον χειροκροτήσει πολλές φορές. Όσο για τον Phil France; Νομίζω ότι δεν έχω ξαναδεί πιο πράο μουσικό, γεγονός το οποίο ανέδειξε την αυτοσυγκέντρωσή του. Μεταξύ άλλων ακούστηκαν κομμάτια από το δίσκο τους "Ma Fleur" (2007) και "To Build a Home" (2012).
[caption id="attachment_3287" align="aligncenter" width="690"]
Phil France - Fuzz Club[/caption]
[caption id="attachment_3286" align="aligncenter" width="690"]
Tom Chant - Fuzz Club[/caption]
Το τρίπτυχο του jazz, rythm και film soundtrack ήταν άκρως επιτυχημένο, ιδίως στο encore τους. Στο μεταξύ, ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η guest του συγκροτήματος, μία πληθωρική, απλά ντυμένη και πολύ συμπαθητική φυσιογνωμία, της οποίας η φωνή μόνο ανατριχιαστική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Ως άλλη Fontella Bass, χαμογελαστή και χωρίς να επιδιώξει να γίνει η front woman, επένδυσε συγκεκριμένα κομμάτια των Cinematic με έναν μοναδικό τρόπο.
